Art. 21. kw Świadczenia związane z obowiązkiem pracy

§ 1. Obowiązek określony w art. 20 § 2 pkt 2 polega na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w odpowiednim zakładzie pracy, placówce służby zdrowia, opieki społecznej, organizacji lub instytucji niosącej pomoc charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej w wymiarze od 20 do 40 godzin.

§ 2. W stosunku do osoby zatrudnionej organ orzekający, zamiast obowiązku określonego w § 1, może orzec potrącenie od 10 do 25% wynagrodzenia za pracę na rzecz Skarbu Państwa albo na cel społeczny wskazany przez organ orzekający; w okresie odbywania kary ukarany nie może rozwiązać bez zgody sądu stosunku pracy.

§ 3. (uchylony)

Komentarz do Art. 21. kw

Art. 21 Kodeksu wykroczeń wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne jako jednej z form kary za popełnienie wykroczenia. Przepis ten stanowi rozwinięcie art. 20 § 2 pkt 2 Kodeksu wykroczeń, który przewiduje możliwość nałożenia na sprawcę wykroczenia obowiązku wykonywania pracy na cele społeczne.

Komentarz do Art. 21 Kodeksu wykroczeń

Zakres obowiązku

Obowiązek określony w art. 21 polega na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze od 20 do 40 godzin. Praca ta może być wykonywana w różnych miejscach, takich jak:

odpowiednie zakłady pracy,
placówki służby zdrowia,
placówki opieki społecznej,
organizacje lub instytucje niosące pomoc charytatywną,
na rzecz społeczności lokalnej.

Wybór konkretnego miejsca wykonywania pracy zależy od decyzji organu orzekającego, który powinien uwzględnić zarówno potrzeby społeczne, jak i możliwości oraz kwalifikacje osoby ukaranej.

Alternatywa dla osób zatrudnionych

W przypadku osób zatrudnionych, organ orzekający ma możliwość zastosowania alternatywnej formy kary. Zamiast obowiązku wykonywania nieodpłatnej pracy, może orzec potrącenie od 10 do 25% wynagrodzenia za pracę na rzecz Skarbu Państwa albo na cel społeczny wskazany przez organ orzekający. Taka alternatywa ma na celu umożliwienie ukaranemu kontynuowania zatrudnienia, co jest istotne zarówno z punktu widzenia jego sytuacji życiowej, jak i interesu społecznego.

Ochrona stosunku pracy

Przepis wprowadza również ochronę stosunku pracy osoby ukaranej. W okresie odbywania kary ukarany nie może rozwiązać stosunku pracy bez zgody sądu. Jest to mechanizm mający na celu zapobieżenie sytuacjom, w których osoba ukarana mogłaby unikać wykonania nałożonej kary poprzez rozwiązanie umowy o pracę. Z drugiej strony, przepis ten chroni również pracodawcę przed nagłą utratą pracownika.

Wnioski

Art. 21 Kodeksu wykroczeń jest przepisem, który w sposób elastyczny podchodzi do kwestii wykonywania kary za wykroczenie, uwzględniając różne sytuacje życiowe osób ukaranych. Przewiduje zarówno możliwość nałożenia obowiązku pracy na cele społeczne, jak i alternatywę w postaci potrącenia wynagrodzenia, co pozwala na dostosowanie kary do indywidualnych okoliczności sprawcy. Jednocześnie przepis ten wprowadza mechanizmy ochronne, które mają na celu zapewnienie, że kara zostanie wykonana w sposób skuteczny i sprawiedliwy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2119.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

obowiązek określony

kontrolowana praca

cele społeczne

zakład pracy

placówka zdrowia

opieka społeczna

pomoc charytatywna

społeczność lokalna

wymiar godzin

osoba zatrudniona

organ orzekający

potrącenie wynagrodzenia

Skarb Państwa

cel społeczny

zgoda sądu

stosunek pracy.

Art. 20.Art. 22.