Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej z 1 grudnia 2025 r., sygn. KIO 4904/25

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 4904/25
Rodzaj
Postanowienie

Sędzia: Marek Bienias

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 4904/25

POSTANOWIENIE

Warszawa, dnia 1 grudnia 2025 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący:Marek Bienias

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron w dniu 1 grudnia 2025 r. w Warszawie odwołania

wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 6 listopada 2025 r. przez wykonawcę Eneris Surowce

Tomaszów Mazowiecki sp. z o.o. z siedzibą w

Tomaszowie Mazowieckim, w postępowaniu prowadzonym przez Gminę Rokiciny

postanawia:

1.umorzyć postępowanie odwoławcze,

2.nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy Eneris Surowce

Tomaszów Mazowiecki sp. z o.o. z siedzibą w Tomaszowie Mazowieckim kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie:

piętnaście tysięcy złotych zero groszy), uiszczoną tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący: ………………………....

Sygn. akt: KIO 4904/25

Uzasadnienie

Zamawiający – Gmina Rokiciny – prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu

nieograniczonego, pn.: „Odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu Gminy Rokiciny”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wydanie S: 206/2025 w dniu

27.10.2025 r. pod numerem 705539-2025.

W dniu 6 listopada 2025 r. wykonawca Eneris Surowce Tomaszów Mazowiecki sp. z o.o. z siedzibą w Tomaszowie

Mazowieckim wniósł odwołanie, zarzucając Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów:

1.Naruszenie art. 99 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP, art. 134 ust. 1 pkt 4 i pkt 20 ustawy PZP, art. 431

ustawy PZP, art. 433 pkt 2 i pkt 3 ustawy PZP, art. 8 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 5 KC, art. 353[1] KC, art. 387

§ 1 KC, art. 483 § 1 KC, art. 473 § 1 KC w zw. z art. 3b z ustawy dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości

i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 733; dalej: „UCPG”) przez wprowadzenie do opisu przedmiotu

zamówienia obowiązku osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów

komunalnych, sankcjonowanego obowiązkiem zapłaty kar umownych na wypadek ich nieosiągnięcia, bez

uwzględnienia wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty (przeważający udział frakcji

odpadów zmieszanych w strumieniu odpadów objętych przedmiotem zamówienia, słaba jakość selektywnej

zbiórki odpadów komunalnych „u źródła", sposób obliczania poziomów recyklingu, rola Zamawiającego w

gminnym systemie gospodarki odpadami, uwarunkowania rynkowe w zakresie recyklingu odpadów,

rygorystyczne wymogi jakościowe stawiane przez recyklerów, wprowadzenie systemy kaucyjnego), co narusza

zasady współżycia społecznego, równowagę stron umowy oraz zasady uczciwej konkurencji, zakładając

nadmiernie obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym w zakresie obowiązku osiągnięcia poziomu

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w sytuacji, gdy ich osiągnięcie na

poziomie oczekiwanym przez Zamawiającego jest obiektywnie niemożliwe do spełnienia przez wykonawcę w

toku realizacji przedmiotowej usługi, co jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, w szczególności

zasadą uczciwości kupieckiej, bowiem obciąża wykonawcę odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy

oraz ryzykiem kar umownych, których podstawa nałożenia na wykonawcę może powstać nawet przy dochowaniu

przez niego najwyższej staranności, z powodów całkowicie od niego niezależnych;

ewentualnie (w przypadku uznania zarzutu wskazanego w pkt 1 powyżej za niezasadny)

2.Naruszenie przepisu art. 433 pkt 2 i 3 ustawy PZP w zw. z art. 134 ust. 1 pkt 20 ustawy PZP w zw. z art. 8 ust. 1

ustawy PZP w z art. 353(1) KC oraz art. 5 KC w zw. z art. 483 § 1 KC poprzez zastrzeżenie na rzecz

Zamawiającego kar umownych za nieosiągnięcie przez wykonawcę poziomów przygotowania do ponownego

użycia i recyklingu odpadów komunalnych oraz składowani w § 11 ust. 2 pkt 9 Projektowanych postanowieniach

umownych – dalej „PPU”, w wysokości rażąco wygórowanej, nieuwzględniającej faktu, że na osiągnięcie tych

poziomów mają wpływ nie tylko działania wykonawcy, ale także (a wręcz przede wszystkim) działania

Zamawiającego, jak również że jest to uzależnione od jakości zbiórki odpadów u „źródła” (przez właścicieli

nieruchomości), a także od uwarunkowań rynkowych (w szczególności od popytu na „surowce”, czyli wąską

grupę odpadów nadających się do recyklingu, które wliczane są do poziomów recyklingu - o czym szerzej w

dalszej części uzasadnienia odwołania) i realnych możliwości przekazania do recyklingu odebranych przez

wykonawcę odpadów. Nałożenie takiej, stanowi nadużycie prawa podmiotowego Zamawiającego do kształtowania

postanowień umownych i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, gdyż stanowi przerzucenie

odpowiedzialności administracyjna prawnej jaka został nałożona za Zmawiającego wprost na wykonawcę w

postaci kar umownych, co oznacza, że kara zastrzeżona w PPU obejmuje w zasadzie karę za działania

Zamawiającego.

Opierając się na przedstawionych zarzutach Odwołujący wnosił o nakazanie Zamawiającemu dokonanie modyfikacji

SWZ poprzez:

1.wykreślenie obowiązku osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów

komunalnych,

2. wykreślenia kary umownej za nieosiągnięcie przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów

komunalnych.

W wyniku wniesionego odwołania przez wykonawcę Eneris Surowce Tomaszów Mazowiecki sp. z o.o. z siedzibą w

Tomaszowie Mazowieckim, Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie z dnia 12 listopada 2025 r. (pismo z dnia 12

listopada 2025 r.) uwzględnił w całości zarzuty przedstawione w odwołaniu.

W przedmiotowym postępowaniu po stronie Zamawiającego nie przystąpił żaden wykonawca.

W konsekwencji Izba, na podstawie art. 568 pkt 3 w zw. z art. 522 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo

zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.), umorzyła postępowanie odwoławcze, orzekając w formie

postanowienia na podstawie art. 553 zd. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 i 575 ustawy Prawo zamówień publicznych

oraz § 9 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych

rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od

odwołania (Dz. U. 2020 r. poz. 2437), z którego wynika, że koszty, o których mowa w § 5 pkt 2, znosi się wzajemnie,

jeżeli przed otwarciem rozprawy zamawiającego uwzględnił w całości zarzuty przedstawione w odwołaniu, a w

postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił żaden wykonawca albo uczestnik postępowania

odwoławczego, który przystąpił do postępowania po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia

przez zamawiającego w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu – w takim przypadku Izba orzeka o dokonaniu

zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu.

Z uwagi na powyższe, Izba postanowiła jak w sentencji.

Przewodniczący: ………………………........

Uzasadnienie liczy 7 152 znaki.

Dokument w bazie źródłowej