Art. 126. p.o.ś. Sposób prowadzenia eksploatacji złoża. Obowiązek prowadzenia racjonalnej gospodarki kopalinami

1. Eksploatację złoża kopaliny prowadzi się w sposób gospodarczo uzasadniony, przy zastosowaniu środków ograniczających szkody w środowisku i przy zapewnieniu racjonalnego wydobycia i zagospodarowania kopaliny.

2. Podejmujący eksploatację złóż kopaliny lub prowadzący tę eksploatację jest obowiązany przedsiębrać środki niezbędne do ochrony zasobów złoża, jak również do ochrony powierzchni ziemi oraz wód powierzchniowych i podziemnych, sukcesywnie prowadzić rekultywację terenów poeksploatacyjnych oraz przywracać do właściwego stanu inne elementy przyrodnicze.

Komentarz do Art. 126. poś

Art. 126 ustawy Prawo ochrony środowiska stanowi kluczowy przepis regulujący zasady eksploatacji złóż kopaliny w Polsce. Przepis ten nakłada na podmioty prowadzące działalność wydobywczą obowiązek prowadzenia eksploatacji w sposób gospodarczo uzasadniony, co oznacza, że wydobycie powinno być realizowane w sposób efektywny ekonomicznie, minimalizując marnotrawstwo zasobów.

Jednym z głównych wymogów tego artykułu jest zastosowanie środków ograniczających szkody w środowisku. Oznacza to, że przedsiębiorstwa wydobywcze muszą wdrażać technologie i procedury, które minimalizują negatywny wpływ na środowisko naturalne. W praktyce może to obejmować stosowanie nowoczesnych technologii wydobywczych, które zmniejszają emisję zanieczyszczeń, kontrolę hałasu, a także zarządzanie odpadami w sposób bezpieczny dla środowiska.

Przepis ten również podkreśla konieczność racjonalnego wydobycia i zagospodarowania kopaliny. Racjonalne wydobycie oznacza, że zasoby kopaliny powinny być wykorzystywane w sposób optymalny, z uwzględnieniem długoterminowych korzyści ekonomicznych i środowiskowych. Zagospodarowanie kopaliny natomiast odnosi się do efektywnego wykorzystania wydobytych surowców, minimalizując ich marnotrawstwo.

Kolejnym istotnym elementem art. 126 jest obowiązek ochrony zasobów złoża oraz ochrony powierzchni ziemi i wód. Przedsiębiorstwa wydobywcze muszą podejmować działania mające na celu ochronę zasobów złoża przed nadmiernym wyeksploatowaniem oraz degradacją. Ochrona powierzchni ziemi i wód obejmuje zapobieganie zanieczyszczeniom, erozji oraz innym negatywnym skutkom działalności wydobywczej.

Przepis ten nakłada również obowiązek sukcesywnej rekultywacji terenów poeksploatacyjnych. Rekultywacja polega na przywracaniu terenów, które były wykorzystywane do wydobycia, do stanu umożliwiającego ich dalsze użytkowanie, np. rolnicze, leśne czy rekreacyjne. Proces ten jest kluczowy dla minimalizowania długoterminowych skutków działalności wydobywczej na środowisko.

Ostatnim elementem art. 126 jest obowiązek przywracania do właściwego stanu innych elementów przyrodniczych. Oznacza to, że przedsiębiorstwa wydobywcze muszą podejmować działania mające na celu naprawę szkód wyrządzonych w ekosystemach, takich jak odbudowa siedlisk przyrodniczych, ochrona bioróżnorodności czy renaturyzacja cieków wodnych.

Podsumowując, art. 126 ustawy Prawo ochrony środowiska nakłada na podmioty prowadzące działalność wydobywczą szereg obowiązków mających na celu minimalizowanie negatywnego wpływu na środowisko oraz zapewnienie racjonalnego i efektywnego wykorzystania zasobów kopaliny. Przepis ten jest kluczowy dla zrównoważonego rozwoju sektora wydobywczego w Polsce, łącząc aspekty ekonomiczne z ochroną środowiska.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 54.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

eksploatacja złoża

środki ochronne

racjonalne wydobycie

zagospodarowanie kopaliny

ochrona zasobów

powierzchnia ziemi

wody powierzchniowe

wody podziemne

rekultywacja terenów

elementy przyrodnicze

Art. 125.Art. 127.