Postanowienie II UZ 1/10

Sygn. akt II UZ 1/10 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Kwaśniewski SSN Andrzej Wróbel w sprawie z wniosku R. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 marca 2010 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 października 2009 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 20 października 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę wnioskodawcy R. C. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 19 stycznia 2006 r. Powołując się na treść art. 403 § 2 k.p.c., wnioskodawca wskazywał na zaświadczenia lekarskie z 22 czerwca 2009 r., z których ma wynikać, że od 1992 r. choruje na chorobę wibracyjną. Sąd Apelacyjny odrzucając skargę, podkreślił, że zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć 2 wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z powołaniem się na orzecznictwo (postanowienia Sądu Najwyższego z: 22 lipca 2008 r., II UZ 31/08, LEX nr 500233, 16 maja 2008 r., III CZ 20/08, LEX nr 420807, 13 października 2005 r., IV CZ 96/05, LEX nr 186917, 15 września 2005 r., II CZ 78/05, LEX nr 453799) zaznaczono, że środek dowodowy, który powstał po zakończeniu postępowania, nie może być podstawą do jego wznowienia na zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. Z tego względu skargę wnioskodawcy, jako nieopartą na ustawowej podstawie, odrzucono (art. 410 § 1 k.p.c.), orzekając o kosztach zastępstwa procesowego (art. 98 k.p.c.). Postanowienie o odrzuceniu skargi zaskarżono w całości zażaleniem. Skarżący podkreślił, że do skargi o wznowienie postępowania wnioskodawca załączył dwa zaświadczenia lekarskie: Niepublicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej „M. " SA w L. - Przychodnia Lekarska w G. oraz zaświadczenie lekarskie Gabinetu Chirurgii Urazowej i Ortopedii - lek. J. K. Przedmiotem oceny Sądu Apelacyjnego postanawiającego o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania było jedynie jedno zaświadczenie lekarskie – ortopedy J. K. Drugie zaświadczenie dołączone do skargi o wznowienie – lek. med. M. M. – nie było przedmiotem analizy Sądu Apelacyjnego. Skarżący podkreślił, że z zaświadczenia lek. med. M. M. wynika, że wnioskodawca leczy się u niego z powodu choroby wibracyjnej od 1992 r. Treść tego zaświadczenia została pominięta w ocenie zasadności skargi o wznowienie postępowania. Zdaniem skarżącego dopiero z dniem wystawienia tego zaświadczenia (2009 r.) dowiedział się, że od 1992 r. cierpi na chorobę wibracyjną. Nie mógł zatem dotychczas skutecznie powoływać się na datę powstania u niego tej choroby. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o wznowienie została oparta na przepisie art. 403 § 2 k.p.c. Zgodnie z nim można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. 3 Jako podstawę skargi o wznowienie wnioskodawca wskazał zaświadczenie lekarskie, które zostało sporządzone już po wydaniu wyroku Sądu drugiej instancji. Jeżeli środek dowodowy powstał po zakończeniu postępowania nie może stanowić podstawy wznowienia, o której stanowi art. 403 § 2 k.p.c. Pogląd ten jest od wielu już lat przyjmowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. na przykład: uchwała SN z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNC 1969, nr 12, poz. 208, postanowienie SN z dnia 8 grudnia 2009 r., I UZ 94/09 czy postanowienie SN z dnia 13 października 2005 r., IV CZ 96/05. LEX nr 186917). Z powyższych względów postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające skargę odpowiada prawu. Należy zaznaczyć, że nie ma przeszkód procesowych, aby ujawniony po uprawomocnieniu się wyroku dowód z opinii biegłego mógł być oceniony w nowym postępowaniu. W razie jego pozytywnej weryfikacji sądowej możliwe jest przyznanie spornych uprawnień rentowych, tyle że nie wcześniej niż od daty przypadającej po dniu wydania zaskarżonego wyroku. Na tej podstawie, zgodnie z art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.