Art. 237. k.p.c. Wpływ niestawiennictwa stron

Niestawiennictwo stron na termin nie wstrzymuje przeprowadzenia dowodu, chyba że obecność stron lub jednej z nich okaże się konieczna.

Komentarz do Art. 237. kpc

Art. 237 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) stanowi, że niestawiennictwo stron na termin nie wstrzymuje przeprowadzenia dowodu, chyba że obecność stron lub jednej z nich okaże się konieczna. Przepis ten ma istotne znaczenie dla sprawności postępowania cywilnego, a jego celem jest zapobieganie przewlekłości procesów sądowych.

Analiza przepisu

Zasada ogólna: niestawiennictwo stron nie wstrzymuje przeprowadzenia dowodu
- Przepis ten ustanawia zasadę, że sąd może przeprowadzić dowód nawet w przypadku niestawiennictwa stron. Oznacza to, że brak obecności stron na rozprawie nie stanowi przeszkody dla kontynuowania postępowania dowodowego.
- Zasada ta ma na celu zapewnienie ciągłości i efektywności postępowania, minimalizując ryzyko opóźnień wynikających z absencji stron.
Wyjątek: konieczność obecności stron
- Przepis przewiduje wyjątek od zasady ogólnej, wskazując, że sąd może uznać obecność stron lub jednej z nich za konieczną. W takim przypadku niestawiennictwo może wstrzymać przeprowadzenie dowodu.
- Konieczność obecności stron może wynikać z różnych przyczyn, np. gdy sąd uzna, że osobiste wyjaśnienia stron są niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia dowodu lub gdy strony mają przedstawić dokumenty, które nie mogą być dostarczone w inny sposób.

Praktyczne zastosowanie

Ocena sądu: Decyzja o tym, czy obecność stron jest konieczna, należy do sądu. Sąd ocenia, czy brak obecności stron uniemożliwia przeprowadzenie dowodu w sposób rzetelny i kompletny.
Obowiązki stron: Strony powinny być świadome, że ich niestawiennictwo nie zwalnia ich z obowiązku współpracy z sądem. W przypadku uznania przez sąd ich obecności za konieczną, mają obowiązek stawić się na rozprawie.
Konsekwencje niestawiennictwa: Jeśli strona, której obecność została uznana za konieczną, nie stawi się na rozprawie bez usprawiedliwienia, sąd może nałożyć na nią sankcje procesowe, takie jak grzywna czy nawet przymusowe doprowadzenie.

Wnioski

Art. 237 k.p.c. jest przepisem, który ma na celu zapewnienie sprawności postępowania cywilnego, jednocześnie dając sądowi narzędzie do oceny, kiedy obecność stron jest niezbędna dla prawidłowego przeprowadzenia dowodu. Strony powinny być świadome, że ich niestawiennictwo nie zawsze będzie skutkować wstrzymaniem postępowania, co ma na celu zapobieganie przewlekłości procesów sądowych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 468.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

niestawiennictwo stron

przeprowadzenie dowodu

obecność stron

konieczność obecności

termin rozprawy

Art. 236. kpc Art. 238. kpc