Art. 252. k.p.c. Zaprzeczanie prawdziwości dokumentu urzędowego

Strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego albo twierdzi, że zawarte w nim oświadczenia organu, od którego dokument ten pochodzi, są niezgodne z prawdą, powinna okoliczności te udowodnić.

Komentarz do Art. 252. kpc

Art. 252 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) stanowi istotny element regulacji dotyczących dowodów w postępowaniu cywilnym, szczególnie w kontekście dokumentów urzędowych. Przepis ten nakłada na stronę, która kwestionuje prawdziwość dokumentu urzędowego lub twierdzi, że zawarte w nim oświadczenia organu są niezgodne z prawdą, obowiązek udowodnienia tych okoliczności.

Komentarz do art. 252 k.p.c.:

Charakter dokumentu urzędowego: Dokument urzędowy to dokument sporządzony przez uprawniony organ w ramach jego kompetencji i w przewidzianej prawem formie. Dokumenty te korzystają z domniemania autentyczności i prawdziwości, co oznacza, że sąd z zasady przyjmuje ich treść za zgodną z rzeczywistością, dopóki nie zostanie udowodnione inaczej.
Ciężar dowodu: Artykuł 252 k.p.c. wprowadza zasadę, że to na stronie kwestionującej prawdziwość dokumentu urzędowego spoczywa ciężar dowodu. Oznacza to, że strona ta musi przedstawić dowody, które podważą autentyczność dokumentu lub prawdziwość zawartych w nim oświadczeń. Jest to odzwierciedlenie ogólnej zasady dowodowej, zgodnie z którą ciężar dowodu spoczywa na tym, kto z danego faktu wywodzi skutki prawne (art. 6 Kodeksu cywilnego).
Rodzaje dowodów: Strona kwestionująca dokument urzędowy może posłużyć się różnymi środkami dowodowymi, takimi jak zeznania świadków, opinie biegłych, inne dokumenty czy dowody z przesłuchania stron. Ważne jest, aby dowody te były przekonujące i wystarczające do obalenia domniemania prawdziwości dokumentu urzędowego.
Znaczenie dla praktyki sądowej: Przepis ten ma duże znaczenie praktyczne, ponieważ dokumenty urzędowe są często kluczowymi dowodami w sprawach cywilnych. Wprowadzenie obowiązku udowodnienia nieprawdziwości dokumentu urzędowego przez stronę kwestionującą jego treść ma na celu zapewnienie stabilności i pewności obrotu prawnego oraz ochronę autorytetu organów publicznych.
Konsekwencje procesowe: Niewykazanie przez stronę kwestionującą prawdziwość dokumentu urzędowego, że dokument ten jest fałszywy lub zawiera nieprawdziwe oświadczenia, skutkuje przyjęciem przez sąd, że dokument ten jest autentyczny i prawdziwy. Może to mieć decydujące znaczenie dla wyniku sprawy, zwłaszcza gdy dokument urzędowy stanowi kluczowy dowód.

Podsumowując, art. 252 k.p.c. odgrywa kluczową rolę w procesie cywilnym, chroniąc wiarygodność dokumentów urzędowych i nakładając na stronę kwestionującą ich prawdziwość obowiązek przedstawienia odpowiednich dowodów. Jest to wyraz zasady, że domniemania prawne, zwłaszcza dotyczące dokumentów urzędowych, mają na celu zapewnienie pewności i stabilności w obrocie prawnym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 468.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

prawdziwość dokumentu

oświadczenie organu

dowód okolicznośćdokument urzędowyniezgodność strona

Art. 251. kpc Art. 253. kpc