Art. 509. p.z.p. Obliczanie terminów

1. Terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego.

2. Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa dnia następnego po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Komentarz do Art. 509. pzp

Przepis określa sposób obliczania terminów oraz szczególną zasadę dotyczącą dnia, w którym termin upływa. Zgodnie z ust. 1 terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Oznacza to, że przepis nie przedstawia odrębnej, szczegółowej metody liczenia terminów, lecz odsyła w tym zakresie do reguł prawa cywilnego.

Ust. 2 ustanawia regułę dotyczącą końca terminu do wykonania czynności. Jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę albo na dzień ustawowo wolny od pracy, termin nie upływa tego dnia. Jego koniec zostaje przesunięty na dzień następny po dniu lub dniach wolnych od pracy. Znaczenie ma więc nie tylko długość terminu, lecz także to, jaki dzień został ustalony jako jego ostatni dzień.

W praktyce przepis pozwala ustalić, czy czynność została wykonana w terminie, gdy jego koniec przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy. Trzeba rozróżnić dwie sytuacje: samo obliczanie terminu, które podlega przepisom prawa cywilnego, oraz szczególne przesunięcie jego końca, gdy ostatni dzień wypada w jednym ze wskazanych w przepisie dni. Regulacja zapewnia tym samym, że termin do wykonania czynności nie kończy się w sobotę ani w dzień ustawowo wolny od pracy, lecz dopiero w następnym dniu po okresie wolnym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 793.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 508a. pzp Art. 510. pzp