Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 22 sierpnia 2025 r., sygn. KIO 2848/25

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 2848/25
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Bartosz Stankiewicz

Treść orzeczenia

Sygn. akt:KIO 2848/25

WYROK

Warszawa, 22 sierpnia 2025 r.

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:

Przewodniczący:Bartosz Stankiewicz

Protokolant:

Rafał Komoń

po rozpoznaniu na rozprawie 19 sierpnia 2025 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 10 lipca

2025 r. przez wykonawcę TEXOM spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie przy Al. Pokoju 1 (35548 Kraków) w postępowaniu prowadzonym przez Rejonowy Zarząd Infrastruktury we Wrocławiu z siedzibą we

Wrocławiu przy ul. Obornickiej 126 (50-984 Wrocław)

przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego – wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia:

PROJPRZEM Budownictwo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Kościeleckich 3

(85-033 Bydgoszcz) oraz „LOGON” spółki akcyjnej z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Piotrowskiego 7A (85-098

Bydgoszcz)

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę TEXOM spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie

i zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (dwadzieścia tysięcy złotych zero

groszy) uiszczoną przez tego wykonawcę tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset

złotych zero groszy) stanowiącą koszty odwołującego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.

Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej

Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący:……………………..…………

Sygn. akt:KIO 2848/25

Uzasadnie nie

Rejonowy Zarząd Infrastruktury we Wrocławiu zwana dalej „zamawiającym”, prowadzi postępowanie o udzielenie

zamówienia publicznego, na podstawie przepisów ustawy

​z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm.) zwanej dalej: „Pzp”, w trybie

przetargu ograniczonego, pn.: Wykonanie dokumentacji projektowej i wykonanie robót budowlanych w ramach zadania:

Budowa budynku garażowego dla potrzeb Kompanijnego Modułu Ogniowego RAK i bramy wjazdowej w Kłodzku w

konwencji zaprojektuj i wybuduj, o numerze referencyjnym 42/VII/WIB/24/R, zwane dalej „postępowaniem”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 18 grudnia 2024 r.,

pod numerem publikacji: 775333-2024 (numer wydania Dz.U. S: 246/2024).

Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są roboty budowlane jest wyższa od kwot wskazanych

w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp.

10 lipca 2025 r. wykonawca TEXOM Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie(zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie

czynności zamawiającego, podjętych w postępowaniu oraz od zaniechania czynności, do których zamawiający jest

zobowiązany na podstawie Pzp, tj. od:

- czynności wyboru oferty najkorzystniejszej złożonej przez wykonawcę konsorcjum: PROJPRZEM BUDOW NICTW O

Sp. z o.o. oraz LOGON S.A. (zwanych dalej jako: „Konsorcjum”);

- czynności badania i oceny oferty złożonej przez Konsorcjum, w szczególności zaniechania wezwania Konsorcjum do

złożenia wyjaśnień w zakresie zaoferowanej ceny lub jej istotnej części składowej.

Czynnościom i zaniechaniom zamawiającego, odwołujący postawił następujące zarzuty:

1) zarzut naruszenia art. 16 pkt 1) i 2) w zw. z naruszeniem art. 224 ust. 1 Pzp przez zaniechanie przeprowadzenia

procedury wyjaśniającej w zakresie rażąco niskiej ceny zawartej w ofercie Konsorcjum tj. zaniechanie czynności

wezwania Konsorcjum do udzielenia wyjaśnień, w tym złożenia dowodów, w zakresie wyliczenia ceny lub istotnych

części składowych;

2) zarzut naruszenia art. 16 pkt 1 i 2 Pzp w związku z art. 239 ust. 1 Pzp oraz w zw.

​z naruszeniem art. 224 ust. 1 Pzp przez bezpodstawne dokonanie wyboru oferty Konsorcjum jako najkorzystniejszej

oferty, w sytuacji gdy zaoferowana przez Konsorcjum cena oferty lub jej istotne części składowe wydają się rażąco niskie

w stosunku do przedmiotu zamówienia lub winny budzić wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania

przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub wynikającymi z odrębnych

przepisów.

W oparciu o powyższe zarzuty odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania

​i nakazanie zamawiającemu:

- unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej;

- powtórzenia czynności badania i oceny ofert, w tym wezwania Konsorcjum do złożenia wyjaśnień w zakresie

zaoferowanej ceny;

- dokonania ponownego wyboru oferty najkorzystniejszej.

Odwołujący wyjaśnił, że niewątpliwie jest wykonawcą, który ma interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia.

Odwołujący wskazał także, że jest zainteresowany udzieleniem mu przedmiotowego zamówienia. W tym celu złożył

ofertę, której treść odpowiada treści SW Z, i ubiega się o udzielenie mu zamówienia. Podkreślił, że jego oferta jest

obecnie sklasyfikowana na drugim miejscu w rankingu ofert, a zarzuty odwołania prowadzą do unieważnienia czynności

wyboru, ponownego badania i oceny ofert, w tym wezwania wykonawcy do wyjaśnień w zakresie zaoferowanej ceny, co

może doprowadzić do odrzucenia oferty sklasyfikowanej na miejscu pierwszym w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy

Pzp,

​a w konsekwencji do wyboru oferty jego oferty. Ewentualnie to odwołujący będzie mógł podważać prawidłowość

wyjaśnień ceny w ramach kolejnego postępowania odwoławczego. Zdaniem odwołującego przez dokonanie i zaniechanie

powyższych czynności zamawiający doprowadził zatem do sytuacji, w której odwołujący utracił szansę na skuteczną

obronę swoich praw w postępowaniu, uzyskanie zamówienia oraz na osiągnięcie zysku, który odwołujący planował

osiągnąć w wyniku jego realizacji (lucrum cessans). Powyższe miało stanowić wystarczającą przesłankę do

skorzystania przez odwołującego ze środków ochrony prawnej przewidzianych w art. 505 ust. 1 Pzp.

W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosili wykonawcy wspólnie ubiegający

się o udzielenie zamówienia: PROJPRZEM Budownictwo Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy oraz „LOGON” spółki

akcyjnej z siedzibą w Bydgoszczy.

13 sierpnia 2025 r. zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której przedstawił stanowisko

dla wniosku o oddalenie odwołania.

18 sierpnia 2025 r. wykonawca zgłaszający przystąpienie złożył do akt sprawy pismo procesowe, w którym

przedstawił stanowisko dla wniosku o oddalenie odwołania w całości jako bezzasadnego.

Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania, złożonych dowodów oraz biorąc pod uwagę

stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego, Izba ustaliła i zważyła, co następuje:

Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 Pzp, Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia

zgłoszonego przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: PROJPRZEM Budownictwo Sp. z

o.o. z siedzibą w Bydgoszczy oraz „LOGON” spółki akcyjnej z siedzibą w Bydgoszczy (zwanych dalej jako:

„przystępujący”), do udziału

​w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego. W związku z tym ww. wykonawca stał się uczestnikiem

postępowania odwoławczego.

Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art.

528 Pzp i skierowała odwołanie na rozprawę.

Izba uznała, że odwołujący posiadał interes w uzyskaniu zamówienia oraz mógł ponieść szkodę w wyniku

naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności

odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 Pzp.

Izba zaliczyła na poczet materiału dowodowego:

1)dokumentację przekazaną w postaci papierowej, przesłaną do akt sprawy przez zamawiającego 12 sierpnia 2025 r., w

tym w szczególności:

- specyfikację warunków zamówienia (zwaną dalej nadal: „SWZ”) wraz z załącznikami;

- oferty złożone w postępowaniu;

- informację z 30 czerwca 2025 r. o wyborze najkorzystniejszej oferty w postępowaniu;

2)załączniki do odwołania:

- wniosek o udostępnienie protokołu postępowania;

- notatkę służbową;

- ofertę dotyczącą elewacji;

3)załączniki do odpowiedzi na odwołanie:

- str. 9 SWZ;

- Tabelę Elementów Scalonych – formularz nr 1 – załącznik nr 1 do SWZ;

4)dokumenty złożone przez odwołującego za pośrednictwem poczty elektronicznej przed rozprawą:

- kosztorys sporządzony samodzielnie przez odwołującego, odnoszący się do ceny wynikających z oferty

przystępującego;

- tabelarycznego porównania cen wynikających z kosztorysu zamawiającego oraz ofert odwołującego oraz

przystępującego;

5)dokumenty złożone na posiedzeniu przez odwołującego:

- kosztorys szacunkowy z postępowania przygotowany przez zamawiającego (str. 4, 5, 6, 7);

- ofertę złożoną przez dostawcę części zamówienia odwołującemu w tym postępowaniu.

Izba ustaliła co następuje

Zgodnie z rozdziałem XVI SW Z (rozdział A – sposób obliczenia ceny oferty) w pkt 7 zamawiający wymagał, aby

kwoty podane przez wykonawcę w kolumnie w nr 5 Tabeli Elementów Scalonych mieściły się zakresie procentowym

określonym przez w kolumnie nr 6. Jednocześnie zamawiający zaznaczył, że w przypadku gdy kwoty części składowych

przedmiotu zamówienia nie będą się mieściły w zakresie procentowym określonym przez zamawiającego, oferta

wykonawcy zostanie odrzucona jako niezgodna z warunkami zamówienia.

Wskutek oceny wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, do złożenia oferty zostali zaproszeni trzej

wykonawcy:

- przystępujący – z ceną ofertową: 38 622 000,02 zł;

- konsorcjum: ERBUD S.A. oraz Pracownia Projektowa SKEB S.K. Kołtun Sp. j. – z ceną ofertową: 39 523 305,18 zł;

- odwołujący – z ceną ofertową: 42 465 504,00 zł.

Wszyscy wykonawcy złożyli wraz z ofertą wypełnioną Tabelę Elementów Scalonych.

Czynnością z 30 czerwca 2025 r. zamawiający zawiadomił o odrzuceniu oferty konsorcjum: ERBUD S.A. i Pracownia

Projektowa SKEB K.K. Kołtun Sp. j. na podstawie art. 226 ust. 1 pkt. 3 Pzp oraz o wyborze jako oferty najkorzystniejszej

oferty przystępującego. Oferta odwołującego została sklasyfikowana na drugim miejscu w rankingu.

Treść przepisów dotyczących zarzutów w obu odwołaniach:

- art. 224 ust. 1 Pzp – Jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w

stosunku do przedmiotu zamówienia lub budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu

zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub wynikającymi z odrębnych przepisów,

zamawiający żąda od wykonawcy wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny lub kosztu, lub ich

istotnych części składowych.;

- art. 239 ust. 1 Pzp – Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w

dokumentach zamówienia.;

- art. 16 pkt 1 i 2 Pzp – Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób:

1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;

2) przejrzysty.

Izba zważyła co następuje.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska stron i uczestnika postępowania

odwoławczego Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Rozstrzygając odwołanie, Izba uznała za zasadną argumentację przystępującego oraz zamawiającego. W związku z

tym stwierdziła, że zgodnie z treścią art. 224 ust. 1 Pzp, jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części

składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia lub budzą wątpliwości zamawiającego co do

możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub

wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający żąda od wykonawcy wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie

wyliczenia ceny lub kosztu, lub ich istotnych części składowych. W ocenie składu orzekającego z art. 224 ust. 1 Pzp

wynika zatem, że wezwanie dotyczące ceny nie ma charakteru dowolnego czy też uznaniowego. Aby wątpliwości

uzasadniające wezwanie do wyjaśnień na podstawie art. 224 ust. 1 Pzp mogły powstać, muszą zaistnieć określone

okoliczności, które te wątpliwości wywołują. Nie chodzi zatem o sytuację, w której zamawiający według własnego

uznania stwierdza, że „ma wątpliwości”, ale o sytuację, w której zamawiający wywodzi swoje wątpliwości z obiektywnych

okoliczności. Okoliczności te muszą wskazywać na zasadność powzięcia przez zamawiającego, np. wątpliwości co do

możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego, i co za tym

idzie – na zasadność zwrócenia się o udzielenie wyjaśnień, w tym złożenie dowodów, dotyczących wyliczenia ceny lub

kosztu oferty lub jej istotnych elementów składowych. Przy braku wystąpienia przesłanek obligujących zamawiającego do

wezwania wykonawcy do wyjaśnienia ceny oferty (art. 224 ust. 2 Pzp), aby wszcząć procedurę z art. 224 ust. 1 Pzp

muszą zaistnieć, a zamawiający musi przedstawić, konkretne okoliczności uzasadniające takie wezwanie. Dla uznania

wezwania z art. 224 ust. 1 Pzp za dopuszczalne:

1) muszą zaistnieć przesłanki obiektywnie uzasadniające wezwanie do wyjaśnień ceny lub jej istotnych elementów

składowych skutkujące powstaniem wątpliwości, że cena oferty lub jej istotne elementy składowe wydają się rażąco

niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia i budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania

przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych

przepisów; oraz

2) zamawiający musi wskazać wystąpienie w danym przypadku okoliczności uzasadniających podjęcie procedury

weryfikacji, czy dana cena oferty lub jej istotnych elementów składowych nie jest ceną rażąco niską.

Zamawiający nie może więc wzywać wykonawcy do złożenia wyjaśnień w trybie art. 224 ust. 1 Pzp bez zaistnienia

obiektywnych przesłanek powzięcia wątpliwości oraz bez podania konkretnego obiektywnego uzasadnienia faktycznego

powstałych wątpliwości co do realności i rzetelności ceny danej oferty za wykonanie przedmiotu zamówienia. W

przypadku wezwania do wyjaśnień dotyczących wyceny istotnych elementów składowych zamawiający zobligowany jest

wykazać, że składnik ceny, którego dotyczy wezwanie, stanowi istotną część składową ceny oferty.

Przepisy Pzp nie zawierają definicji pojęcia, którym ustawodawca posłużył się w przepisie art. 224 ust. 1 Pzp, tj.

istotna część składowa ceny lub kosztu. Jednakże podpowiedź co do rozumienia tego pojęcia dostarcza przepis art. 226

ust. 1 pkt 8 Pzp. Zgodnie z tym przepisem zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera rażąco niską cenę lub koszt w

stosunku do przedmiotu zamówienia. Z tej regulacji wynika, że podstawą do odrzucenia oferty jest stwierdzenie, że oferta

zawiera rażąco niską cenę lub koszt – a nie ich istotne części składowe – w stosunku do przedmiotu zamówienia.

Dokonując zatem analizy, czy w danej sprawie zamawiający obowiązany jest do wezwania wykonawcy do wyjaśnień w

zakresie wyliczenia istotnej części składowej ceny, należy mieć na uwadze, że udzielone wyjaśnienia powinny umożliwić

zamawiającemu dokonanie oceny czy oferta podlega odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp. Istotna część

składowa ceny musi zatem być na tyle znacząca, aby udzielone co do niej wyjaśnienia mogły potencjalnie dać

odpowiedź, czy cena całkowita oferty lub jej koszt zostały ustalone na rażąco niskim poziomie. W zależności od

przedmiotu zamówienia może chodzić o znaczący udział w wartości przedmiotu zamówienia lub istotne znaczenie dla

wykonania całego zamówienia tej części przedmiotu zamówienia, której dotyczy dana część składowa ceny lub kosztu.

Wykonawca, wnosząc odwołanie, w którym zarzuca zamawiającemu naruszenie art. 224 ust. 1 Pzp, winien

zatem wykazać wszystkie powyżej określone warunki uzasadniające obowiązek wezwania do wyjaśnień rażąco niskiej

ceny lub jej istotnych elementów składowych. W ocenie składu orzekającego, odwołujący tego nie uczynił. Odwołujący

nie wskazał nawet, czy przesłanką wezwania do wyjaśnień na podstawie art. 224 ust. 1 Pzp miała być być rażąco niska

cena oferty, czy też zaniżenie istotnych części składowych tej ceny. Odwołujący dopiero na rozprawie próbował

precyzować swoja argumentację w tym zakresie. W odwołaniu próżno było szukać argumentów wskazujących, że

zaoferowana cena całkowita powinna obiektywnie wzbudzić wątpliwości zamawiającego. W zakresie wskazywanych

wybranych pozycji cenowych z Tabeli elementów scalonych odwołujący nie zawarł też żadnego uzasadnienia (ani de

facto nawet jednoznacznego stwierdzenia), że stanowiły one istotne elementy składowe ceny oferty ani z jakiego powodu

tak uznał. Odwołujący nie wykazywał także wpływu ich wyceny na możliwość uznania, że cena oferty jest rażąco niska.

Brak takiego wykazania jest tożsamy z blankietowym charakterem zarzutu, co nie mogło zostać naprawione w dalszym

toku postępowania odwoławczego z uwagi na treść art. 555 Pzp.

Izba doszła do przekonania, że brak było podstaw do stwierdzenia, że zaoferowana przez przystępującego cena

powinna budzić wątpliwości zamawiającego. Cena oferty przystępującego odbiegała od wartości zamówienia o ok. 18%.

Nie skutkowało to powstaniem obiektywnych wątpliwości w zakresie prawidłowości wyceny w rozumieniu art. 224 ust. 1

Pzp, a odwołujący w tym zakresie nie przedstawił wystarczających argumentów, które na taką obiektywną wątpliwość

miałyby wskazywać. W tym kontekście należało zauważyć – co zostało zresztą odnotowane w odwołaniu – że w

postępowaniu zostały złożone 3 oferty i wszystkie były niższe od wartości zamówienia ustalonej przez zamawiającego.

Oferta odwołującego – najdroższa – odbiegała od tej wartości o ponad 10%. Co więcej różnice między cenami ofert skład

orzekający uznał za niewielkie. Różnica pomiędzy najdroższą a najtańszą ofertą wynosiła około 8%. Z kolei różnica

pomiędzy ofertą pierwszą i drugą wynosiła poniżej 3%. Tym samym wyceny były dość zbliżone, a zaistniałe różnice Izba

potraktowała jako oczywiste i wynikające z konkurencji pomiędzy wykonawcami. Przystępujący słusznie zwrócił również

uwagę, że jak wynikało z treści oferty odwołującego, wskazał on najwyższe zastosowane wskaźniki cenotwórcze (np.

koszt pracy, narzut na koszty pośrednie oraz zysk), co zapewne znalazło odzwierciedlenie w wyższej cenie oferty.

Równocześnie jednak rozbieżność pomiędzy ceną jego oferty oraz oferty najtańszej wynosiła 8%.

Ponadto zgodnie z warunkami zamówienia, cena w przedmiotowym postępowaniu miała charakter ceny

ryczałtowej, co zostało pominięte przez odwołującego w uzasadnieniu odwołania. Odwołujący nie uprawdopodobnił

również, że zaoferowana przez przystępującego cena może nie pokryć kosztów realizacji przedmiotu zamówienia oraz

może nie gwarantować jego prawidłowego wykonania.

Izba stwierdziła, że wskazane w uzasadnieniu odwołania wybrane pozycje tabeli elementów scalonych złożonej

przez przystępującego nie stanowiły istotnych elementów składowych ceny oferty w rozumieniu wskazanym powyżej,

zatem już z tej przyczyny nie mogłyby stać się podstawą dla zastosowania art. 224 ust. 1 Pzp. Zamawiający słusznie

wskazywał, że w Tabeli elementów scalonych podał dopuszczalny procent udziału danej ceny w stosunku do ceny oferty,

zatem jednoznacznie odkreślił, jaki zakres wyceny uznaje za prawidłowy i wiążący dla wykonawców, również w

kontekście rażąco niskiej ceny. Równocześnie to ten zakres co najwyżej można było uznać za istotne elementy

składowe ceny, co wynikało z decyzji zamawiającego znanej i wiążącej wykonawców, w tym odwołującego.

W odniesieniu do kwestionowanej wyceny prac projektowych dotyczących bramy wjazdowej w wysokości 13 900,

86 zł netto (poz. I.A.1) to z pewnością nie miał ona charakteru istotnej części składowej ceny oferty. Takie znaczenie

mogłaby mieć pozycja dotycząca prac projektowych dotyczących dokumentacji budynku garażowego, gdzie cena oferty

przystępującego i odwołującego była zbliżona. Rozbieżność wynosiła 8,73%, co mieściło się w granicach wyznaczonych

zasadami konkurencyjności cen ofertowych. Cena w ofercie przystępującego stanowiła 4,47% łącznej ceny oferty, a w

ofercie odwołującego 4,42% ceny oferty, przy dopuszczalnym przez zamawiającego udziale 3-4,5% w cenie łącznej.

Ponadto cena jednostkowa, której dotyczył zarzut stanowiła pomijalny procent ceny oferty.

W przypadku wyceny pozycji II.B.1.4 oraz II.B.2.4 zamawiający za istotny element składowy ceny oferty uznał

„budowę budynku obiektu BG1 i BG2” jako całość. Wycena w tym zakresie nie była kwestionowana przez odwołującego,

zatem należało uznać ją za poprawną. Bezprzedmiotowy okazał się tym samym zarzut dotyczący wyceny ww. pozycji.

Ponadto, jak wskazywał zamawiający, wyceny w obu ofertach były na zbliżonym i zgodnym z wymaganiami

zamawiającego poziomie – odpowiednio 33,65% i 36,48% udziału w cenie oferty (przy dopuszczalnym udziale 27-41%).

Równocześnie należało podkreślić, że nawet gdyby uwzględnić jedynie zbiorczą pozycję dla budowy budynku BG1, która

nie była samodzielnie traktowana przez zamawiającego jako istotny element składowy ceny, to ceny w obu ofertach była

jeszcze bardziej zbliżone, a różnica pomiędzy nimi wynosiła ok. 10% ceny oferty.

W zakresie zarzutu dotyczącego wyceny pozycji II.C.1.7, II. C.2.3 i C.2.4. ponownie należało zauważyć, że

zamawiający jako istotny element przedmiotu oferty wskazał „Instalacje sanitarne” jako całość i podał dopuszczalny

wskaźnik procentowy w cenie oferty w wysokości 12-18%. Tym samym pozycje kwestionowane przez odwołującego nie

stanowiły istotnego elementu ceny oferty. Ponadto cena za zakres „Instalacje sanitarne” w ofercie przystępującego i

odwołującego były zbliżone. Stanowiły one odpowiednio 16,08% ceny oferty u przystępującego oraz 15,03% w

odwołującego. Różnica w cenie była w tym zakresie minimalna i wynosiła mniej niż 3%.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego pozycji II.E.1.4, II.E.1.5., II.E.1.6, II.E.2.1. i II.E.2.4 zamawiający za istotny

element przedmiotu zamówienia wskazał „Instalacje teletechniczne” jako całość, podając wskaźnik procentowy udziału w

cenie oferty na poziomie 2,5%-3,5%. Dla odwołującego wskaźnik ten to 3,49% ceny oferty, a przystępującego 3%.

Ponadto nawet gdyby uwzględnić odrębne wyceny dla budynków BG1 (II.E1.4, II.E.1.5., II.E.1.6) i BG2 (II.E.2.1. II.E.2.4), to

w przypadku budynku BG1 wycena w obu ofertach była zbliżona, przy czym to w ofercie przystępującego cena była

wyższa (750 400, 89 zł) niż w ofercie odwołującego (705 637,47 zł). Ponadto w ofercie wykonawcy konsorcjum ERBUD

instalacje teletechniczne w budynku BG2 zostały oszacowane na poziomie 264 855,87 zł, zatem niżej niż w ofercie

przystępującego (407 018,89 zł) i aż niemal trzykrotnie niżej niż w ofercie odwołującego. Tym samym wycena ta dla

budynku BG2 była niższa niż dla budynku BG1, co wskazywało, że odmiennego sposobu wyceny w ofercie odwołującego

nie można było potraktować jako jedynego prawidłowego.

W zakresie zarzutu dotyczącego pozycji II.F.1.2. zamawiający za istotny element składowy zamówienia wskazał

„Wyposażenie budynku” jako całość, podając udział procentowy w łącznej cenie oferty mieszczący się na poziomie 13%. Cena przystępującego to 1,44%, a odwołującego 1,28%, zatem ceny w obu ofertach były zbliżone, przy czym to

cena w ofercie przystępującego okazał się wyższa – 557 026,70 zł (u odwołującego – 544 020,39 zł). Ponadto pozycja

II.F.1.2. stanowiła nawet w ofercie odwołującego wartość marginalną, a ponadto pozostawała bez wpływu na łączną

wycenę całościową pozycji „Wyposażenie budynku”.

Jeśli chodziło zarzut dotyczący pozycji II.G.1.1., II.G.I.5 i II.G1.8 zamawiający uznawał za istotny składnik

„Zagospodarowanie terenu” jako całość oraz wskazał dopuszczalny wskaźnik procentowy 11%-17%. Cena w ofercie

przystępującego obejmowała 12,29% udziału w cenie oferty, a w ofercie odwołującego 11,85%. Rozbieżność cenowa

wynosiła 6,13%, co stanowiło różnicę wynikającą z konkurencji między wykonawcami i nie mogła budzić wątpliwości.

W przypadku pozycji II.H.1.1, II.H.1.2., IIH.1.4, IIH.1.5 i IIH.3.5 zamawiający jako istotny wskazał składnik

„Przygotowanie terenu i przyłączenie obiektów”, podając dopuszczalny wskaźnik ceny 17,5%-27,5%. Cena

zaproponowana przez przystępującego stanowiła 24% udziału, a w ofercie odwołującego 20,5%. Ceny w obu ofertach

były zbliżone, a różnica wynosiła 6,21%, przy czym to oferta przystępującego w tym zakresie okazała się droższa. Nawet

gdyby uwzględnić tylko pkt 1 w ramach zakresu w poz. H (pozycja razem pkt 1), czego zamawiający nie uznawał za

składnik istotny, to ceny te były niemal identyczne – rozbieżność między cenami ofert nie przekraczała w tym zakresie

1%.

Dodatkowo jak słusznie argumentował zamawiający, naturalnym jest, że poszczególne ceny w ofertach

złożonych przez wykonawców różnią się od siebie, ponieważ praktycznie zawsze będą występowały tego typu różnice w

wycenie pomiędzy ofertami, które wynikają przede wszystkim w walki konkurencyjnej. Gdyby przyjąć założenia wskazane

w odwołaniu odnośnie konieczności badania w zakresie rażąco niskiej ceny każdej pozycji zawartej w Tabeli elementów

scalonych, to zamawiający musiałby skierować wezwanie także wobec oferty odwołującego (tabela w pkt III odpowiedzi

na odwołanie). Co więcej, prawdopodobnie dotyczyłoby to każdego z wykonawców składających oferty w jakimkolwiek

postępowaniu na roboty budowlane, ponieważ takie rozbieżności występują powszechnie. Rozbieżności, na które

wskazał odwołujący, pozostały bez znaczenia dla prawidłowości wyceny oferty oraz istotnych elementów składowych

ceny oferty, które mogłyby skutkować uznaniem, że cena oferty przystępującego była rażąco niska. W konsekwencji Izba

oddaliła zarzut naruszenia art. 16 pkt 1 i 2 w zw. z art. 224 ust. 1 Pzp, podniesiony w pkt VI.a) petitum odwołania.

Izba oddaliła również drugi ze wskazanych w odwołaniu zarzutów, który dotyczył naruszenia art. 16 pkt 1 i 2 Pzp

w zw. z art. 239 ust. 1 Pzp oraz w zw. z art. 224 ust. 1 Pzp. Zarzut ten miał charakter wynikowy wobec zarzutu

pierwszego, zatem musiał podzielić los zarzutu głównego.

Do argumentacji odwołującego nie przekonały Izby również dowody złożone przez niego w trakcie postępowania

odwoławczego. Dowody te nie potwierdziły, że kwestionowane w odwołaniu pozycje kosztowe wyspecyfikowane przez

przystępującego, można było uznać za istotne części składowe ceny lub mogły wzbudzić wątpliwości w zakresie ceny

tego wykonawcy. Poza tym skład orzekający po raz kolejny zwrócił uwagę, że zgodnie z rozdziałem XVI SW Z (rozdział A

– sposób obliczenia ceny oferty) pkt 7, zamawiający wymagał, aby kwoty podane przez wykonawcę w kolumnie w nr 5

tabeli elementów scalonych mieściły się zakresie procentowym określonym przez zamawiającego w kolumnie nr 6.

Jednocześnie zamawiający zaznaczył, że w przypadku gdy kwoty części składowych przedmiotu zamówienia nie będą

się mieściły w zakresie procentowym określonym przez niego, oferta wykonawcy zostanie odrzucona jako niezgodna z

warunkami zamówienia. Powyższy mechanizm pozwolił wyeliminować możliwość zaoferowania przez wykonawców

rażąco niskiej ceny w zakresie części składowych oferty. Zamawiający przyznał, że wprowadził ww. mechanizm z uwagi

na pojawiające się sytuacje zaniżania przez wykonawców części składowych ceny oferty i zawyżania ich kosztem

innych składowych elementów oferty, co w konsekwencji skutkowało odstępowaniem przez wykonawców na etapie

realizacji umowy od robót „nieopłacalnych”. Izba uznała, że mechanizm zastosowany przez zamawiającego w

okolicznościach przedmiotowej sprawy był przemyślany i w odniesieniu do badania ofert spełnił swoje założenia.

Odwołujący podniósł, że 4 lipca 2025 r. r. wystąpił do zamawiającego o niezwłoczne udostępnienie protokołu

postępowania, kosztorysów inwestorskich oraz pełnej korespondencji prowadzonej w toku postępowania z

wykonawcami. Wyjaśnił przy tym, że część wnioskowanych dokumentów zamawiający udostępnił mu dopiero w dniu

upływu terminu na złożenie odwołania tj. 10 lipca 2025 r. o godz. 10:36. W ocenie składu orzekającego przedmiotowa

okoliczność nie stanowiła odrębnego zarzutu, ale stanowiła argumentację składającą się na zarzut główny, który został

oddalony. Poza tym terminy na wniesienie odwołania określa art. 515 Pzp, a odwołujący nie wykazał, że w

okolicznościach przedmiotowej sprawy nie mógł wnieść odwołania w terminie przewidzianym w ust. 3 pkt 1 ww.

przepisu, który wskazuje na termin do 10 dni od dnia, w którym powzięto lub przy zachowaniu należytej staranności

można było powziąć wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę wniesienia odwołania.

W związku z powyższym Izba uznała, że odwołanie podlegało oddaleniu i na podstawie art. 553 zdanie pierwsze

Pzp orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 557 i 575 Pzp

oraz § 5 pkt 1 i 2 lit. b) w zw. z § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 30 grudnia 2020 r. w sprawie

szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania

wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), zaliczając na poczet kosztów postępowania odwoławczego koszt

wpisu od odwołania oraz koszt poniesiony przez odwołującego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.

Przewodniczący:……………………..…………

Uzasadnienie liczy 29 101 znaków.

Dokument w bazie źródłowej