Art. 263. u.o.p. Organ podatkowy właściwy w sprawie procesowych kar porządkowych

§ 1. O nałożeniu kary porządkowej oraz o jej uchyleniu rozstrzyga organ podatkowy, przed którym toczy się postępowanie.

§ 2. Na postanowienie o odmowie uchylenia kary przysługuje zażalenie.

§ 3. Ukaranie karą porządkową nie wyklucza możliwości zastosowania wobec opornego świadka lub biegłego środków przymusu przewidzianych wprzepisachszczególnych.

§ 4. Przepisy art. 68 § 1 i art. 70 stosuje się odpowiednio do kar porządkowych.

Komentarz do Art. 263. uop

Art. 263 Ordynacji podatkowej reguluje kwestie związane z nakładaniem i uchylaniem kar porządkowych przez organ podatkowy, przed którym toczy się postępowanie. Przepis ten ma na celu zapewnienie porządku i dyscypliny w toku postępowania podatkowego, umożliwiając organowi podatkowemu skuteczne egzekwowanie swoich uprawnień.

Komentarz do Art. 263 Ordynacji podatkowej:

Nałożenie kary porządkowej:
- Organ podatkowy, przed którym toczy się postępowanie, ma uprawnienie do nałożenia kary porządkowej. Jest to środek dyscyplinujący, który ma na celu zapewnienie prawidłowego przebiegu postępowania podatkowego.
- Kara porządkowa może być nałożona na osoby, które w sposób nieuzasadniony utrudniają postępowanie, np. poprzez niestawiennictwo na wezwanie organu podatkowego, odmowę złożenia zeznań lub dostarczenia dokumentów.
Uchylenie kary porządkowej:
- Organ podatkowy, który nałożył karę porządkową, ma również kompetencje do jej uchylenia. Uchylenie kary może nastąpić w sytuacji, gdy osoba ukarana wykaże, że przyczyny nałożenia kary ustały lub były nieuzasadnione.
- Decyzja o odmowie uchylenia kary porządkowej może być zaskarżona poprzez zażalenie. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony praw jednostki, gdyż zapewnia możliwość kontroli decyzji organu podatkowego przez wyższą instancję.
Środki przymusu:
- Nałożenie kary porządkowej nie wyklucza możliwości zastosowania innych środków przymusu przewidzianych w przepisach szczególnych. Oznacza to, że organ podatkowy może równocześnie stosować inne dostępne mu środki w celu wymuszenia określonego zachowania od opornego świadka lub biegłego.
- Przykładem takich środków mogą być grzywny, areszt lub inne sankcje przewidziane w przepisach prawa.
Odpowiednie stosowanie przepisów:
- Przepisy art. 68 § 1 i art. 70 Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio do kar porządkowych. Art. 68 § 1 dotyczy zasad doręczania pism, natomiast art. 70 reguluje kwestie przedawnienia zobowiązań podatkowych.
- Odpowiednie stosowanie tych przepisów oznacza, że zasady doręczania pism oraz przedawnienia mają zastosowanie również w kontekście kar porządkowych, co zapewnia spójność i jednolitość procedur.

Podsumowanie:

Art. 263 Ordynacji podatkowej jest istotnym narzędziem w rękach organów podatkowych, umożliwiającym skuteczne prowadzenie postępowań podatkowych. Przepis ten zapewnia równowagę między uprawnieniami organu podatkowego a ochroną praw jednostki, umożliwiając zaskarżenie decyzji o odmowie uchylenia kary porządkowej. Jednocześnie, możliwość stosowania innych środków przymusu oraz odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących doręczania pism i przedawnienia zobowiązań podatkowych, zapewnia kompleksowe uregulowanie kwestii związanych z karami porządkowymi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

kara porządkowa

organ podatkowy

uchylenie kary

postępowanie podatkowe

zażalenie

oporny świadek

przepis szczególny

środek przymusu

art. 68

art. 70

postanowienie

ukaranie.

Art. 262a.Art. 264.