Wody podziemne

Wody podziemne to, w rozumieniu ustawy „Prawo wodne”, wody znajdujące się pod powierzchnią gruntu, w obszarze, w którym podłoże jest nasycone wodą. O zakwalifikowaniu wody do tej kategorii decydują przede wszystkim jej położenie oraz występowanie w strefie nasycenia, a nie sposób jej powstania, przeznaczenie czy fakt, że jest ujmowana przez człowieka. Pojęcie obejmuje także wody gruntowe, jeżeli pozostają w bezpośrednim kontakcie z gruntem albo podglebiem.

Definicja ma znaczenie porządkujące. Pozwala określić, jakie zasoby są traktowane jako wody podziemne i podlegają zasadom gospodarowania oraz ochrony przewidzianym w przepisach wodnych. Obejmuje zarówno naturalnie występujące zasoby pod powierzchnią ziemi, jak i te, które mogą być rozpoznawane, monitorowane lub pobierane na potrzeby ludności, gospodarki i innych zastosowań. Nie chodzi więc o każdą wilgoć znajdującą się w gruncie, lecz o wodę występującą w określonej, nasyconej części podłoża.

W praktyce kwalifikacja wody jako podziemnej wpływa na sposób jej ochrony, kontroli i wykorzystywania. Do tej kategorii odnosi się między innymi monitoring, w ramach którego ocenia się stan chemiczny i ilościowy wód. Pojęcie jest również używane przy określaniu zasad poboru, przekazywaniu wyników pomiarów ilości pobranej wody oraz ustalaniu opłat związanych z maksymalnym poborem wskazanym w pozwoleniu. Ma znaczenie także przy ustalaniu warunków działalności mogącej oddziaływać na środowisko, w tym warunków poboru wód w pozwoleniu zintegrowanym.

W innych przepisach wody podziemne uwzględnia się przy planowaniu zagospodarowania przestrzennego województwa, ochronie zasobów środowiska oraz określaniu zakresu danych przekazywanych organom. Dzięki ustawowemu znaczeniu tego terminu możliwe jest jednolite stosowanie wymagań dotyczących rozpoznawania, ochrony, monitorowania i gospodarowania tymi zasobami.