Art. 12b. u.o.k.k. Stwierdzenie w decyzji wywierania decydującego wpływu na innego przedsiębiorcę

W przypadku gdy na przedsiębiorcę, który naruszył zakazy określone w art. 6 lub art. 9 ustawy lub w art. 101 lub art. 102 TFUE, był wywierany decydujący wpływ przez innego przedsiębiorcę, Prezes Urzędu stwierdza wywieranie tego wpływu w decyzji, o której mowa w art. 10 ust. 1.

Komentarz do Art. 12b. uokk

Art. 12b ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wprowadza istotne narzędzie do egzekwowania przepisów dotyczących ochrony konkurencji, szczególnie w kontekście odpowiedzialności przedsiębiorców za naruszenia zakazów antymonopolowych. Przepis ten odnosi się do sytuacji, w której przedsiębiorca narusza zakazy określone w art. 6 lub art. 9 ustawy, a także w art. 101 lub art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), będąc pod decydującym wpływem innego przedsiębiorcy.

Kluczowe elementy przepisu:

Zakres naruszeń:
- Art. 6 ustawy: Zakazuje porozumień ograniczających konkurencję, takich jak kartele, zmowy cenowe, podział rynku itp.
- Art. 9 ustawy: Dotyczy nadużywania pozycji dominującej przez przedsiębiorców.
- Art. 101 TFUE: Zakazuje porozumień, decyzji związków przedsiębiorców i praktyk uzgodnionych, które mogą wpływać na handel między państwami członkowskimi i mają na celu lub skutkują zapobieżeniem, ograniczeniem lub zakłóceniem konkurencji.
- Art. 102 TFUE: Zakazuje nadużywania pozycji dominującej na rynku wewnętrznym, które może wpływać na handel między państwami członkowskimi.
Decydujący wpływ:
- Przepis ten wprowadza możliwość przypisania odpowiedzialności przedsiębiorcy, który wywierał decydujący wpływ na innego przedsiębiorcę, naruszającego zakazy antymonopolowe. Oznacza to, że odpowiedzialność za naruszenia może być rozszerzona na podmioty, które faktycznie kontrolują działania naruszającego przedsiębiorcy.
Rola Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK):
- Prezes UOKiK ma uprawnienie do stwierdzenia wywierania decydującego wpływu w decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 10 ust. 1 ustawy. Decyzja ta może mieć istotne konsekwencje prawne, w tym możliwość nałożenia kar finansowych na przedsiębiorcę wywierającego wpływ.

Znaczenie praktyczne:

Odpowiedzialność korporacyjna: Przepis ten ma na celu zapobieganie sytuacjom, w których podmioty dominujące na rynku unikają odpowiedzialności za naruszenia prawa konkurencji, ukrywając się za strukturami korporacyjnymi. Wprowadza to większą odpowiedzialność dla grup kapitałowych i holdingów.
Egzekwowanie prawa: Umożliwia skuteczniejsze egzekwowanie przepisów antymonopolowych, ponieważ pozwala na ściganie nie tylko bezpośrednich sprawców naruszeń, ale także podmiotów, które mają decydujący wpływ na ich działania.
Prewencja: Może działać prewencyjnie, zniechęcając przedsiębiorców do angażowania się w praktyki antykonkurencyjne, wiedząc, że odpowiedzialność może być przypisana także podmiotom kontrolującym.

Wnioski:

Art. 12b ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi ważne narzędzie w walce z naruszeniami prawa konkurencji, umożliwiając przypisanie odpowiedzialności nie tylko bezpośrednim sprawcom, ale także podmiotom wywierającym decydujący wpływ. Jest to krok w kierunku bardziej efektywnego egzekwowania przepisów antymonopolowych i ochrony konkurencji na rynku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1689.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przedsiębiorca naruszający

zakaz określony

decydujący wpływ

inny przedsiębiorca

Prezes Urzędu

decyzja Prezesa

artykuł ustawy

artykuł TFUE

Art. 12a.Art. 13.