Art. 295. k.p. Przerwanie biegu przedawnienia

§ 1. Bieg przedawnienia przerywa się:

1) przez każdą czynność przed właściwym organem powołanym do rozstrzygania sporów lub egzekwowania roszczeń przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia;

2) przez uznanie roszczenia.

§ 2. Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo. Jeżeli przerwa biegu przedawnienia nastąpiła wskutek jednej z przyczyn przewidzianych w § 1 pkt 1, przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie wszczęte w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia nie zostanie zakończone.

Komentarz do Art. 295. kp

Art. 295 Kodeksu pracy reguluje kwestie związane z przerwaniem biegu przedawnienia roszczeń wynikających ze stosunku pracy. Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ przedawnienie roszczeń może prowadzić do utraty możliwości ich dochodzenia.

Przerwanie biegu przedawnienia

Zgodnie z art. 295 Kodeksu pracy, bieg przedawnienia przerywa się w dwóch przypadkach:

Czynność przed właściwym organem:
- Przerwanie biegu przedawnienia następuje przez każdą czynność podjętą przed właściwym organem powołanym do rozstrzygania sporów lub egzekwowania roszczeń, która jest przedsięwzięta bezpośrednio w celu dochodzenia, ustalenia, zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia.
- Przykładem takiej czynności może być wniesienie pozwu do sądu pracy, złożenie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego czy też złożenie skargi do Państwowej Inspekcji Pracy.
Uznanie roszczenia:
- Przerwanie biegu przedawnienia następuje również przez uznanie roszczenia przez dłużnika. Uznanie może mieć formę wyraźną (np. pisemne oświadczenie) lub dorozumianą (np. częściowa zapłata długu).

Skutki przerwania biegu przedawnienia

Bieg przedawnienia na nowo:
- Po każdym przerwaniu przedawnienia, bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo. Oznacza to, że termin przedawnienia liczy się od początku od dnia następującego po dniu, w którym nastąpiło przerwanie.
Wyjątek dotyczący postępowania:
- Jeżeli przerwanie biegu przedawnienia nastąpiło wskutek czynności przed właściwym organem (np. wniesienie pozwu), przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie wszczęte w celu dochodzenia, ustalenia, zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia nie zostanie zakończone. Oznacza to, że w trakcie trwania postępowania sądowego, administracyjnego czy egzekucyjnego, termin przedawnienia jest zawieszony.

Praktyczne znaczenie

Przepis ten ma na celu ochronę praw pracowników, umożliwiając im skuteczne dochodzenie roszczeń wynikających ze stosunku pracy. Przerwanie biegu przedawnienia przez czynności przed właściwym organem lub przez uznanie roszczenia daje pracownikom dodatkowy czas na dochodzenie swoich praw, co jest szczególnie istotne w sytuacjach, gdy postępowania sądowe lub administracyjne trwają długo.

Wnioski

Art. 295 Kodeksu pracy wprowadza mechanizmy, które mają na celu zapewnienie, że pracownicy nie zostaną pozbawieni możliwości dochodzenia swoich roszczeń z powodu upływu terminu przedawnienia. Przepis ten jest istotnym elementem systemu ochrony praw pracowniczych, umożliwiającym skuteczne dochodzenie roszczeń nawet w przypadku długotrwałych postępowań.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1465.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

bieg przedawnienia

właściwy organ

rozstrzyganie sporów

egzekwowanie roszczeń

cel dochodzenia

uznanie roszczenia

przerwanie przedawnienia

nowe przedawnienie

postępowanie

ustalenie roszczenia

zaspokojenie roszczenia

zabezpieczenie roszczenia

Art. 294.Art. 297.