Grunt leśny

Grunt leśny to grunt związany z funkcją leśną, obejmujący w szczególności las oraz tereny przeznaczone lub wykorzystywane do prowadzenia gospodarki leśnej. O jego prawnym charakterze decydują przede wszystkim ustawowe kryteria oraz dane ewidencji gruntów i budynków. Sam fakt występowania pojedynczych drzew albo zadrzewienia na działce nie przesądza jeszcze, że jest ona gruntem leśnym.

Pojęcie to należy odróżnić od pojęcia nieruchomości leśnej. Grunt leśny jest kategorią gruntu, natomiast nieruchomość może obejmować jeden grunt leśny albo większy zespół gruntów, także o różnym przeznaczeniu. W przepisach dotyczących gospodarki nieruchomościami grunty leśne są ujmowane obok gruntów zadrzewionych i zakrzewionych, użytków rolnych, nieużytków, użytków kopalnych oraz dróg. Taka klasyfikacja ma znaczenie między innymi przy podziale nieruchomości.

Znaczenie prawne i praktyczne:

• grunt leśny podlega szczególnym zasadom ochrony oraz ograniczeniom dotyczącym zmiany sposobu użytkowania i zagospodarowania;
• jego przeznaczenie jest uwzględniane w planowaniu przestrzennym, w tym przy sporządzaniu planu ogólnego i miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
• może wchodzić w skład gospodarstwa rolnego jako element zorganizowanej całości gospodarczej;
• jest uwzględniany przy scalaniu i wymianie gruntów, gdzie znaczenie mają jego rodzaj, jakość, położenie i przydatność;
• w określonych sytuacjach korzysta ze szczególnej ochrony przed uszkodzeniem, niszczeniem urządzeń, sadzonek, zasiewów lub trawy, a naruszenia mogą stanowić wykroczenia.

Grunt leśny może być także objęty ograniczeniami wynikającymi z ochrony zasobów wodnych, na przykład gdy znajduje się na terenie ochrony pośredniej ujęcia wody. W takim przypadku przepisy mogą wymagać stosowania odpowiednich upraw leśnych lub określać zakazy dotyczące sposobu użytkowania terenu. Informacja o charakterze gruntu jest ujawniana w ewidencji gruntów i budynków, która stanowi podstawowe źródło danych o rodzaju i przeznaczeniu gruntów.