Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej z 14 maja 2026 r., sygn. KIO 1845/26

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 1845/26
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Maria Kacprzyk, Joanna Gawdzik-Zawalska, M.K.

Powołane przepisy

  • Prawo zamówień publicznych

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 1845/26

POSTANOWIENIE

Warszawa, dnia 14 maja 2026 roku

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodnicząca:Maria Kacprzyk

Joanna Gawdzik-Zawalska

M.K.

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron w dniu 14 maja 2026 r.

​w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

​20 kwietnia 2026 r. przez wykonawcę Vegabus Serwis sp. z o.o. z siedzibą w Jarosławiu w postępowaniu prowadzonym

przez zamawiającego POLREGIO S.A. z siedzibą w Warszawie,

przy udziale przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego: wykonawcy T.S., prowadzącego działalność

gospodarczą pod firmą: Firma Handlowo Usługowa T.S.,

postanawia:

1.odrzuca odwołanie na podstawie art. 528 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych,

2.kosztami postępowania obciąża wykonawcę Vegabus Serwis sp. z o.o. z siedzibą w Jarosławiu i zalicza w poczet

kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy)

uiszczoną przez tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca:………….…….

………….…….

………….…….

Sygn. akt: KIO 1845/26

Uzasadnienie

Zamawiający – POLREGIO S.A. z siedzibą w Warszawie prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego

w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Autobusowa komunikacja zastępcza na odcinku Jarosław – Lubaczów –

Horyniec Zdrój – Hrebenne.”, znak postępowania Rz.240.489.2026.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nr 103739-2026 z dnia 13

lutego 2026 r. Wartość zamówienia przekracza progi unijne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3

ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 z późn. zm.), dalej zwanej

„Pzp”.

W dniu 20 kwietnia 2026 r. (data wpływu) wykonawca – Vegabus Serwis sp. z o.o. z siedzibą w Jarosławiu (dalej:

„Odwołujący”) wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie (datowane na dzień 27 marca 2026 r.), wobec

czynności Zamawiającego z dnia 19 marca 2026 r. polegających na:

1)wyborze oferty złożonej przez Wykonawcę Firma Handlowo-Usługową T.S. (dalej zwanego T. Sroka), jako oferty

najkorzystniejszej,

2)zaniechaniu odrzucenia tej oferty, mimo że wykonawca nie wykazał spełniania warunku udziału w postępowaniu,

3)zaniechaniu prawidłowej weryfikacji podmiotowych środków dowodowych złożonych przez ww. wykonawcę,

4)ewentualnie zaniechaniu wezwania tego wykonawcy do złożenia wyjaśnień i dokumentów usuwających oczywiste i

istotne wątpliwości co do wiarygodności złożonych dokumentów,

5)zaniechaniu odrzucenia oferty Wykonawcy T. Sroka jako oferty z rażąco niską ceną, mimo iż złożone przez

Wykonawcę T. Sroka nie uzasadniły w wystarczający sposób ceny, a także nie zostały poparte dowodami, wbrew

wezwaniu Zamawiającego z dnia 05.02.2026 r.

Izba ustaliła, że jednym z załączników był wniosek datowany na dzień 2 kwietnia 2026 r., adresowany do Prezesa

Krajowej Izby Odwoławczej, który zawierał nieprawidłowe oznaczenie stron (odwołującego i zamawiającego) oraz

nieprawidłowe oznaczenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, lecz z jego treści oraz załączników w

postaci zrzutów oraz zdjęć ekranu komputerowego można było wywieźć, że pełnomocnik Odwołującego – adw. M.D.,

przedmiotowe odwołanie nieskutecznie złożył w dniu 30 marca 2026 r. za pośrednictwem skrzynki e-Doręczeń. W treści

ww. pisma Odwołujący wyjaśnił, że przesyłka ta nie została skutecznie doręczona, lecz oznaczona statusem

„odrzucona”. W związku z powyższym wniósł o uznanie, że termin do wniesienia odwołania został dochowany,

albowiem Odwołujący podjął skuteczną próbę wniesienia odwołania w ustawowym terminie, przy użyciu aktywnej i

prawidłowo używanej skrzynki do e-Doręczeń, a brak doręczenia nastąpił z przyczyn technicznych leżących poza sferą

wpływu Odwołującego; ewentualnie – o odstąpienie od odrzucenia odwołania jako rzekomo wniesionego po terminie,

wobec wykazania, że uchybienie nastąpiło wyłącznie wskutek wadliwego działania systemu e-Doręczeń lub infrastruktury

operatora, a nie z winy Odwołującego; zaś z najdalej posuniętej ostrożności procesowej – o przywrócenie terminu do

wniesienia odwołania, z uwagi na całkowity brak winy Odwołującego w uchybieniu terminowi.

Izba pominęła ten wniosek jako złożony przez pełnomocnika, który nie wykazał swojego umocowania. Zgodnie z art. Art.

511 ust. 1 Pzp pełnomocnik jest obowiązany, przy pierwszej czynności przed Prezesem Izby lub przed Izbą, dołączyć do

akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ww. pełnomocnik

powyższego zaniechał, zaś odwołanie zostało podpisane w sposób zgodny z zasadami reprezentacji, stąd też nie było

podstaw do zastosowania art. 518 ust. 1 Pzp, przewidującego wezwanie do uzupełnienia pełnomocnictwa do złożenia

odwołania.

W dniu 1 kwietnia 2026 r., wpłynęło zgłoszenie przystąpienia wykonawcy T.S., prowadzącego działalność gospodarczą

pod firmą: Firma Handlowo Usługowa T.S.. Izba stwierdziła skuteczność ww. przystąpienia.

Izba ustaliła kolejno, że w piśmie Zamawiającego z dnia 29 kwietnia 2026 r. wynika, że „Informacja o czynności

zamawiającego stanowiącej podstawę wniesienia odwołania została w dniu 19.03.2026 r. (pkt 2 ww. pisma).

Mając powyższe na uwadze Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła:

Odwołanie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 528 ust. 1 pkt 3 Pzp w zw. z art. 515 ust. 1 pkt 1 lit. a Pzp jako

wniesione po upływie terminu określonego w ustawie.

Jak wynika z ustalonego wyżej stanu faktycznego odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło w dniu 20

kwietnia 2026 r. Zauważyć należy natomiast, że zgodnie z art. 515 ust. 1 pkt 1 lit. a Pzp odwołanie wnosi się w przypadku

zamówień, których wartość jest równa albo przekracza progi unijne, w terminie 10 dni od dnia przekazania informacji

o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia, jeżeli informacja została przekazana przy użyciu

środków komunikacji elektronicznej. Jak wynika z dokumentów zamówienia, informacja o czynności stanowiącej

podstawę wniesienia odwołania została przesłana drogą elektroniczną odwołującemu w dniu 19 marca 2026 r. r.

Izba ustaliła więc, że termin na wniesienie odwołania (z uwzględnieniem art. 509 ust. 2 Pzp) upływał w dniu 30 marca

2026 r.

Zgodnie z art. 528 ust. 1 pkt 3 Pzp, Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione po upływie

terminu określonego w ustawie. Wskazać należy, że art. 528 Pzp zawiera enumeratywne wyliczenie przesłanek

stanowiących podstawę odrzucenia odwołania, których zaistnienie w danej sprawie Izba zobowiązana jest wziąć pod

uwagę z urzędu, zgodnie z przepisem art. 530 Pzp. Jedną z podstaw odrzucenia odwołania wynikającą z przepisu art.

528 pkt 3 Pzp jest okoliczność wniesienia odwołania po upływie terminu określonego w ustawie.

Izba zważyła, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu wynikającego z art. 515 ust. 1 pkt 1 lit. a Pzp. Zgodnie z

art. 514 ust. 1 Pzp, odwołanie wnosi się do Prezesa Izby. Jak słusznie wskazała Krajowa Izba Odwoławcza w

postanowieniu z dnia 27 lutego 2023 r., KIO 377/23 „dopiero doręczenie odwołania Prezesowi Krajowej Izby Odwoławczej

oznacza jego wniesienie. (…) Zatem dla wykazania, że termin na wniesienie odwołania został zachowany istotna jest data

wpływu odwołania do Prezesa Izby.".

W rozpoznawanej sprawie nie budzi natomiast wątpliwości, że odwołanie wpłynęło do Izby w dniu 20 kwietnia 2026 r.

Mając powyższe na względzie wobec stwierdzenia ziszczenia się przesłanek odrzucenia odwołania, Izba nie mogła

merytorycznie rozpoznać odwołania, które podlega obligatoryjnemu odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 3 Pzp. Dlatego

też Izba działając na podstawie art. 553 zdanie 2 oraz art. 528 ust. 1 pkt 3 Pzp postanowiła odrzucić odwołanie.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 Pzp w zw. z § 8

ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów

postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r.

poz. 2437) - obciążając Odwołującego tymi kosztami w postaci uiszczonego przez niego wpisu od odwołania.

Przewodnicząca:………….…….

………….…….

………….…….

Uzasadnienie liczy 8 408 znaków.

Dokument w bazie źródłowej