Sygn. akt VIII Cz 604/25
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 września 2025 r. Sąd Okręgowy w Toruniu odrzucił apelację uczestnika T. B. od postanowienia z dnia 27 października 2023r. i postanowienia z dnia 2 kwietnia 2025r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, że apelacja od obu postanowień została złożona bez złożenia wniosku o uzasadnienie, co warunkuje dopuszczalność środka zaskarżenia, dlatego była niedopuszczalna.
Zażalenie na to postanowienie złożył uczestnik T. B. zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: art. 369§1 k.p.c., art. 373§1 k.p.c., art. 5 k.p.c. oraz art. 45 ust.1 Konstytucji RP.
Z treści zażalenia wynika, że zdaniem skarżącego, złożenie wniosku o uzasadnienie orzeczenia przez innych uczestników postępowania było wystraczające i dawało uczestnikowi możliwość zaskarżenia postanowienia, a uczestnik nie został właściwie pouczony o sposobie zaskarżenia. Odrzucenie apelacji zaś pozbawia uczestnika realnego prawa do sądu.
Sąd Okręgowy w innym składzie zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1469) warunkiem dopuszczalności zaskarżenia przez stronę wyroku apelacją stało się zgłoszenie przez tę stronę skutecznego wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Zgodnie bowiem z art. 369 § 1 k.p.c. apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postanowień w postępowaniu nieprocesowym (art. 13§2 k.p.c.).
Mając na uwadze powyższe uznać należy, że obecnie strona (uczestnik postępowania) może złożyć apelację tylko w sytuacji, gdy wcześniej złożyła skutecznie wniosek o uzasadnienie orzeczenia. Jeżeli takiego wniosku nie złożyła, traci prawo do jego zaskarżenia apelacją. Złożenie wniosku o uzasadnienie przez drugą stronę, czy innego uczestnika postępowania nie otwiera drogi dla zaskarżenia orzeczenia dla tej strony, czy tego uczestnika postępowania, który takiego wniosku nie złożył. Każda apelacja podlega bowiem oddzielnej weryfikacji co do zachowania warunków formalnych. Skarżący nie złożył samodzielnie wniosku o uzasadnienie, a zatem jego apelacja była niedopuszczalna.
Odnosząc się do dalszych zarzutów należy wskazać, że uczestnik nie stawił się na rozprawie w dniu 27 października 2023r., na której zostało ogłoszone postanowienie. Przewodnicząca pouczyła stawających o terminie i sposobie zaskarżenia postanowienia. Uczestnik sam zatem pozbawił się możliwości uzyskania pouczenia. Gdyby stawił się na rozprawę, zostałby pouczony. Mógłby też zadać pytania, gdyby nie zrozumiał pouczenia. Jeżeli natomiast chodzi o postanowienie z dnia 2 kwietnia 2025r. , to postanowienie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 16 kwietnia 2025r. wraz pouczeniem. Zarzut o braku pouczenia jest więc niezasadny.
Skarżący nie został też pozbawiony, wbrew zarzutom, dostępu do sądu. Uczestnik może bowiem zająć stanowisko w sprawie, przedstawić swoje argumenty, a sąd rozpoznając apelację innego uczestnika zapozna się z nimi. Zatem uczestnik nie został pobawiony dostępu do sądu.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy rozpoznający zażalenie w innym składzie uznał, że nie jest ono zasadne. Uczestnik nie wnosił o sporządzenie uzasadnienia, a złożenie takiego wniosku przez innego uczestnika nie otworzyło mu drogi do złożenia apelacji. Uczestnik został prawidłowo pouczony o sposobie zaskarżenia orzeczenia i może przedstawić swoje stanowisko w postępowaniu apelacyjnym, które jest w toku.
Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397§ 3 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
/Za nieobecnego
SSO Rafała Krawczyka / SSO Małgorzata Kończal/ / SR del. do SO Ludmiła Dulka- Twarogowska/
SSO Małgorzata Kończal/