Art. 151. kw Wypas zwierząt na cudzym gruncie

§ 1. Kto pasie zwierzęta gospodarskie na nienależących do niego gruntach leśnych lub rolnych albo przez takie grunty w miejscach, w których jest to zabronione, przechodzi, przejeżdża lub przegania zwierzęta gospodarskie, podlega karze grzywny do 500 złotych albo karze nagany.

§ 2. Jeżeli grunt jest zaorany, zasiany lub obsadzony, znajduje się w stanie sztucznego zalesienia, naturalnego odnowienia lub stanowi młodnik leśny do lat 20, sprawca podlega karze grzywny.

§ 3. Karze określonej w § 2 podlega również ten, kto przejeżdża lub przegania zwierzęta gospodarskie przez wodę zamkniętą i zarybioną.

§ 4. Ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego.

§ 5. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1, 2 lub 3 można orzec nawiązkę do wysokości 1500 złotych.

Komentarz do Art. 151. kw

Art. 151 Kodeksu wykroczeń reguluje kwestie związane z nieuprawnionym korzystaniem z cudzych gruntów leśnych lub rolnych przez osoby pasące zwierzęta gospodarskie. Przepis ten ma na celu ochronę własności prywatnej oraz zapewnienie odpowiedniego zarządzania gruntami rolnymi i leśnymi.

§ 1

W pierwszym paragrafie art. 151 mowa jest o sytuacji, w której ktoś pasie zwierzęta gospodarskie na nienależących do niego gruntach leśnych lub rolnych, albo przechodzi, przejeżdża lub przegania zwierzęta gospodarskie przez takie grunty w miejscach, gdzie jest to zabronione. Za takie działanie przewidziana jest kara grzywny do 500 złotych albo kara nagany. Przepis ten ma na celu zapobieganie szkodom, jakie mogą wyrządzić zwierzęta na cudzych gruntach, oraz ochronę interesów właścicieli tych gruntów.

§ 2

Drugi paragraf wprowadza surowsze sankcje w przypadku, gdy grunt jest zaorany, zasiany, obsadzony, znajduje się w stanie sztucznego zalesienia, naturalnego odnowienia lub stanowi młodnik leśny do lat 20. W takich przypadkach sprawca podlega karze grzywny, co wskazuje na większą szkodliwość społeczną takiego czynu. Ochrona tych gruntów jest szczególnie istotna ze względu na ich specyficzny charakter i znaczenie dla środowiska oraz gospodarki rolnej i leśnej.

§ 3

Paragraf trzeci rozszerza odpowiedzialność na osoby, które przejeżdżają lub przeganiają zwierzęta gospodarskie przez wodę zamkniętą i zarybioną. Takie działanie może prowadzić do zniszczenia ekosystemu wodnego oraz strat dla właścicieli zbiorników wodnych, dlatego ustawodawca przewidział za nie karę grzywny.

Ściganie na żądanie pokrzywdzonego

Ściganie wykroczeń określonych w art. 151 następuje na żądanie pokrzywdzonego. Oznacza to, że organy ścigania podejmują działania tylko wtedy, gdy osoba poszkodowana zgłosi takie żądanie. Jest to mechanizm, który pozwala właścicielom gruntów decydować, czy chcą dochodzić swoich praw w przypadku naruszenia.

Nawiązka

W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1, 2 lub 3, sąd może orzec nawiązkę do wysokości 1500 złotych. Nawiązka jest dodatkową sankcją finansową, która ma na celu zadośćuczynienie za wyrządzone szkody i działać prewencyjnie, zniechęcając do popełniania podobnych wykroczeń w przyszłości.

Podsumowanie

Art. 151 Kodeksu wykroczeń jest przepisem mającym na celu ochronę własności prywatnej oraz zapewnienie odpowiedniego zarządzania gruntami rolnymi i leśnymi. Przewiduje on różne sankcje w zależności od rodzaju naruszenia oraz stanu gruntu, co pozwala na elastyczne i adekwatne reagowanie na różne sytuacje. Ściganie na żądanie pokrzywdzonego oraz możliwość orzeczenia nawiązki dodatkowo wzmacniają ochronę interesów właścicieli gruntów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2119.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przeganianie zwierząt

grzywna

kara nagany

młodnik leśny

grunty rolne

sztuczne zalesienie

grunty zaorane

grunty zasiane

grunty obsadzone

naturalne odnowienie

wodę zamkniętą

wodę zarybioną

ściganie wykroczenia

żądanie pokrzywdzonego

nawiązka.

Art. 150.Art. 152.