Art. 22. kw Inne obowiązki w ramach kary ograniczenia wolności

Wymierzając karę ograniczenia wolności, organ orzekający może zobowiązać ukaranego do:

1) naprawienia w całości albo w części szkody wyrządzonej wykroczeniem;

2) przeproszenia pokrzywdzonego.

Komentarz do Art. 22. kw

Art. 61 Kodeksu wykroczeń reguluje kwestie związane z nieuprawnionym przywłaszczeniem sobie stanowiska, tytułu, stopnia, odznaczenia, odznaki, stroju lub munduru, a także z ich nieuprawnionym używaniem lub noszeniem. Przepis ten ma na celu ochronę porządku publicznego oraz godności i autorytetu instytucji, które przyznają określone tytuły, odznaczenia czy mundury.

Komentarz do Art. 61 Kodeksu wykroczeń

§ 1. Przywłaszczenie stanowiska, tytułu, stopnia, odznaczenia, odznaki, stroju lub munduru

Pierwszy paragraf art. 61 penalizuje przywłaszczenie sobie stanowiska, tytułu, stopnia, odznaczenia, odznaki, stroju lub munduru, do których sprawca nie ma prawa. Przepis ten obejmuje zarówno sytuacje, w których osoba podszywa się pod funkcjonariusza publicznego, jak i przypadki, gdy ktoś nieuprawnienie nosi mundur wojskowy, policyjny czy inne odznaczenia państwowe.

Kara za takie wykroczenie to grzywna do 1000 złotych albo kara nagany. Wybór kary zależy od okoliczności sprawy oraz stopnia społecznej szkodliwości czynu.

§ 2. Używanie zakazanych symboli i mundurów

Drugi paragraf art. 61 dotyczy używania, wytwarzania, rozpowszechniania publicznie, noszenia godła, chorągwi, odznaki lub munduru, co do których został wydany zakaz, albo odznaki lub munduru organizacji prawnie nieistniejącej, albo odznaki lub munduru, na których ustanowienie lub noszenie nie uzyskano wymaganego zezwolenia.

W tym przypadku kara jest surowsza, ponieważ przewiduje możliwość nałożenia kary aresztu albo grzywny. Surowość kary wynika z faktu, że takie działania mogą prowadzić do poważniejszych naruszeń porządku publicznego oraz wprowadzać w błąd co do tożsamości i uprawnień osoby noszącej takie symbole.

Przepadek przedmiotów

W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 można orzec, a w razie popełnienia wykroczenia określonego w § 2 orzeka się przepadek przedmiotów, które były używane do popełnienia wykroczenia. Dotyczy to zarówno przedmiotów bezpośrednio związanych z wykroczeniem (np. mundur, odznaka), jak i innych przedmiotów służących do popełnienia wykroczenia, takich jak pieczęcie, stemple, papier firmowy czy bilety wizytowe, nawet jeśli nie stanowią one własności sprawcy.

Wnioski

Art. 61 Kodeksu wykroczeń ma na celu zapobieganie nadużyciom związanym z nieuprawnionym przywłaszczeniem sobie stanowisk, tytułów, odznaczeń oraz symboli państwowych i organizacyjnych. Przepis ten chroni autorytet instytucji publicznych oraz zapobiega wprowadzaniu w błąd społeczeństwa co do tożsamości i uprawnień osób noszących określone mundury czy odznaczenia. Kara za takie wykroczenia jest zróżnicowana w zależności od stopnia społecznej szkodliwości czynu, a dodatkowo przewiduje możliwość przepadku przedmiotów używanych do popełnienia wykroczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 734.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

brak prawa

publiczne rozpowszechnianie

wymagana zgoda

Art. 21. kw Art. 23. kw