Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie I ACz 204/14

Sąd
Sąd powszechny
Data
Sygnatura
I ACz 204/14
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Jan Kremer, Regina Kurek, Teresa Rak

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt I ACz 204/14

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lutego 2014 roku

Sąd Apelacyjny w Krakowie, Wydział I Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSA Jan Kremer (spr.)

Sędziowie: SSA Teresa Rak

SSA Regina Kurek

po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 roku w Krakowie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa W. F.

przeciwko M. K. i K. K. (1)

o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego

na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 8 listopada 2013 roku, sygn. akt I C 1646/13

postanawia:

oddalić zażalenie.

I ACz 204/14

UZASADNIENIE

Powód W. F. w pozwie o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt VI C 433/09/S zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 28 maja 2013 r. zawarł wniosek o udzielenie zabezpieczenia powództwa poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego, skierowanego przeciwko P. O. (1), prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie G. pod sygn. akt KM 2212/13 w oparciu o ten tytuł wykonawczy - do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił wniosek powoda o udzielenie zabezpieczenia.

Uzasadniając to rozstrzygniecie Sąd Okręgowy wskazał, że wniosek powoda podlegał oddaleniu ze względu na brak uprawdopodobnienia dochodzonego pozwem roszczenia o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności stosownie do regulacji art. 7301 § 1 k.p.c. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że umowa z dnia 9 lipca 2009 r., zawarta pomiędzy powodem a P. O. (2), z której powód wywodzi swoje prawo do lokalu nr (...) w budynku przy ul. (...), jest bezskuteczna w stosunku do pozwanych, gdyż przed jej zawarciem tj. w dniu 13 maja 2009 r. na podstawie wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13 maja 2009 r. sygn. akt I ACa 353/09, prawo własności do przedmiotowego lokalu przeszło na rzecz pozwanych. Zdaniem Sądu Okręgowego wyrok ten ze względu na treść oświadczenia pozwanych z dnia 16 stycznia 2006 r. w przedmiocie nabycia lokalu za cenę ustaloną w tym wyroku zastąpił z chwilą jego wydania zobowiązanie P. O. (1) do złożenia oświadczenia woli wynikającego z przedwstępnej umowy sprzedaży tego lokalu zawartej z pozwanymi i zastąpił umowę i spowodował przejście przedmiotu sprzedaży na pozwanych. W tym świetle powodowi nie przysługuje skuteczne wobec pozwanych prawo do przedmiotowego lokalu, co sprawia, że roszczenie nie jest uprawdopodobnione.

Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem powód W. F., domagając się jego zmiany i uwzględnienia wniosku o udzielenie zabezpieczenia, ewentualnie jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie następujących przepisów postępowania:

1. 730 1 k.p.c. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że powód nie uprawdopodobnił dochodzonego roszczenia:

a. gdyż na podstawie wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13 maja 2009 r. sygn. akt 353/09 przeszło na rzecz pozwanych prawo własności przedmiotowego lokalu, podczas gdy wyrok ten nie zastępuje zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży, lecz jedynie oświadczeni woli P. O. (1), a pozwane swoje oświadczenia o nabyciu prawa własności tej nieruchomości lokalowej złożyły dopiero w dniu 19 kwietnia 2012 r.; a. gdyż powodowi nie przysługuje skuteczne wobec pozwanych prawo do lokalu, w sytuacji gdy powód wskazał, że takie prawo przysługuje mu na podstawie umowy z lipca 2009 r.; b. w sytuacji gdy z treści umowy z lipca 2009 r. wynika, że powód pozostawał we władaniu spornego lokalu od marca 2009 r.; 2. art. 730 1 k.p.c. w zw. z art. 755 par 1 k.p.c. w zw. z art. 736 par 1 k.p.c. i art. 738 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia; 3. art. 730 1 par 3 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i niewyważenie interesów stron; 4. art. 233 par 1 k.p.c. w zw. z art. 328 par 2 k.p.c. poprzez niedostateczne wyjaśnienie motywów oddalenia wniosku o udzielenie zabezpieczenia oraz błędną ocenę okoliczności i dowodów.

W odpowiedzi na zażalenie pozwane M. K. i K. K. wniosły o oddalenie zażalenia i zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił powództwo W. F. i orzekł o kosztach procesu.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu Apelacyjnego, zgodnej ze stanowiskiem Sądu I instancji, nie ma podstaw w niniejszej sprawie do udzielenia powodowi zabezpieczenia z uwagi na brak uprawdopodobnienia istnienia roszczenia, będącego konieczną przesłanką udzielenia zabezpieczenia, o której mowa w art. 7301 k.p.c. Przepis ten wskazuje dwie przesłanki udzielenia zabezpieczenia tj. uprawdopodobnienie roszczenia oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, które muszą wystąpić łącznie a nie spełnienie jednej z nich powoduje oddalenie wniosku o zabezpieczenie. Sąd jest zobowiązany w trakcie tymczasowego postępowania zabezpieczającego do dokonania oceny czy istnieje wysoki stopień prawdopodobieństwa, że roszczenie istnieje. Uprawdopodobnienie roszczenia wymaga jego zidentyfikowania i przytoczenia okoliczności faktycznych, na tle których ono powstało oraz środków dowodowych, których wykorzystanie w toku postępowania rozpoznawczego spowoduje wydanie orzeczenia o treści oczekiwanej przez uprawnionego (tak M. Romańska [w:] M. Romańska, O. Dumnicka, Postępowanie zabezpieczające i egzekucyjne. Komentarz, 2010 r. str. 50).

Przede wszystkim należy wskazać, że postępowanie zabezpieczające nie jest postępowaniem merytorycznym. Jego kognicja ogranicza się tylko i wyłącznie do badania przesłanek do wydania postanowienia tymczasowego.

Odnośnie przesłanki uprawdopodobnienia roszczenia zarzut naruszenia przez Sąd art. 7301 k.p.c. jest chybiony. Roszczenie jest uprawdopodobnione, jeżeli zgromadzone w sprawie dowody potwierdzają znaczną szansę na jego istnienie, co nie przesądza o jego zasadności. Tymczasem w pierwszej kolejności należy wskazać, że w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 17 grudnia 2013 r. oddalił zgłoszone w pozwie żądanie. Po drugie na obecnym etapie postępowania nie przedstawiono okoliczności poddających w tak istotny sposób stanowisko Sądu I instancji, że stanowiłoby to uprawdopodobnienie roszczenia. W konsekwencji stanowisko Sądu I instancji, powoduje, że nie są spełnione przesłanki zabezpieczenia, a więc że uprawdopodobnione, że powodowi przysługuje skuteczne wobec pozwanych prawo do korzystania z lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku przy ul. (...) w K.. Ponadto powód wywodzi swe uprawnienie z umowy dotyczącej spełnienie świadczenia w miejsce zapłaty, a więc i ta okoliczność ma znaczenie w sprawie.

Wbrew stanowisku skarżącego wyrok z dnia 13 maja 2009 r. zastąpił oświadczenie woli P. O. (1) o sprzedaży na rzecz M. K. i K. K. (1) prawa własności przedmiotowego lokalu. Z chwilą wydania tego prawomocnego wyroku, któremu została nadana klauzula wykonalności, stanowiąca podstawę wpisu prawa własności do księgi wieczystej, prawo własności tego lokalu mieszkalnego przeszło na rzecz M. K. i K. K. (1). W tym kontekście podzielić należy pogląd prawny Sądu Okręgowego wyrażony w prawomocnym postanowieniu z dnia 20 lipca 2012 r. sygn. akt II Ca 1451/12 wydanym w sprawie z wniosku M. K. i K. K. (1) przy uczestnictwie P. O. (1) o wpis prawa własności. Pozwane w niniejszej spawie są współwłaścicielkami, każda po ½ części przedmiotowego lokalu i to przejście własności nastąpiło przed datą umowy z której żalący się wywodzi swe prawo, a to przed dniem 9 lipca 2009 r.

W tej sytuacji, gdy nie są spełnione przesłanki do zabezpieczenia, wniesione przez powoda zażalenie nie mogło odnieść zamierzonego skutku, dlatego podlegało oddaleniu, o czym Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Powołane sygnatury

I C 1646/13, I ACa 353/09, II Ca 1451/12, KM 2212/13, VI C 433/09/S