Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok IV KK 382/12

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
IV KK 382/12
Rodzaj
Wyrok

Sędziowie: Dorota Wróblewska, Wiesław Kozielewicz, Włodzimierz Wróbel

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 382/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Włodzimierz Wróbel SSA del. do SN Dorota Wróblewska Protokolant Jolanta Grabowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Mieczysława Tabora w sprawie D. J. oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 21 lutego 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść od wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 10 lipca 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonego D. J. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w J. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE W dniu 24 maja 2012 r., wpłynął do Sądu Rejonowego w J. akt oskarżenia, w którym R. O. i D. J. zarzucono, że w dniu 4 marca 2012 r. w J., działając wspólnie i w porozumieniu, publicznie, z oczywiście błahego powodu, okazując przez to 2 lekceważenie porządku prawnego, poprzez uderzenie pięścią w twarz i butelką w głowę, dokonali pobicia Z. K., czym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub art. 157 § 1 k.k., tj. o czyn z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. (k. 42 – 43). Na posiedzeniu w dniu 30 maja 2012 r. (k. 50) Sąd Rejonowy skierował sprawę do postępowania mediacyjnego (k. 51), które zakończyło się podpisaniem ugody (k. 54). Na posiedzeniu w dniu 10 lipca 2012 r. (k. 71) tenże Sąd Rejonowy wydanym w tym dniu wyrokiem, sygn. akt II K …/12: 1) na podstawie art. 66 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył wobec R. O. i D. J., oskarżonych o czyn z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. postępowanie karne na okres próby wynoszący po 2 lata, 2) na zasadzie art. 67 § 2 k.k. oddał obu oskarżonych w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, 3) na mocy art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał oskarżonych do informowania kuratora o przebiegu okresu próby, 4) na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 66 § 3 k.k. zobowiązał oskarżonych do naprawienia szkody w sposób uzgodniony w ugodzie zawartej przed mediatorem w dniu 6 czerwca 2012 r. na rzecz pokrzywdzonego Z. K., 5) na zasadzie art. 629 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. oraz art. 7 ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa wydatki w kwocie po 135 zł i obciążył ich opłatą w wysokości po 60 zł (k. 72). Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w pierwszej instancji w dniu 18 lipca 2012 r. (k. 76). Od w/w wyroku kasację, w dniu 3 grudnia 2012 r., złożył Prokurator Generalny. Zaskarżył to orzeczenie w części dotyczącej warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonego D. J., na niekorzyść tego oskarżonego i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu postępowania karnego przeciwko D. J. pomimo niespełnienia określonej w przywołanym przepisie przesłanki uprzedniej niekaralności sprawcy za przestępstwo umyślne, gdyż oskarżony był już wcześniej karany wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 20 lutego 2012 r., sygn. akt II K …/11, 3 za czyn z art. 280 § 1 k.k., wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego zasługuje na uwzględnienie. Rację ma skarżący, gdy podnosi, że zaskarżony kasacją wyrok Sądu Rejonowego jest wadliwy, bowiem zapadł z rażącym naruszeniem przepisu prawa karnego materialnego, wskazanym zarzucie kasacji. Zgodnie z art. 66 § 1 k.k. jedną z przesłanek umożliwiających zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego jest uprzednia niekaralność sprawcy za przestępstwo umyślne. Tymczasem, w przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż D. J. wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 20 lutego 2012 r. (prawomocnym od dnia 28 lutego 2012 r.), sygn. II K …/11, został skazany za czyn określony w art. 280 § 1 k.k., a więc za przestępstwo umyślne, na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby (k. 85). Trafnie zauważa Prokurator Generalny, że bez znaczenia pozostaje w tej sytuacji okoliczność, iż sąd orzekający nie dysponował danymi o uprzedniej karalności oskarżonego (dane z k. 16 nie zawierały informacji o wyroku w sprawie II K …/11), albowiem warunek wcześniejszej niekaralności za przestępstwo umyślne należy „do stanu obiektywnego” (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 1 października 2008 r., sygn. V KK 238/08, LEX Nr 457948 i z dnia 2 lutego 2007 r., sygn. IV KK 461/06, LEX Nr 231929). Podnieść przy tym jednak należy, iż przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym D. J. podał, że był skazany przez Sąd Rejonowy w lutym 2012 r. za przestępstwo rozboju na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby (k. 19). Informacja ta powinna była skutkować dokładnym wyjaśnieniem kwestii ewentualnej uprzedniej karalności oskarżonego. Wskazane powyżej uchybienie Sądu Rejonowego miało istotny wpływ na treść orzeczenia, gdyż doprowadziło do warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonego D. J., pomimo braku ku temu ustawowych przesłanek. Kierując się powyższym Sąd Najwyższy z mocy art. 537 § 2 k.p.k. orzekł jak w wyroku. 4

Powołane sygnatury

II K …/11, II K …/12, IV KK 461/06, V KK 238/08