Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie IV CNP 49/12

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
IV CNP 49/12
Rodzaj
Postanowienie

Sędzia: Dariusz Dończyk

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CNP 49/12 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Dończyk w sprawie ze skargi powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 marca 2012 r., w sprawie z powództwa R. C. i T. C. przeciwko M. C. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 listopada 2012 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Powodowie R. C. i T. C. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 marca 2012 r., którym oddalono ich apelację od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie o zobowiązanie pozwanego do złożenia oświadczenia woli o przeniesienie własności nieruchomości szczegółowo opisanych w pozwie w związku z odwołaniem darowizny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W związku z tą regulacją pozostaje przepis zawarty w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., według którego skarga powinna zawierać wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W skardze powodów wskazano m.in., że powodom nie przysługiwało od wyroku Sądu Apelacyjnego prawo wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów, a przede wszystkim oceny dowodów przedłożonych na okoliczność rażącej niewdzięczności pozwanego. Wbrew jednak przedstawionemu stanowisku, powodom przysługiwało prawo wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego zapadłego w sprawie o prawo majątkowe, w której wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 100.000 zł. W tego rodzaju sprawach ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia skarga kasacyjna od wyroku sądu drugiej instancji, zgodnie z art. 3981 § 1 i art. 3982 § 1 k.p.c., była dopuszczalna. O niedopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej nie może przesądzać treść art. 3983 § 3 k.p.c., który nie reguluje zagadnienia dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczeń sądów drugiej instancji, lecz normuje niedopuszczalność podnoszenia w postępowaniu kasacyjnym określonych zarzutów. Tylko ubocznie dodać należy, iż zgodnie z art. 4244 k.p.c., podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku nie mogą być także, tak jak w postępowaniu kasacyjnym, zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny 3 dowodów. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., bowiem, wbrew wywodom zawartym w skardze, była możliwa zmiana zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych przysługującym powodom. db