Organ wnioskujący

„Organ wnioskujący” to pojęcie zdefiniowane w ustawie „Ochrona konkurencji i konsumentów”. Oznacza ono organ ochrony konkurencji działający w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, który zwraca się do Prezesa Urzędu z określonym wnioskiem związanym ze stosowaniem unijnych reguł ochrony konkurencji.

Definicja obejmuje kilka elementów. Po pierwsze, wnioskodawcą musi być właściwy organ ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego, a nie dowolny organ publiczny, przedsiębiorca czy osoba prywatna. Po drugie, musi on wystąpić do Prezesa Urzędu z wnioskiem w jednej ze spraw wskazanych w ustawie. Wniosek może dotyczyć powiadomienia o wstępnych zastrzeżeniach, aktach proceduralnych lub innych dokumentach związanych ze stosowaniem art. 101 albo art. 102 TFUE. Może również służyć uzyskaniu pomocy przy egzekucji kary pieniężnej lub okresowej kary pieniężnej, jeżeli została ona nałożona decyzją w związku z naruszeniem zakazu wynikającego z tych przepisów.

Pojęcie wskazuje więc nie tylko, kto składa wniosek, lecz także jaki musi być jego przedmiot. Nie każdy organ zagraniczny występujący do Prezesa Urzędu będzie organem wnioskującym w rozumieniu tej definicji. Konieczne jest zarówno pochodzenie organu z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jak i powiązanie wniosku z transgranicznym stosowaniem unijnych przepisów konkurencji albo z wykonaniem określonej kary.

W praktyce definicja porządkuje współpracę między organami ochrony konkurencji państw członkowskich. Pozwala ustalić, jaki podmiot może zwrócić się do Prezesa Urzędu o przekazanie informacji proceduralnych lub o pomoc w egzekucji kary. Ma to znaczenie dla prawidłowego obiegu dokumentów i wykonywania decyzji dotyczących naruszeń art. 101 i art. 102 TFUE. W innych ustawach występują podobne konstrukcje związane z organem składającym wniosek, między innymi w przepisach podatkowych, administracyjnych, dotyczących wykroczeń oraz obronności, jednak ich znaczenie zależy od treści właściwej regulacji.