Art. 113t. u.o.k.k. Spory rozstrzygane przez właściwe organy państwa organu wnioskującego

Spory dotyczące: - są rozstrzygane przez właściwe organy państwa organu wnioskującego zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie.

1) zgodności z prawem decyzji, postanowień oraz innych dokumentów dotyczących stosowania art. 101 lub art. 102 TFUE, będących przedmiotem wniosku o powiadomienie, o którym mowa w art. 113m ust. 1,

2) kar pieniężnych lub okresowych kar pieniężnych będących przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 113s ust. 1, oraz jednolitego instrumentu dołączonego do tego wniosku

Komentarz do Art. 113t. uokk

Art. 113t ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów odnosi się do rozstrzygania sporów dotyczących zgodności z prawem decyzji, postanowień oraz innych dokumentów związanych z zastosowaniem art. 101 i art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Przepis ten określa, że takie spory są rozstrzygane przez właściwe organy państwa organu wnioskującego zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie.

1. Zakres zastosowania

Art. 113t obejmuje kilka kluczowych aspektów:

Zgodność z prawem decyzji, postanowień oraz innych dokumentów: Dotyczy to dokumentów związanych z zastosowaniem art. 101 i 102 TFUE, które są przedmiotem wniosku o powiadomienie, o którym mowa w art. 113m ust. 1.
Kary pieniężne i okresowe kary pieniężne: Dotyczy to kar będących przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 113s ust. 1, oraz jednolitego instrumentu dołączonego do tego wniosku.

2. Właściwość organów

Przepis ten jasno określa, że spory są rozstrzygane przez właściwe organy państwa organu wnioskującego. Oznacza to, że jeżeli organ z jednego państwa członkowskiego UE wnioskuje o pomoc lub powiadomienie, to spory dotyczące zgodności z prawem decyzji i innych dokumentów będą rozstrzygane przez organy tego państwa, zgodnie z jego przepisami.

3. Zgodność z przepisami krajowymi

Rozstrzyganie sporów zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie organu wnioskującego oznacza, że każde państwo członkowskie stosuje swoje własne procedury i przepisy prawne w celu rozstrzygnięcia takich sporów. Jest to istotne z punktu widzenia suwerenności państw członkowskich oraz zasady subsydiarności w prawie UE.

4. Art. 101 i 102 TFUE

Art. 101 TFUE zakazuje porozumień między przedsiębiorstwami, które mogą wpływać na handel między państwami członkowskimi i mają na celu lub skutkują zapobieżeniem, ograniczeniem lub zakłóceniem konkurencji. Art. 102 TFUE zakazuje nadużywania pozycji dominującej na rynku wewnętrznym. Przepisy te są kluczowe dla utrzymania uczciwej konkurencji na rynku wewnętrznym UE.

5. Praktyczne implikacje

W praktyce, art. 113t może mieć zastosowanie w sytuacjach, gdy organy ochrony konkurencji z różnych państw członkowskich współpracują w ramach sieci ECN (European Competition Network). W takich przypadkach, decyzje i inne dokumenty wydane przez jeden organ mogą być przedmiotem wniosku o powiadomienie lub egzekucję w innym państwie członkowskim.

Podsumowanie

Art. 113t ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi ważny element współpracy międzynarodowej w zakresie ochrony konkurencji w Unii Europejskiej. Przepis ten zapewnia, że spory dotyczące zgodności z prawem decyzji, postanowień oraz innych dokumentów związanych z art. 101 i 102 TFUE są rozstrzygane przez właściwe organy państwa organu wnioskującego, zgodnie z jego przepisami. Jest to kluczowe dla zapewnienia skutecznej i spójnej egzekucji prawa konkurencji w całej UE.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1689.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

spór prawny

organ państwowy

przepis państwowy

zgodność prawna

decyzja administracyjna

dokument urzędowy

stosowanie prawa

rozstrzygnięcie sporu

kara pieniężna

okresowa kara

jednolity instrument

wniosek powiadomienia

art. 101 TFUE

art. 102 TFUE

art. 113m

art. 113s

Art. 113s.Art. 113u.