Sygn. akt VIII U 2864/25
UZASADNIENIE
postanowienia z dnia 8 września 2026 roku
Decyzją z dnia 22 września 2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w K., po rozpoznaniu wniosku z 30 lipca 2025 r., przyznał W. W. prawo do emerytury od dnia 27 sierpnia 2025 r. tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego
(decyzja - akta ZUS)
Odwołanie od przedmiotowej decyzji złożył W. W. podnosząc, iż nie zgadza się z wysokością naliczonego mu świadczenia. Wskazał między innymi, że pracował w warunkach szczególnych, czego organ rentowy nie uwzględnił, otrzymał emeryturę tylko za 4 dni sierpnia, a jego znajomi otrzymywali za cały miesiąc oraz zakwestionował przyjęty czas średniego dalszego trwania życia.
(odwołanie - k. 3-3 verte)
W odpowiedzi na odwołanie pełnomocnik organu rentowego wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że emerytura został wnioskodawcy przyznana od dnia osiągnięcia wieku emerytalnego, a średnie dalsze trwanie życia zostało ustalone stosownie do art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 26.03.2024 r. (220,80 miesięcy). W kwestii pracy w warunkach szczególnych organ rentowy wskazał, iż odwołujący nie przedstawił świadectw wykonywania prac w warunkach szczególnych.
(odpowiedź na odwołanie - k. 4-5)
W piśmie procesowym z dnia 2 lutego 2026 r. (data stempla pocztowego) W. W. podniósł zastrzeżenia w zakresie wyliczenia jego świadczenia:
- błędne ustalenie wysokości składek za lata 1983-1988 – podał, że organ rentowy zastosował za niskie zwiększenie rolne z tytułu opłacania przez niego składek na ubezpieczenie społeczne rolników, gdyż on opłacał składki w podwójnej wysokości;
- brak uwzględnienia pracy w warunkach szczególnych;
- błędne wyliczenie kapitału początkowego w oparciu o lata 1989-1998, gdyż nie uwzględnia jego pracy od stycznia do sierpnia w 1999 r., kiedy to zarabiał 90% średniego wynagrodzenia,
- zarzut dotyczący tablic średniego dalszego trwania życia, gdzie podniósł, że ponieważ choruje na białaczkę wskazana średnia drastycznie odbiega od rzeczywistych prognoz w jego przypadku.
(pismo procesowe - k. 12-13)
W piśmie procesowym z dnia 8 czerwca 2026 r. (data wpływu) pełnomocnik organu rentowego wskazał, że ZUS, w oparciu o załączoną do akt sprawy dokumentację, uznaje za udowodnione 8 lat i 23 dni pracy w warunkach szczególnych w Fabryce (...) SA w K. w okresie od 29.01.1990 r. do 30.09.1990r. oraz od 1.09.1994 r. do 2.08.1999 r., przy czym wyłączono okresy niezdolności do pracy.
(pismo procesowe organu rentowego - k. 84)
Na rozprawie w dniu 28 lipca 2026 r. profesjonalny pełnomocnik wnioskodawcy sprecyzował żądanie w ten sposób, że wniósł o przyznanie prawa do rekompensaty za pracę w warunkach szczególnych, nie kwestionuje okresu takiej pracy w Fabryce (...)” uznanego przez ZUS, ale dodatkowo wniósł o uwzględnienie jako okresów pracy w warunkach szczególnych:
- pracy w zakładach (...) od 1.02.2000r. do 31.08.2001r.,
- pracy w Art.-serwis, C., R. od połowy stycznia 2003r. do stycznia 2017r., podał, że dokładnych dat nie pamięta
(e-protokół rozprawy z dnia 28 lipca 2026 r. 00:04:00 – 00:23:30 k 103)
W piśmie procesowym z dnia 6 sierpnia 2026 r. (data wpływu) pełnomocnik skarżącego po raz kolejny sprecyzował żądanie i wniósł o uwzględnienie do okresu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia:
- w firmie (...) od 12.02.2000r. do 31.08.2001r.,
- w firmie (...) od 15.10.2001r. do 19.10.2003r., a także od 1 do 31.03.2008 i od 1.04.2008 do 31.12.2008
podnosząc, iż odwołujący pracował w tych okresach w pełnym wymiarze czasu pracy, a nie jak wynika ze świadectwa pracy w niektórych okresach na ¼ etatu.
(pismo procesowe - k. 107)
Na rozprawie w dniu 8 września 2026 r. pełnomocnik wnioskodawcy wskazał, że podał datę rozpoczęcia pracy w (...) od 15.10.2001 r. (inna niż wynikająca ze świadectwa pracy), gdyż od tej daty odwołujący pracował w tej firmie na czarno
.
Po złożeniu wstępnych wyjaśnień przez wnioskodawcę oraz po zarządzonej przez Sąd przerwie celem umożliwienia konsultacji pełnomocnika z jego wnioskodawcą, pełnomocnik odwołującego cofnął odwołanie w całości, pełnomocnik ZUS wyraził zgodę na jego cofnięcie.
(e-protokół rozprawy z dnia 8 września 2026 r. 00:01:33 – 00:31:20 k 120)
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 355 k.p.c. sąd umorzy postępowanie, jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem albo z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne.
W myśl art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. § 2 powyższego artykułu stanowi natomiast, że pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Na żądanie pozwanego powód zwraca mu koszty, jeżeli sąd już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku ich uiszczenia przez pozwanego. Natomiast zgodnie z § 3 cytowanego przepisu w razie cofnięcia pozwu poza rozprawą przewodniczący odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu zawiadamia pozwanego, który może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów. Gdy skuteczność cofnięcia pozwu zależy od zgody pozwanego, niezłożenie przez niego oświadczenia w tym przedmiocie w powyższym terminie uważa się za wyrażenie zgody.
Przy czym sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa (§ 4 cyt. przepisu).
Stosownie do treści art. 469 k.p.c. – sąd uzna zawarcie ugody, cofnięcie pozwu, sprzeciwu lub środka odwoławczego oraz zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego.
Przytoczone przepisy mają zastosowanie również do postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych na podstawie art. 13 § 2 k.p.c.
Cofnięcie pozwu (analogicznie odwołania) należy do uprawnień powoda (odwołującego się) i jest wyrazem jego prawa do dysponowania przedmiotem procesu oraz przejawem odwołalności czynności procesowych.
W ocenie tutejszego Sądu cofnięcie odwołania przez profesjonalnego pełnomocnika odwołującego w niniejszej sprawie należało uznać za prawnie skuteczne. W toku postępowania wnioskodawca wyjaśnił, że mimo przebywania na rencie z tytułu niezdolności do pracy, początkowo całkowitej niezdolności do pracy, a później częściowej, nadal świadczył pracę w okresie od 1.03.2005 r. do 31.08.2008r. nie jak wskazano w świadectwie pracy na ¼ etatu, a w pełnym wymiarze czasu pracy. Następnie pracował na czarno w R., bo miał wtedy duże problemy z żylakami i nie upierał się na formalne zatrudnienie, gdyż dogadał się z pracodawcą, że będzie przychodził do pracy jak będzie czuł się dobrze, następnie miał operację i przez 2 miesiące nie mógł przeciążać nogi, wówczas przychodził do pracy na 2-3 dni, ale zdarzało się, że mógł być przez cały tydzień. Nadto w okresie od czerwca 2002 r. do czerwca 2003r. pobierał zasiłek dla bezrobotnych.
W tym stanie faktycznym Sąd uznał, iż cofnięcie odwołania w niniejszej sprawie nie jest sprzeczne z prawem, z zasadami współżycia społecznego, nie zamierza do obejścia prawa, ani nie narusza słusznego interesu odwołującego.
Z tych też względów zgodnie z treścią art. 355 k.p.c. postępowanie w sprawie podlegało umorzeniu.