UZASADNIENIE
Formularz UK 2
II AKa 28/26
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 12 listopada 2025 r., sygn. akt III K 592/24
1.2. Podmiot wnoszący apelację
oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
x obrońca
oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
inny
1.3. Granice zaskarżenia
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
X w całości
x na korzyść
co do winy
na niekorzyść
w części
co do kary
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia
albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej
czynu przypisanego oskarżonemu
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada
prawu
x
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść
orzeczenia
x
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
brak zarzutów
1.4. Wnioski
uchylenie
x zmiana
2. USTALENIE FAKTÓW W ZWIĄZKU Z DOWODAMI
PRZEPROWADZONYMI PRZEZ SĄD ODWOŁAWCZY
2.1. Ustalenie faktów
2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
xxx
2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
xxx
2.2. Ocena dowodów
2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu
z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
xxx
2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające
znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu
z pkt 2.1.
albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
xxx
3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH
ZARZUTÓW I WNIOSKÓW
Lp.
Zarzut
1.
Obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego oceny zeznań Z. A. i w konsekwencji uznaniu ich wiarygodności, podczas gdy zeznania te są wewnętrznie sprzeczne, niespójne i niekonsekwentne, a nadto świadek posiadał dość wybiórczą wiedzę o samym oskarżonym, którą uzupełniał w toku sprawy,
2.
obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej oceny wyjaśnień oskarżonego O. Ł. i odmowę przyznania im waloru wiarygodności, podczas gdy oskarżony od początku wyjaśniał obszernie i konsekwentnie, nie ukrywał okoliczności, które można by poczytywać jako niekorzystne dla niego, a po wykryciu kradzieży pojazdu zadziałał w sposób sprzeczny z interesem, który by posiadał gdyby był stroną przestępczego porozumienia, a nadto osoby związane z kradzieżą pojazdu udało się ustalić właśnie ze względu na jego szybkie działanie,
3.
błędu w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść i polegał na ustaleniu, że oskarżony O. Ł. posiadał w sprawie motyw i przestępcze porozumienie było zgodne z jego interesem, podczas gdy interesu tego nie posiadał, nie mógł się realnie wzbogacić na porozumieniu i nie rozwiązałoby ono jego ówczesnych problemów finansowych,
4.
błędu w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść i polegał na braku ustalenia, że to nieustalona osoba, która przekazała pojazd Z. A. mogła posiadać bardziej szczegółowe informacje o O. Ł., które następnie przekazała lub których używała do uwiarygodnienia się przez samym Z. A..
zasadny
częściowo zasadny
x niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
x niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
x niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
x niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Apelacja wywiedziona przez obrońcę oskarżonego O. Ł. okazała się niezasadna w zakresie postawionych w niej zarzutów i wniosku, tym samym nie mogła doprowadzić do wzruszenia w pełni przekonującego i odpowiadającego prawu orzeczenia sądu I instancji.
Na wstępie należy podkreślić, iż sąd odwoławczy w pełni podzielił ustalenia dokonane przez sąd pierwszej instancji. Niezasadny był zarzut pierwszy zawarty w omawianym środku odwoławczym dotyczący obrazy art. 7 k.p.k. w zakresie oceny zeznań świadka Z. A.. Analiza zaskarżonego wyroku, jego pisemnych motywów oraz materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, w szczególności zeznań ww. świadka i wyjaśnień oskarżonego doprowadziła do wniosku, iż Sąd
meriti przy ocenie zgromadzonego materiału dowodowego nie naruszył dyspozycji art. 7 k.p.k. i wydał wyrok na podstawie prawidłowo przeprowadzonej, nienoszącej znamion dowolności analizy całokształtu ujawnionych w toku postępowania okoliczności, mających znaczenie dla przedmiotowego rozstrzygnięcia, a przeprowadzona analiza doprowadziła Sąd orzekający do prawidłowych konkluzji. Równocześnie wątpliwości Sądu Apelacyjnego nie budzą poczynione w sprawie przez Sąd
a quo ustalenia faktyczne, które obrońca jedynie w sposób polemiczny próbował podważyć.
Wbrew twierdzeniom apelującego obrońcy wartość dowodowa zeznań świadka Z. A. nie budziła wątpliwości, a sąd I instancji dokonał ich trafnej, zgodnej z art. 7 k.p.k., oceny.
Polemiczna w ww. zakresie apelacja nie zasługuje w najmniejszym stopniu na uwzględnienie.
W szczególności nie można się zgodzić, aby zeznania wskazanego świadka były wewnętrznie sprzeczne, niespójne i niekonsekwentne. Wręcz przeciwnie były one stałe, konsekwentne, spójne, logiczne i wysoce prawdopodobne w świetle zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, a dodatkowo znalazły co najmniej pośrednie oparcie w innych dowodach, w tym danych z GPS pojazdu, zeznaniach świadków D. K., Ł. P. i N. S. oraz informacjach z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Urzędu Skarbowego.
Dodać należy, że świadek Z. A. bez cienia wątpliwości rozpoznał oskarżonego O. Ł., a także szczerze przyznał, że był zły na tego mężczyznę, ponieważ zgłosił kradzież przedmiotowego pojazdu marki M. za wcześnie (k. 98).
Sąd odwoławczy nie podziela wywodów apelującego, jakoby oskarżony informował świadka A. o szczegółach swojego życia prywatnego. Poinformował jedynie ogólnie o problemach finansowych, co miało uzasadnić propozycję „układu” przedstawioną temu świadkowi, zbytecznym było natomiast przekazywanie danych osoby, która dostarczy auto oraz szczegółowych danych o pojeździe, skoro kwota 20.000 złotych musiała być korzystną dla Z. A. w stosunku do wartości samochodu, nawet przy jego sprzedaży w częściach.
Wreszcie wbrew wywodom przedstawionym w uzasadnieniu środka odwoławczego, to O. Ł. miał interes procesowy w tym, aby przedstawić taką wersję wydarzeń – niegodną z dowodami oraz zasadami wiedzy oraz doświadczenia życiowego – zgodnie, z którą uniknąłby on odpowiedzialności karnej. Świadek Z. A. nie miał natomiast żadnych powodów, aby niezgodnie z prawdą pomawiać wskazanego oskarżonego o zarzucane mu w niniejszej sprawie zachowanie.
Także podniesiona przez obrońcę okoliczność, iż oskarżony – wbrew ustaleniom – wcześniej zawiadomił policję, nie może ekskulpować O. Ł. w niniejszej sprawie. Zachowanie takie jest psychologicznie prawdopodobne i zrozumiałe, spóźnione zawiadomienie o kradzieży pojazdu byłoby bowiem sprzeczne z umowami leasingu, ubezpieczenia oraz dodatkowo wzbudzałoby wątpliwości w zakresie udziału oskarżonego w przedmiotowym zdarzeniu. O. Ł. złożył więc zawiadomienie o przestępstwie za wcześnie, obawiając się ewentualnej odpowiedzialności zarówno cywilnoprawnej, jak i karnej.
Nietrafny był więc także drugi zarzut zawarty w petitum apelacji.
Ponadto skarżący pomija – stawiając trzeci zarzut, iż oskarżony nie tylko otrzymał kwotę 20.000 złotych od Z. A., ale także liczył na wypłatę kwoty ubezpieczenia. Było to więc w jego ocenie i zamierzeniu korzystniejsze niż rozwiązanie umowy leasingu, kiedy to nie otrzymałby żadnej kwoty pieniężnej, ale też samochód zostałby przejęty przez leasingodawcę i zaległe należności byłyby dochodzone w pełnym zakresie.
Wreszcie koncepcja, jakoby to osoba, która dostarczyła pojazd Z. A. dokonała kradzieży przedmiotowego samochodu, w świetle ww. dowodów, jest całkowicie niewiarygodna, a wobec treści zeznań wskazanego odbiorcy pojazdu wręcz nieprawdziwa i musi zostać stanowczo odrzucona. Sąd odwoławczy uznał więc ostatni z zarzutów obrońcy za całkowicie niezasadny.
Reasumując: kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia doprowadziła do konstatacji, że odpowiada ono zgormadzonym w niniejszej sprawie dowodom, które zostały poddane skrupulatnej i przekonującej ocenie, odpowiadającej dyspozycji art. 7 k.p.k., ponadto zastosowane zostały właściwe przepisy prawa materialnego, a wymierzona kara nie nosi cech rażącej surowości i odpowiada zarówno stopniowi winy, jak i stopniowi społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu.
Wniosek
O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów.
zasadny
częściowo zasadny
x niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
W obliczu argumentacji przedstawionej powyżej, Sąd odwoławczy uznał za całkowicie niezasadny wnioski zawarte w apelacji obrońcy. Uniewinnienie oskarżonego musiałoby ignorować cały zgormadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy oceniony przez sąd meriti zgodnie z zasadami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego.
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
xxx
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
xxx
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Przedmiot utrzymania w mocy
Zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w P.z dnia (...). wydany w sprawie (...) w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego O. Ł..
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
Trafność ustaleń sądu I instancji i bezzasadność zarzutów apelacyjnych w ww. zakresie z powodów wyżej opisanych.
5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
Przedmiot i zakres zmiany
xxx
Zwięźle o powodach zmiany
xxx
5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
1.1.
xxx
art. 439 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
xxx
2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
Zwięźle o powodach uchylenia
xxx
3.1.
Konieczność umorzenia postępowania
art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
xxx
4.1.
xxx
Zwięźle o powodach uchylenia
xxx
5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
xxx
5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku
Przytoczyć okoliczności
xxx
xxx
6. KOSZTY PROCESU
Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku
Przytoczyć okoliczności
2
O kosztach sądowych sąd odwoławczy orzekł na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. i art. 636§1 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz art. 3 ust. 1 w zw. z art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o płatach w sprawach karnych (Dz. U. t.j. z 2023 r., poz. 123).
7. PODPIS
R. K.
K. L. G. N.