Art. 22. kw Inne obowiązki w ramach kary ograniczenia wolności

Wymierzając karę ograniczenia wolności, organ orzekający może zobowiązać ukaranego do:

1) naprawienia w całości albo w części szkody wyrządzonej wykroczeniem;

2) przeproszenia pokrzywdzonego.

Komentarz do Art. 22. kw

Art. 22 Kodeksu wykroczeń (KW) jest istotnym przepisem, który daje organom orzekającym możliwość nałożenia na sprawcę wykroczenia dodatkowych obowiązków w ramach kary ograniczenia wolności. Przepis ten przewiduje dwie konkretne formy zobowiązań: naprawienie szkody oraz przeproszenie pokrzywdzonego.

Naprawienie szkody:
- Zakres naprawienia szkody: Organ orzekający może zobowiązać ukaranego do naprawienia szkody wyrządzonej wykroczeniem w całości lub w części. Oznacza to, że sąd ma pewną elastyczność w określeniu zakresu naprawienia szkody, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy oraz możliwości sprawcy.
- Cel naprawienia szkody: Celem tego zobowiązania jest przywrócenie stanu sprzed popełnienia wykroczenia oraz zadośćuczynienie pokrzywdzonemu. Jest to forma rekompensaty, która ma na celu złagodzenie skutków wykroczenia dla pokrzywdzonego.
- Wykonanie obowiązku: W praktyce naprawienie szkody może polegać na zwrocie skradzionego mienia, zapłacie odszkodowania, naprawie uszkodzonego mienia itp.
Przeproszenie pokrzywdzonego:
- Forma przeprosin: Przepis nie precyzuje formy przeprosin, co daje organowi orzekającemu pewną swobodę w określeniu, jak mają one wyglądać. Przeprosiny mogą być złożone osobiście, pisemnie lub w inny sposób uznany za odpowiedni w danej sytuacji.
- Znaczenie przeprosin: Przeprosiny mają na celu zadośćuczynienie moralne pokrzywdzonemu. Jest to forma uznania winy i wyrażenia skruchy przez sprawcę, co może mieć pozytywny wpływ na relacje między stronami oraz na proces resocjalizacji sprawcy.
- Wykonanie obowiązku: Organ orzekający powinien określić sposób i termin wykonania tego obowiązku, aby zapewnić jego skuteczność i adekwatność do sytuacji.
Znaczenie przepisu:
- Elastyczność w orzekaniu: Art. 22 KW daje organom orzekającym narzędzie do bardziej elastycznego i indywidualnego podejścia do sprawcy wykroczenia. Pozwala to na uwzględnienie specyfiki każdej sprawy oraz na zastosowanie środków, które mogą być bardziej adekwatne i skuteczne niż standardowe kary.
- Resocjalizacja sprawcy: Zobowiązanie do naprawienia szkody i przeproszenia pokrzywdzonego może mieć pozytywny wpływ na proces resocjalizacji sprawcy, ucząc go odpowiedzialności za swoje czyny i empatii wobec pokrzywdzonych.
- Ochrona interesów pokrzywdzonych: Przepis ten podkreśla znaczenie ochrony interesów pokrzywdzonych, dając im możliwość uzyskania rekompensaty za doznane szkody oraz moralnego zadośćuczynienia.

Podsumowując, Art. 22 Kodeksu wykroczeń jest ważnym narzędziem w rękach organów orzekających, które pozwala na bardziej zindywidualizowane i sprawiedliwe podejście do karania sprawców wykroczeń, jednocześnie dbając o interesy pokrzywdzonych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2119.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

kara ograniczenia

organ orzekający

naprawienie szkody

przeproszenie pokrzywdzonego

wykroczenie

ukarany

szkoda

Art. 21.Art. 23.