Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z 16 lutego 2017 r., sygn. X C 2636/16

Sąd
Sąd Rejonowy w Toruniu
Data
Sygnatura
X C 2636/16
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Katarzyna Malinowska

Teza

nietezowane

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt: X C 2636/16 upr.

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 lutego 2017 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodnicząca: SSR Katarzyna Malinowska

Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Domańska

po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. w Toruniu

sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej 700-lecia 1 w B.

o zapłatę

I. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6578,14 zł (sześć tysięcy pięćset siedemdziesiąt osiem złotych czternaście groszy) z odsetkami ustawowymi, a od 1 stycznia 2016r. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, od kwoty:

- 4320,25 zł od dnia 16 listopada 2014r. do dnia zapłaty;

- 2257,89 zł od dnia 30 listopada 2014r. do dnia zapłaty;

II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2667 zł (dwa tysiące sześćset sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

SSR Katarzyna Malinowska

Sygn. akt X C 2636/16

UZASADNIENIE

Powód (...) spółka z o.o. w Z. wniósł 12 lipca 2016 r. powództwo o zapłatę kwot 4.320,25 zł i 2.257,89 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej 700 -lecia 1 w B..

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że dochodzona kwota wynika z faktur VAT wystawionych przez poprzednika prawnego powoda (...) sp. z o.o. z tytułu dostaw CO i CW za miesiąc październik 2014 r. i 1-14 listopad 2014 r., które pomimo wezwań nie zostały opłacone.

W dniu 18 sierpnia 2016 r. wydano nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodny z żądaniem pozwu, który utracił moc z uwagi na wniesienie sprzeciwu przez pozwaną.

W sprzeciwie od nakazu zapłaty podniesiono, że dochodzona przez powoda wierzytelność nie istnieje z uwagi na to, że została umorzona w całości na skutek zawarcia pomiędzy powodem a pozwany ugody w sprawie przejęcia udziału pozwanego w prawie własności kotłowni, z której dostarczane było ciepło.

Sąd ustalił, co następuje:

Dnia 18 sierpnia 2008 r. między (...) sp. z o.o. a Wspólnotą Mieszkaniową 700 lecia w B. doszło do zawarcia umowy sprzedaży ciepła na czas od 1 września 2008 r. na okres 6 lat.

Okoliczność bezsporna oraz dowód:

- umowa sprzedaży ciepła – k. 19-29 akt

W dniu 26 października 2014 r. zarządca pozwanej wspólnoty przesłał na adres powoda e-mail z załączonym pismem z dnia 25 sierpnia 2014 r., w którym wyraził wolę dalszego korzystania z dostaw CO i CW do czasu zmiany układu sieci zasilania przez (...) B..

Okoliczność bezsporna oraz dowód:

- wiadomość e-mail – k. 30-31 akt

W dniu 31 października 2014 r. powód wystawił na rzecz pozwanej fakturę nr (...) za dostawę energii cieplnej na kwotę 4.320,25 zł z terminem płatności na 15 listopada 2014 r., natomiast dnia 14 listopada 2014 r. fakturę nr (...) na kwotę 2.257 zł z terminem płatności na dzień 29 listopada 2014 r.

Okoliczności bezsporne oraz dowód:

-faktura nr (...) – k. 32 -34 akt

- faktura nr (...) – k. 35-37 akt

Na przełomie marca i kwietnia 2015 r. doszło do spotkania dyrektora zarządzającego i prokurenta (...) sp. z o.o. (obecnie (...) sp. z o.o.) W. L. z P. U. (1) członkiem zarządu wspólnoty i F. K. (1) członkiem wspólnoty. P. U. (1) na spotkaniu działał z umocowania pozwanego, natomiast W. L. z umocowania powoda.

Okoliczność bezsporna oraz dowód:

- zeznania świadka F. K. (1)- k. 92 akt

- zeznania świadka W. L. – k. 92-93 akt

- przesłuchanie strony powodowej w osobie P. U. (1)- k. 93 akt

Przedmiotem rozmów była spłata należności wynikających z faktur za dostawę ciepła. Na spotkaniu P. U. (1) zaproponował W. L. aby ciepłownia umorzyła należności wynikające z wystawionych faktur w zamian za udział wspólnoty w kotłowni, z której również korzystał powód. W. L. przyjął do wiadomości taką propozycję, jednak nie wyraził stanowczej zgody na przejęcie udziału w kotłowni, bowiem musiał dokładnie rozważyć taką propozycję oraz skonsultować takie rozwiązanie ze swoją księgową, bowiem należało zbadać ryzyko przejęcia udziału wartości około 70 000 zł w kotłowni wartej w całości około 300 000 zł, co wzbudziło również w W. L. wątpliwości. Ze spotkania nie sporządzono żadnej notatki, nie spisano również żadnych oświadczeń stron.

dowód:

- zeznania świadka W. L. – k. 92 akt

Strony współpracujące ze sobą od dłuższego czasu, już wcześniej spotykały się i ustalały pewne kwestie związane z dostawą energii elektrycznej w sposób ustny.

Okoliczność bezsporna oraz dowód

- przesłuchanie strony powodowej w osobie P. U. (1) – k. 93 akt

W maju 2016 r. powód wystosował ponownie wezwanie do zapłaty kwot wynikających z wcześniej wystawionych faktur. W odpowiedzi na wezwanie pozwany wskazał, że kwestie zakończenia współpracy między stronami ( w tym finansowe) zostały zakończone na spotkaniu w roku 2015 r.

Okoliczność bezsporna oraz dowód

- wezwanie do zapłaty- k. 56 akt

- odpowiedź na wezwanie do zapłaty – k. 57 akt

W międzyczasie doszło do przejęcia spółki (...) Sp. z o.o. przez (...) Spółka z o.o. w Z..

bezsporne

Sąd zważył, co następuje:

Stan faktyczny sprawy Sąd ustalił na podstawie dokumentów dołączonych do akt sprawy, a także dowodu z zeznań świadków F. K. (1) i W. L., a także przesłuchania pozwanego w osobie P. U. (1).

Dowodom z dokumentów dołączonych do akt sprawy nadano przymiot wiarygodności. Sąd nie miał wątpliwości co do ich prawdziwości, a strony również ich nie zakwestionowały.

Zeznaniom świadka F. K. (2) Sąd dał wiarę w tej części, w której wskazał on, że w pierwszej połowie 2015 r. odbyło się spotkanie umocowanych do działania reprezentantów powoda i pozwanego. Nie dał on jednak wiary w tym zakresie, w którym podał, że w trakcie tego spotkania ustnie zawarto umowę na mocy, której w zamian za umorzenie długu z tytułu opłaty za ogrzewanie, przekazano na rzecz powoda udział we współwłasności w kotle grzewczym.

Zeznaniom świadka W. L. Sąd zawierzył w całości. Twierdzenia świadka były jasne, logiczne i spójne, korespondowały z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Świadek wskazał, że rzeczywiście na spotkaniu, które odbyło się w 2015 r. P. U. (1) zaproponował aby ciepłownia umorzyła należności wynikające z faktur za dostawę ciepła, w zamian za zrzeczenie się na rzecz ciepłowni udziału w kotle ciepłowniczym. Świadek podał, że przyjął propozycję do wiadomości i miał się nad nią zastanowić i rozpatrzyć ją przy pomocy księgowej. W. L. stwierdził również, że musiał zbadać ryzyko całej transakcji i przemyśleć umorzenie kwot wynikających z faktur, które były nieproporcjonalnie niskie w porównaniu do wartości udziału, który wynosił jego zdaniem około 70.000 zł. Wskazał również, że rzeczywiście korzystał z kotła, a także płacił część opłaty za dzierżawę nieruchomości, w której się on znajdował.

Sąd dopuścił dowód z przesłuchania stron z ograniczeniem do strony pozwanej reprezentowanej przez P. U. (1). Twierdzeniom P. U. (1) Sąd dał wiarę w części, w tym zakresie, w którym wskazał on, że w 2015 r. odbyło się spotkanie z W. L., na którym zaproponował on rozwiązanie kwestii finansowych między stronami. Sąd nie uznał jednak jako prawdziwe twierdzenia, że świadek W. L. przyjął propozycję i zawarto ustnie umowę, w której umorzono dług w zamian za udział we współwłasności w kotłowni.

Bezsporne w sprawie było to, że poprzednik prawny powoda dostarczył pozwanemu energię cieplną, za którą wystawił dwie faktury.

Sporne pozostaje natomiast to czy powód może domagać się od pozwanego zapłaty należności wynikających z faktur, wobec podniesienia przez pozwaną wspólnotę, że strony w 2015 r. zawarły ugodę, w której umorzono należności w zamian za udział we współwłasności w kotłowni.

Zgodnie z art.6 k.p.c. istnienie sporu między stronami, co do zasady, obliguje jedną z nich do udowodnienia faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Na podstawie art. 6 k.c. oraz art. 232 k.p.c. ciężar dowodu spoczywa na stronie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne. Jeśli zatem powód powoływał się na zaistnienie oznaczonych faktów, w tym na fakt, przysługującego mu względem pozwanej roszczenia o oznaczonej wysokości, zobowiązany był wskazać okoliczności, które uzasadniały żądanie zgłoszone w pozwie.

W ocenie Sądu powództwo powoda zasługiwało na uwzględnienie.

Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, a przede wszystkim z zeznań świadków i strony pozwanej, powód zasadnie wystąpił na drogę sądową ze swoim roszczeniem.

Faktem bezspornym jest, że powód dostarczał pozwanemu energię cieplną i za tę dostawę wystawił faktury. Pozwany natomiast nie uiścił na rzecz tych faktur żadnej kwoty. Faktem również jest, że w 2015 r. P. U. (2), W. L. spotkali się w celu przeprowadzenia rozmów na temat zadłużenia. P. U. (2) zaproponował umorzenie należności wynikających z faktur w zamian za zrzeczenie się na rzecz powoda udziału we współwinności kotła cieplnego. Jednakże jak wynika z przeprowadzonego postępowania dowodowego W. L. wyłącznie przyjął ową propozycję do rozważenia. Nie doszło jednak do stanowczego przyjęcia takiej oferty i zawarcia umowy. W. L. w trakcie tej rozmowy wskazał, że taką propozycję musi rozważyć, przemyśleć i zbadać także pod względem księgowym.

W ocenie Sądu strona pozwana przy takiej postawie W. L. nie mogła uznać takich słów jako definitywne przyjęcie propozycji i tym samym zamknięcie wszelkich spraw łączących strony, tym bardziej że za słowami nie szły w parze żadne inne czynności związane z realizacją, nie tak prostej przecież transakcji, przedmiotem której było przeniesienie udziałów we współwłasności rzeczy.

Należy pamiętać, że umowa dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenie woli stron, a tej zgodności nie można odnaleźć w rozmowach stron procesu.

Zdaniem Sądu wskazanie przez W. L., że takie kwestie jak umorzenie należności w zamian za udział we współwłasności, muszą być przedyskutowane i rozważone z księgową, powoduje, że nie można twierdzić by strony w czasie spotkania w rzeczywistości porozumiały się stanowczo w tej kwestii. Okoliczność, że strony wcześniej ustnie wprowadzały jakieś ustalenia co do łączących ich stosunków, w przełożeniu na przedmiotowy problem nie ma znaczenia.

Mając na względzie powyższe Sąd uznał roszczenie za zasadne i zasądził dochodzą należność po myśli art. 535 k.c. zgodnie z żądaniem pozwu.

O odsetkach orzeczono zgodnie z art. 481§ 1 i 2 k.c.

O kosztach orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności strony za wynik procesu, po myśli art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 k.p.c., zasądzając od pozwanego na rzecz powoda 2 667 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 2.400 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, 250 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu oraz 17 zł tytułem opłaty za pełnomocnictwo.

SSR Katarzyna Malinowska

Uzasadnienie liczy 10 650 znaków.

Dokument w bazie źródłowej