Sygn. akt I ACz 1119/14
POSTANOWIENIE
Dnia 26 czerwca 2014 roku
Sąd Apelacyjny w Krakowie, Wydział I Cywilnyw składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Jan Kremer (spr.)
Sędziowie: SSAZbigniew Ducki
SSA Sławomir Jamróg
po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 roku w Krakowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa A. K.
przeciwko K. K. (1)
o separację z podziałem majątku
na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego wTarnowie z dnia 3 kwietnia 2014 roku, sygn. akt I C 388/13
postanawia:
oddalić zażalenie.
Sygn. akt I ACz 1119/14
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie udzieliłpowodowi A. K. zabezpieczenia roszczenia w ten sposób, żezasądził od pozwanej K. K. (1) tytułem alimentów na rzeczmałoletnich K. K. (2) i J. K. kwoty po 300 zł miesięcznie, tj.łącznie 600 zł miesięcznie począwszy od kwietnia 2014 r. - płatne do rąkpowoda z góry do 10 - go dnia każdego po sobie następującego miesiąca zustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek zrat - do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie.
W uzasadnieniu wydanego orzeczenia Sąd Okręgowy wskazał, żepowód uprawdopodobnił roszczenie alimentacyjne, gdyż dzieci stron sąmałoletnie, uczęszczają do szkoły podstawowej a nadto pozostają pod opiekąpowoda, przy którym ustalono ich miejsce pobytu. Określając zakresobowiązku alimentacyjnego stron zwrócił uwagę, że powód realizuje swójobowiązek alimentacyjny także poprzez osobiste starania w wychowanie iopiekę nad małoletnimi, z którymi mieszka w domu jednorodzinnym. Powódpracuje jako instruktor nauki jazdy i zarabia z tego tytułu 1.131 złmiesięcznie, ponadto otrzymuje rentę inwalidzką w kwocie 730 złmiesięcznie. Uzyskane z tytułu pracy środki przeznacza na utrzymanierodziny. W utrzymaniu pomagają rodzice powoda. Małoletnia córka korzystaz odpłatnych zajęć, za które powód płaci 50 zł. Sąd Okręgowy uznał zawiarygodne twierdzenia powoda w zakresie kosztów utrzymania małoletnichdzieci, zwłaszcza, że pozwana nie zaprzeczyła okolicznościom podanym przezpowoda w tym zakresie. Zdaniem Sądu Okręgowego zasądzona kwota 600 złmiesięcznie nie pokrywa wszystkich uzasadnionych potrzeb małoletnich.Możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanej są porównywalne do tychpowoda, a bywały i większe. Ustalając wymiar obowiązku alimentacyjnegoSąd Okręgowy wziął pod uwagę hipotetyczne dochody jakie strona byuzyskiwała gdyby w pełni wykorzystywała możliwości zarobkowaniastosownie do wykształcenia, posiadanego zawodu, umiejętności,
dotychczasowego zatrudnienia. Pozwana jest technologiem żywienia i byłazatrudniona w lokalach gastronomicznych przy organizacji m in. wesel.Wówczas zarabiała ok. 3.000 - 3.500 zł miesięcznie. W okresie ostatnich 3 latsytuacja pozwanej pogorszyła się na skutek problemów zdrowotnych.Zarabiała już tylko równowartość minimalnego wynagrodzenia za pracę.Aktualnie pozwana nie pracuje, gdyż nie przedłużono jej umowy. W związkuz tym utrzymuje się z prac dorywczych, osiągając dochody w kwocie ok. 500zł miesięcznie. Nadto otrzymuje zasiłek chorobowy w kwocie 1.000 zł.Dotychczasowe mieszkanie sprzedała za kwotę 130.000 zł a otrzymaną kwotęprzeznaczyła na zakup nowego mieszkania (100.000 zł) oraz na remont.Pozwana ponosi koszty utrzymania tego lokalu tj. czynsz i media łącznie ok.500 zł miesięcznie. Ponadto pozwana ponosi koszty swojego leczenia wwysokości 120 zł miesięcznie. Pozwana dotychczas przekazała kwotę 500 złdla dzieci oraz zapłaciła za obóz dla córki kwotę 1.400 zł.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła pozwana, zaskarżając jew całości i zarzucając mu naruszenie art. 730 1 par 3 k.p.c. poprzeznieuwzględnienie sytuacji majątkowej i finansowej pozwanej i udzieleniezabezpieczenia w sytuacji, gdy nie jest w stanie realizować swojegoobowiązku alimentacyjnego względem dzieci, bez uszczerbku dla własnegoutrzymania.
W konkluzji pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia ioddalenie wniosku powoda o udzielenie zabezpieczenia w całości ewentualnieuchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sadowi Iinstancji do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w okresie od 2013 r. do lutego2014 r. była zatrudniona w restauracji (...) w T., jednakże umowanie pracodawca nie przedłużył z pozwaną umowy. Z tytułu tej pracyuzyskiwała dochód w wysokości najniższej gwarantowanej pensji krajowej.Aktualnie przebywa na zwolnieniu chorobowym, otrzymując z tego tytułuzasiłek chorobowy w kwocie 1.000 zł miesięcznie. Nie posiada żadnychoszczędności, gdyż z kwoty uzyskanej za sprzedane mieszkanie, nabyła innemniejsze mieszkanie, w którym obecnie mieszka. Poniosła również kosztytransakcyjne i koszty remontu nabytego mieszkania. Ponosi następujące
miesięczne koszty utrzymania mieszkania: 261,79 zł tytułem czynszu, 100 złza prąd, 33 zł za gaz, 40 zł za Internet, 200 zł za telefon. W marcu 2014 r.odcięto jej prąd z powodu zaległości. Ponosi również wydatki na zakuplekarstw w kwocie 100 zł miesięcznie oraz na wizyty lekarskie 100 złkwartalnie. Spłaca pożyczki w wysokości ok. 200-400 zł miesięcznie, którezaciągnęła z przeznaczeniem na bieżące utrzymanie. Na skutekzabezpieczenia kontaktów z małoletnim synem J., ponosi koszty tychkontaktów w kwocie ok. 300 zł miesięcznie. W miarę swoich możliwościkupuje dzieciom ubrania, daje kieszonkowe. Nadto wskazała, że powód,pracując w ograniczonym wymiarze czasu pracy, nie wykorzystuje w pełniswoich możliwości zarobkowych, choćby poprzez udzielanie prywatnychlekcji nauki jazdy.
W piśmie procesowym z dnia 6 czerwca 2014 r. pozwana wskazała, żeobecnie uzyskuje dochód w wysokości 1.680 zł brutto, na dowód czegozałączyła umowę o pracę z dnia 7 maja 2014 r. Pozwana została zatrudnionaw restauracji w T. w pełnym wymiarze czasu pracy. Ponosi kosztyswojego utrzymania: 800 zł miesięcznie tytułem raty spłacanego kredytu,260 zł czynszu, 140 zł za media, 50 zł za internet.
W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o oddalenie zażalenia,podnosząc, że pozwana opuszczając dom powinna zdawać sobie sprawę zobowiązku partycypowania w kosztach utrzymania małoletnich dzieci, którenie są w stanie samodzielnie się utrzymać. Wskazał, że w związku zorzeczonym stopniem niepełnosprawności, jest bowiem rencistą, maograniczone możliwości dodatkowego zarobkowania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione.
Sąd Apelacyjny akceptuje stanowisko Sądu Okręgowego, iżzabezpieczona tytułem roszczenia alimentacyjnego kwota w łącznejwysokości 600 zł, jaką pozwana ma łożyć miesięcznie, jest adekwatna dozakresu przyczyniania się pozwanej do usprawiedliwionych potrzebmałoletnich dzieci stron w oraz do możliwości majątkowych i zarobkowychpozwanej. Nie sposób podzielić stanowiska skarżącej, domagającej się
uchylenia obowiązku alimentacyjnego, gdyż spowodowałoby to przerzuceniecałego ciężaru utrzymania i wychowania wspólnych dzieci stron na powoda.
Nietrafny jest zarzut naruszenia art. 730 1 § 3 k.p.c. Wskazać należy, żezarówno przepis art. 730 1 § 1 k.p.c., jak i art. 753 § 1 k.p.c. za wystarczającedla udzielenia zabezpieczenia uznaje jedynie uwiarygodnienie roszczenia; wwypadku małoletnich dzieci stron jest to wypadkowa ich uzasadnionychpotrzeb i możliwości obowiązanego. Tymczasem obowiązek alimentacyjnypozwanej względem dzieci, które nie są w stanie utrzymać się samodzielnienie budzi wątpliwości. Zgodnie bowiem z art. 133 § 1 k.r.o. oboje rodzice sązobowiązani do świadczeń alimentacyjnych wobec dzieci, a zakres tegoobowiązku wyznacza z jednej strony poziom usprawiedliwionych potrzebosób alimentowanych, z drugiej zaś - zarobkowe i majątkowe możliwościkażdego z zobowiązanych ( art. 135 § 1 k.r.o.). Niekwestionowane przezpozwaną koszty utrzymania dzieci stron wskazują, że powód nie jest w stanieprzyczyniać się finansowo do ich pokrycia w całości, bowiem jego możliwościzawodowe, orzeczony stopień niepełnosprawności, na to nie pozwalają,zarobki powoda wynoszą bowiem ok. 1.850 zł miesięcznie. Dzieci stronmieszkają wspólnie z powodem i to on na co dzień dba o ich utrzymanie iwychowanie czym w przeważającej części realizuje swój obowiązekalimentacyjny. Zatem w pozostałym zatem zakresie to pozwana winnapartycypować w kosztach utrzymania dzieci. Skoro pozwana osiąga zarobkiw wysokości 1.680 zł brutto, ok. 1.200 zł netto miesięcznie, to nie mapodstaw, aby wyłącznie powód miał ponosić finansowe koszty utrzymaniawspólnej małoletnich dzieci stron, skoro usprawiedliwione koszty ichutrzymania wyczerpują niemal osiągane przez niego dochody, tak, że powódmusi korzystać ze wsparcia innych osób, by pokryć koszty swojegoutrzymania. Potrzeby małoletnich dzieci oraz związane z tym wydatkiwynikają nie tylko z realizacji przez dzieci obowiązku szkolnego, ale takżegenerowane są przez rozwój dziecka zarówno fizyczny, jak i duchowy orazdaleko wykraczają poza dotychczasowe czynności podejmowane przezpozwaną względem małoletnich w zakresie realizacji obowiązkualimentacyjnego.
Niezasadny jest zarzut pozwanej sprowadzający się do udzielenia
zabezpieczenia roszczenia w wysokości przekraczającej jej możliwościmajątkowe. Należy przy tym zauważyć, iż nie kwestionuje ona miesięcznegokosztu utrzymania dzieci. Pozwana nie kwestionuje również ustaleń w częścidotyczącej jego dochodów, a stanowisko zaskarżenia opiera się natwierdzeniu, że przy zarobkach tej wysokości pozwana nie jest w stanie łożyćzabezpieczonych kwot na rzecz dzieci, gdyż naraziłoby ją to na uszczerbek wkosztach własnego utrzymania. Stanowiska powyższego nie sposóbzaaprobować Zakres usprawiedliwionych potrzeb dziecka powinien byćustalony w ten sposób, aby w razie ich zaspokojenia stopa życiowa dzieckabyła taka sama jak stopa życiowa rodziców. Nawet jednak trudna sytuacjarodziców nie zwalnia z obowiązku łożenia na konieczne utrzymaniemałoletnich dzieci stron. Rodzice winni podzielić się z dziećmi każdym, nawetnajszczuplejszym dochodem. Sam fakt, iż przyczynianie się do kosztówutrzymania rodziny stanowi dla pozwanej niedogodność finansową, niezwalnia jej z obowiązku spełniania, swych zobowiązań alimentacyjnych.Wykazywane przez pozwaną zobowiązania kredytowe nie mogą bowiemwyprzedzać zobowiązań alimentacyjnych. Wydatek pozwanej w postaci spłatyzaciągniętych pożyczek, kredytów nie ma charakteru stałego, gdyż jakprzyznała pozwana, koszt zakupu nowego mieszkania i jego wyposażenie,remont został sfinansowany w całości ze środków pochodzących ze sprzedażydotychczasowego mieszkania pozwanej. Pozwana powinna tak gospodarowaćkwotą, która pozostaje w jej dyspozycji, także poprzez choćby rozłożeniekredytu na większą ilość mniejszych miesięcznych rat, by miesięcznie mogławygospodarować kwotę potrzebną do zaspokojenia uzasadnionych potrzebmałoletnich. Wskazać należy, że pozwanej po opłaceniu należnościalimentacyjnych pozostaje kwota ok. 600 zł na pozostałe koszty własnegoutrzymania, tj. nie mniej niż powodowi na jego własne utrzymanie.
Z uwagi na powyższe, Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. wzw. z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie pozwanej oddalił.