Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 26 marca 2026 r., sygn. KIO 724/26

Sygn. akt: KIO 724/26

WYROK

Warszawa, dnia 26. 03. 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie

Przewodnicząca: Agata Mikołajczyk

Protokolantka: Klaudia Kwadrans

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2026 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej w dniu 16 lutego 2026 r. przez Odwołującego: FBSerwis Zielony Kamieńsk Sp. z o.o.(Ruszczyn 100,

97-360 Kamieńsk) w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego: Gmina - Miasto T.M. (ul. POW 10/16, 97-200

T.M.),

orzeka:

1.Oddala odwołanie;

2.Kosztami postępowania odwoławczego obciąża Odwołującego: FBSerwis Zielony Kamieńsk Sp. z o.o.(Ruszczyn

100, 97-360 Kamieńsk) i:

2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych

zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

…………………………….

Sygn. akt: KIO 724/26

Uzasadnienie

Odwołanie zostało wniesione do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16 lutego

​2026 r. przez wykonawcę FBSerwis Zielony Kamieńsk Sp. z o.o. (Odwołujący) w postępowaniuprowadzonym w trybie

przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z

2024 r. poz. 1320 ze zm.), [ustawa Pzp lub Pzp lub Ustawa PZP]przez Zamawiającego: Gmina - Miasto T.M..

Przedmiotem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jest „Zagospodarowanie odpadów komunalnych z

terenu miasta Tomaszowa Mazowieckiego w 2026 roku”, nr postępowania W RI.271.1.08.2026. ZP. Ogłoszenie o

zamówieniu opublikowane zostało w suplemencie do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 4 lutego 2026 r.,

Numer wydania Dz.U. S: 024/2026, numer publikacji ogłoszenia: 82202-2026.

Wykonawca podał (…) wnoszę odwołanie wobec treści dokumentacji Postępowania, w tym wobec brzmienia

specyfikacji warunków zamówienia sporządzonej w Postępowaniu (dalej „SW Z”).Wnosząc niniejsze odwołanie

zarzucam Zamawiającemu obrazę następujących przepisów prawa:

1. zarzut naruszenia art. 99 ust. 1, 2 i 4 w zw. z naruszeniem art. 16 pkt 1 i 3 ustawy Pzp w zw. z naruszeniem art. 17

ust. 1 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób nieuzasadniony obiektywnymi potrzebami

Zamawiającego, a zarazem naruszający zasadę zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania

wykonawców, a także naruszenie wskazanych przepisów poprzez opisanie cech przedmiotu zamówienia

nieproporcjonalny do wartości i celów jakie zamierza osiągnąć Zamawiający realizując zamówienie oraz w sposób

niezapewniający uzyskania najlepszej jakości usług i najlepszych efektów zamówienia, podczas gdy obowiązkiem

Zamawiającego jest sporządzenie takiego opisu przedmiotu zamówienia, który będzie stanowił wyraz prawdziwych i

uzasadnionych potrzeb Zamawiającego, jednocześnie zgodnych z przepisami ustawy Pzp, a to poprzez sformułowanie

w opisie przedmiotu zamówienia (dalej: „OPZ”) wymogu żeby realizacja przedmiotu zamówienia odbywała się w

odległości nie dalszej niż 45 km od siedziby zamawiającego.

Podnosząc ww. zarzuty wnoszę o:

1.uwzględnienie odwołania w całości,

2.nakazanie Zamawiającemu zmianę treści SW Z poprzez usunięcie wymogu określonego w Rozdziale 4 pkt 10 SW Z, a

w konsekwencji wszystkich zapisów SW Z odnoszących się do ww. wymogu ewentualnie nakazanie Zamawiającemu

zwiększenie odległości z 45 km od siedziby Zamawiającego na 70 km od granic Miasta Tomaszowa Mazowieckiego (…).

W uzasadnieniu stanowiska wskazał na następujące okoliczności: (…)

Kontekst sprawy

1.Przedmiotem zamówienia jest świadczenie przez Wykonawcę usługi polegającej na zagospodarowaniu:

a)niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych (kod odpadu - 20 03 01),

b)odpadów ulegających biodegradacji (kod odpadu - 20 02 01).

2.Przedmiotowe postępowanie jest kolejnym postępowaniem na tożsamy przedmiot zamówienia. Poprzednie

postępowanie zostało unieważnione odpowiednio:

-w części A, F – na podstawie art. 255 pkt 3 ustawy Pzp

-w części B, C, D, E – na podstawie art. 255 pkt 1 ustawy Pzp.

Dowód:

-informacja o unieważnieniu postępowania na „Zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu Miasta Tomaszowa

Mazowieckiego”, nr postępowania: WRI.271.1.27.2025.ZP

3.W przedmiotowym postępowaniu Zamawiający sformułował w opisie przedmiotu zamówienia wymóg (pkt 10 SW Z),

żeby realizacja przedmiotu zamówienia odbywała się w odległości nie dalszej niż 45 km od siedziby Zamawiającego

(adres: ul. P.O.W. 10/16, 97-200 T.M.), którego to wymagania nie było w poprzednim, unieważnionym postępowaniu,

gdzie wymagano by odległość od granic miasta wynosiła nie więcej niż 60 km.

4.Tym samym ofertę w postępowaniu będzie mógł złożyć wyłącznie wykonawca, który wskaże w Formularzu oferty

instalację przetwarzania odpadów komunalnych lub stację przeładunkową położoną w odległości nie większej niż 45 km

od siedziby Zamawiającego, tj. ul. P.O.W. 10/16, 97-200 T.M..

5.W poprzednim postępowaniu na „Zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu Miasta Tomaszowa

Mazowieckiego”, Zamawiający był zmuszony je unieważnić z dwóch powodów:

•nie wpłynął żaden wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu ani żadna oferta – w częściach B–E,

•złożone oferty przekroczyły budżet Zamawiającego – w częściach A i F.

W ww. unieważnionym postępowaniu obowiązywał wymóg, aby przedmiot zamówienia realizowany był w odległości nie

większej niż 60 km od granic miasta Tomaszowa Mazowieckiego.

6.W sytuacji, gdy postępowanie zostało unieważnione z powodu braku ofert lub ofert znacznie przekraczających budżet,

logicznym, racjonalnym i zgodnym z zasadami Pzp działaniem powinno być zwiększenie konkurencyjności

postępowania, tak aby zachęcić większą liczbę wykonawców do udziału i umożliwić złożenie ofert mieszczących się w

posiadanym budżecie.

Tymczasem Zamawiający postąpił dokładnie odwrotnie. W obecnym postępowaniu nie tylko utrzymał ograniczenie

odległości, ale dodatkowo je zaostrzył, wprowadzając wymóg, aby realizacja zamówienia odbywała się nie dalej niż 45

km od siedziby Zamawiającego (Gmina Miasto T.M.) — podczas gdy w poprzednim postępowaniu było to 60 km od

granic miasta. Oznacza to nie tylko zmianę limitu na bardziej restrykcyjny (45 km zamiast 60 km), ale również zmianę

punktu odniesienia — z granic miasta na siedzibę Zamawiającego, co dodatkowo zawęża krąg możliwych wykonawców.

Takie działanie jest całkowicie nielogiczne, nieuzasadnione i sprzeczne z podstawowymi zasadami systemu zamówień

publicznych. Skoro Zamawiający wcześniej nie otrzymał żadnych ofert lub oferty znacznie przekroczyły budżet, to

wprowadzanie kolejnych, jeszcze bardziej restrykcyjnych barier udziału nie tylko nie rozwiązuje problemu, ale w

oczywisty sposób pogłębia trudności z pozyskaniem ofert, zwłaszcza ofert mieszczących się w posiadanych środkach.

Zamiast zwiększyć dostępność zamówienia i poszerzyć konkurencję po unieważnieniu poprzedniego postępowania,

Zamawiający wprowadził w obecnym OPZ sztuczny i nieuzasadniony wymóg odległości 45 km od swojej siedziby,

którego wcześniej nie było, co w praktyce prowadzi do jeszcze większego ograniczenia konkurencji. Tego rodzaju

działanie pozostaje w sprzeczności z zasadą efektywności, uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców

wynikającą z ustawy Pzp.

Jawna dyskryminacja Odwołującego. Rys historyczny postępowań o udzielnie zamówienia publicznego pn.:

Zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu miasta Tomaszowa Mazowieckiego w latach 2024 – 2026.

7.W celu wykazania dyskryminującego postępowania Zamawiającego wobec Odwołującego, naruszającego zasadę

uczciwej konkurencji oraz równego traktowanie wykonawców, jak również przejrzystości i proporcjonalności, Odwołujący

prezentuje niżej dane historyczne z postępowań Zamawiającego o udzielenie zamówienia publicznego na

zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu miasta Tomaszowa Mazowieckiego w latach 2024 - 2026.

Przedmiot

postępowania

Dane postępowania

Czy był wymóg

odległości w

opisie

przedmiotu

zamówienia i

jaki

Czy Odwołujący

składał ofertę i jaką

miała pozycję (co do

ceny)

Jak

Zamawiający

zakończył

postępowanie

ZAGOSPODAROWANIE

ODPADÓW

KOMUNALNYCH Z

TERENU MIASTA

TOMASZOWA

MAZOWIECKIEGO W

2025 ROKU.

Numer referencyjny

postępowania

WI.271.1.30.2024.ZP,

termin składania ofert

6 listopada 2024

Tak, aby

realizacja

przedmiotu

zamówienia

odbywała się w

odległości nie

dalszej niż 70 km

od granic miasta

Tomaszowa

Mazowieckiego

Tak, Odwołujący

złożył

najkorzystniejszą w

postępowaniu ofertę

Unieważniono na

podstawie art. 255

pkt 3 ustawy Pzp [

ZAGOSPODAROWANIE

ODPADÓW

KOMUNALNYCH Z

TERENU MIASTA

TOMASZOWA

MAZOWIECKIEGO W

2025 ROKU.

Numer referencyjny

postępowania

WI.271.1.4.2025.ZP,

termin składania ofert

6 marca 2025

Tak, aby

realizacja

przedmiotu

zamówienia

odbywała się w

odległości nie

dalszej niż 45 km

od granic miasta

Tomaszowa

Mazowieckiego

Nie – z uwagi na

ograniczenie

odległości 45 km od

granic miasta

Wybrano ofertę

cz. 1:

ZGO

AQUARIUM SP.

Z O.O., cz. 2:

JUKO SP. Z

O.O., cz. 3 brak

ZAGOSPODAROWANIE

ODPADÓW

KOMUNALNYCH Z

TERENU MIASTA

TOMASZOWA

MAZOWIECKIEGO W

2026 ROKU.

Numer referencyjny

postępowania

WI.271.1.30.2024.ZP,

termin składania ofert

6 listopada 2025

Tak, aby

realizacja

przedmiotu

zamówienia

odbywała się w

odległości nie

dalszej niż 60 km

od granic miasta

Tomaszowa

Mazowieckiego.

Tak, Odwołujący

złożył

najkorzystniejszą w

postępowaniu ofertę

na część A

Unieważniono

w części A, F – na

podstawie art. 255

pkt 3 ustawy Pzp

ZAGOSPODAROWANIE

ODPADÓW

KOMUNALNYCH Z

TERENU MIASTA

TOMASZOWA

MAZOWIECKIEGO W

2026 ROKU.

Numer referencyjny

postępowania

WRI.271.1.8.2026.ZP,

termin składania ofert

23 lutego 2026

Tak, 45 km od

siedziby

Zamawiającego

Zależy od wyniku

postępowania przed

KIO.

Postępowanie w

toku

- w części B, C,

D, E – na

podstawie art. 255

pkt 1 ustawy Pzp

8.Z przedstawionej sekwencji działań wynika, że Zamawiający najpierw unieważnia każde postępowanie, w którym Odwołujący składa

najkorzystniejszą ofertę, a następnie wszczyna kolejne postępowanie, w którym zaostrza wymogi odległościowe – wymogi te pojawiają

się dopiero po tym, jak Odwołujący złożył najtańszą ofertę i realnie wygrał poprzednie postępowanie. Oznacza to, że Zamawiający w

sposób systematyczny i celowy ogranicza konkurencję, kreując bariery, których jedynym praktycznym skutkiem (i celem) jest

wyeliminowanie Odwołującego z udziału w postępowaniach.

Takie działanie jest sprzeczne z zasadą uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców oraz transparentności postępowania,

a dodatkowo pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego lub ekonomicznego uzasadnienia – zwłaszcza że Zamawiający wcześniej musiał

unieważniać postępowania z powodu braku ofert lub ofert przekraczających budżet, a mimo to wprowadza kolejne ograniczenia

zawężające rynek.

9.Ustalenie przez Zamawiającego sztywnego limitu odległości na poziomie 45 km w obecnym postępowaniu stanowi kulminację

trwającej od lat, uporczywej i systematycznej praktyki eliminowania Odwołującego z możliwości realizacji zamówień udzielanych przez

Zamawiającego, co wyczerpuje znamiona nadużycia prawa oraz rażącego naruszenia zasad uczciwej konkurencji i równego

traktowania wykonawców określonych w art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp. Mimo rzekomego braku środków u Zamawiającego i z tego

powodu organizowania kolejnego przetargu w lutym 2025 roku na rok 2025 oraz w lutym 2026 roku na rok 2026, całkowicie

niezrozumiałym jest obniżanie pułapu dopuszczalnej odległości instalacji wykonawcy przy takim każdym kolejnym przetargu. Analiza

działań Zamawiającego jednoznacznie wskazuje na celową manipulację opisem przedmiotu zamówienia, bowiem zawsze w każdym

pierwszym postępowaniu na zagospodarowanie odpadów na kolejny rok (czyli w październiku 2024 jak i w październiku 2025) limity

odległości wynosiły odpowiednio 70 km i 60 km. Jednak, gdy Odwołujący składał oferty najkorzystniejsze cenowo, Zamawiający

każdorazowo unieważniał te procedury, by w kolejnym przetargu drastycznie obniżać próg do 45 km, mając pełną świadomość, że przy

takim parametrze Odwołujący nie ma możliwości złożenia ważnej oferty w postępowaniu. W ocenie Odwołującego opisane wyżej

okoliczności w sposób wyraźny ujawniają cel działań Zamawiającego jakim jest uniemożliwienie Odwołującemu udziału w

postępowaniu.

10.Co znamienne – jeszcze w lutym 2025 w SWZ był wymóg 45 km, by następnie w październiku 2025 w SWZ pojawiło się znów 60

km (!), a aktualnie, po tym jak Odwołujący złożył swoją ofertę i przetarg unieważniono, ponownie pojawił się wymóg 45 km. Takie

postępowanie Zamawiającego dowodzi, że dystans 45 km ma charakter czysto dyskryminacyjny i nie wynika z obiektywnych potrzeb

systemu, lecz z wiedzy Zamawiającego o lokalizacji instalacji najtańszego oferenta, co stanowi podręcznikowy przykład dyskryminacji

pośredniej. Przywoływana przez Zamawiającego argumentacja o „efekcie ekologicznym” i „optymalizacji kosztów transportu” jest

jedynie fasadą dla jego faktycznych działań mających na celu uniemożliwienie Odwołującemu udziału w przetargu.

Uwagi ogóle dotyczące OPZ

11.Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy Pzp przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą

dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie

oferty. Ust. 2 mówi o tym, że zamawiający określa w opisie przedmiotu zamówienia wymagane cechy dostaw, usług lub robót

budowlanych. Cechy te mogą odnosić się w szczególności do określonego procesu, metody produkcji, realizacji wymaganych dostaw,

usług lub robót budowlanych, lub do konkretnego procesu innego etapu ich cyklu życia, nawet jeżeli te czynniki nie są ich istotnym

elementem, pod warunkiem, że są one związane z przedmiotem zamówienia oraz proporcjonalne do jego wartości i celów. Zgodnie z

art. 99 ust. 4 ustawy Pzp przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, w

szczególności przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który

charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub

wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów.

12.Z orzecznictwa zaś wynika, że zamawiający ma prawo żądać wykonania usług, dostaw czy robót budowlanych spełniających

stawiane przez niego wymagania, posiadające określone cechy lub funkcjonalność. Jednakże powinien on zapewnić możliwość udziału

w postępowaniu jak najszerszemu kręgowi wykonawców, którzy te wymagania mogą spełnić, unikając wprowadzania do opisu

przedmiotu zamówienia postanowień, które tę konkurencję mogłyby znacząco utrudniać lub całkowicie wykluczać.

13.Warto w tym kontekście przywołać także wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z 27.06.2012 r., sygn. akt XII Ga 152/12, w którym

podkreślono, że na gruncie przepisów ustawy Pzp utrudnianie uczciwej konkurencji nie musi mieć charakteru realnego oraz, że

„wystarczającym jest jedynie wykazanie, że opisując przedmiot zamówienia dokonał on [Zamawiający – przyp. wł. Odwołującego] tego

w sposób, który jedynie potencjalnie mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, nie jest tym samym konieczne udowodnienie realnego

uniemożliwienia takiej konkurencji”.

14.Jak się wskazuje w tym zakresie w orzecznictwie, „prawidłowy opis przedmiotu zamówienia jest niezbędny nie tylko dla ustalenia

wartości zamówienia, a w konsekwencji do zastosowania właściwego trybu udzielenia zamówienia ale przede wszystkim odzwierciedla

on rzeczywiste potrzeby Zamawiającego a także umożliwia wykonawcy obliczenie ceny oferty oraz, zgodnie z zasadą równego

traktowania wykonawców, zapewnia, że wszyscy wykonawcy rozumieją opis przedmiotu zamówienia tak samo” (tak m.in. w

uzasadnieniu wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 8 listopada 2021 r. wydanym w sprawie o sygn. akt: KIO 2944/21). „Utrzymanie

zakazu opisywania w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, oznacza konieczność opisania w sposób neutralny, bez

wskazywania na konkretny produkt lub konkretnego wykonawcę, lub w sposób, który może prowadzić do eliminowania potencjalnych

wykonawców, uniemożliwiając im złożenie ofert lub powodowałyby sytuację, w której jeden z zainteresowanych wykonawców byłby

bardziej uprzywilejowany od pozostałych. Dotyczy to także ustalania wymagań na tyle rygorystycznych, że nie jest to uzasadnione

potrzebami zamawiającego. Przepisy wprowadzają z jednej strony obowiązek precyzyjnego opisania przedmiotu zamówienia, z drugiej

zaś obowiązek zachowania uczciwej konkurencji.” [tak za A. Twarowski, Nowe PZP – opis przedmiotu zamówienia i kryteria oceny

ofert z punktu widzenia świadczeniodawcy, LEX/el. 2020.]

15.W niniejszym postępowaniu Zamawiający w pkt 10 SWZ sformułował wymóg, który w sposób oczywisty uniemożliwia

Odwołującemu złożenie oferty – tj. obowiązek realizacji przedmiotu zamówienia w odległości nie większej niż 45 km od siedziby

Zamawiającego. Wymóg ten ma charakter całkowicie arbitralny, sztucznie zawężający rynek oraz sprzeczny z zasadami określonymi

w art. 99 ustawy Pzp, gdyż nie wynika z żadnych obiektywnych, technicznych czy funkcjonalnych potrzeb Zamawiającego.

Brak uzasadnionych potrzeb Zamawiającego dla stosowania treści pkt 10 OPZ

16.Kwestionowany wymóg OPZ jest nieuzasadniony obiektywnymi potrzebami Zamawiającego. Co więcej, ustalony sztywny limit

odległości instalacji Wykonawcy od siedziby Zamawiającego w rzeczywistości nie służy optymalizacji kosztów, lecz stanowi barierę,

która uniemożliwia Zamawiającemu uzyskanie najkorzystniejszej oferty cenowej, naruszając tym samym dyscyplinę finansów

publicznych oraz wynikające z ustawy Pzp zasady przygotowania OPZ, jak również uczciwej konkurencji i równego traktowania

wykonawców.

17.Zdaniem Zamawiającego uzasadnieniem warunku zastosowanego w OPZ są okoliczności ekonomiczne. Cytując za SWZ: „Im

większa odległość do instalacji komunalnej czy stacji przeładunkowej tym większe koszty transportu odpadów ponosi Zamawiający i

przede wszystkim mieszkańcy Miasta na organizację całego systemu śmieciowego. Zamówienie powyższe z uwagi na powierzenie

odbioru i transportu odpadów podmiotowi wewnętrznemu służyć winno przede wszystkim optymalizacji i redukcji kosztów

funkcjonowania wszelkich kosztów związanych z organizacją systemu gospodarki odpadami. Odległość i transport odpadów do miejsc

znacznie oddalonych od siedziby Zamawiającego powodują generowanie znacznie większych kosztów związanych z paliwem, serwisem

pojazdów, opłatami drogowymi czy kosztami osobowymi.”.

Z kolei Odwołujący wskazuje na stanowisko literatury: „Należy bowiem dostrzec, iż Zamawiający, opisując warunki zamówienia, w

pierwszej kolejności staje przed zadaniem takiego ich ukształtowania, aby spełniały jego uzasadnione potrzeby oraz cel, który musi

wykazywać się szczególną dbałością o racjonalne wydatkowanie środków publicznych.” [E. Wiktorowska A. Gawrońska-Baran, A.

Wiktorowski, P. Wójcik, E. Wiktorowska, Prawo zamówień publicznych. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 99.]

Odwołujący podkreśla ww. aspekt racjonalnego wydatkowania środków, albowiem postępowanie Zamawiającego przeczy jego własnym

słowom, jak i ww. racjonalności w zakresie finansów publicznych. Zamawiający bowiem, bez wykonania rozeznania rynku, na

podstawie swoich niczym nieuzasadnionych przekonań i przypuszczeń, założeń, z góry bezpodstawnie przesądza, że oferta

wykonawcy posiadającego instalację w promieniu do 45 km będzie tańsza w realizacji niż oferta wykonawcy, który jak Odwołujący, ma

68 km od siedziby Zamawiającego. Zamawiający, uzasadniając powyższy wymóg rzekomą dbałością o koszty logistyczne i osobowe,

dokonuje niedopuszczalnej odgórnej eliminacji wykonawców, których oferta — mimo większego oddalenia geograficznego — mogłaby

okazać się najkorzystniejsza ekonomicznie dla mieszkańców. Należy podkreślić, iż w obecnym stanie prawnym i rynkowym, to koszt

zagospodarowania odpadów stanowi dominujący składnik ceny, który z powodzeniem jest w stanie zniwelować wyższe koszty

transportu ponoszone przez Zamawiającego w sytuacji, gdy instalacja Wykonawcy znajdowałaby się nawet w znacznej odległości od

siedziby Zamawiającego. Przyjęcie przez Zamawiającego założenia, iż koszty Zamawiającego związane z transportem i

zagospodarowaniem odpadów są niskie przy odległości 45 km, natomiast przy dystansie 46, 55 czy 68 km następuje całkowite

załamanie rentowności, jest pozbawione jakichkolwiek podstaw merytorycznych czy ekonomicznych. Tak sformułowany opis

przedmiotu zamówienia prowadzi do nieuzasadnionego uprzywilejowania podmiotów lokalnych i faktycznej monopolizacji przez nie

rynku, uniemożliwiając dokonanie rzeczywistej optymalizacji kosztowej z uwzględnieniem potrzeb Zamawiającego. Zamiast stosować

dyskryminujące bariery udziału w postępowaniu, Zamawiający winien dążyć do uzyskania najkorzystniejszego bilansu ceny za tonę

odpadu oraz kosztów transportu, co jest możliwe jedynie w warunkach pełnej, szerokiej konkurencji. Działanie Zamawiającego,

polegające na sztywnym limitowaniu odległości, stanowi zatem przejaw niczym nie uzasadnionej arbitralności, która w sposób

bezpośredni uderza w interes ekonomiczny Zamawiającego oraz mieszkańców, pozbawiając ich dostępu do ofert potencjalnie

tańszych, a tym samym narusza podstawowy obowiązek wydatkowania środków publicznych w sposób celowy i oszczędny.

Wymagania, które nie są niezbędne do realizacji zamówienia, powinny być rozważane jako kryteria oceny ofert, a nie jako warunki

konieczne w opisie przedmiotu zamówienia.

18.Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Krajowej Izby Odwoławczej, Zamawiający może formułować określone oczekiwania

dotyczące jakości, funkcjonalności czy innych cech zamówienia, jednak sposób ich ujęcia musi odpowiadać zasadom

proporcjonalności, zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. KIO w licznych orzeczeniach podkreśla, że

nadmierne ograniczenia nie mogą znajdować się w opisie przedmiotu zamówienia (OPZ), jeśli prowadzą do wykluczenia wykonawców i

uniemożliwiają im złożenie oferty. Takie wymagania – jeżeli Zamawiający chce je premiować – mogą stanowić jedynie kryteria oceny

ofert, nie zaś warunek konieczny do udziału w postępowaniu.

Jeżeli Zamawiający zamierza preferować określone cechy ofert, to właściwym miejscem do ich oceny są kryteria oceny ofert, a nie opis

przedmiotu zamówienia

19.Tego rodzaju rozwiązania są praktykowane przez innych zamawiających. Przykładowo w postępowaniu pn. „Zagospodarowanie

odpadów komunalnych, pochodzących z terenu m.st. Warszawy” prowadzonym przez Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w

m.st. Warszawa sp. z o.o., zamawiający ustalił następujące kryteria oceny ofert:

Dowód:

- SWZ postępowania pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych, pochodzących z terenu m.st. Warszawy” prowadzonym przez

Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawa sp. z o.o.

Powyższe pokazuje, że argumentacja Zamawiającego, jakoby wymóg odległości do 45 km. od siedziby Zamawiającego, sformułowany

w OPZ (a więc mający znaczenie w ogóle dla możliwości złożenia oferty), znajdował uzasadnienie w koszt możliwości złożenia oferty),

znajdował uzasadnienie w kosztach transportu, jest całkowicie chybiony.

20.Wymóg dotyczący lokalizacji instalacji (np. w odległości 45 km od siedziby Zamawiającego):

•nie jest wymaganiem techniczno-funkcjonalnym, bez którego zamówienie nie może zostać wykonane,

•nie wynika z właściwości zamówienia, lecz stanowi jedynie preferencję Zamawiającego, którą Zamawiający zmienia w każdym roku

w tożsamych postępowaniach – raz podwyższa raz obniża

•został ujęty w OPZ, co nadaje mu charakter eliminacyjny – wykonawca niespełniający wymogu nie może w ogóle złożyć oferty,

•może co najwyżej zostać, jeżeli już w ogóle, sformułowany jako kryterium oceny ofert, a nie jako warunek absolutny

21.Odwołujący wskazuje, za orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-234/03, tego typu bariery geograficzne są

uznawane za ukrytą formę dyskryminacji, ponieważ w praktyce faworyzują podmioty lokalne, utrudniając dostęp do rynku wykonawcom

spoza wyznaczonego arbitralnie obszaru. Trybunał w. ww. orzeczeniu wyraźnie wskazał, że wymóg posiadania zaplecza technicznego

lub zakładów w określonej odległości już w chwili składania oferty – lub narzucenie takich ram odległościowych dla samej usługi – jest

„oczywiście nieproporcjonalne”, o ile zamierzony cel (np.: bezpieczeństwo czy ciągłość dostaw) można osiągnąć za pomocą środków

mniej ograniczających swobodę świadczenia usług.

22.W niniejszym Postępowaniu Zamawiający nie wykazał, dlaczego instalacja oddalona np. o 60 czy 70 km miałaby uniemożliwić

prawidłową realizację zamówienia, co czyni limit 45 km „niestosownym dla realizacji zamierzonego celu” i naruszającym zasadę

proporcjonalności. Podnoszona przez Zamawiającego okoliczność, iż w promieniu tym funkcjonuje co najmniej 5 podmiotów, w żaden

sposób nie sanuje wadliwości tego zapisu, gdyż – jak podkreślił TSUE – kryteria te nie mogą być uznane za związane z przedmiotem

zamówienia, jeśli służą jedynie promowaniu „stałych przedsięwzięć” w danym regionie kosztem otwartego rynku unijnego. Takie

sformułowanie OPZ w sposób nieuzasadniony zawęża krąg potencjalnych wykonawców.

23.Zamawiający, limitując krąg wykonawców do instalacji położonych w promieniu 45 km, de facto działa na szkodę mieszkańców i

budżetu Gminy. Wykluczenie z góry instalacji oddalonych o np. 60–70 km zamyka drogę do uzyskania ofert, które – mimo wyższych

nakładów na paliwo – w ogólnym bilansie mogłyby okazać się znacznie tańsze. Tym samym argumentacja o „optymalizacji kosztów”

stanowi jedynie fasadę dla działań Zamawiającego w rzeczywistości naruszających zasadę uczciwej konkurencji.

24.Co więcej zauważyć należy, że wskazane przez Zamawiającego 5 podmiotów, które w jego ocenie spełniają wymóg odległości 45

km od siedziby Zamawiającego nie są zainteresowane udziałem w postępowaniu, o czym świadczy fakt, że w poprzednim

postępowaniu na części B, C, D, E w ogóle nie została złożona żadna oferta, na część A zostały złożone 2 oferty – w tym oferta

Odwołującego, któremu teraz uniemożliwia się udział w postępowaniu, a na część F została złożone jedna oferta.

Brak efektu ekologicznego związanego z mniejszą ilością emisji substancji szkodliwych do atmosfery w związku z transportem

odpadów na krótszych trasach

25.Zamawiający, podobnie jak w przypadku argumentu ekonomicznego, tak i w przypadku argumentu co do efektu ekologicznego

posiłkuje się arbitralnymi założeniami, niczym nie uzasadnionymi, co więcej świadczącymi o jego bardzo słabej znajomości tematu

emisji substancji szkodliwych przez pojazdy. Poziom emisji substancji szkodliwych podczas transportu nie jest wynikiem wyłącznie

samej odległości i czasu trwania jazdy, ale przede wszystkim normy emisji spalin (EURO) oraz wieku i stanu technicznego pojazdów

używanych do transportu. Pojazd o normie EURO 6 jadący na dystansie 70 km może wyemitować znacznie mniej substancji

szkodliwych niż starszy pojazd o normie EURO 3 pokonujący dystans 40 km. W celu zaprezentowania faktycznych różnic między tymi

pojazdami Odwołujący obrazowo, na przykładzie zastosowanych w nich systemów redukcji emisji zanieczyszczeń w stosunku do

punktu wyjścia tzw. regulacji R49 (uchwalonej 13.11.1992 r., Regulamin ONZ nr 49 - Jednolite przepisy dotyczące działań, jakie mają

zostać podjęte przeciwko emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych z silników o zapłonie samoczynnym oraz z silników o zapłonie

iskrowym stosowanych w pojazdach), prezentuje skalę emisji substancji szkodliwych przez pojazdy w zależności od normy jaka

spełniają:

Procentowa redukcja emisji zanieczyszczeń w poszczególnych normach EURO, w stosunku do regulacji R49.

Pierwszym kamieniem milowym w historii norm Euro była wprowadzona na przełomie 1992 i 93 roku norma Euro 1. (…) Wprowadzając

kolejne odsłony normy (Euro 2 i 3), dalej sukcesywnie redukowano poziomy emisji zanieczyszczeń z samochodów i innych pojazdów.

Drugi przełom nastąpił w 2006 r. wraz z wprowadzeniem normy Euro 4. Wraz z normą Euro 5, która weszła w życie zaledwie 3 lata po

niezwykle restrykcyjnej Euro 4, powszechnie zaczęto stosować filtry cząstek stałych. Norma Euro 6 obowiązuje od 2012 r. (z

późniejszymi zmianami i dalszymi zaostrzeniami). Ograniczyła dopuszczalną emisję tlenków azotu o kolejne 80% w stosunku do

normy Euro 5, a emisję cząstek stałych o 66 %.

[grafika i cytat ze strony https://mappingair.meteo.uni.wroc.pl/2020/05/normy-czystoscispalin/ ]

26.Jak widać z zacytowanych wyjaśnień prezentujących normy w zakresie emisji spalin, Zamawiający nie mógł odgórnie, arbitralnie,

bez odniesienia do stanu taboru stwierdzić, że w każdym wypadku emisje spalin przy dłuższej trasie będą wyższe. Ponadto

uzasadnienie Zamawiającego oparte na rzekomym efekcie ekologicznym służy do ukrycia faktycznego naruszenia przez

Zamawiającego zasady uczciwej konkurencji. Skoro bowiem transport odbywa się taborem Zamawiającego (jego podmiotu

wewnętrznego), to Zamawiający ma pełną kontrolę nad emisją poprzez modernizację własnej floty. Przekładanie odpowiedzialności za

emisję własnych pojazdów na wymóg lokalizacji instalacji Wykonawcy jest prawnie wadliwe. Potwierdza to tym samym, że

Zamawiający ustalając sztywny limit kilometrów, nie ma na celu realnej ochrony atmosfery, lecz wyłącznie eliminację wykonawców o

określonej lokalizacji, w tym wypadku Odwołującego.

27.Następnie wskazać należy, że wyrok Concordia Bus (C-513/99), na który powołuje się Zamawiający, dopuszcza kryteria

ekologiczne, ale tylko wtedy, gdy są one związane z przedmiotem zamówienia (a nie taborem Zamawiającego) i nie prowadzą do

dyskryminacji: Artykuł 36 ust. 1 lit. a) dyrektywy nr 92/50 odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na

usługi należy interpretować w ten sposób, że jeśli w ramach zamówienia publicznego dotyczącego świadczenia miejskich usług

autobusowych instytucja zamawiająca decyduje przyznać zamówienie oferentowi, który złożył ofertę najkorzystniejszą ekonomicznie, to

może ona wziąć pod uwagę kryteria ekologiczne, takie jak poziom emisji tlenku azotu lub poziom hałasu autobusów, o ile kryteria te

są związane z przedmiotem zamówienia, nie przyznają temu zamawiającemu bezwzględnej swobody wyboru, są wyraźnie wskazane w

dokumentacji zamówienia lub ogłoszeniu o zamówieniu i są zgodne z zasadami podstawowymi prawa wspólnotowego, a w

szczególności z zasadą niedyskryminacji.

Zatem w niniejszej sprawie to orzeczenie w ogóle nie może mieć zastosowania ze względu na fakt realizacji transportu odpadów przez

tabor Zamawiającego (jego wewnętrznej jednostki). Nie jest to zatem kryterium ekologiczne dotyczące właściwości Wykonawcy i jego

usług, czy jego instalacji, ale właściwość dotycząca taboru jednostki Zamawiającego. Tymczasem w ww. sprawie chodziło o parametry

ekologiczne (m.in. poziom emisji spalin) autobusów oferowanych przez Wykonawców. Cytując z treści stanu faktycznego stanowisko

sądu krajowego: zbadanie sprawy wymaga również wykładni przepisów prawa wspólnotowego celem stwierdzenia, czy jednostka

samorządowa ma prawo przy udzielaniu zamówienia, takiego jak w sprawie przed sądem krajowym, brać pod uwagę względy

ekologiczne dotyczące oferowanego sprzętu.

Natomiast już treści uzasadnienia orzeczenia: W istocie, o ile art. 36 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/50 pozostawia zamawiającemu

możliwość wyboru kryteriów udzielenia zamówienia, które może on przyjąć, o tyle wybór ten może jednak dotyczyć kryteriów wyboru

oferty najkorzystniejszej ekonomicznie (zob. podobnie w przedmiocie zamówień publicznych na roboty ww. wyroki w sprawach:

Beentjes, pkt 19; Evans Medical i Macfarlan Smith, pkt 42, oraz SIAC Construction, pkt 36). Jako że oferta dotyczy w oczywisty

sposób przedmiotu zamówienia, kryteria udzielenia zamówienia, które można przyjąć zgodnie z tym przepisem, też muszą być

związane z przedmiotem zamówienia.

Zatem stan faktyczny w. w. sprawie był diametralnie inny, a kryterium ekologiczne związane z właściwościami oferowanego przedmiotu

zamówienia. Powoływanie się przez Zamawiającego na wyrwane z kontekstu fragmenty ww. orzeczenia, nie przystające w żaden

sposób do niniejszego Postępowania nie mogą być uzasadnieniem zastosowania wymogu co do odległości instalacji Wykonawcy.

Uzasadnienie posiadania interesu w uzyskaniu zamówienia.

Odwołujący wskazuje, iż posiada interes we wniesieniu odwołania, albowiem jest zainteresowany udziałem w Postępowaniu, a

zakwestionowane – wadliwe i niekonkurencyjne – uniemożliwiają mu złożenie oferty w Postępowaniu. W przypadku wyeliminowania

podniesionych naruszeń Odwołujący będzie mógł złożyć ofertę na korzystnych dla Zamawiającego warunkach i przedmiotowe

zamówienie uzyskać, otrzymując wysoką ocenę we wszystkich prawidłowych kryteriach oceny ofert. (…)

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie (pismo z 12.03.2026 r.) wniósł o oddalenie odwołania i wskazał: (…)

Zamawiający nie podziela argumentacji Odwołującego w żadnym zakresie i wnosi o oddalenie odwołania w całości jako

bezzasadnego. Tytułem wstępu, Zamawiający wskazuje, iż nie będzie szerzej polemizował z Odwołującym w zakresie

przytoczonych w treści odwołania danych i działań historycznych dotyczących postępowań archiwalnych prowadzonych

przez Zamawiającego w zakresie zagospodarowania odpadów. Pozostają one bowiem bez związku z przedmiotem

niniejszego postępowania, a szeroka argumentacja Odwołującego jest nieistotna dla oceny obecnych czynności

Zamawiającego. Zamawiający wskazuje jedynie, iż próba wykazania poprzez ,,rys historyczny”, iż działania

Zamawiającego dyskryminowały Odwołującego we wcześniejszych postępowaniach i mają one dodatkowo charakter

zamierzony i celowy nie jest w żaden sposób związana z zarzutami podnoszonym w niniejszym odwołaniu. Odwołujący

prowadzi swojego rodzaju polemikę z wcześniejszymi postępowaniami i warunkami ich realizacji, natomiast nie

wskazuje w jaki sposób wcześniejsze procedury i czynności Zamawiającego uchybiły obecnie prowadzonej, w jaki

sposób naruszyły interes Odwołującego w uzyskaniu niniejszego zamówienia i jaki przepis ustawy Pzp został w związku

z tym naruszony. Można założyć, iż poprzez ,,rys historyczny” Odwołujący próbuje budować negatywny obraz

Zamawiającego bez jednoczesnego powiązania swojego subiektywnego stanowiska ze wskazanym w odwołaniu

naruszeniem przepisów ustawy. Na marginesie Zamawiający wskazuje, iż mimo jak to określa Odwołujący ,,jawnej

dyskryminacji” albo ,,trwającej od lat uporczywej i systematycznej praktyki eliminowania Odwołującego z możliwości

realizacji zamówień” a nawet ,,celowej manipulacji opisem przedmiotu zamówienia” nie składał on w toku poprzednich

procedur zamówieniowych przysługujących środków ochrony prawnej. Dlaczego tak ,,doświadczany przez

Zamawiającego” wykonawca przez wiele lat nie korzystał z przysługującego mu prawa do odwołania pozostaje pytaniem

otwartym? Ugruntowana linia orzecznicza wskazuje, iż postępowania historyczne nie podlegają badaniu i w ocenie Izby

„nie mają zatem znaczenia dla oceny prawidłowości tej czynności okoliczności, na które w treści odwołania powołuje się

Odwołujący związane z poprzednim postępowaniem (…)” (tak w uzasadnieniu wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia

26 października 2022 roku, sygn. akt KIO 2671/22). W związku z tym w ocenie Zamawiającego wspomniany ,,rys

historyczny” i wywód Odwołującego nie powinien stanowić przedmiotu badania przez Krajową Izbę Odwoławczą.

Natomiast podnoszony przez Odwołującego w treści odwołania ,,rzekomy brak środków na realizację zamówienia” we

wcześniejszych postepowaniach, był przedmiotem postepowania odwoławczego przed Krajową Izbą Odwoławczą, która

w wyroku o sygn. akt KIO 5362/2025, jednoznacznie potwierdziła prawidłowość i legalność działania Zamawiającego.

Zamawiający pragnie wskazać, iż każde postępowanie o zamówienie publicznego jest odrębnym bytem, jest

przygotowywane w oparciu o doświadczenia Zamawiającego i zmieniające się okoliczności. Budowanie uzasadnienia dla

odwołania poprzez zestawienie postępowania unieważnionego i limitu kilometrów, który został w nim wskazany, z

niniejszym postępowaniem nie powinno mieć miejsca i nie ma znaczenia dla oceny czy obecny limit kilometrów ma

uzasadnienie czy też nie. Dodatkowo wydaje się, iż wskazanie punktu, od którego limit ten będzie badany jest wyrazem

staranności Zamawiającego, gdyż nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Wszyscy wykonawcy wiedzą, jak wliczać limit

kilometrowy. Prawem Zamawiającego jest bieżąca analiza sposobu przygotowania postępowania i zmieniających się

warunków oraz oczekiwań w tym zakresie. Nadmiernym wydaje się oczekiwanie Odwołującego, że skoro poprzednie

postępowanie miało określone warunki realizacji, to kolejne muszą mieć je tożsame. Skoro ustawodawca przewidział

możliwości modyfikacji i zmian SW Z w trakcie postępowania, to trudno wyobrazić sobie, aby nakazać Zamawiającemu,

iż kolejne postępowanie musiało być przygotowane w taki sam sposób jak poprzednie, na takich samych warunkach

realizacji czy z tymi samymi kryteriami. Rolą Zamawiającego jako gospodarza i uprawnienia z tym związane są

szczegółowo opisane poniżej.

Dodatkowo wyrazem staranności jest reakcja Zamawiającego na wyliczenia kwotowe mające wpływ na stronę

wydatkową i koszty systemu odpadowego i dokonane w ich wyniku zmiany nowego SW Z. Brak reakcji na pozyskane

dane i informacje stanowiłby naruszenie zasady prawidłowego wydatkowania środków publicznych, a idąc dalej

naruszanie dyscypliny finansów publicznych. Odwołujący wywodzi w treści odwołania, że zmiana wymogu dotyczącego

lokalizacji realizacji zamówienia – z wcześniejszej odległości do 60 km od granic Miasta Tomaszowa Mazowieckiego

(poprzednie postępowanie, w którym Odwołujący wniósł odwołanie, sygn. akt KIO 5362/2025) na obecne 45 km od

siedziby Zamawiającego - ma na celu jego arbitralne wykluczenie z postępowania. Znamienne jest, że w postępowaniu z

marca 2025 roku (dotyczącym zagospodarowania odpadów na rok 2025), w którym Zamawiający również określił wymóg

lokalizacji instalacji w promieniu do 45 km od granic miasta Tomaszowa Mazowieckiego, Odwołujący nie kwestionował

powyższego zapisu. Brak zaskarżenia analogicznego wymogu w poprzednim postępowaniu może dowodzić, że obecna

narracja i argumentacja Odwołującego jest niespójna, a podnoszone zarzuty o dyskryminacyjnym charakterze tego

parametru są formułowane wyłącznie na potrzeby niniejszego sporu. W tym miejscu Zamawiający zwraca uwagę, iż

zarzuty podniesione w odwołaniu nie dotyczą opisu przedmiotu zamówienia. Opis przedmiotu zamówienia kształtowany

jest w części III SW Z. Wymagania stawiane przed wykonawcami w zakresie sposobu realizacji zamówienia jego

charakterystyki czy wielkości, w żaden sposób nie odnoszą się do kwestii odległości instalacji lub punktu

przeładunkowego od siedziby Zamawiającego. Odwołujący kwestionuje więc w treści odwołania zupełnie inne

postanowienia SW Z niż opis przedmiotu zamówienia. De facto odnosi się ono do warunków dostępu do zamówienia.

Ocenie Izby Zamawiający pozostawia czy w tym kontekście odwołanie zostało wniesione we właściwym zakresie.

Podobna sytuacja występuje w zakresie podnoszonego zarzutu, iż kwestia odległości i jej limitowanie winno być

regulowane poprzez kryteria oceny ofert. Jako przykład i dowód na tę okoliczność Odwołujący wskazuje postępowania

prowadzone przez innych Zamawiających. To, iż instytucje zamawiające tę samą lub podobną usługę w różny sposób

opisują swoje potrzeby oraz stosują różne kryteria oceny jest zupełnie oczywiste. Trudno oczekiwać, aby wszyscy

zamawiający stosowali takie same zapisy skoro specyfika realizacji, aspekty ekonomiczne, sytuacja zamawiających jest

różna. Zamawiającemu nie są znane obowiązujące przepisy prawa, wytyczne lub nawet rekomendacje wskazujące na

konieczność stosowania jednolitych i tożsamych zapisów co do kryteriów w przypadku zamówień na usługi

zagospodarowania odpadów. Skoro jednak Odwołujący uważa, iż Gmina Miasto T.M. powinna zastosować kryterium

odległości jako kryteriom oceny powinien wskazać w treści odwołania zarzut co do niewłaściwego zastosowania

kryteriów oceny ofert oraz wskazać związane z tym naruszenie przepisu Pzp wraz z odpowiednią argumentacją.

Przywołane w odwołaniu potencjalne naruszenia ustawy odwołują się do art. 99 ust. 1, 2 i 4 w zw. z naruszeniem art. 16

pkt 1 i 3 ustawy Pzp w zw. z naruszeniem art. 17 ust. 1 ustawy Pzp. Odwołujący nie podniósł naruszenia przez

Zamawiającego art. 240 -247 Pzp w związku z czym kwestia ta nie powinna rozpatrywana.

Zamawiający, analizując treść odwołania pragnie podkreślić, iż dokonując zapisów w SW Z w nie uchybił żadnemu z

przepisów, których naruszenie wskazane jest w odwołaniu. Działał w granicach przysługującej mu autonomii, kształtując

wymogi w sposób proporcjonalny do swoich uzasadnionych potrzeb oraz z poszanowaniem zasad uczciwej konkurencji

i równego traktowania wykonawców. Niezbywalnym prawem Zamawiającego jest określenie warunków progowych i

dostępowych oraz opisu przedmiotu i zamówienia zgodnie z własnym oczekiwaniem, gdyż to Zamawiający jest

gospodarzem postepowania i w konsekwencji to on ponosi wydatki publiczne. Oczywistym jest, że Zamawiający musi

zapewnić warunki konkurencyjności, jednak to nie oznacza, iż wszyscy wykonawcy działający w danej branży rynkowej,

muszą mieć możliwość udziału w postępowaniu.

Zamawiający sformułował w treści specyfikacji warunków zamówienia postanowienie, ażeby realizacja przedmiotu

zamówienia odbywała się w odległości nie dalszej niż 45 km od siedziby zamawiającego (adres: ul. P.O.W. 10/16, 97200 T.M.). Przez odległość Zamawiający rozumie trasę mierzoną za pomocą drogowej mapy internetowej Google Maps

w ustawieniu wyznacz trasę (należy przyjąć najkrótszą z proponowanych tras drogowych) liczoną od siedziby

Zamawiającego (adres: ul. P.O.W 10/16, 97-200 T.M.) do miejsca przekazania odpadów (adres instalacji przetwarzania

odpadów komunalnych lub stacji przeładunkowej wskazanej przez Wykonawcę w Formularzu oferty). Wskazany w SW Z

zapis dotyczący terytorialnego ograniczenia miejsca realizacji przedmiotu zamówienia do 45 km od siedziby

Zamawiającego jest w pełni uzasadnione z uwagi na ekonomikę, koszty systemu gospodarki odpadami oraz rozwiązania

funkcjonujące w Gminie Miasto T.M.. Odwołujący w treści odwołania całkowicie pomija znany doskonale mu sposób

działania systemu odpadowego w gminach, na który składa się nie tylko zagospodarowanie odpadów, ale również ich

transport. Transport odpadów w przypadku Zamawiającego, co również wie Odwołujący chociażby z przebiegu

wskazanego powyżej postępowania odwoławczego sygn. akt KIO 5362/2025, realizowany jest przez podmiot

wewnętrzny w ramach procedury powierzenia in-house. Zatem kwestia ekonomii analizowana jest każdorazowo w

kontekście całego systemu gospodarki odpadowej. Zwiększona ilość kilometrów wynikająca z odległości w jakiej

zlokalizowane jest miejsce przekazania odpadów lub stacja przeładunkowa wpływa na koszty transportu, a dalej na

wysokość rekompensaty jaką ponosić musi Zamawiający w ramach rozliczenia usługi realizowanej przez podmiot

wewnętrzny. To z kolei wpływa na ogólny koszty systemu i wysokość składki od mieszkańców. Zatem w interesie

ekonomicznym Zamawiającego jest transport do jak najbliższego miejsca przekazania odpadów lub stacji

przeładunkowej. Jest to interes obiektywny i wynikający z obliczeń dokonanych przez podmiot wewnętrzy tj. Zakład

Gospodarki Wodno Kanalizacyjnej Sp. z o.o. w Tomaszowie Mazowieckim realizujący usługę odbioru i transportu

odpadów. W załączeniu jako dowód Zamawiający przekazuje pismo wskazujące na koszty, jakie będą ponoszone przez

podmiot wewnętrzny, a następnie w ramach rekompensaty przez Zamawiającego w przypadku transportu odpadów na

odległość do 60 km w stosunku do przyjętych w SW Z - 45 km. Nie sposób się zgodzić z Odwołującym, iż limitując

odległość Zamawiający działa na szkodę mieszkańców, bo zwiększając odległość min. 60-70 km być może mógłby

uzyskać oferty znacznie tańsze. Z czego wywodzi to Odwołujący nie wiadomo. Natomiast wiadomo, iż koszty związane

z transportem ponoszą w ostatecznym rachunku właśnie mieszkańcy, skoro opłata jaką wnoszą obejmuje nie tylko

zagospodarowanie odpadów, ale również ich odbiór i transport. Być może Odwołujący sugeruje się cenami jakie złożone

zostały w poprzednio unieważnionym postępowaniu, jednak Zamawiający przygotowując szacunki do zawarcia umowy w

trybie z wolnej ręki, co jest związane z procedurą odwoławczą, uzyskał łączną cenę szacunkową na poziomie zbliżonym

do poprzedniej oferty Odwołującego. Natomiast potencjalne oszczędności wynikające z transportu to niemal 600 tysięcy

złotych. W kontekście oczekiwania Odwołującego co do zwiększenia limitu kilometrów w jakim możliwa jest lokalizacja

miejsca przekazania odpadów lub stacja przeładunkowa to można postawić retoryczne pytanie czemu miałoby to być 70

km a nie 90 lub 100 km, skoro jak twierdzi odwołujący istotne jest, aby krąg wykonawców był jak najszerszy?

Argumentacja Odwołującego co do nieuprawnionego ograniczenia limitu kilometrów mogłaby być uzasadniona, jeśli

zamówienie dotyczyłoby usługi zagospodarowania i transportu odpadów. Wtedy cena oferty obejmowałaby ryzyko

wykonawcy związane z dalszym transportem odpadów do dalej położonej instalacji ich przetwarzania i bez znaczenia

dla Zamawiającego i mieszkańców byłoby, gdzie wykonawca realizujący umowę wiezie odpady do zagospodarowania,

skoro cena byłaby niższa niż inne złożone w postepowaniu. W niniejszym zamówieniu ryzyko takie jest wyłącznie po

stronie Zamawiającego. Zamawiający zdaje sobie sprawę, iż jedną z naczelnych zasad prowadzenia postępowania o

udzielenie zamówienia publicznego jest zasada uczciwej konkurencji. Jednak to Zamawiający jako gospodarz

postępowania, definiuje standard realizacji usługi. Na kanwie analizy przepisów ustawy Pzp pojawia się znaczące pytanie

– czy zamawiający powinien tak sformułować warunki realizacji i dostęp do zamówienia, aby móc przyjąć ofertę

niemalże każdego wykonawcy, czy też ma prawo określić indywidualnie zakres i istotne elementy przedmiotu

zamówienia, tak aby uzyskać świadczenie, które jest mu niezbędne z punktu widzenia prowadzonej działalności i

realizacji jego uzasadnionych potrzeb, zawężając tym samym przedmiot zamówienia do usług oferowanych przez co

najwyżej kilku wykonawców? Odpowiedzi w tym zakresie udziela bogate orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej, które

wskazuje, że ograniczenie konkurencji jest dopuszczalne o ile wynika z obiektywnych potrzeb Zamawiającego i pozostaje

proporcjonalne do przedmiotu zamówienia. W praktyce zamówień publicznych często pojawia się bowiem błędne

przekonanie, że każde ograniczenie konkurencji stanowi naruszenie prawa. Natomiast należy podkreślić, że każdy opis

przedmiotu zamówienia nieuchronnie zawęża rynek, ponieważ wskazuje np. konkretne parametry techniczne, standardy

jakościowe czy też wymagania funkcjonale. To naturalny element procesu zakupowego i nie może być automatycznie

utożsamiany z naruszeniem zasady uczciwej konkurencji. W tym miejscu Zamawiający odpowiadając na odwołanie

pragnie przywołać niewielką część orzecznictwa Krajowej Izby Odwoławczej dotyczącego kształtowania zasady

uczciwej konkurencji, opisu przedmiotu zamówienia, warunków realizacji, które w tej kwestii jest ugruntowane i

potwierdza zasadność jego argumentacji np. wyroki sygn. akt KIO 802/20, sygn. akt: KIO 356/21, sygn. akt KIO 1829/19,

sygn. akt KIO 1051/24. Analiza orzecznictwa wskazuje jednoznacznie, iż Zamawiający ma prawo tak sformułować

warunki realizacji zamówienie i opis przedmiotu zamówienia, aby odpowiadał jego potrzebom. Potrzebą Zamawiającego

w niniejszym postępowaniu jest przeprowadzenie procedury przetargowej i wyłonienie Wykonawcy realizacji usługi

polegającej na zagospodarowania odpadów komunalnych z terenu miasta Tomaszowa Mazowieckiego w roku 2026.

Wyżej wymieniona usługa należy do zbioru zadań własnych jednostki samorządu terytorialnego, których wykonywanie

leży w interesie jego mieszkańców i służy zabezpieczeniu ich potrzeb. Realizacja ww. zadania przez Wójta, Burmistrza

lub Prezydenta wynika z zapisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach obligujących zgodnie z art. 6c

ww. ustawy do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują

mieszkańcy. Jednym z elementów wypełnienia powyższego obowiązku jest m.in. zagospodarowanie odpadów. W tym

miejscu należy zaznaczyć, iż nadrzędną rolą w gospodarce odpadami jest spełnienie przesłanki tzw. zasady bliskości

sformułowanej w art. 20 ustawy o odpadach. Z postanowień dwóch pierwszych ustępów wynika, że odpady powinny być

w pierwszej kolejności zagospodarowywane zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami (poddane odzyskowi lub

unieszkodliwione) w miejscu powstania. Gdy jest to niemożliwe, mogą być przekazywane do najbliżej położonych miejsc

spełniających wymogi stawiane - zgodnie z ustawą Prawo ochrony środowiska - nowo uruchamianym lub istotnie

zmienianym instalacjom (art. 143). Hierarchia ta wprowadzona została do porządku prawnego poprzez Dyrektywę

Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w sprawie odpadów, a następnie transponowana do przepisów krajowych.

To pewnego rodzaju wytyczne, mające zastosowanie do postępowania z odpadami. Hierarchia ta obejmuje pięć

elementów:

1)zapobieganie powstawaniu odpadów;

2)przygotowywanie do ponownego użycia;

3)recykling;

4)inne metody odzysku, np. odzysk energii;

5) unieszkodliwianie.

To kolejność preferowanych priorytetów w przepisach prawa i politykach dotyczących zapobiegania powstawaniu

odpadów oraz gospodarowania odpadami, której celem jest przede wszystkim konieczność podejmowania działań

prewencyjnych w gospodarce odpadami. Z uwagi na specyfikę przedmiotu zamówienia, tj. otoczenie prawne wynikające

z ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz ustawy o odpadach, mając na względzie przede wszystkim

ekonomię przedsięwzięcia przy jednoczesnym obowiązku zachowania w finansach publicznych racjonalności

wydatkowania środków pochodzących z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wnoszonymi przez

właścicieli nieruchomości, optymalnym rozwiązaniem w celu racjonalizacji kosztów zamówienia jest ograniczenie

terytorialne miejsca realizacji przedmiotu niniejszego zamówienia. W tym miejscu Zamawiający ma także na uwadze

zdolności techniczne oraz prawne uczestników systemu gospodarki odpadami (instalacji komunalnych i pozostałych

przedsiębiorców) oraz konieczność poszanowaniu zasad wynikających z ustawy o odpadach tj. zasady bliskości oraz

postępowania zgodnie z przyjętą hierarchią postępowania z odpadami. Odwołujący nie może narzucać Zamawiającemu

rezygnacji z jego uzasadnionych potrzeb dlatego, że posiada instalację w większej odległości od siedziby

Zamawiającego. Ryzyko terytorialne jest naturalnym elementem gry rynkowej w sektorze gospodarki odpadami.

Wykonawca nie ma podstaw do ich kwestionowania, nawet jeżeli uzna je za nieracjonalne lub przedwczesne.

Zamawiający ma bowiem prawo do określenia przedmiotu usługi w taki sposób, który uzna za adekwatny do jego

potrzeb. Racjonalność wydatkowania środków publicznych określa ustawa o finansach publicznych. Wykonawca w

odwołaniu wielokrotnie odwołuje się do racjonalnego gospodarowani środkami publicznym. Zamawiający właśnie mając

na uwadze zasady gospodarki finansowej i dbałość o finanse publiczne pochodzące w systemie odpadowym niemal

wyłącznie z wpłat mieszkańców, zastosował zasady mające ograniczyć wydatki w ramach systemu odpadowego.

Wyliczenia przedstawione przez podmiot świadczący usługę transportu odpadów są jednoznaczne.

Ustawodawca jasno wskazuje, iż ograniczenie konkurencji może być dopuszczalne, o ile jest uzasadnione, jeżeli

pozostaje proporcjonalne do jego wartości i celów oraz nie służy wyeliminowaniu konkretnych wykonawców. Przepisy

ustawy Pzp wyznaczają sposób dokonywania opisu przedmiotu zamówienia, warunków realizacji przez Zamawiającego.

Pomimo konieczności zachowania uczciwej konkurencji, Zamawiający ma prawo tak opisać przedmiot zamówienia i

warunki jego realizacji, aby uwzględnione zostały jego rzeczywiste potrzeby. Kluczowym argumentem w niniejszym

postępowaniu jest fakt, że to Zamawiający bierze na siebie ciężar transportu odpadów. W takim modelu każda

dodatkowa jednostka odległości generuje bezpośredni i wymierny wzrost kosztów po stronie budżetu Gminy Miasto T.M..

Transport odpadów z terenu miasta Tomaszowa Mazowieckiego do miejsca docelowego usytuowanego jak najbliżej

Tomaszowa Mazowieckiego będzie stanowić wartość dodaną przedsięwzięcia, tym samym Zamawiający dokona

wyboru oferty najkorzystniejszej z punktu widzenia art. 17 ust. 1 ustawy Pzp. Na wspomnianą wartość dodaną składać

się będą m.in.: efekt ekonomiczny, ekologiczny i organizacyjny. Odwołujący w treści odwołania skupił się jedynie na

kwestionowaniu efektu ekologicznego i jego znaczenia, natomiast pomija wspominany powyżej aspekt ekonomiczny. To

ten aspekt jest najistotniejszy i to on w głównej mierze zdecydował o ograniczeniu limitu kilometrów. Niższe koszty

całkowite funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi odebranymi od mieszkańców miasta z

terenu nieruchomości zamieszkałych to niższy koszt systemu i ograniczanie ryzyka podnoszenia opłat od mieszkańców

lub ryzyka dopłat z budżetu miasta. Na koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami składają się nie tylko

koszty zagospodarowania odpadami komunalnymi, ale również koszty transportu i ich odbioru od właścicieli

nieruchomości, koszty organizacji Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych, koszty edukacji ekologicznej

mieszkańców oraz koszty administracji. Mając tak sprecyzowany katalog kosztów związanych z funkcjonowaniem

systemu tzw. śmieciowego w celu optymalizacji kosztów jego funkcjonowania konieczne jest również optymalizowanie

kosztów transportu odpadów do miejsc ich zagospodarowania. Im większa odległość do instalacji komunalnej czy stacji

przeładunkowej, tym większe koszty transportu odpadów ponosi Zamawiający i przede wszystkim mieszkańcy miasta na

organizację całego systemu śmieciowego. Zamówienie powyższe z uwagi na powierzenie odbioru i transportu odpadów

podmiotowi wewnętrznemu służyć winno przede wszystkim optymalizacji i redukcji kosztów funkcjonowania wszelkich

kosztów związanych z organizacją systemu gospodarki odpadami. Odległość i transport odpadów do miejsc znacznie

oddalonych od siedziby Zamawiającego powodują generowanie znacznie większych kosztów związanych w

szczególności z paliwem, serwisem pojazdów, opłatami drogowymi czy kosztami osobowymi. Dlatego też z punktu

widzenia ekonomiki procesu – systemu śmieciowego konieczne i najbardziej racjonalne pod względem ekonomicznym

jest ograniczenie terytorialne w niniejszym zamówieniu. Dopuszczenie instalacji położonych w większej odległości, w

sytuacji gdy istnieje konkurencja rynkowa w limicie 45 km, skutkowałoby koniecznością zwiększenia taboru i zatrudnienia,

co stoi w sprzeczności z zasadą dyscypliny finansów publicznych (art. 44 ust. 3 ustawy o finansach publicznych).

Zamawiający pragnie podkreślić, iż kształtując limit kilometrów miał na uwadze, wbrew twierdzeniom Odwołującego,

również zasadę bliskości i aspekty środowiskowe. Zamawiający, mając na uwadze wyrok TSUE w sprawie C-513/99

Concordia Bus, traktuje ochronę środowiska jako dobro samo w sobie, które można i należy brać pod uwagę przy

udzielaniu zamówień publicznych, a obecnie kwestie ekologiczne, oprócz m.in. społecznych, stanowią wręcz jeden z

priorytetów Unii Europejskiej związanych z zamówieniami publicznymi, wyraźnie i wielokrotnie wskazanych w

dyrektywach 2014/24/UE i 2014/25/UE, zarówno w preambule, jak i w poszczególnych przepisach. Wskazane powyżej

aspekty wraz z uzasadnieniem powodują, że Zamawiający wprowadził ograniczenie terytorialne do realizacji

przedmiotowego zamówienia. Zamawiający nie zgadza się z twierdzeniem Odwołującego, że ww. orzeczenie nie może

mieć zastosowania ze względu na fakt, iż wymóg ten jest spójny z unijną polityką zamówień proekologicznych oraz

krajowymi przepisami o odpadach, promującymi przetwarzanie odpadów w pobliżu miejsca ich wytworzenia.

Wykonawca w treści odwołania nie wykazał, a nawet nie uprawdopodobnił, iż zmniejszenie limitu kilometrów powoduje,

że tylko jeden podmiot może zrealizować zamówienie. Wykazuje jedynie ograniczenie powodujące, iż nie może wziąć

udziału w postępowaniu nie wykazując, iż konkurencja jest niemożliwa. Zdaniem zamawiającego istnieje realna

dostępność rynkowa i mamy do czynienia z uzasadnionym ograniczeniem konkurencji, a nie jej naruszeniem rozumianej

w taki sposób, iż zamówienie może zrealizować jeden podmiot. Dodatkowo Odwołujący całkowicie pomija istotny fakt, iż

Zamawiający nie ograniczył limitu kilometrów wiążąc go z lokalizacją instalacji przetwarzania odpadów. Zapisy SW Z

wskazują, iż istotnym dla Zamawiającego jest wskazanie miejsca przekazania odpadów (adres instalacji przetwarzania

odpadów komunalnych lub stacji przeładunkowej). Zamawiający zdając sobie sprawę, iż ograniczenie limitu kilometrów

wpływa na konkurencję, dlatego też dopuścił możliwość przeładunku odpadów, o ile przeładunek będzie mieścił się

limicie kilometrów.

Odwołujący, podobnie jak inne podmioty mające instalację przetwarzania odpadów poza wskazanym limitem mogą

zawrzeć porozumienie, umowę z podmiotami mającymi stację przeładunkową. Zamawiający nie wskazywał

szczególnych ograniczeń w tym zakresie. Z wiedzy jaką zamawiający posiada, w odległości do 45 km od Tomaszowa

Mazowieckiego istnieją 2 podmioty posiadające instalację oraz 3 podmioty mogące świadczyć możliwość przeładunku

odpadów. Wykonawcy mogą wskazać miejsce, do którego odpady trafią w pierwszej kolejności, skąd następnie będą

transportowane do ostatecznej instalacji komunalnej.

Odnosząc się do zarzutu Odwołującego dotyczącego braku zainteresowania złożenia oferty przez ww. podmioty,

Zamawiający wskazuje, iż nie ma obowiązku weryfikowania „chęci” czy „zainteresowania” poszczególnych firm. Co

więcej nie ma żadnego przepisu prawa, który by nadawał Zamawiającemu kompetencje lub obowiązki do badania woli

wykonawców w zakresie złożenia oferty lub współpracy z tym czy innym wykonawcą. Zachowanie uczciwej konkurencji

należy oceniać poprzez pryzmat potencjalnej dostępności rynku, a nie subiektywnych deklaracji biznesowych firm i

przekonania Odwołującego i fakt, że konkretny podmiot nie wyraża woli startu w postępowaniu (np. z powodu braku mocy

przerobowych lub innej strategii handlowej) nie oznacza, że opis przedmiotu zamówienia i warunki jego realizacji

naruszają przepisy ustawy Pzp. Rolą Zamawiającego jest takie ukształtowanie wymagań, aby były one uzasadnione jego

obiektywnymi potrzebami, co zostało wykazane przez Zamawiającego w treści SW Z oraz aby mogły zostać spełnione

przez więcej niż jeden podmiot działający na rynku. Sam fakt istnienia [liczba] podmiotów spełniających wymóg

odległości potwierdza, że krąg potencjalnych wykonawców nie został ograniczony do jednego konkretnego podmiotu

(brak cech monopolu). Odwołujący w treści odwołania skupia się de facto na własnej, subiektywnej niemożności złożenia

oferty, co zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą KIO pozostaje bez wpływu na ocenę legalności zapisów SW Z.

Zamawiający nie ma bowiem obowiązku kształtowania warunków zamówienia w sposób zapewniający każdemu

podmiotowi na rynku możliwość ubiegania się o zamówienie, lecz w sposób odpowiadający jego uzasadnionym

potrzebom. Zamawiający pragnie również wskazać, iż odwoływanie się do pojęcia opisania przedmiotu zamówienia w

sposób utrudniający uczciwą konkurencję i dalsza argumentacja z tym związana, oparta na przywołanym w treści

odwołania wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 27 czerwca 2012 r. (sygn. akt XII Ga 152/12), w ocenie

Zamawiającego opierają się na wybiórczej i błędnej interpretacji tego orzeczenia. W rzeczywistości bowiem, we

wskazanym wyroku Sąd wyraźnie podkreślił, że interes Zamawiającego polegający na otrzymaniu świadczenia o

określonej charakterystyce jest nadrzędny, a wymóg naruszający konkurencję to tylko taki, który nie znajduje żadnego

merytorycznego uzasadnienia. Istota przedstawionego ww. sporu, opartego na orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej

oraz spraw powiązanych (dotyczących pośredniego naruszenia zasad uczciwej konkurencji), koncentrowała się na

zarzucie, że Zamawiający skonstruował specyfikację istotnych warunków zamówienia – w szczególności kryteria oceny

ofert – które w praktyce preferowały konkretnego wykonawcę (chodziło o wykonawcę TP SA) ze względu na jego unikalną

pozycję rynkową lub infrastrukturalną. Dalej Sąd Okręgowy zauważa, że: „uprawdopodobnienie naruszenia uczciwej

konkurencji nie może ograniczyć się do twierdzeń wykonawcy, przesuwając w ten sposób cały ciężar dowodzenia

wyłącznie na zamawiającego, przy założeniu, iż jeśli nie udowodni on tezy przeciwnej, należy uznać daną okoliczność

zza wystarczająco wykazaną. Przeczy to zarówno kontradyktoryjnemu charakterowi postępowania odwoławczego jak i

rozkładowi ciężaru dowodu art. 6 kc/. Nie jest też zadaniem Izby ustalanie czy modyfikacje siwz należycie

urzeczywistniają zasadę uczciwej konkurencji/ wyrok KIO z dnia 10 października 2011 r., KIO 2009/11”. Ponadto, Sąd

Okręgowy przywołuje w swoim uzasadnieniu, że: „ograniczenie uczciwej konkurencji jest niedopuszczalne z tym, że

zakaz nie dotyczy konkurencji jako takiej. Dopuszczalne są warunki brzegowe, jeśli są one możliwe do spełnienia przez

przeciętnego wykonawcę/ wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 7 kwietnia 2009 r., III CA 88/09/”.Zatem

dopuszczalne jest określenie warunków brzegowych, które mogą eliminować niektórych wykonawców, o ile są one

obiektywnie uzasadnione potrzebami Zamawiającego. Okoliczność, że Odwołujący podnosi, że nie posiada instalacji w

promieniu do 45 km, jest wyłącznie efektem przyjętego przez niego modelu biznesowego i nie może skutkować

rezygnacją Zamawiającego z warunków gwarantujących sprawność realizacji zamówienia. W ocenie Zamawiającego,

Zamawiający wykazał obiektywne przesłanki (ekonomiczne i logistyczne) dla dystansu do 45 km, to w świetle

przywołanego wyroku, działanie takie jest w pełni legalne i dopuszczalne, nawet jeśli eliminuje z kręgu potencjalnych

wykonawców podmiot o lokalizacji jaką posiada Odwołujący. W ocenie Zamawiającego oczekiwania Odwołującego

dotyczące realizacji zamówienia do 70 km od granicy miasta Tomaszowa Mazowieckiego stanowią próbę narzucenia

Zamawiającemu usługi niespełniającej uzasadnionych potrzeb Zamawiającego i która jest nieadekwatna do wykazanych

przez niego potrzeb, czyli wyboru oferty najkorzystniejszej ekonomicznie. Jak wskazano wyżej, zagospodarowanie

odpadów pociąga za sobą konieczność ponoszenia przez Zamawiającego m.in. kosztów ich transportu. Ograniczenie

lokalizacji miejsca realizacji usługi służy właśnie temu, by wybrać ofertę przyczyniającą się do ograniczenia wydatków

Zamawiającego. Zatem wymóg odległości do 45 km od siedziby Zamawiającego jest proporcjonalny, uzasadniony

ekonomicznie i środowiskowo oraz nie zamyka drogi do zamówienia kręgowi podmiotów obecnych na rynku lokalnym w

sposób zapewniający konkurencyjność. Podsumowując, żaden z zarzutów sformułowanych przez Odwołującego nie

zasługuje na uwzględnienie, dlatego też wnoszę jak w petitum niniejszej odpowiedzi na odwołanie.

Odwołujący w piśmie procesowym z dnia 24.03.2026 r. podał: (…) Odwołujący wnosi i wywodzi jak dotychczas.

Jednocześnie Odwołujący wskazuje co poniżej:

[Znaczenie kontekstu historycznego wynikającego z zakończonych postępowań]

1.Zamawiający za wszelką cenę usiłuje zmarginalizować znaczenie, jak to określił „rysu historycznego” co do sposobu

działania Zamawiającego w 3 poprzednich postępowaniach dotyczących usługi zagospodarowania odpadów

komunalnych z terenu Gminy T.M.. Tymczasem ten rys ma kolosalne znaczenie jako argument obalający wszelkie

wywody Zamawiającego z SW Z jak i odpowiedzi na odwołanie dotyczące pobudek jakimi kierował się przy ustaleniu w

tym Postępowaniu wymogu odległości instalacji lub miejsca przeładunku w wymiarze 45 km od siedziby Zamawiającego.

2.Nie podlega bowiem żadnemu uzasadnieniu okoliczność naprzemiennego stosowania przy opisie przedmiotu

zamówienia odległości 70 km, po złożeniu najkorzystniejszej oferty przez FBS unieważnienie postępowania z takim

wymogiem i w kolejnym postępowaniu zastosowanie wymogu 45 km, a następnie, kilka miesięcy później, ponownie w

postępowaniu w październiku 2025 wprowadzenie wymogu 60 km, po czym ponowne unieważnienie postępowania po

złożeniu najkorzystniejszej ofert przez FBS i znów wprowadzenie w Postępowaniu wymogu 45 km. W każdym z tych

postępowań transport odpadów leżał po stronie Zamawiającego, zawsze koszt transportu obciążał mieszkańców,

zasada bliskości też zawsze podczas tych postępowań obowiązywała, więc powstaje pytanie czym różniły się te

postępowania, że tak zmienne były wymogi odnośnie odległości? Odpowiedź jest jedna – udział FBS w tym

postępowaniu. To jedyna zmienna. Zasadnym jest zatem stanowisko, że działania Zamawiającego mają charakter

dyskryminujący i w celu potwierdzenia takiego stanowiska konieczne jest skupienie się w niniejszej sprawie także na

rysie historycznym.

3.Nie jest prawdą, że Odwołujący „nie składał on w toku poprzednich procedur zamówieniowych przysługujących

środków ochrony prawnej”. Odwołujący składał odwołanie na unieważnienie postępowania numer:

W RI.271.1.27.2025.ZP, to jest postępowania wszczętego 10 października 2025 roku, nie godził się bowiem z

okolicznościami w jakich doszło do unieważnienia postępowania.

4.Natomiast co do postępowania wszczętego 6 marca 2025 roku na zagospodarowanie odpadów w roku 2025, to

Odwołujący nie ma obowiązku kwestionowania każdej Specyfikacji Warunków Zamówienia, w której pojawiają się

uchybienia. W marcu 2025 r. Odwołujący był już zakontraktowany, a jego celem jest prowadzenie działalności

gospodarczej i uzyskiwanie przychodów, a nie systematyczne wnoszenie odwołań na każde wadliwe postanowienie

SWZ.

Obciążanie wykonawców obowiązkiem stałego monitorowania i zaskarżania wszystkich nieprawidłowości byłoby

sprzeczne z zasadą proporcjonalności oraz realiami prowadzenia działalności gospodarczej. Przy czym w 2 z 4

postępowań Odwołujący skorzystał ze środków odwoławczych, czego Zamawiający zdaje się nie zauważać.

5.Odwołujący przyznaje, że jego celem jest pokazanie negatywnego obrazu Zamawiającego, bo taki właśnie jest jego

obraz. Zamawiający bowiem z sobie tylko znanych przyczyn narusza zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania

wykonawców, przy czym co najbardziej niezrozumiałe jego działania wydają się skierowane głównie wobec

Odwołującego. Co znamienne – Zamawiający w żaden sposób nie odniósł się do zarzutów Odwołującego mówiących o

jawnej dyskryminacji FBS, poza ogólnikowymi stwierdzeniami, że każde postępowanie jest odrębne, że nie mają

znaczenia czynności związane z poprzednim postępowaniem. Zamawiający się nie broni, bo nie ma argumentów,

zmiany odległości są bowiem faktycznie – i to jedyna przyczyna – umotywowane prowadzoną przez Zamawiającego

dyskryminacją FBS.

6.Zamawiający nie wykazał także w żaden sposób co zmieniło się od poprzedniego postępowania wszczętego 10

października 2025 roku, co wpłynęło na jego decyzję o zmianie SW Z co do odległości. Pisze jedynie, że ma takie prawo.

W kontekście tak poważnych zarzutów, takie stanowisko oznacza jedynie, że Zamawiający nie ma za sobą żadnych

argumentów poza subiektywnym i negatywnym nastawieniem do Odwołującego.

7.Zamawiający powołuje się także na zasadę bliskości zawartą w art. 20 ustawy o odpadach i dyscyplinę finansów

publicznych. Tylko, że ten przepis znajduje się w obiegu prawnym od 2013 roku, tak samo ustawa o finansach

publicznych. Stąd podsumowując, „rys historyczny” ma znaczenie, gdyż pokazuje, że w tożsamych warunkach

ekonomicznych, ekologicznych, prawnych Zamawiający stosuje podwójne standardy co do odległości instalacji lub stancji

przeładunkowej – raz 60 lub 70 km, a następnie 45.

[Brak uzasadnionego i obiektywnego interesu Zamawiającego co do 45 km]

8.Zaczynając od kwestii formalnych - w zakresie zarzutu, iż kwestia odległości i jej limitowanie winno być regulowane

poprzez kryteria oceny ofert i co do nich sformułowane zarzuty Odwołującego, to po pierwsze wskazuję, że Odwołujący

jedynie tytułem przykładu wskazał możliwość zastosowania rozwiązania z MPO w m.st. Warszawa sp. z o. o., które nie

będzie naruszać zasad uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców, a jednocześnie jego wynik

zapewni optymalne jego warunki dla Zamawiającego i zaspokoi jego wszystkie potrzeby- czyli jak najniższy koszt

zagospodarowania odpadów i ich transportu. Odwołujący ma bowiem wrażenie, że Zamawiający ograniczył swoją

perspektywę tylko do kryterium najniższej ceny, a swoje braki w zakresie pomysłu na jednoczesne osiągnięcie i niskich

kosztów zagospodarowania i niskich kosztów transportu próbuje transponować do Postępowania w sposób całkowicie

niedozwolony tj. poprzez naruszanie ww. zasad zamówień publicznych i wprowadzenie wymogu odległości 45 km od

siedziby Zamawiającego.

9.Zamawiający z góry przyjmuje założenie, iż oferty wykonawców będą zbliżone wartościowo, niezależnie od lokalizacji

ich instalacji. W konsekwencji - całkowicie błędnie - Zamawiający koncentruje się wyłącznie na minimalizacji kosztów

transportu poprzez wybór instalacji położonej najbliżej Tomaszowa Mazowieckiego.

10.Zamawiający zarzuca Odwołującemu:

Nie sposób się zgodzić z Odwołującym, iż limitując odległość Zamawiający działa na szkodę mieszkańców, bo

zwiększając odległość min. 60-70 km być może mógłby uzyskać oferty znacznie tańsze. Z czego wywodzi to Odwołujący

nie wiadomo.

Odwołujący opiera się na ofertach, które złożył w poprzednim postępowaniach oraz ofertach złożonych przez innych

wykonawców.

Zamawiający powołuje się przy tym na porównywalną do oferty Odwołującego, ofertę jaką otrzymał dla realizacji

przedmiotu zamówienia z wolnej ręki. Jednak bez żadnych dowodów na potwierdzenie tego są to twierdzenia gołosłowne.

Nie wiadomo także, gdzie znajduje się ta instalacja, czy jest do 45 km od siedziby Zamawiającego i jaką cenę podała

Zamawiającemu.

11.Cytując za portalem Prawodlasamorzadu.pl [Wątpliwości dotyczące premiowania odległości instalacji do

zagospodarowania odpadów komunalnych 02.09.2021]:

W ocenie Autora kierunkiem, w którym należy zwrócić wzrok, kreując kryterium uwzględniające odległość instalacji, jest

koszt. Przepis art. 239 ust. 2 oraz 242 ust. 1 P.z.p. wprost wymieniają koszt jako dozwolone kryterium oceny ofert.

Wzorcowo algorytm wykorzystywany do oceny kosztowej, winien uwzględniać współczynnik odległości oraz kosztu

przejazdu 1 km przez pojazd transportujący poszczególne kategorie odpadów. Uwzględnianie aspektów kosztowych jest w

pełni racjonalne, jak również prawnie dozwolone i w konsekwencji nie rodzi ryzyk zidentyfikowanych w przytoczonych

orzeczeniach KIO.

12.Odwołujący nie żąda zatem zmiany kryteriów, a usunięcia wymogu, który narusza naczelne zasady postępowania o

udzielenie zamówienia publicznego.

13.Dalej, zarzuty podniesione w odpowiedzi na odwołanie dotyczą, niewłaściwego zdaniem Zamawiającego, objęcia

zakresem odwołania przedmiotu Zamówienia zamiast np.: warunków udziału w postępowaniu. Zamawiający formułuje

taki zarzut, a jednocześnie na str. 5 odpowiedzi na odwołanie pisze:

Wskazany w SW Z zapis dotyczący terytorialnego ograniczenia miejsca realizacji przedmiotu zamówienia do 45 km od

siedziby Zamawiającego jest w pełni uzasadnione z uwagi na ekonomikę, koszty systemu gospodarki odpadami oraz

rozwiązania funkcjonujące w Gminie Miasto T.M..

Stąd jak najbardziej chybiony jest zarzut Zamawiającego, sam bowiem sobie zaprzecza potwierdzając tym samym

stanowisko Odwołującego. Wreszcie pisząc ten zarzut Zamawiający nie zna własnego SW Z, gdyż Opis przedmiotu

Zamówienia nie jest w części III SW Z tylko w ROZDZIALE 4 - OPIS PRZEDMIOTU ZAMÓW IENIA. I to tam i tylko tam jest

podnoszony wymóg co do odległości 45 km.

14.Odwołujący nie zgadza się z twierdzeniem, że odległość 45 km od siedziby Zamawiającego wynika z obiektywnych

potrzeb Zamawiającego. Zamawiający powołuje się przy tym głownie na kwestie ekonomiczne. Stąd też Zamawiający

kwestię odległości określa jako swoje „uzasadnione potrzeby”. W powołaniu na to w odpowiedzi na odwołanie

dyskredytuje argumenty powołane przez Odwołującego, w tym wyrok XII Ga 152/12 wydany przez Sąd Okręgowy w

Krakowie. Cytuje z ww. wyroku, że „dopuszczalne jest określenie warunków brzegowych, które mogą eliminować

niektórych wykonawców, o ile są one obiektywnie uzasadnione potrzebami Zamawiającego”. Wyrok, którego

zastosowanie w niniejszej sprawie Zamawiający kwestionuje, to znaczy wyrok SO Kraków, XII Ga 152/12), oczywiście

zawiera stwierdzenia zacytowane przez Zamawiającego, jednakże po nich jest i inna treść: Trzeba bowiem zwrócić

uwagę i na ten aspekt, z którego wynika, że dla uznania, że zamawiający naruszył powołany przepis wystarczającym jest

jedynie wykazanie, że opisując przedmiot zamówienia dokonał on tego w sposób, który jedynie potencjalnie mógłby

utrudniać uczciwą konkurencję, nie jest tym samym konieczne udowodnienie realnego uniemożliwienia takiej konkurencji.

Dlatego też nie jest konieczne ze strony odwołującego wykazywanie w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, iż

zamawiający poprzez poszczególne zapisy utrudnił uczciwą konkurencję. Wystarczającym jest jedynie, iż opis będący

częścią siwz, zawiera zapisy, które mogłyby ja utrudnić, potencjalnie jej zagrozić/ wyrok KIO z dnia 7 czerwca 201r.,

KIO/UZP 961/10.

15.Zatem te uzasadnione potrzeby, na które powołuje się Zamawiający doznają istotnego ograniczenia poprzez zasady

m.in. uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, jeśli choć potencjalnie opis przedmiotu zamówienia

mógłby je naruszyć. Zamawiający ma co prawda prawo uwzględniać przy OPZ swoje potrzeby, lecz swoboda ta jest

ograniczona wymogiem proporcjonalności i zakazem nadmiernego zawężania konkurencji (NSA, II GSK 249/13). Wymóg

45 km od siedziby Zamawiającego jest więc nie tylko arbitralny, lecz także sprzeczny z zasadą, że opis przedmiotu

zamówienia powinien zapewniać wykonawcom możliwość konkurowania na jednakowych zasadach i nie może

prowadzić do stworzenia nieuzasadnionych przeszkód w dostępie do zamówienia (TSUE, C 368/10). W konsekwencji

Zamawiający naruszył podstawowe zasady systemu zamówień publicznych oraz dokonał opisu przedmiotu zamówienia

w sposób prowadzący do eliminacji wykonawców z dalszej odległości bez wykazania, że takie ograniczenie jest

konieczne i proporcjonalne.

16.Stąd pytaniem kluczowym jest co jest potrzebą Zamawiającego i czy jest ona obiektywnie uzasadniona. W ocenie

Odwołującego nie jest tą potrzeba konieczność zawężenia kręgu odbiorców do 45 km od siedziby Zamawiającego. Jest

to całkowicie błędne założenie wynikające jedynie z nienależytego rozpoznania możliwości takiego kształtowania SW Z,

aby były brane pod uwagę także koszty Zamawiającego – nie arbitralne i nie naruszając przepisów i zasad zamówień

publicznych.

17.Nie może w ocenie Odwołującego stanowić argumentu i dowodu w niniejszej sprawie, potwierdzającego tok

rozumowania Zamawiającego pismo Zakładu Gospodarki Wodno Kanalizacyjnej w Tomaszowie Mazowieckim sp. z o. o.

dołączone do odpowiedzi na odwołanie. Treść tego pisma podważa jego wiarygodność i tym samym przydatność jako

dowodu. Pismo odnosi się do kosztów zwiększenia odległości o 15 km:

Podczas gdy – rzekomo pozyskane w styczniu 2026 roku na etapie modyfikacji SW Z z października 2025 roku – pismo

powinno odnosić się nie do kosztów, a do oszczędności uzyskanych w przypadku zmniejszenia w SW Z odległości o 15

km tzn. z 60 km na 45 km oraz zmianie punktu odniesienia – z granic miasta do siedziby Zamawiającego. Natomiast jego

wymowa wkomponowuje się w potrzebę odpowiedzi na zarzuty Odwołującego „dlaczego nie 15 km więcej”. Stąd w

ocenie Odwołującego taki jego kontekst podważa jego wiarygodność co do chwili pozyskania i miarodajności dla sprawy.

18.Pismo ZGW K przedstawia jedynie koszt dodatkowych 15 km, przy założeniu stałych tras, liczby kursów i własnych

założeń organizacyjnych zamawiającego (dodatkowe etaty, zakup nowej śmieciarki itd.). To nie jest analiza:

•konkurencyjności rynku,

•cen ofertowych możliwych do uzyskania przy braku limitu,

•relacji kosztów transportu do ceny zagospodarowania,

•wariantów pośrednich,

•ani wpływu na szeroko rozumianą konkurencję.

Zamawiający nie przeprowadził żadnego porównania cenowego, choć w poprzednich postępowaniach:

•oferty wykonawcy dalej położonego (Odwołującego) były najtańsze,

•a postępowania były unieważniane z powodu przekroczenia budżetu lub braku ofert. W tym świetle, założenie, że

lokalny wykonawca „na pewno będzie tańszy”, jest czysto teoretyczne.

19.Co do zasady bliskości to nie może ona być argumentem wykluczającym obowiązek stosowania zasad prawa

zamówień publicznych. Zasada bliskości, o której mowa w art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

przewiduje, że odpady, z uwzględnieniem hierarchii sposobów postępowania z odpadami, w pierwszej kolejności

poddaje się przetwarzaniu w miejscu ich powstania. Jednocześnie w myśl ust. 2 cyt. wyżej przepisu ustawy odpady,

które nie mogą być przetworzone w miejscu ich powstania, przekazuje się, uwzględniając hierarchię sposobów

postępowania z odpadami oraz najlepszą dostępną technikę, o której mowa w art. 207 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, lub technologię, o której mowa w art. 143 tej ustawy, do najbliżej położonych miejsc, w

których mogą być przetworzone. W myśl ust. 3 powołanego wyżej przepisu zakazuje się:

1)stosowania komunalnych osadów ściekowych,

2)unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych - poza obszarem

województwa, na którym zostały wytworzone.

Nadto w ust. 4 omawianego przepisu ustawodawca unormował, że zakazuje się przywozu na obszar województwa

odpadów, o których mowa w ust. 3, wytworzonych poza obszarem tego województwa, do celów, o których mowa w ust.

3.

Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że zakaz przywozu odpadów wytworzonych poza obszar województwa

dotyczy jedynie komunalnych osadów ściekowych oraz zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów

weterynaryjnych.

Natomiast przepis art. 20 ust. 1 i 2 ma charakter jedynie postulatywny i instrukcyjny, a zatem ten argument

Zamawiającego jako powód wprowadzenia ograniczenia 45 km od siedziby Zamawiającego nie znajduje uzasadnienia.

20.Podobnie argumenty dotyczące dyscypliny finansów publicznych – Zamawiający, co podkreśla cały czas Odwołujący,

bezrefleksyjnie skupił się na cenie jako kryterium oceny ofert. W tej sytuacji pozbawił się, wskutek wprowadzenia

wymogu 45 km od siedziby Zamawiającego, poznania ofert więcej niż 2 wykonawców z okolicy i uzyskania możliwości

-

poznania szerokiego spektrum ofert. Zamawiający pisze Odwołujący całkowicie pomija istotny fakt, iż Zamawiający nie

ograniczył limitu kilometrów wiążąc go z lokalizacją instalacji przetwarzania odpadów. (…) Zamawiający zdając sobie

sprawę, iż ograniczenie limitu kilometrów wpływa na konkurencję, dlatego też dopuścił możliwość przeładunku odpadów,

o ile przeładunek będzie mieścił się limicie kilometrów. Odwołujący, podobnie jak inne podmioty mające instalację

przetwarzania odpadów poza wskazanym limitem mogą zawrzeć porozumienie, umowę z podmiotami mającymi stację

przeładunkową. Z wiedzy jaką zamawiający posiada, w odległości do 45 km od Tomaszowa Mazowieckiego istnieją 2

podmioty posiadające instalację oraz 3 podmioty mogące świadczyć możliwość przeładunku odpadów. Wykonawcy

mogą wskazać miejsce, do którego odpady trafią w pierwszej kolejności, skąd następnie będą transportowane do

ostatecznej instalacji komunalnej. Tylko to co pisze Zamawiający jest właśnie sprzeczne z dyscyplina finansów

publicznych, gdyż podnosi koszt realizacji zamówienia. Nikt nie przyjmie odpadów i nie przeładuje ich na samochód

wykonawcy nieodpłatnie, do tego wykonawca też musi ponieść koszty transportu, które – co oczywiste – wkalkuluje sobie

w cenę oferty. W efekcie albo oferty takich wykonawców będą drogie i może tylko takie zostaną złożone co obciąży

Zamawiającego, albo jeśli zostaną złożone to przegrają z wykonawcami, którzy mają swoje instalacje do 45 km od

siedziby Zamawiającego wskutek dodatkowych kosztów ograniczających konkurencję tj. wymogu odległości 45 km. Jak

pisał Zamawiający takich instalacji, które mogą przyjąć do zagospodarowania odpady do 45 km od jego siedziby

Zamawiającego są tylko dwie. Z której strony by nie patrzeć Zamawiający zaprzecza sam sobie – mówi o

oszczędnościach, a tworzy rozwiązania, które u niego wygenerują koszty.

21.Ponadto udział w postępowaniu wykonawców spoza wymienionego przez Zamawiającego wąskiego kręgu,

uzależniony byłby od woli/decyzji tych właśnie podmiotów. Oznacza to, że Zamawiający – zamiast zapewnić otwarty i

równy dostęp do postępowania – wprowadził konstrukcję, w której realna możliwość złożenia oferty przez znaczną

część podmiotów działających na rynku odpadowym zależy nie od nich samych, lecz od (jak wskazuje Zamawiający) 3

podmiotów prowadzących stacje przeładunkowe mieszczące się w limicie 45 km od siedziby Zamawiającego, ich dobrej

woli, ich komercyjnych interesów, ich możliwości technicznych, ewentualnych relacji gospodarczych z konkurencyjnymi

wykonawcami.

22.Co znamienne – nikt z tych lokalnych wykonawców, do 45 km od siedziby Zamawiającego, nie przystąpił do

postępowania i wydaje się niezainteresowany jego wynikiem.

[brak uzasadnionego i obiektywnego interesu w zmianie punktu odniesienia – z granic miasta na siedziby

Zamawiającego]

23.Zmiana punktu odniesienia limitu odległości z „kilometrów od granic miasta” na „kilometry od siedziby Zamawiającego”

stanowi działanie, które nie ma żadnego uzasadnienia ani w przedmiocie zamówienia, ani w logice funkcjonowania

systemu gospodarki odpadami. Odpady nie powstają w siedzibie Zamawiającego, nie są tam odbierane, nie jest to

miejsce żadnego etapu procesowego, logistycznego ani technologicznego. Przeniesienie punktu pomiaru na adres

urzędu nie ma zatem żadnego związku z charakterem zamówienia i stoi w sprzeczności z art. 99 ust. 1 Pzp, który

wymaga, aby opis przedmiotu zamówienia odzwierciedlał rzeczywiste potrzeby Zamawiającego.

24.Co istotne, taka zmiana nie została przez Zamawiającego w żaden sposób wyjaśniona ani uzasadniona (prócz

argumentu, że łatwo będzie tą odległość ustalić). Nie wskazano żadnych okoliczności faktycznych, organizacyjnych czy

technicznych, które wymagałyby odejścia od dotychczasowego, powszechnie stosowanego i logicznego mierzenia

odległości od granic miasta. Ani w odpowiedzi na odwołanie, ani w dokumentacji postępowania nie wykazano, dlaczego

to akurat siedziba urzędu miałaby stać się nowym punktem odniesienia. Samo arbitralne przeniesienie punktu

pomiarowego, bez wskazania jakichkolwiek przesłanek rzeczowych, należy interpretować jako naruszenie zasady

proporcjonalności oraz uczciwej konkurencji określonych w art. 16 Pzp.

25.Należy przy tym zwrócić uwagę, że zmiana punktu odniesienia ma charakter nie tylko formalny, lecz przede

wszystkim praktyczno-rynkowy, ponieważ znacząco zawęża krąg potencjalnych wykonawców. Pomiar od siedziby

Zamawiającego prowadzi do innego faktycznego zasięgu geograficznego niż pomiar od granic miasta. Miasta mają

nieregularne kształty, a siedziba urzędu jest położona w określonej części miejscowości — co oznacza, że obszar

możliwej lokalizacji instalacji ulega przesunięciu i zmniejszeniu.

26.Dodatkowo zestawienie historyczne postępowań prowadzonych przez Zamawiającego wskazuje, że zmiana punktu

odniesienia nie była efektem obiektywnych potrzeb. W jednym postępowaniu Zamawiający stosował limit 60 km od granic

miasta, w kolejnym 45 km od granic miasta, następnie ponownie 60 km, by ostatecznie ustalić 45 km od siedziby urzędu.

Taka zmienność, niespójność i brak stabilności warunków zamówienia świadczy o ich czysto instrumentalnym

charakterze i pozostaje w sprzeczności z wymogiem przejrzystości oraz przewidywalności procesu udzielania

zamówień publicznych.

27.Wreszcie, zastosowanie punktu pomiaru „od siedziby Zamawiającego” jest nie tylko nielogiczne, ale także sprzeczne

z zasadą związku wymogów z przedmiotem zamówienia. Skoro żaden etap procesu gospodarowania odpadami nie

zachodzi w urzędzie, wskazanie tego adresu jako miejsca miarodajnego dla pomiaru odległości nie może być uznane za

działanie zgodne z art. 99 ust. 1 i 4 Pzp.

28.Wszystkie te okoliczności prowadzą do jednoznacznego wniosku, że przeniesienie punktu pomiaru odległości z

granic miasta na siedzibę Zamawiającego jest działaniem sztucznym, arbitralnym i nieproporcjonalnym, które w sposób

nieuzasadniony zawęża konkurencję. Warunek ten nie odzwierciedla rzeczywistych potrzeb Zamawiającego, nie wynika

z logiki systemu gospodarowania odpadami i jako taki powinien zostać usunięty z dokumentacji postępowania.

[dlaczego zasada regionalizacji już nie obowiązuje]

29.Odwołujący przypomina, że do 2019 r. polski system gospodarki odpadami opierał się na tzw. regionalizacji, która

polegała na obowiązku kierowania określonych frakcji odpadów komunalnych – m.in. zmieszanych, zielonych oraz

pozostałości z sortowania – do instalacji położonej w regionie gospodarki odpadami, czyli relatywnie blisko miejsca ich

powstania. Regionalizacja była prawnie usankcjonowana, a gminy musiały kierować odpady do przypisanej instalacji

regionalnej (RIPOK).

30.We wrześniu 2019 r. ustawodawca świadomie zlikwidował system regionalizacji, podając ku temu konkretne powody:

·brak konkurencji – w ponad 90% regionów istniały instalacje, które „z zasady” miały zagwarantowany strumień odpadów

i nie musiały konkurować ani ceną, ani jakością usług,

·zamknięte rynki – regiony funkcjonowały jak lokalne monopole, co uniemożliwiało gminom korzystanie z innych instalacji

nawet wtedy, gdy były one tańsze lub wydajniejsze,

·wysokie ceny – brak konkurencyjności skutkował znaczącym wzrostem kosztów zagospodarowania odpadów w skali

kraju,

·brak elastyczności systemu – moce przerobowe były często bliskie maksymalnych, a przepisy uniemożliwiały

racjonalne przesunięcia między instalacjami,

·blokowanie naturalnych procesów rynkowych – instalacje miały zapewnioną pracę niezależnie od jakości usług.

Ustawodawca deklarował wprost, że regionalizacja była źródłem zniekształcenia rynku, osłabiała konkurencję i podnosiła

ceny – dlatego ją zniesiono.

31.Odwołujący podnosi, że:

•po 2019 r. nie istnieje żaden obowiązek kierowania odpadów do najbliższej instalacji,

•gmina może, ale nie musi, korzystać z usług instalacji położonych blisko,

•nie ma podstaw, aby wprowadzać sztuczne ograniczenia geograficzne, takie jak 45 km od siedziby Zamawiającego, bo

prowadzi to do skutków identycznych jak te, które doprowadziły do likwidacji regionalizacji – czyli ograniczenia

konkurencji i wzrostu cen.

Wprowadzenie przez Zamawiającego limitu 45 km od siedziby urzędu – w ocenie Odwołującego – stanowi próbę

odtworzenia regionalizacji w praktyce, tyle że nie na podstawie przepisów prawa, lecz poprzez arbitralne ograniczenie

zapisane w dokumentacji przetargowej. Odwołujący podnosi, że jest to działanie sprzeczne z kierunkiem zmian

systemowych, jakie wprowadził ustawodawca po 2019 r., oraz z zasadami zamówień publicznych, ponieważ podobnie

jak dawniej regionalizacja, zawęża rynek, ogranicza dostęp wykonawców, uprzywilejowuje lokalne instalacje i potencjalnie

zwiększa koszty usługi dla gminy. Z tego względu argument o rzekomej potrzebie stosowania bliskości lub

geograficznych ograniczeń nie znajduje – zdaniem Odwołującego – żadnego oparcia ani w obecnie obowiązującym

systemie prawnym, ani w logice gospodarki odpadami po likwidacji regionalizacji.

[Podsumowując]

1)Zamawiający nie wykazał żadnych nowych, nadzwyczajnych okoliczności, które uzasadniałyby drastyczne

zmniejszenie limitu odległości w porównaniu z poprzednimi postępowaniami. Warunki ekonomiczne, organizacyjne,

środowiskowe i prawne pozostały identyczne jak w latach 2024–2025, kiedy dopuszczano odległość 60 km, a wcześniej

70 km od granic miasta. Brak jakiejkolwiek zmiany stanu faktycznego oznacza, że obniżenie limitu do 45 km od siedziby

Zamawiającego jest działaniem pozbawionym podstaw i nieproporcjonalnym.

2)Zmienność wymogów (70 km → 45 km → 60 km → 45 km) jednoznacznie wskazuje na manipulacyjne

dostosowywanie zasad pod kątem wyeliminowania Odwołującego. W każdym przypadku, gdy FBS składał

najkorzystniejszą ofertę, postępowanie było unieważniane, a następnie „korygowano” odległość w dół. Jedyną realną

różnicą między tymi postępowaniami był udział Odwołującego, co przesądza o dyskryminacyjnym charakterze zmian.

3)Wprowadzenie pomiaru odległości od siedziby Zamawiającego, zamiast od granic miasta, jest sztuczne, nielogiczne i

niepowiązane z przedmiotem zamówienia. Odpady nie powstają w urzędzie i nie są tam transportowane, a zmiana

punktu odniesienia nie ma żadnego uzasadnienia technologicznego ani logistycznego. Zmiana ta zawęża rynek i została

wprowadzona bez jakiegokolwiek uzasadnienia.

4)Zamawiający nie przedstawił wiarygodnych dowodów, że limit 45 km przynosi korzyści ekonomiczne — przeciwnie:

dowody wskazują, że może on zwiększyć koszty. Pismo ZGW K nie analizuje oszczędności wynikających z obniżenia

limitu, nie bada różnic cen ofertowych ani rynku wykonawców; koncentruje się wyłącznie na teoretycznym koszcie

dodatkowych kilometrów. Brakuje dowodów, że niższy limit oznacza tańsze oferty — dotychczas praktyka wykazywała

coś odwrotnego.

5)Wymóg 45 km od siedziby Zamawiającego narusza fundamentalne zasady zamówień publicznych: proporcjonalność,

uczciwą konkurencję i równe traktowanie wykonawców. Wymóg jest arbitralny, nieodpowiadający rzeczywistym

potrzebom Zamawiającego, a jego faktycznym skutkiem jest eliminacja większości potencjalnych wykonawców, w tym

Odwołującego. Ograniczenie to nie znajduje ani prawnego, ani merytorycznego, ani ekonomicznego uzasadnienia.

Skład Orzekający Krajowej Izby Odwoławczej (Izba lub KIO) ustalił i zważył, co następuje:

Odwołujący, wykonawca FBSerwis Zielony Kamieńsk Sp. z o.o. podniósł w odwołaniu zarzut naruszenia art. 99 ust. 1, 2 i

4 w zw. z naruszeniem art. 16 pkt 1 i 3 ustawy Pzp w zw. z naruszeniem art. 17 ust. 1 ustawy Pzp. Kwestionuje

sformułowany w opisie przedmiotu zamówienia wymóg, aby realizacja przedmiotu zamówienia odbywała się w

odległości nie dalszej niż 45 km od siedziby zamawiającego, wskazując na następujące okoliczności:

(a)opisanie przedmiotu zamówienia w sposób: (i) nieuzasadniony obiektywnymi potrzebami Zamawiającego, a

zarazem (ii) naruszający zasadę zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców;

(b)opisanie cech przedmiotu zamówienia: (i) nieproporcjonalny do wartości i celów jakie zamierza osiągnąć

Zamawiający realizując zamówienie oraz (ii) w sposób niezapewniający uzyskania najlepszej jakości usług i

najlepszych efektów zamówienia,

(c)obowiązek Zamawiającego sporządzenia takiego opisu przedmiotu zamówienia, który będzie stanowił wyraz

prawdziwych i uzasadnionych potrzeb Zamawiającego, jednocześnie zgodnych z przepisami ustawy Pzp;

(d)zmienność wymogów (70 km → 45 km → 60 km → 45 km) w opisie odległości w prowadzonych przetargach.

Wskazując na te okoliczności wykonawca żąda usunięcia wymogu albo „zwiększenie odległości z 45 km od siedziby

Zamawiającego na 70 km od granic Miasta Tomaszowa Mazowieckiego”.

Odwołanie nie podlega uwzględnieniu.

Przedmiotem tego zamówienia – jak wskazano w rozdziale 4 ust.1 specyfikacji warunków zamówienia (SW Z) – jest:

(…) świadczenie przez Wykonawcę usługi polegającej na zagospodarowaniu:

a)niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych (kod odpadu - 20 03 01),

b)odpadów ulegających biodegradacji (kod odpadu - 20 02 01)”.

Tak jak wyjaśniał Zamawiający na system odpadowy w gminach, składa się nie tylko zagospodarowanie odpadów, ale

również ich transport. Transport odpadów w przypadku Zamawiającego, realizowany jest przez podmiot wewnętrzny w

ramach procedury powierzenia in-house. Ta okoliczność nie jest podważana przez Odwołującego i przyznana w

pisemnym stanowisku. Uzasadnione jest zatem, aby Zamawiający ogłaszając przetarg miał na uwadze kwestię ekonomii

każdorazowo w kontekście całego systemu gospodarki odpadowej dotyczącej tej gminy. W nawiązaniu tej okoliczności w

przypadku tego przetargu w rozdziale 4 pkt 10 w szczególności podano:

„10.Zamawiający wymaga, żeby realizacja przedmiotu zamówienia odbywała się w odległości nie dalszej niż 45 km od

siedziby zamawiającego (adres: ul. P.O.W. 10/16, 97-200 T.M.). Przez odległość Zamawiający rozumie trasę mierzoną

za pomocą drogowej mapy internetowej Google Maps w ustawieniu wyznacz trasę (należy przyjąć najkrótszą z

proponowanych tras drogowych) liczoną od siedziby Zamawiającego (adres: ul. P.O.W 10/16, 97-200 T.M.) do miejsca

przekazania odpadów (adres instalacji przetwarzania odpadów komunalnych lub stacji przeładunkowej wskazanej przez

Wykonawcę w Formularzu oferty). Przy czym w przypadku wskazania przez Wykonawcę w ofercie miejsca docelowego –

stacji przeładunkowej, Wykonawca winien w cenie jednostkowej oferty skalkulować koszty transportu ze stacji

przeładunkowej do instalacji przetwarzania odpadów komunalnych. Zważywszy na fakt, że zakres zamówienia dotyczy

zagospodarowania odpadów, a po stronie zamawiającego jest jego odbiór i transport do miejsca docelowego,

zastosowanie w niniejszym postępowaniu terytorialne ograniczenie miejsca realizacji przedmiotu zamówienia, w

niniejszym stanie faktycznym jest z punktu widzenia zamawiającego w pełni uzasadnione. Transport odpadów z terenu

miasta do miejsca docelowego usytuowanego jak najbliżej Tomaszowa Mazowieckiego będzie stanowić wartość dodaną

przedsięwzięcia tym samym zamawiający dokona wyboru oferty najkorzystniejszej z punktu widzenia art. 2 pkt 5 pzp. Na

wspomnianą wartość dodaną składać się będą m.in.:

-Efekt ekologiczny związany z mniejszą ilością emisji substancji szkodliwych do atmosfery w związku z transportem

odpadów na krótszych trasach.

-Efekt ekonomiczny i organizacyjny.

Najistotniejszy z aspektów to znacznie niższe koszty całkowite funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami

komunalnymi odebranymi od mieszkańców miasta z terenu nieruchomości zamieszkałych. Zgodnie z wytycznymi

ustawodawcy na koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami składają się nie tylko koszty

zagospodarowania odpadami komunalnymi, ale również koszty transportu i ich odbioru od właścicieli nieruchomości,

koszty organizacji Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych, koszty edukacji ekologicznej mieszkańców oraz

koszty administracji. Mając tak sprecyzowany katalog kosztów związanych z funkcjonowaniem systemu tzw.

śmieciowego w celu optymalizacji kosztów jego funkcjonowania konieczne jest również optymalizowanie kosztów

transportu odpadów do miejsc ich zagospodarowania. Im większa odległość do instalacji komunalnej czy stacji

przeładunkowej tym większe koszty transportu odpadów ponosi Zamawiający i przede wszystkim mieszkańcy Miasta na

organizację całego systemu śmieciowego. Zamówienie powyższe z uwagi na powierzenie odbioru i transportu odpadów

podmiotowi wewnętrznemu służyć winno przede wszystkim optymalizacji i redukcji kosztów funkcjonowania wszelkich

kosztów związanych z organizacją systemu gospodarki odpadami. Odległość i transport odpadów do miejsc znacznie

oddalonych od siedziby Zamawiającego powodują generowanie znacznie większych kosztów związanych z paliwem,

serwisem pojazdów, opłatami drogowymi czy kosztami osobowymi. Dlatego też z punktu widzenia ekonomiki procesu –

systemu śmieciowego konieczne i najbardziej racjonalne pod względem ekonomicznym jest ograniczenie terytorialne w

niniejszym Zamówieniu. Na marginesie tylko zamawiający wskazuje, że od wyroku TSUE w sprawie C-513/99 Concordia

Bus przyjmuje się, iż ochrona środowiska jest dobrem samym w sobie, które można i należy brać pod uwagę przy

udzielaniu zamówień publicznych, a obecnie kwestie ekologiczne, oprócz m.in. społecznych, stanowią wręcz jeden z

priorytetów Unii Europejskiej związanych z zamówieniami publicznymi, wyraźnie i wielokrotnie wskazanych w dyrektywach

2014/24/UE i 2014/25/UE, zarówno w preambule, jak i w poszczególnych przepisach. Wskazane powyżej aspekty wraz z

uzasadnieniem powodują, że zamawiający wprowadził ograniczenie terytorialne do realizacji przedmiotowego zamówienia.

Co wielokrotnie potwierdza orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej (np. KIO 732/11 KIO 496/15) – zamawiającemu

przysługuje prawo do określenia miejsca realizacji usługi z zastrzeżeniem, że powyższa okoliczność winna uwzględniać jej

specyfikę, istniejące realia rynkowe oraz potencjalnych wykonawców zainteresowanych udziałem w postępowaniu. Z

wiedzy jaką zamawiający posiada w odległości do 45 km od Tomaszowa Mazowieckiego istnieje co najmniej 5 podmiotów

mogących świadczyć usługę zagospodarowania odpadów. Tym samym nie można mówić o zawężeniu kręgu

wykonawców poprzez nieuzasadnione w obiektywny sposób zapisy SW Z. Należy także wskazać, iż opisanie przedmiotu

zamówienia z uwzględnieniem potrzeb podmiotu zamawiającego jest jego wyłączną domeną. Wykonawca nie ma podstaw

do ich kwestionowania, nawet jeżeli uzna je za nieracjonalne lub przedwczesne. Zamawiający ma bowiem prawo do

określenia przedmiotu usługi w taki sposób, który uzna za adekwatny do jego potrzeb. Racjonalność wydatkowania

środków publicznych określa ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. W ocenie zamawiającego każdy

podmiot zamawiający ma prawo tak określić przedmiot zamówienia, aby uzyskać oczekiwany efekt, gdyż ustawodawca

pozostawił zamawiającemu możliwość precyzowania cech przedmiotu zamówienia w sposób chroniący jego

zobiektywizowany interes. Tym samym wprowadzony do SIW Z zapis o ograniczeniu terytorialnym w niniejszym

zamówieniu należy uznać za uzasadniony. (…)

Na poparcie tych wymagań, w szczególności co do spornej odległości, Zamawiający powołał się na pismo z

30.01.2026 r. poprzedzające wszczęcie postępowania ogłoszeniem z 4.02.2026 r. – w którym Zakład Gospodarki

Wodno-Kanalizacyjnej (ZGW K) przedstawił oszacowanie wzrostu kosztów transportu jakie ZGW K w Tomaszowie

Mazowieckim Sp. z o.o. poniosłoby w przypadku, gdy odległość do instalacji zagospodarowania odpadów wzrosła o 15

km. Ta analiza jest związana z unieważnionym przetargiem ogłoszonym 6.11.2025 r. w którym – jak podał wykonawca w

odwołaniu – wymagano, aby realizacja przedmiotu zamówienia odbywała się w odległości nie dalszej niż 60 km od granic

miasta Tomaszowa Mazowieckiego. W piśmie ZGW K podano: „P rzy założeniu, że liczba kursów i ilość odpadów będą na

podobnym poziomie jak w roku ubiegłym, zwiększenie odległości o 15 km spowoduje zwiększenie przebiegów pojazdów o

70 620 km/rok, bo realna droga do pokonania przy jednym kursie śmieciarki zwiększa się rzeczywiście o 30 km. Wynika

to z zwiększonej odległości dojazdu o 15 km oraz potrzeby powrotu również wynoszącego 15 km. Wzrost pokonanego

przebiegu spowoduje zwiększenie kosztów zakupu paliwa i Adblue o 174 579 zł/rok. Dodatkowo zwiększenie odległości

transportu odpadów do instalacji o 15 km spowoduje wydłużenie czasu potrzebnego na transport i wysypanie odpadów dla

jednego pojazdu o 32 minuty (wartość została oszacowana na podstawie obliczeń własnych przy wykorzystaniu danych z

Google Maps), co łącznie dla wszystkich transportów wyniesie około 1 255 godzin na rok. Wydłużenie czasu pracy

będzie generowało dodatkowe koszty w postaci dodatkowych etatów, co zostało oszacowane na poziomie 272 398 zł (dla

3 dodatkowych etatów z wynagrodzeniem miesięcznym równym 7566 zł z kosztami pracodawcy) oraz koniecznością

pozyskania dodatkowego pojazdu śmieciarki, którego koszt zakupu szacuje się na poziomie 1 200 000 zł. Oszacowano

jednocześnie dodatkowy koszt serwisu na poziomie 9 695 zł”. W podsumowaniu wskazano: (…) Razem roczne koszty

dodatkowe w przypadku zwiększenia odległość o 15 km oszacowano na około 667 539 zł.”

Ta kalkulacja – jak wskazywał Zamawiający – została sporządzona w związku planowanym ogłoszeniem przetargu

dla usługi polegającej – jak stanowi rozdział 4 ust.1 SW Z - na (…) zagospodarowaniu: a) niesegregowanych

(zmieszanych) odpadów komunalnych (kod odpadu - 20.03.01), b) odpadów ulegających biodegradacji (kod odpadu - 20

02 01)”.

Mając na uwadze powyższe ustalenia w kontekście podnoszonego w odwołaniu zarzutu należy uznać, że

obiektywne potrzeby Zamawiającego zostały uprawdopodobnione. W SW Z wskazano na efekt ekonomiczny, ekologiczny

i organizacyjny. Ze stanu faktycznego tej sprawy wynika, że na sposób działania systemu odpadowego w Gminie ma

wpływ odbiór odpadów i ich transport, który jest realizowany w systemie in-house – przez podmiot wewnętrzny tej Gminy.

Zatem organizacja systemu odpadowego w tej Gminie powoduje, że opisując sposób realizacji zamówienia Zamawiający

musi uwzględniać terytorialne ograniczenie miejsca realizacji przedmiotu zamówienia, albowiem po stronie

Zamawiającego jest odbiór i transport odpadów do miejsca docelowego. Z analizy przedstawionej przez ZGW K w piśmie

z 30.01.2026 r. wynika bowiem, że gdy odległość do instalacji zagospodarowania odpadów wzrasta o 15 km to powoduje:

(1) zwiększenie kosztów zakupu paliwa i Adblue o 174 579 zł/rok; (2) wydłużenie czasu potrzebnego na transport i

wysypanie odpadów dla jednego pojazdu będzie generowało dodatkowe koszty w postaci; (a) dodatkowych etatów, co

zostało oszacowane na poziomie 272 398 zł; (b) koniecznością pozyskania dodatkowego pojazdu śmieciarki, którego

koszt zakupu szacuje się na poziomie 1 200 000 z; (c) dodatkowy koszt serwisu na poziomie 9 695 zł. Tym samym

kwestionowane okoliczności w opisie przedmiotu zamówienia nie potwierdzają, że sporne wymaganie, w tym co do

odległości z założenia jest nieproporcjonalne do wartości i celów jakie zamierza osiągnąć Zamawiający realizując

zamówienie.

Zamawiający ze względu na aspekt ekonomiczny - koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami

obejmujące koszt zagospodarowania odpadów komunalnych, których dotyczy przetarg i koszty ponoszone bezpośrednio

przez gminę m.in. transportu i ich odbioru od właścicieli nieruchomości, miał podstawy uwzględniać terytorialne

ograniczenie miejsca realizacji przedmiotu zamówienia. Niewątpliwie zwiększona ilość kilometrów wynikająca z

odległości w jakiej zlokalizowane jest miejsce przekazania odpadów lub stacja przeładunkowa wpływa na koszty

transportu, a w konsekwencji na wysokość rekompensaty ponoszonej przez Zamawiającego w ramach rozliczenia usługi

realizowanej przez spółkę w trybie in-house. Dalej w konsekwencji wpływa na ogólny koszt systemu i wysokość składki

ponoszonej przez mieszkańca. Opłata bowiem jaką wnoszą mieszkańcy obejmuje nie tylko zagospodarowanie odpadów,

ale również ich odbiór i transport. Zatem w obiektywnym interesie ekonomicznym Zamawiającego jest transport do jak

najbliższego miejsca przekazania odpadów lub stacji przeładunkowej. Odwołujący kwestionując efekt ekonomiczny nie

przedstawia alternatywnych dowodów na okoliczność, że zwiększenie konkurencyjności polegające na usunięciu

odległości 45 km lub jej zwiększenie do 70 km mierzonych od granic miasta pozwoli na osiągnięcie korzystniejszego

efektu ekonomicznego aniżeli przedstawiany przez Zamawiającego. W przypadku kwestionowanego punktu odniesienia

– sposobu pomiaru odległości (od siedziby Zamawiającego do miejsca przekazania odpadów) ten sposób jest

zrozumiale zdefiniowany, a powrót do pomiaru od granic miasta nie stanowi o jego niespójności. Zamawiający wyjaśniał,

że zmiana została podyktowana obiektywnymi problemami ujawnionymi w unieważnionym przetargu. Argumentacja

Odwołującego co do zmienności limitów odległości i sposobu pomiaru nie musi dowodzić instrumentalnego charakteru

warunków. Ponadto wykonawca nie dowodził, że ich zmiana ma na celu wybór konkretnego wykonawcy. Także nie

został podważony krąg wykonawców, którzy potencjalnie mogą spełniać wskazywany limit odległości. Ze stanu

faktycznego wynika ponadto, że dotychczasowe przetargi, których uczestnikiem był Odwołujący i, których dotyczą

zmienne wartości odległości (od 45 do 70 km różnie mierzonych) kończyły się unieważnieniem nie z powodu odrzucenia

oferty wykonawcy czy jego wykluczeniem tylko z uwagi na brak ofert lub ich ceny nie adekwatne do środków

Zamawiającego. Izba również zwraca uwagę, że także nie została podważona w odwołaniu argumentacja, co do

modyfikacji w SW Z w tym przetargu miejsca przekazania odpadów. Wskazano bowiem w cytowanym punkcie 10 nie

tylko na adres instalacji przetwarzania odpadów komunalnych, ale także na możliwość wskazania stacji przeładunkowej.

Kolejnym aspektem wskazanym w opisie przedmiotu zamówienia, który nie został podważony w odwołaniu, jest

aspekt ekologiczny, który także mógł decydować o ograniczeniu limitu kilometrów. Odwołujący kwestionując

argumentację co do wskazanego w SW Z efektu ekologicznego związanego z mniejszą ilością emisji substancji

szkodliwych do atmosfery w związku z transportem odpadów na krótszych trasach, prezentuje w odwołaniu (pkt 25)

możliwe poziomy emisji spalin w zależności od normy, wieku i stanu technicznego pojazdu nie konkretyzując jak to

przekłada się na ten przetarg i pojazdy (flotę samochodową) podmiotu wewnętrznego Zamawiającego, a pojazdy

Odwołującego. Izba zwraca uwagę, że ocenie podlegają okoliczności, o których wiedzę miał lub mógł mieć dostępną

wykonawca na dzień ogłaszania przez Zamawiającego przetargu. W konkluzji Izba stwierdza, że w odwołaniu nie

podważono argumentacji Zamawiającego, że wprowadzając ograniczenie terytorialne uwzględniano zasadę bliskości i

aspekty środowiskowe, co jest spójne z unijną polityką zamówień proekologicznych oraz krajowymi przepisami o

odpadach, promującymi przetwarzanie odpadów w pobliżu miejsca ich wytworzenia.

W konkluzji Izba stwierdza, że podnoszony w odwołaniu zarzut naruszenia art. 99 ust. 1, 2 i 4 w zw. z naruszeniem

art. 16 pkt 1 i 3 ustawy Pzp w zw. z naruszeniem art. 17 ust. 1 ustawy Pzp w kontekście argumentacji podnoszonej

przez Odwołującego nie podlega uwzględnieniu.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 575 ustawy - Prawo zamówień

publicznych oraz w oparciu o przepisy poz. 2437).

Mając powyższe na uwadze, Krajowa Izba Odwoławcza orzekła jak w sentencji wyroku.

……………………………………