Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 24 maja 2024 r., sygn. KIO 1415/24

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 1415/24
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Joanna Stankiewicz-Baraniak

Powołane przepisy

  • Prawo zamówień publicznych

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 1415/24

WYROK

Warszawa, dnia 24 maja 2024 r.

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:

Przewodnicząca: Joanna Stankiewicz-Baraniak

Protokolant: Patryk Pazura

po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 22 kwietnia 2024 r.

prz ez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego J.W. i B.S. prowadzących

działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą Netprint spółka cywilna J.W., B.S., z siedzibą w Oświęcimiu

przy ul. Unii Europejskiej 10 (32-600 Oświęcim), w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego 42 Bazę

Lotnictwa Szkolnego z siedzibą w Radomie, przy ul. Sadków 9, (26-600 Radom),

przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego GOLDEN LINE spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w

Rzeszowie, przy ul. Krakowskiej 150 (35-506 Rzeszów),

orzeka:

1. oddala odwołanie;

2 . kosztami postępowania odwoławczego obciąża wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia

publicznego J.W. i B.S. prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą Netprint spółka

cywilna J.W., B.S., z siedzibą w Oświęcimiu i zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00

gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez ww. wykonawcę tytułem wpisu od odwołania

oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez ww. wykonawców

tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.

Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej

Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca:…………………………….

Sygn. akt: KIO 1415/24

UZASADNIENIE

Zamawiający – 42 Baza Lotnictwa Szkolnego w Radomiu prowadzi w trybie podstawowym z możliwością

przeprowadzenia negocjacji postępowanie pn.: „Dostawa materiałów eksploatacyjnych do drukarek komputerowych,

urządzeń wielofunkcyjnych, faksów oraz papieru xero w 2024 r.”; znak postępowania: 16/TP/2024 (dalej zwane:

„postępowaniem”).

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr 2024/BZP 00265203/01

z dnia 29 marca 2024 r.

Wartość zamówienia nie przekracza progów unijnych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust.

3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 z późn. zm.), (dalej

zwanej: „Pzp”).

W dniu 22 kwietnia 2024 r. wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego J.W. i B.S.

prowadzący działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą Netprint spółka cywilna J.W., B.S. z siedzibą w

Oświęcimiu (dalej zwany: „odwołującym”) wnieśli odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec czynności

podjętych przez zamawiającego polegających na:

1)zaniechaniu wykluczenia wykonawcy Golden Line sp. z o.o. (dalej zwany „Golden Line”);

2) zaniechaniu odrzucenia oferty Golden Line – w części 1;

3) zaniechaniu odrzucenia oferty Golden Line – w części 2;

4) zaniechaniu odtajnienia informacji i dokumentów zastrzeżonych przez Praxis Łódź Pilecka i Petlak sp.j. (dalej

zwany: „Praxis”) jako tajemnica przedsiębiorstwa.

Opisanym powyżej czynnościom zamawiającego odwołujący zarzucił:

1) art. 226 ust. 1 pkt 5) w zw. z art. 16 pkt 1) PZP poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Golden Line, podczas gdy

obowiązkiem Zamawiającego było dokonanie czynności odrzucenia oferty Golden Line z uwagi na niezgodność z

warunkami zamówienia (w zakresie oferowanego asortymentu) – część 1;

2) art. 226 ust. 1 pkt 5) w zw. z art. 16 pkt 1) PZP poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Golden Line, podczas gdy

obowiązkiem Zamawiającego było dokonanie czynności odrzucenia oferty Golden Line z uwagi na niezgodność z

warunkami zamówienia (w zakresie oferowanego asortymentu) – część 2;

3) art. 109 ust. 1 pkt 10) PZP w zw. z art. 16 pkt 1) PZP poprzez zaniechanie wykluczenia wykonawcy Golden Line,

podczas gdy obowiązkiem zamawiającego było wykluczenie wykonawcy Golden Line z uwagi na złożone przedmiotowe

środki dowodowe, które wprowadzają w błąd, co miało wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w

postępowaniu o udzielenie zamówienia;

4) art. 18 ust. 3 w zw. z art. 18 ust. 1 PZP w zw. z art. 16 PZP poprzez zaniechanie odtajnienia informacji i dokumentów

zastrzeżonych przez Praxis jako tajemnica przedsiębiorstwa, podczas gdy obowiązkiem Zamawiającego było dokonanie

czynności odtajnienia tychże informacji i dokumentów.

W związku z powyższym, odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości, dopuszczenie i

przeprowadzenie dowodów z dokumentacji postępowania, a także dowodów, które zostaną powołane i przedłożone na

rozprawie, nakazanie zamawiającemu dokonania czynności unieważnienia wyboru oferty najkorzystniejszej, nakazanie

zamawiającemu dokonania czynności powtórzenia badania i oceny ofert, nakazanie zamawiającemu dokonania

czynności wykluczenia wykonawcy Golden Line, nakazanie zamawiającemu dokonania czynności odrzucenia oferty

Golden Line, nakazanie zamawiającemu dokonania czynności odtajnienia informacji i dokumentów zastrzeżonych przez

Praxis, zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów

doradztwa prawnego, według norm przepisanych i zgodnie z fakturą przedstawioną przez odwołującego na rozprawie.

Odwołujący wyjaśnił, iż posiada interes we wniesieniu niniejszego odwołania, ponieważ odwołujący złożył ofertę

w postępowaniu, jego oferta nie została odrzucona, ani odwołujący nie został wykluczony z postępowania. Gdyby

zamawiający wykonał czynności w postępowaniu zgodnie z przepisami Pzp, to oferta złożona przez odwołującego

mogłaby zostać uznana za najkorzystniejszą w postępowaniu, gdyż powinna zostać najwyżej oceniona w ramach

kryteriów oceny ofert. Odwołujący może ponieść szkodę w postaci nieuzyskania przedmiotowego zamówienia, a tym

samym nieosiągnięcia spodziewanego zysku z jego realizacji. Szkoda pozostaje w tej sytuacji w adekwatnym związku

przyczynowo - skutkowym z uchybieniami, których dopuścił się zamawiający.

W uzasadnieniu dla zarzutu z pkt. 1 odwołujący wskazał, iż zgodnie z treścią pozycji 11 z załącznika nr 2 do SW Z

(formularz oferty wraz z formularzem cenowym), zamawiający jako produkt referencyjny wskazał toner KYOCERA TK5270 ŻÓŁTY. Golden Line zaoferowałprodukt „Golden Line W D-TK5270M”. Jest to produkt, który odpowiada zatoner o

kolorze innym niż żółty (czerwony/purpurowy). Wskazuje na to oznaczenie „M” użyte w kodzie tonera – co jak podkreślił

odwołujący jest zwykłą praktyką w zakresie oznaczania tonerów (robią tak producenci oryginalnych tuszy, zamawiający,

ale także wykonawca Golden Line, co można zauważyć patrząc np. pozycje 19, 27 czy 35). Dlatego też jak odwołujący

podkreślił, w żadnym wypadku nie może zostać uznane, że wykonawca Golden Line zaoferował rozwiązanie

równoważne w tym zakresie – po prostu zaoferował tusz innego koloru niż wymagał tego zamawiający. Oznacza to, że

gdyby zamawiający zawarł umowę z wykonawcą Golden Line, to w ramach pozycji 11 zamiast tonera o kolorze żółtym,

Zamawiający otrzymałby toner o kolorze magenta. Nie są to ani równoważne, ani zamienne tonery. Odwołujący w tym

miejscu przywołał orzeczenie KIO, gdzie „dla stwierdzenia niezgodności oferty z wymaganiami konieczne byłoby

wskazanie jednoznacznych parametrów, jako niedopuszczalnych lub uniemożliwiających osiągnięcie parametrów

wskazanych przez Zamawiającego” (KIO 3734/23). Odwołujący podkreślił, iż w takiej sytuacji wykonawca Golden Line

zaoferował przedmiot zamówienia, który nie spełnia wymogów określonych przez zamawiającego, gdyż wykonawca ten

zaoferował po prostu inny produkt niż ten, jakiego wymagał zamawiający, przy czym „inny” oznacza, że jest to produkt,

który nie zaspokoi potrzeb Zamawiającego w tym zakresie.

Odwołujący dalej wskazał, iż istotnym jest, że „aby zastosować podstawę odrzucenia oferty z art. 226 ust.1 pkt 5

Pzp. musi być możliwe do uchwycenia na czym konkretnie polega niezgodność oferty, czyli co i w jaki sposób w ofercie

nie jest zgodne z konkretnie wskazanymi, skwantyfikowanymi i ustalonymi jednoznacznie postanowieniami wynikającymi

z określonych warunków zamówienia. Odrzuceniu podlega zatem wyłącznie oferta, której treść jest niezgodna z

warunkami zamówienia. Punktem wyjścia dla ustalenia zgodności oferty wykonawcy z wymaganiami Zamawiającego są

postanowienia w nich zawarte, w których zostały jasno i przejrzyście wyrażone oczekiwania Zamawiającego” (KIO

3283/23). W zakresie świadczenia oferowanego przez wykonawcę Golden Line jest to bardzo proste do uchwycenia –

zamawiający żądał tonera koloru żółtego, wykonawca Golden Line zaoferował mu toner koloru magenta.

Odwołujący podkreślił, iż treść oferty wykonawcy musi w sposób jasny potwierdzać jej zgodność z warunkami

zamówienia – a w przedmiotowym przypadku, treść złożonej oferty nie potwierdza takich okoliczności, gdyż jest ona

wprost niezgodna z wymaganiami określonymi przez zamawiającego. Zaoferowanie, w dwóch pozycjach, innych

tonerów (innych kolorów) niż wymaga tego zamawiający musi prowadzić do uznania, że przedmiot świadczenia

zaoferowany przez Golden Line jest odmienny, niż pożądał i wymagał tego zamawiający.

Odwołujący argumentował dalej, iż tożsama sytuacja występuje w pozycji 12 formularza oferty. Zamawiający jako

produkt referencyjny wskazał „Toner KYOCERA TK-5270 CZERW ONY”, natomiast wykonawca Golden Line zaoferował

produkt „Golden Line W DTK5270Y”. Jest to produkt, który odpowiada za toner o kolorze innym niż czerwony (żółty).

Wskazuje na to oznaczenie „Y” użyte w kodzie tonera – co ponownie odwołujący podkreślił, iż jest zwykłą praktyką w

zakresie oznaczania tonerów. Zatem, również i w tym przypadku, gdyby doszło do zawarcia umowy, zgodnie z

argumentacją odwołującego zamawiający zamiast otrzymać toner w kolorze czerwonym, otrzymałby toner w kolorze

żółtym. Nie jest to kolor równoważny czy zamienny w stosunku do tego, jaki wymagał Zamawiający. Takie złożenie oferty

przejawia się w niezgodności oferowanego świadczenia, co do którego wykonawca Golden Line złożył oświadczenie woli

w swojej ofercie i przez jej złożenie przyjął do potencjalnego wykonania, z zakresem zobowiązania, które zamawiający

opisał w SWZ i którego przyjęcia oczekuje od wykonawcy.

Uzasadniając swoje stanowisko w zakresie zarzutu z pkt. 2, odwołujący wskazał i zgodnie z treścią pozycji 38, 39 i

88 z załącznika nr 2 do SW Z dla części 2 (formularz oferty wraz z formularzem cenowym), wykonawca Golden Line

zaoferował toner „Golden Line, W D E460X11E”. Na potwierdzenie, że wskazany toner spełnia wymogi określone przez

zamawiającego, wykonawca Golden Line przedłożył „Sprawozdanie nr 32-W D/2022”. W sprawozdaniu tym wskazane

zostało, że badanie zostało przeprowadzone przy użyciu następujących urządzeń:

1) Drukarka Lexmark e460dn;

2) Drukarka Lexmark e260;

3) Drukarka Lexmark e460dn.

Jak podkreślił odwołujący takie badanie nie mogło zostać jednak wykonane na drukarce Lexmark e260 z uwagi na to, że

oryginalny toner Lexmark E460X11E, którego rozwiązanie równoważne zaoferowane przez wykonawcę Golden Line to

toner „Golden Line, W D E460X11E”, nie jest w żaden sposób kompatybilne z drukarką Lexmark e260.Zgodnie bowiem z

informacjami producenta Lexmark, drukarka Lexmark e260 nie obsługuje tuszu E460X11E. Odmiennie zaś, drukarka

Lexmark e460dn obsłuży tusz dedykowany dla drukarki Lexmark e260. Oznacza to, że test dla produktu „Golden Line,

W D E460X11E” nie mógł być prawidłowo przeprowadzony przy użyciu drukarki Lexmark e260. Na dowód swoich

twierdzeń odwołujący przedstawił zrzuty z ekranu ze strony internetowej producenta Lexmark i oświadczenie producenta

Lexmark. Nie jest zatem możliwe uznanie, że zaoferowany produkt „Golden Line, W D E460X11E” spełnia wymagania

określone przez Zamawiającego, gdyż nie został on w prawidłowy sposób przebadany – zatem nie jest możliwe

ustalenie, że oferowany produkt jest rozwiązaniem równoważnym dla rozwiązania referencyjnego. Powyższe

jednoznacznie potwierdza, według argumentacji odwołującego, że oferta Golden Line winna zostać odrzucona na

podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5) Pzp.

Odwołujący w dalszej kolejności uzasadniał zarzut z pkt 3, gdzie w jego ocenie Golden Line winien zostać

wykluczony z postępowania z uwagi na przekazywanie nieprawdziwych informacji związanych ze spełnianiem przez

oferowanego przez niego zamienniki wymogów określonych przez zamawiającego dla rozwiązań równoważnych. Po

pierwsze, zgodnie z punktami 1.10-1.14 (pisownia oryginalna) niniejszego odwołania, wykonawca Golden Line przekazał

przedmiotowe środki dowodowe, które rzekomo miałyby potwierdzać spełnienie wymogów określonych przez

zamawiającego w zakresie dostarczanych rozwiązań równoważnych, jednocześnie składając dokument, który nie

potwierdza prawidłowego przeprowadzenia wymaganego badania. W związku z tym, u zamawiającego mogło powstać (i

powstało – czego wynikiem jest wybór oferty najkorzystniejszej złożonej przez wykonawcę - Golden Line) wrażenie, że

oferowane produkty spełniają wymogi określone przez zamawiającego.

Zdaniem odwołującego, powyższe oznacza, że Golden Line miał na celu wpłynięcie na decyzję podejmowaną

przez zamawiającego – doprowadzenie do uznania, że produkty oferowane przez Golden Line spełniają wymogi

określone przez zamawiającego (choć miał lub powinien mieć wiedzę dotyczącą nieprawidłowego przeprowadzenia

testów, a w konsekwencji niemożności uznania, że oferowane rozwiązanie równoważne jest zgodne z wymogami

określonymi przez zamawiającego). Jak wskazuje się w orzecznictwie KIO, „Przyjęcie innego stanowiska prowadziłoby

do sytuacji niedającej się pogodzić z celem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jakim jest wybór

rzetelnego wykonawcy, w której wykonawca mógłby bezkarnie przedstawiać informacje wprowadzające w błąd na temat

swojej przeszłości kontraktowej (zatajając określone fakty), licząc na to, że nawet jeśli zamawiający posiądzie o nich

wiedzę, to i tak będzie zobligowany do zwrócenia się do wykonawcy z wnioskami o wyjaśnienia w zakresie przyczyn tych

problemów. Taka sytuacja byłaby nieakceptowalna z perspektywy całego systemu zamówień publicznych, oznaczałaby

ona wręcz przyzwolenie na podawanie przez wykonawców nieprawdziwych informacji. Przy tym podstawa eliminacji

odwołującego z postępowania, czyli art. 109 ust. 1 pkt 10 p.z.p., systemowo pełni także rolę prewencyjną, jego celem jest

nie tylko wykluczenie nierzetelnych wykonawców, ale również zapewnienie, że wykonawcy nie będą zachęcani przez

zbyt pobłażliwe normy prawne do usiłowania wprowadzenia w błąd zamawiającego, z ewentualną opcją na "poprawę"

czy "pełniejsze wyjaśnienie" swojego działania w przypadku, gdy ich zachowanie zostanie wykryte.” (wyrok KIO z dnia 14

marca 2022 r., sygn. akt KIO 449/22).

Odwołujący podkreślił, że Golden Line zobowiązany był do dochowania należytej, przynależnej profesjonaliście

staranności przy składaniu oświadczeń w danym postępowaniu, a oceny jego postępowania dokonuje się przez pryzmat

zawodowego charakteru działalności, co wynika wprost z art. 355 § 2 KC. Wzorzec należytej staranności nakłada na

Golden Line, który złożył w postępowaniu ofertę, dokumenty i oświadczenia, aby upewnił się, czy deklarowany w nich

stan rzeczy odpowiada rzeczywistości, bowiem miały lub mogły mieć wpływ na decyzje podejmowane przez

zamawiającego. Jeżeli Golden Line nie był pewien lub miał wątpliwości, jak powinien postąpić w danej sytuacji, dla

zachowania należytej staranności

powinien postąpić z zachowaniem odpowiedniej ostrożności, nie zaś przyjmować interpretację niekoniecznie

prawidłową, ale dla siebie korzystną. Jak wskazuje się w orzecznictwie KIO, „Należyta staranność profesjonalisty nakłada

na wykonawcę, który składa ofertę, a także oświadczenia i podmiotowe środki dowodowe, we własnym imieniu, aby

upewnił się, czy deklarowany w nich stan rzeczy odpowiada rzeczywistości. Podkreślić należy, że pojęcie należytej

staranności implikuje element działania, podejmowania pewnych czynności, jakich można się spodziewać od uczestnika

obrotu profesjonalnego. Jak już podkreślono w niniejszym orzeczeniu, Odwołujący nie zweryfikowali informacji

przedstawionych w Wykazie osób lub też uważali, że informacje nie odpowiadające rzeczywistości nie zostaną przez

Zamawiającego zauważone, bądź też zweryfikowane. W konsekwencji uznać należało, iż ziściły się wszystkie przesłanki

implikujące konieczność wykluczenia Wykonawców ujęte w art.109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp” (wyrok KIO z dnia

18.05.2023 r., sygn. akt KIO 1167/22).

Odwołujący zatem podniósł, iż przedstawiając niepełne lub nieprawdziwe informacje, Golden Line wprowadził

zamawiającego w błąd w zakresie przesłanek spełnienia warunku udziału w postępowaniu. W tożsamy sposób Golden

Line przedłożył przedmiotowe środki dowodowe, które nie mogły zostać w prawidłowy sposób przygotowane – analiza

bowiem ich treści prowadzi do absurdalnych wniosków lub też nie jest możliwa do spełnienia lub nie ma potwierdzenia w

rzeczywistości. Dotyczy to, m.in. zakresu przeprowadzonych testów (dni, liczba wydrukowanych stron, zakres pracy

drukarek) czy w ogóle użytych drukarek do testów. Gdyby zamawiający zweryfikował, w sposób szczegółowy,

przekazywane przez wykonawcę Golden Line informacje zawarte w przedstawionych sprawozdaniach, musiałby dojść

do wniosku, że przedstawione tam informacje są nieprawdziwe. A to, wedle twierdzeń odwołującego, w linii prostej winno

prowadzić do wykluczenia Golden Line z postępowania na podstawie przepisu art. 109 ust. 1 pkt 10) Pzp.

Jak wskazuje się w orzecznictwie KIO, „Przesłanka wprowadzenia w błąd polega na przedstawieniu przez

wykonawcę nieprawdziwych informacji, czyli zaistnienia sprzeczności pomiędzy treścią dokumentu złożonego przez

wykonawcę a rzeczywistością. Stan ten zaistnieje, gdy przedstawione zostaną informacje obiektywnie nieprawdziwe,

niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, który ma znaczenie dla danego postępowania. Na skutek podania takich

informacji zamawiający zostaje wprowadzony w błąd, czyli nabiera mylnego wyobrażenia o stanie faktycznym lub też

skutkuje to po jego stronie brakiem jakiegokolwiek wyobrażenia o nim. Istotna w przypadku tej przesłanki jest sama treść

przedstawionej zamawiającemu informacji i to jaki skutek mogły one wywołać w świadomości zamawiającego,

niezależnie od okoliczności czy to wprowadzenie w błąd rzeczywiście nastąpiło” (KIO 778/23).

W ocenie odwołującego właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie – na podstawie

przedstawionych, nieprawdziwych informacji, zamawiający został wprowadzony w błąd co do spełnienia przez

oferowane przez Golden Line rozwiązania równoważne warunków określonych przez Zamawiającego w dokumentach

zamówienia.

Odwołujący argumentując zarzut z pkt 4, wskazał iż zgodnie z treścią przepisu art. 18 ust.1 Pzp, jedną z

naczelnych zasad zamówień publicznych jest jawność postępowania. Wyjątek od tej zasady został wskazany w treści

przepisu art. 18 ust. 3 Pzp – tajemnica przedsiębiorstwa. Jawność postępowania służy też realizacji pozostałych zasad

udzielania zamówień publicznych. Trudno bowiem o zagwarantowanie zasady przejrzystości czy uczciwej konkurencji i

równego traktowania wykonawców w postępowaniu, które w określonej części nie jest jawne. Zasada ta ma więc

charakter fundamentalny, a odstępstwa od niej możliwe są wyłącznie na zasadzie wyjątku, co wynika wprost z przepisu

art. 18 ust. 2 Pzp, stanowiącego, że zamawiający może ograniczyć dostęp do informacji związanych z postępowaniem o

udzielenie zamówienia tylko w przypadkach określonych w ustawie.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem KIO, „Zasada jawności postępowania o udzielenie zamówienia publicznego

jest jedną z podstawowych zasad w systemie zamówień publicznych, a co za tym idzie ograniczenie dostępu do

informacji związanych z postępowaniem o udzielenie zamówienia może zachodzić wyłącznie w przypadkach

określonych Pzp. Przypadki te nie mogą być interpretowane rozszerzająco, zgodnie z zasadą wykładni prawa

exceptiones non sunt extentandae” (wyrok KIO z dnia 2 lutego 2022 r., sygn.

akt KIO 29/22). W innym wyroku KIO podkreśliła, że „ograniczenie jawności postępowania jest wyjątkiem od zasady i

należy go interpretować ściśle. Praktyka zamówień publicznych pokazuje, że zastrzeganie szerokiego zakresu informacji

przez wykonawców nie służy de facto ochronie tajemnicy przedsiębiorstwa, ale wykorzystywane jest jako narzędzie do

nieujawnienia

wyjaśnień wykonawcy w obawie przed utratą możliwości uzyskania zamówienia. Takie rozumienie szkody ekonomicznej

czy utraty pozycji rynkowej przez wykonawców jest niewłaściwe i nie zasługuje na ochronę” (wyrok KIO z dnia 17

stycznia 2022 r., sygn. akt KIO 3762/21).

Odnosząc się do nieskuteczności zastrzeżenia informacji i dokumentów jako tajemnica przedsiębiorstwa

wskazać należy na brak odpowiedniego wyjaśnienia i udowodnienia istnienia tajemnicy przedsiębiorstwa. Jak wskazuje

się w orzecznictwie KIO, „kwestia poparcia zastrzeżenia dowodami ma niewątpliwe, niezwykle istotne znaczenie dla

oceny skutecznego wykazania przez wykonawcę posiadania przez określone informację waloru tajemnicy

przedsiębiorstwa. Nie sposób uznać, że wykonawca dokonał wykazania tajemnicy przedsiębiorstwa, w sytuacji gdy nie

przedstawił żadnych dowodów na poparcie podniesionych twierdzeń, a przedstawienie tego rodzaju dowodów nie

stanowiło dla wykonawcy żadnych trudności - tak jest w szczególności, gdy chodzi o dowody na potwierdzenie podjęcia

działań mających na celu zachowanie informacji w poufności” (wyrok KIO z dnia 31 marca 2022 r., sygn. akt KIO

674/22).

Odwołujący podkreślił, iż w niniejszej sprawie, do wyjaśnień złożonych przez Praxis nie został złożony żaden

dowód mający potwierdzać, że dane informacje stanowią rzeczywiście tajemnicę przedsiębiorstwa. Już tylko z samego

tego faktu wynika to, że nie została spełniona przesłanka możliwości zastrzeżenia dokumentów i informacji jako

tajemnica przedsiębiorstwa wskazana w przepisie art. 18 ust. 3 Pzp, gdyż Praxis nie udowodnił zamawiającemu (nie

poparł argumentacji dowodami), że dane dokumenty i informacje powinny korzystać z wyłączenia jawności

postępowania. Po drugie, wyjaśnienia te w swojej treści są niezwykle lakoniczne. Jeżeli w ocenie wykonawcy ww.

informacje mają istotne znaczenie gospodarcze, nie było przeszkód, aby dokonać zastrzeżenia tajemnicy jedynie

odnośnie do tych informacji. Nie są one w żadnym razie podstawą do zastrzeżenia całości dokumentów. Uzasadnienie

zawiera jedynie ogólnikowe (a przez to bezskuteczne) stwierdzenia, iż są to informacje podlegające ochronie.

Dodatkowo, uzasadnienie tajemnicy przedsiębiorstwa jest wprost sprzeczne z dokumentami w postępowaniu o

udzielenie zamówienia przez zamawiającego. Nie jest prawdą bowiem, że (ad. 1. złożonych wyjaśnień w zakresie

tajemnicy przedsiębiorstwa) takich informacji się nie ujawnia. Jest wprost przeciwnie zarówno odwołujący, jak i

wykonawca Golden Line nie zastrzegli takich informacji w toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Dodatkowo, wykonawca Praxis nie wskazuje konkretnie, które to informacje miałyby stanowić o jego przewadze

konkurencyjnej (np. w zakresie procesu produkcji) – w związku z czym zasługiwałyby na uznanie ich za objęte tajemnicą

przedsiębiorstwa. W raportach nie ma żadnych takich informacji – co więcej, wskazują one tylko na badanie

zaoferowanego tuszu lub tonera na zgodność z normą.

Odwołujący dalej stwierdził, iż takie raporty, w tym również raporty składane dla produktów oferowanych przez

Guangzhou Createch Group Polska Sp. z o. o. są dostępne dla odwołującego (jest w ich posiadaniu). Nie stanowi to w

żadnym wypadku zatem tajemnicy przedsiębiorstwa – gdyż przy posiadaniu takich informacji przez odwołującego (ale

nie tylko – bo praktycznie każdy uczestnik przedmiotowego rynku jest w posiadaniu raportów konkurencji) nie można

mówić o jakiejkolwiek tajemnicy czy braku posiadania wiedzy przez uczestników rynku. Dodatkowo, KIO zajmowała się

już tożsamymi sprawami i nakazywała odtajnienie zastrzeganych raportów, np. w sprawie KIO 869/23, gdzie wprost w

stosunku do Praxis KIO podtrzymała decyzję zamawiającego o odtajnieniu zastrzeżonych przez Praxis informacji

(oddaliła odwołanie Praxis w tym zakresie). KIO w tym wyroku wskazała, że „biorąc powyższe rozważania pod uwagę,

Izba uznała, że niewątpliwie sama informacja o podmiocie, który dokonał badania nie jest informacją poufną. Tym

bardziej, że jak wykazał przystępujący w Polsce istnieją obecnie trzy tego typu podmioty i informacje o nich są dostępne

powszechnie na stronach Polskiego Centrum Akredytacji. Również daty wydania raportu nie sposób uznać za tajemnicę

przedsiębiorstwa. Zresztą Odwołujący w uzasadnieniu zastrzeżenia nie przedstawia jakiejkolwiek argumentacji

dowodzącej poufności ww. elementu, który jest istotny, bowiem Zamawiający badania dokonywanego przez podmiot

akredytowany. Zatem istotne jest, aby w dacie przeprowadzenia badania podmiot dokonujący badania posiadał taki

status. Izba podziela również pogląd Przystępującego, że treść minimalna raportów jest wystandaryzowana i zawiera

takie informacje jak: dane jednostki certyfikującej dane klienta/zleceniodawcy, tj. producenta lub dostawcy tonera, podanie

wymagań/norm, zgodnie z którymi oceniana była zgodność wyrobu, identyfikacja wyrobu, dla którego certyfikat jest

wydany/raport jest sporządzany (Odwołujący sam te informacje ujawnił w ofercie, zatem straciły one walor poufności),

datę wydania i czas na jaki certyfikat został wystawiony, informacje o drukarkach, na których prowadzono testy, podpis

jednostki wydającej raport/certyfikat (brak jakichkolwiek informacji o potrzebie utajnienia tych informacji w uzasadnieniu

zastrzeżenia). Ponadto, każda z norm zawiera informacje o sposobie testowania oraz wzory raportów, z których nie

wynika, aby w raporcie miały się znaleźć jakiekolwiek informacje na temat sposobu produkcji czy inny know how. Dane

zawarte w raportach są więc determinowane określoną normą. Natomiast Odwołujący nawet na rozprawie nie wskazał,

w którym miejscu raportu podane są informacje dotyczące procedury i technologii, jakie należy

posiąść i wdrożyć, aby móc skutecznie produkować materiały eksploatacyjne lub inny know how dotyczący produkcji.(…)

Odwołujący argumentował, iż z samych tylko tych okoliczności, zamawiający nie miał uprawnienia do

stwierdzenia, że dokumenty i informacje winny stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa. Podkreślił również iż „wykazanie to

coś więcej niż uzasadnienie – wykazanie to udowodnienie. Przyjmując ustalony przez ustawodawcę sposób

dowodzenia, określony przepisem art. 534 ust. 1 Pzp (strony i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani

wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne), wykonawca, który powołuje określone

okoliczności winien je udowodnić. Ogólne twierdzenia o przyjętych założeniach, możliwych, hipotetycznych sytuacjach,

czy wreszcie przekonanie wykonawcy o słuszności dokonania takiej czynności nie może stanowić nawet próby

wykazania. Wykonawca winien szczegółowo opisać związek przyczynowo-skutkowy, który charakteryzuje daną

okoliczność z powołaniem dowodów potwierdzających zasadność takiego postępowania” (wyrok KIO z dnia 11 stycznia

2022 r., sygn. akt KIO 3724/21). Dlatego też, zamawiający winien odtajnić dokumenty zastrzeżone przez Praxis jako

tajemnica przedsiębiorstwa.

Działając w imieniu i na rzecz zamawiającego, odpowiedź na odwołanie w formie pisemnej wniósł pełnomocnik

strony wskazując, iż zamawiający wnosi o oddalenie odwołania w całości – zgodnie z uzasadnieniem wskazanym w

odpowiedzi na odwołanie z dnia 14 maja 2024 r.

W dniu 13 maja 2024 r. wykonawca zgłaszający przystąpienie złożył pismo procesowe razem z załącznikami, w

którym wniósł o oddalenie odwołania w całości.

Krajowa Izba Odwoławcza po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestnika postępowania

odwoławczego, uwzględniając dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jak również

biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska Stron oraz Uczestnika postępowania wyrażone odpowiednio w

odwołaniu, odpowiedzi na odwołanie oraz piśmie procesowym, a także wyrażone ustnie na rozprawie i

odnotowane w protokole, ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem

odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp. i skierowała odwołanie na rozprawę.

Przystępując do rozpoznania odwołania, Izba stwierdziła spełnienie przesłanek art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj.

istnienie po stronie odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwości poniesienia przez niego szkody w

wyniku naruszenia przez zamawiającego wskazanych w odwołaniu przepisów ustawy Pzp.

Izba postanowiła dopuścić do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego wykonawcę

Golden Line spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Rzeszowie (zwanego dalej jako: „przystępujący”),

wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 Pzp, W związku z tym ww. wykonawca stał się uczestnikiem

postępowania odwoławczego.

Izba postanowiła dopuścić dowody z: dokumentacji postępowania, odwołania wraz z załącznikami, odpowiedzi na

odwołanie wraz z załącznikami, zgłoszenia przystąpienia wraz z załącznikami, pisma procesowego przystępującego

oraz dowody z dokumentów złożonych przez odwołującego, zamawiającego i przystępującego na rozprawie.

Izba ustaliła następujący stan faktyczny:

Zamawiający prowadzi w trybie podstawowym z możliwością przeprowadzenia negocjacji postępowanie, pn.:

„Dostawa materiałów eksploatacyjnych do drukarek komputerowych, urządzeń wielofunkcyjnych, faksów oraz papieru

xero w 2024 r.”

Zamawiający w Rozdziale XIV Opis sposobu przygotowania oferty ust.2 pkt 8 i 9 pkt. 5 SW Z dopuścił możliwość

zaoferowania przez wykonawców materiałów równoważnych i wskazał:”

Ponadto w załączniku nr 1 do SW Z, który stanowi Opis przedmiotu zamówienia (dalej zwany: „OPZ”)

zamawiający zawarł następujące informacje dotyczące materiałów równoważnych: „

2.Zamawiający informuje, że dopuszcza składanie ofert na materiały eksploatacyjne (ME) równoważne. Pod tym

pojęciem Zamawiający rozumie ME takie, które są kompatybilne ze sprzętem, do którego ME są zamawiane, o

parametrach takich samych lub lepszych (pojemność tonera, wydajność, jakość wydruku) w stosunku do oryginału

produkowanego przez producenta urządzenia. Przez odpowiednią jakość Zamawiający rozumie bezawaryjną,

bezproblemową pracę materiałów eksploatacyjnych w urządzeniu drukującym. Przez odpowiednią wydajność,

Zamawiający rozumie zdolność materiału do wydrukowania odpowiedniej ilości stron wydruku o odpowiednim

pokryciu procentowym nadrukiem na kartce A-4, nie z odpowiednią przyczepnością barwnika (rozmazywanie)

​i równomiernością pokrycia. Oferowane materiały eksploatacyjne muszą być w całości fabrycznie nowe.

3.Pod pojęciem „fabrycznie nowe” zamawiający rozumie produkty wykonane z elementów

​i mechanizmów fabrycznie nowych, które są odpowiedzialne za sprawne działanie

​i jakość wydruku (te elementy to np. wszelkie czujniki, bębny światłoczułe, listwy zbierające, wszelkie walki i zębatki

robocze, uszczelki, moduły dysz, moduły-chipy sygnalizujące stopień zużycia materiału eksploatacyjnego czy termin

ważności itp.).

4.Ilekroć w niniejszej umowie jest mowa o materiałach eksploatacyjnych z podaniem znaków towarowych, patentów,

nazw własnych lub pochodzenia, to przyjmuje się, że wskazaniom takim towarzyszą wyrazy „lub równoważne”.

Oznaczenia i nazwy własne materiałów eksploatacyjnych służą wyłącznie do opisania minimalnych parametrów

technicznych, które powinny spełniać te produkty, wskazaniu standardu jakościowego.

5.Przez materiały równoważne rozumie się zamienniki oryginałów charakteryzujące się pełną kompatybilnością z

urządzeniami, w których mają być użytkowane, parametry produktów równoważnych posiadać muszą parametry

takie same bądź lepsze

​t.j. pojemność tuszu/tonera, wydajność i jakość wydruku w stosunku do oryginału

​w zakresie jakości wydruku. Materiały równoważne również fabrycznie nowe.(…)

11.Wykonawca gwarantuje, że w przypadku oferowania produktów równoważnych

​do wymaganych przez Zamawiającego materiały eksploatacyjne, po ich zainstalowaniu

​w urządzeniu, na monitorze oraz panelu kontrolnym urządzenia nie mogą się pojawiać żadne negatywne komunikaty

(np. produkt nie sygnalizuje we właściwy sposób stanu zużycia tuszu/tonera lub pokazuje komunikaty o

nieoryginalności zastosowanego materiału). W przypadku, gdy produkt oryginalny posiada wbudowany układ scalony,

który monitoruje proces druku i zużycie atramentu/tonera, produkt równoważny musi posiadać analogiczny element.

Produkt nie spełniający tego wymogu będzie obligatoryjnie zgłaszany do wymiany na spełniający wymagania.”

Izba ustaliła, iż w złożonych ofertach zarówno odwołujący jak i Praxis cześć swojej oferty utajnili zastrzegając, iż

stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa. Praxis w uzasadnieniu zastrzeżenia niejawności dokumentów wskazał, iż

zastrzega niejawność dokumentów – raport z testów według wskazanych norm, ponieważ zawierają informację

posiadające wartość gospodarczą w rozumieniu zapisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej

konkurencji (Dz. U. z 2022 r., poz. 1233) – dalej zwana UZNK i w związku z art. 18 ust. 3 i 4 ustawy Pzp oraz Dyrektywy

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i

niejawnych informacji handlowych(tajemnic przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem,

wykorzystywaniem i ujawnianiem i w związku z tym nie może być udostępniany osobom trzecim.

W postępowaniu wpłynęły 4 oferty, w tym oferta odwołującego i przystępującego. W dniu 17 kwietnia 2024 r.

zamawiający dokonał wybory najkorzystniejszej ofert w postępowaniu. W zakresie części I i II jako najkorzystniejszą

ofertę wybrano ofertę przystępującego.

Izba zważyła co następuje.

Na wstępie Izba wskazuje, że rozpoznając zarzuty podniesione w odwołaniu ocenia czynności podjęte przez

zamawiającego, odpowiadając na pytanie, czy zamawiający przez wykonanie konkretnych czynności w postępowaniu

lub przez zaniechanie czynności,

​do których wykonania był zobowiązany na podstawie ustawy, naruszył przepisy Prawa zamówień publicznych. W

analizowanym stanie faktycznym, w ocenie Izby, zamawiający

​nie naruszył przepisów Prawa zamówień publicznych w zakresie wskazanym w odwołaniu.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska stron i uczestnika postępowania

odwoławczego Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp zamawiający odrzuca ofertę jeżeli jej treść jest

niezgodna z warunkami zamówienia. Aby zastosować podstawę odrzucenia oferty na ww. podstawie musi być możliwe

do uchwycenia na czym konkretnie niezgodność oferty z warunkami zamówienia polega, czyli co i w jaki sposób w

ofercie nie jest zgodne z konkretnie wskazanymi, skwantyfikowanymi i ustalonymi jednoznacznie warunkami

zamówienia, którym zamawiający daje wyraz w dokumentacji postępowania. Zamawiający posiada uprawnienie, aby

odrzucić ofertę, jednakże w pierwszej kolejności zobowiązany jest on przeprowadzić porównanie treści złożonej oferty do

wszystkich warunków zamówienia, które określił, zgodnie z tym co stanowi cel zamówienia. Stanowią one merytoryczne

oświadczeń woli odpowiednio: zamawiającego, który w szczególności przez opis przedmiotu zamówienia precyzuje i

uszczegóławia, jakiego świadczenia oczekuje po zawarciu umowy w sprawie zamówienia publicznego oraz wykonawcy,

który zobowiązuje się do wykonania tego świadczenia w razie wyboru złożonej przez niego oferty jako najkorzystniejszej.

Dokonanie takiego porównania przesądza o tym, czy treść złożonej w postępowaniu oferty odpowiada warunkom

zamówienia. Niezgodność treści oferty z warunkami zamówienia zachodzi więc, gdy zawartość merytoryczna złożonej

w danym postępowaniu oferty nie odpowiada ukształtowanym przez zamawiającego i zawartym w SW Z wymaganiom.

Istotnym jest, że niezgodność oferty z warunkami zamówienia musi po pierwsze być oczywista i niewątpliwa, czyli

zamawiający musi mieć pewność co do niezgodności oferty z jego oczekiwaniami, przy czym postanowienia SW Z

powinny być jasne i klarowne (tak też: wyrok z dnia 22 września 2020 roku, sygn. akt: KIO 1864/20; wyrok z dnia 20

stycznia 2020 roku, sygn. akt: KIO 69/20). Trzeba mieć również na uwadze, że odrzucenie oferty nie może nastąpić z

błahych, czysto formalnych powodów nie wpływających na treść złożonej oferty.

Izba podziela pogląd odwołującego, że gdyby zamawiający zawarł umowę z przystępującym to w ramach pozycji

11 zamiast toneru w kolorze żółtym dostałby toner o kolorze magenta. Jednakże nie ma to żadnego wpływu, na

zawartość merytoryczną oferty, ponieważ wówczas z pozycji 12 zamawiający dostałby zamiast toneru w kolorze

magenta - toner w kolorze żółtym. Istotne przy tym jest również to, iż zamówienie jest realizowane w sposób

jednorazowy i cały asortyment zamawiający dostaję w formie jednorazowej dostawy. Tym samym skład orzekający nie

uznał za zadaną argumentację odwołującego, iż zaoferowanie w dwóch pozycjach tonerów o innych kolorach niż

wymaga tego zamawiający musi prowadzić do uznania, iż przedmiot świadczenia zaoferowany przez przystępującego

jest odmienny, niż pożądał i wzmagał tego zamawiający. Dodatkowo nie sposób w tym miejscu wspomnieć, że w poz.

12 i 11 ilość tonerów jest identyczna, a cena dla tych dwóch pozycji zaproponowana przez przystępującego jest taka

sama. Tak wiec reasumując zamawiający otrzyma to czego wymagał w ofercie, a doszło jedynie do zamiany dwóch

sąsiadujących ze sobą pozycji w formularzu cenowym. Trzeba mieć na uwadze, jak już to zostało powyżej wspomniane,

iż nie można eliminować z postępowania ofert, co do zasady merytorycznie poprawnych, z powodu błahych

niezamierzonych błędów nie wpływających na możliwość poprawnego wykonania zamówienia. Przenosząc to na kanwę

niniejszego postepowania właśnie mamy odczynienia z taką sytuacją. Tym samym Izba stoi na stanowisku, że w tym

przypadku Zamawiający nie mógłby odrzucać oferty przystępującego, gdyż z całą stanowczością w tym przypadku

mamy odczynienia z błahym powodem nie wpływającym na treść złożonej oferty. Nie może podlegać odrzuceniu oferta

obarczona nieistotnymi uchybieniami, pozwalająca jednak na prawidłowe, zgodne z oczekiwaniami zamawiającego

wykonanie zamówienia.

Odnosząc się do drugiego z zarzutów tj. naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5) w zw. z art. 16 pkt 1) PZP – część 2,

Izba uwzględniając postanowienia SW Z dotyczące wymagań równoważnościrównież stoi na stanowisku, iż zarzut ten

nie zasługiwał na uwzględnienie.

Odwołujący w uzasadnieniu tego zarzutu przed wszystkim wskazywał, że „Sprawozdanie nr 32-W D/2022”

przedstawione przez przystępującego na spełnienie wymogów określonych przez zamawiającego, nie potwierdza, że

zaoferowany równoważony produkt „Golden Line W D E460X11E nie spełnia ostatecznie tych wymagań, gdyż produkt ten

nie został w prawidłowy sposób przebadany. Dlatego też nie jest możliwe ustalenie, że zaoferowany produkt jest

równoważnym rozwiązaniem dla rozwiązania referencyjnego.

Twierdzenie odwołującego nie znajduje potwierdzenia w ustalonym stanie rzeczy, odwołujący nie przedstawił

także żadnego dowodu, na podstawie którego tak wywodził. Ciężar dowodu odnośnie tego zarzutu spoczywał na

odwołującym, jako na stronie wywodzącej skutki prawne z powoływanych faktów. W ocenie składu orzekającego

odwołujący temu ciężarowi nie sprostał, a jego argumentacja sprowadzała się do gołosłownych twierdzeń, które nie

znalazły potwierdzenia w treści przepisów ustawy Pzp i dokumentacji postępowania.

Zamawiający w postanowieniach SW Z określi, że wykonawca, który zaoferuje materiały eksploatacyjne

równoważne zobowiązany jest dołączyć do oferty dokumenty potwierdzające równoważność z produktem oryginalnym.

Przystępujący zgodnie z tym, dostarczył zamawiającemu „Sprawozdanie nr 32-W D/2022” wykonane przez

Podkarpackie Laboratorium Badawcze Sp. z o.o. z siedzibą w Rzeszowie, które posiada akredytację w zakresie badania

produktów pod kątem spełnienia wskazanych przez zamawiającego norm oraz mający siedzibę w państwie

członkowskim Europejskiego Obszaru Gospodarczego, a mianowicie Polskie Centrum Akredytacji (PCA). W

sprawozdaniu tym wskazane jest, że badanie zostało wykonane zgodnie z normą ISO/IEC 19752:2017. Ostatnim zaś

warunkiem jakiego wymagał zamawiający był to, iż raporty z badań nie mogą być wystawione z datą wcześniejszą niż

16.01 2017 r.

Przedstawione przez przystępującego „Sprawozdanie nr 32-W D/2022 wszystkie te warunki spełnia. Ponadto w

sprawozdaniu jest wskazane ze przedmiotem badania jest toner „W D E460X11E” do monochromatycznych drukarek

elektrofotograficznych (laserowych). W sprawozdaniu jest wskazane również, że do testów użyto drukarek Lexmark

E460dn i Lexmark E260. Tym samym już na tej podstawie można stwierdzić, że skoro test został wykonany na drukarce

Lexmark E260 i wykorzystano toner „W D E460X11E”to oznacza, że właśnie ten toner jest kompatybilny z tą wskazaną

drukarką. Z zawartych tam wniosków nie wynika, że drukarka Lexmark e260 nie obsługuje tuszy „WD E460X11E”.

Zdaniem Izby argumentacja odwołującego polegająca na stwierdzeniu, że zgodnie z informacją producenta

Lexmark, drukarka Lexmark e260 nie obsługuje tuszu „W DE460X11E” nie dowodzi twierdzeń, że produkt zaoferowany

przez przystępującego nie spełnia wymagań określonych przez zamawiającego jako rozwiązań równoważnych, gdyż nie

został on w prawidłowy sposób przebadany – zatem nie jest możliwe ustalenie, że oferowany produkt jest rozwiązaniem

równoważnym dla rozwiązania referencyjnego.

W zakresie tego zarzutu to na odwołującym spoczywał ciężar dowodu odnośnie tego zarzutu jako na stronie

wywodzącej skutki prawne ze stwierdzonych faktów. W ocenie składu orzekającego odwołujący temu ciężarowi nie

sprostał. Jego argumentacja sprowadzała się do gołosłownych twierdzeń i nieistotnych dowodów. Na rozprawie

odwołujący wskazał, że nawet jeśli fizycznie toner będzie do drukarki pasował, to technologicznie nie będzie taki toner dla

tej drukarki odpowiedni. Odwołujący podkreślił, iż produkt zaproponowany przez przystępującego nie spełnia warunku

referencyjności, ponieważ nie spełnia warunków technologicznych. Jednakże i w tym zakresie odwołujący nie przestawił

żadnych dowodów, które mogłyby poprzeć jego twierdzenia. Jakich mogłoby to dotyczyć warunków technologicznych i w

jakim zakresie ? Tego odwołujący nie wykazał.

Ponadto, również z karty katalogowej tonera „W D E460X11E”wynika, że toner ten jest kompatybilny m.in. z

drukarkami Lexmark E260, Lexmark E260d, czy Lexmark E260dn.Izba podziela argumentację przystępującego, że

produkty zamienne mają większą kompatybilność z poszczególnymi drukarkami niż produkty oryginalne i jest

standardową sytuacją na rynku związanym z tonerami.

Z analizy normy ISO/IEC 1952:2017 nie wynika, że konieczność testowana oryginalnego produktu, a jedynie

produktu badanego jako zamiennego do oryginału. Przedmiotem badania przez Laboratorium były tonery równoważne,

która są kompatybilne z urządzeniami wskazanymi w badaniu, a badania zostały przeprowadzone na tych drukarkach

które zostały wskazane w sprawozdaniu.

Konkludując, stanowisko odwołującego nie znajduje potwierdzenia w ustalonym stanie rzeczy, odwołujący nie

przedstawił także żadnego dowodu, na podstawie którego by wywodził, że test dla tonera „W D E460X11E” nie mógłby

być prawidłowo przeprowadzony przy użyciu drukarki Lexmark.

Odwołując się do zarzutu z art. 109 ust. 1 pkt 10) Pzp w zw. z art. 16 pkt 1) Pzp dotyczący przekazania przez

przystępującego przedmiotowych środków dowodowe, które rzekomo miałyby potwierdzać spełnienie wymogów

określonych przez zamawiającego w zakresie dostarczanych rozwiązań równoważnych, a jednocześnie składając

dokument, który nie potwierdza prawidłowego przeprowadzenia wymaganego badania. W związku z tym, u

zamawiającego mogło powstać (i powstało – wrażenie, że oferowane produkty spełniają wymogi określone przez

zamawiającego. Izba również w zakresie tego zarzutu wskazuje, że

należy go uznać za niezasadny.

Odwołujący stoi na stanowisku, iż przystępujący przedłożył przedmiotowe środki dowodowe, które nie mogły

zostać w prawidłowy sposób przygotowane – analiza bowiem ich treści prowadzi do absurdalnych wniosków lub też nie

jest możliwa do spełnienia lub nie ma potwierdzenia w rzeczywistości. Dotyczy to, m.in. zakresu przeprowadzonych

testów (dni, liczba wydrukowanych stron, zakres pracy drukarek) i czy w ogóle użytych tych drukarek do testów.

Na potwierdzenie swoich wywodów odwołujący przedstawił dowód – tj: „Informacja techniczna dla firmy Netprint

s.c. J. Wasiela, B. Szostak dotyczącą urządzenia P6230CDN o nr seryjnym RCD2137342” z dnia 16.05. 2024 r.

wykonaną przez Arcus Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie (dalej zwana: „informacją techniczną”). Podmiot ten

zgodnie z oświadczeniem przystępującego jest autoryzowanym serwisem firmy Kyocera. Izba nie dały wiary temu

dowodowi, gdyż nie jest to dokument, który był wymagany przez zamawiającego, czy informacje, które zawiera były

pożądane przez zamawiającego, który mógł potwierdzić w jakikolwiek sposób wymagania równoważności dla

wymaganych produktów. Informacja techniczna nie zawiera w sobie równoważnej treści do „Sprawozdania nr 11W D/2022”., które próbował podważyć odwołujący. Są to dwa różne dokumenty o zupełnie innej zawartości, wskazujące

na inny zakres merytoryczny.

Sprawozdanie zostało wykonane przez certyfikowane laboratorium zgodnie z wymaganymi normami. Badanie

było przeprowadzone w odpowiednich laboratoryjnych warunkach i było przeprowadzone na 3 drukarkach. Należy

również podkreślić, iż w dostarczonej przez odwołującego informacji technicznej jest wskazane ze klient (odwołujący)

dostarczył urządzenie celem potwierdzenia przebiegu, zgodności nr seryjnego oraz weryfikacji rejestru zdarzeń

zawężonych do odczytu logów tonerów odnotowanych przez urządzenie. Próżno szukać tam informacji, które by

potwierdzały, że treści zawarta w „Sprawozdaniu 11-WD/22” są nieprawdziwe.

Twierdzenie odwołującego, że test nie zostały przeprowadzone, a jeśli zostały wykonane to zostały wykonana nie

właściwe, nie znalazły potwierdzenia w przedstawionych przez odwołującego dowodach. Izba pragnie w tym miejscu

przytoczyć, iż kontradyktoryjny charakter postępowania odwoławczego przed KIO pozostawia inicjatywę dowodową

stronom, nie nakładając na KIO obowiązku ustalenia prawdy materialnej. w postępowaniu odwoławczym przed KIO to

strony postępowania, a nie Izba winna poszukiwać i wykazać dowody na poparcie swoich twierdzeń. Zatem obowiązkiem

strony, na której spoczywa ciężar dowodu jest wskazanie wszystkich okoliczności, od których zależy powodzenie

wnoszonego odwołania. W przedmiotowej sprawie dotyczyło to odwołującego.

Mając na uwadze przedłożony materiał dowodowy, Izba stwierdziła, że nie została spełniona nawet przesłanka

art. 109 ust. 1 pkt 10 Pzp, gdyż uniwersalną obroną i przez to a priori eliminującą możliwość kwalifikacji postępowania

przystępującego poprzez omawianą normę, jest stwierdzenie, że podane przez niego informacje są prawdziwe, więc

stan błędu po stronie zamawiającego nie powstał i nie mógł powstać. Skoro przystępujący nie złożył zamawiającemu

nieprawdziwych informacji związanych z tym, że oferowane przez niego zamienniki spełniają wymogi określone przez

zamawiającego dla rozwiań równoważnych to nie mogło dojść do wprowadzenia zamawiającego w błąd, a żadna

decyzja zamawiającego, nie mogłaby być inna niż wybór oferty wykonawcy spełniające omawiane wymogi dla rozwiązań

równoważnych.

Odnosząc się do zarzutu odwołującego dotyczącego zaniechania odtajnienia informacji i dokumentów

zarezerwowanych przez Praxis jako tajemnic przedsiębiorstwa, podczas gdy obowiązkiem zamawiającego było

dokonanie czynności odtajnienia tychże informacji, Izba i w tym zakresie doszła do przekonania, iż zarzut ten jest

pozbawiony racji.

Art. 18 ustawy Pzp stanowi, że postępowanie o udzielenie zamówienia jest jawne

​(ust. 1). Zamawiający może ograniczyć dostęp do informacji związanych z postępowaniem

​o udzielenie zamówienia tylko w przypadkach określonych w ustawie (ust. 2). Nie ujawnia się informacji stanowiących

tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej

konkurencji (Dz. U. z 2022 r., poz. 1233), jeżeli wykonawca, wraz z przekazaniem takich informacji, zastrzegł, że nie

mogą być one udostępniane oraz wykazał, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Wykonawca

nie może zastrzec informacji, o których mowa w art. 222 ust. 5 ustawy PZP (ust. 3).

Art. 16 ustawy Pzp stanowi, że Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie

zamówienia w sposób: 1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców; 2)

przejrzysty; 3) proporcjonalny.

Zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przez tajemnicę

przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje

posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są

powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób,

o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności,

działania w celu utrzymania ich w poufności.

Na wstępie Izba podkreśla, iż zasada jawności postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jest naczelną

zasadą systemu zamówień publicznych w Polsce, której normatywne źródło stanowi art. 18 ust. 1 ustawy PZP. Jawność

postępowania przetargowego jest gwarancją jego transparentności zarówno w odniesieniu do czynności zamawiającego,

jak i wykonawców, ponieważ każdy podmiot gospodarczy, który zdecydował się na wzięcie udziału w postępowaniu o

udzielenie zamówienia publicznego, powinien liczyć się z tym, że dokumenty przez niego składane w toku przetargu i

informacje o nim przekazywane zamawiającemu będą podlegały ujawnieniu na wniosek zainteresowanych podmiotów.

W dalszej kolejności trzeba zauważyć, że ograniczenie zasady jawności postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego może nastąpić tylko w drodze wyjątku i tylko w uzasadnionych przypadkach przewidzianych przepisami

prawa. Jednym z takich zasadniczych wyjątków jest potrzeba ochrona informacji stanowiących tajemnicę

przedsiębiorstwa, do których odnoszą się art. 18 ust. 3 ustawy PZP

​i art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Wykonawca, który powołuje się na tajemnicę swojego

przedsiębiorstwa, powinien wykazać zamawiającemu, że zastrzegane przez niego informacje mają charakter informacji

technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych informacji, które posiadają dla niego

wartość gospodarczą, a które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie

znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób.

Jednocześnie wykonawca powinien wykazać, że jako podmiot uprawniony do korzystania z tych informacji lub

rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Co

ważne, zainteresowany wykonawca już w momencie przekazania zamawiającemu informacji i dokumentów, których

ochrony i utajnienia żąda, powinien złożyć stosowne zastrzeżenie. Z kolei ocena spełnienia ustawowych przesłanek

zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa powinna być każdorazowo dokonywana indywidualnie i uwzględniać wszystkie

mające znaczenie okoliczności konkretnego przypadku.

W ocenie Izby w niniejszej sprawie zamawiający nie naruszył przepisu art. 18 ust. 3 w zw. z art. 18 ust. 1 Pzp, i

zamawiający w sposób uprawniony zaniechał ujawnienia wyjaśnień Praxis. W uzasadnieniu zastrzeżenia niejawności

dokumentów Praxis wskazał dlaczego podjął takie kroki i czym to było podyktowane. Wskazał, iż producent umożliwił

posłużenie się zastrzeżonymi dokumentami w niniejszym postępowaniu pod warunkiem zachowania statusu niejawności

pod sankcją kar finansowych w przypadku ich upublicznienia. Udostępnianie dokumentów zawierających informacje

dotyczące oferowanych produktów wyłącznie partnerom handlowym i zapobieżenie wykorzystywaniu ich przez podmioty

nieuprawnione. Wskazał ponadto, iż odtajnienie przedmiotowych dokumentów stanowiłoby naruszenie zasad uczciwej

konkurencji i równego traktowania, ponieważ pozwoliłoby to konkurencji na poznanie informacji nieznanej, której są

zainteresowane ze względu na charakter prowadzonej działalności. Dokumenty te stanowią źródło zysków oraz

wskazują na informacje, procedury i technologie jakie należy powziąć, aby wdrożyć w celu udowodnienia równoważności

materiałów. Umożliwiają konkurowanie z nimi co jest wymierną wartością gospodarczą dla każdego producenta

produktów równoważnych. Ponadto know-how ma rzeczywistą wartość handlową więc bezprawne pozyskiwanie,

wykorzystywanie lub ujawnianie może powodować szkody dla interesów producenta, który sprawuje nad nimi kontrolę.

Ponadto Praxis wykazał, iż dla firmy produkującej i posiadającej wyłączność na dystrybucję produktów

zaoferowanej marki, która w całości sfinansowała badania wydajności, raporty z testów mają niewątpliwie wartość

gospodarczą a ograniczenie ich rozpowszechniania zachęca firmy handlowe do dokonywania zakupów w autoryzowanej

sieci dystrybucyjnej. Poprzez nie ujawnianie tych informacji do wiadomości publicznej i zobowiązanie partnerów

handlowych do zastrzegania niejawności spełniony został drugi warunek, dotyczący podjęcia działań w celu zachowania

poufności tych materiałów. Przedmiotowe dokumenty nie zostały ujawnione do publicznej wiadomości, nie ma żadnej

technicznej możliwości do pozyskania treści tych dokumentów, do której można by dotrzeć w ramach procedury

uzyskania informacji publicznej. Producent powziął wszelkie kroki, aby dokumenty te nie miały statusu jawności. Umowa

poufności została zawarta pomiędzy Guangzhou Createch Group Polska Sp. z o. o.,a firmą Praxis, która w swojej treści

zawiera informację o przedmiocie poufności. Przedmiotowe dokumenty nigdy nie były i nie są ujawniane do wiadomości

publicznej, a udostępniając je zamawiającym w ramach procedury przetargowej zastrzegana jest ich niejawność.

W ocenie Izby było to wystarczające dla uznania, że zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa nastąpiło w sposób

prawidłowy i skuteczny. Wobec tego nie można czynić zamawiającemu zarzutów, iż ten poprzez zaniechanie odtajnienia

i udostępnienia innym wykonawcom dokumentów i informacji zastrzeżonych przez Praxis dopuścił się naruszenia

przepisów ustawy.

Izba podziela pogląd odwołującego, w zakresie argumentacji zamawiającego, że skoro zamawiający nie przychylił

się do dwukrotnego wniosku Praxis w zakresie uchylenia tajemnicy przedsiębiorstwa wobec odwołującego to postąpił

prawidłowo nie ujawniając tajemnicy przedsiębiorstwa zastrzeżonej przez Praxis. Działanie zamawiającego w tym

zakresie powinno opierać się na przesłankach ustawowych, które wskazują kiedy tajemnica przedsiębiorstwa może być

właściwie zastrzeżona. Jednak fakt ten nie ma rozstrzygającego znaczenia, jest wręcz irrelewantny wobec powyższych

rozważań.

Zważywszy na powyższe Izba nie stwierdziła naruszenia art. 18 ust. 3 w zw. z art. 18 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16

Pzp przez Zamawiającego.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575 ustawy Pzp

oraz w oparciu o przepisy § 8 ust. 2 pkt 1) w związku z § 2 ust. 1 pkt 2) w zw. z § 5 pkt 1) lit. a) oraz pkt 2 lit. b)

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów

postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości wpisu od odwołania (Dz. U. poz. 2437).

Mając powyższe na uwadze, Izba orzekła jak w sentencji.

Przewodnicząca: ……………………………………

Uzasadnienie liczy 55 996 znaków.

Dokument w bazie źródłowej