Art. 236. k.p.c. Postanowienie dowodowe

§ 1. W postanowieniu o dopuszczeniu dowodu sąd oznaczy środek dowodowy i fakty, które mają nim zostać wykazane, a w miarę potrzeby i możliwości - także termin i miejsce przeprowadzenia dowodu.

§ 2. Jeżeli o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczenia dowodu wnosiła strona, w postanowieniu wystarczy powołać się na treść jej wniosku.

§ 3. Zlecając przeprowadzenie dowodu sędziemu wyznaczonemu albo sądowi wezwanemu, sąd oznaczy tego sędziego albo ten sąd. Jeżeli nie oznaczono terminu lub miejsca przeprowadzenia dowodu, oznaczy je sędzia wyznaczony albo sąd wezwany.

Komentarz do Art. 236. kpc

Art. 236 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) jest kluczowym przepisem regulującym procedurę dopuszczenia dowodów w postępowaniu cywilnym. Przepis ten określa, jakie elementy powinno zawierać postanowienie sądu o dopuszczeniu dowodu oraz jakie obowiązki spoczywają na sądzie w kontekście przeprowadzenia dowodu.

Komentarz do Art. 236 k.p.c.

1. Treść postanowienia o dopuszczeniu dowodu

Zgodnie z art. 236 k.p.c., postanowienie o dopuszczeniu dowodu powinno zawierać:

Oznaczenie środka dowodowego: Sąd musi precyzyjnie wskazać, jaki dowód ma zostać przeprowadzony (np. zeznania świadków, opinia biegłego, dokumenty).
Fakty, które mają zostać wykazane: Sąd powinien określić, jakie okoliczności faktyczne mają zostać udowodnione za pomocą danego dowodu.

2. Termin i miejsce przeprowadzenia dowodu

Przepis przewiduje, że sąd, w miarę potrzeby i możliwości, powinien również określić termin i miejsce przeprowadzenia dowodu. Jest to istotne z punktu widzenia organizacji postępowania oraz zapewnienia stronom możliwości uczestnictwa w czynnościach dowodowych.

3. Odwołanie się do wniosku strony

Jeżeli postanowienie o dopuszczeniu dowodu jest wynikiem wniosku strony, sąd może ograniczyć się do powołania się na treść tego wniosku. Oznacza to, że szczegółowe uzasadnienie postanowienia może być zastąpione odniesieniem do wniosku strony, co upraszcza procedurę i przyspiesza postępowanie.

4. Zlecenie przeprowadzenia dowodu

Sąd może zlecić przeprowadzenie dowodu:

Sędziemu wyznaczonemu: Jest to sędzia, który zostaje wyznaczony do przeprowadzenia określonych czynności dowodowych.
Sądowi wezwanemu: Jest to sąd, który zostaje wezwany do przeprowadzenia dowodu, zazwyczaj gdy dowód ma być przeprowadzony poza właściwością sądu prowadzącego sprawę.

W takim przypadku sąd musi oznaczyć, który sędzia lub sąd ma przeprowadzić dowód. Jeśli termin lub miejsce przeprowadzenia dowodu nie zostały określone w postanowieniu, obowiązek ich ustalenia spoczywa na sędzim wyznaczonym lub sądzie wezwanym.

Znaczenie praktyczne

Art. 236 k.p.c. ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ precyzyjne określenie środków dowodowych oraz faktów, które mają być nimi wykazane, jest kluczowe dla prawidłowego przebiegu postępowania dowodowego. Przepis ten zapewnia również elastyczność w organizacji przeprowadzania dowodów, co może przyczynić się do sprawniejszego i bardziej efektywnego prowadzenia postępowania.

Wnioski

Art. 236 k.p.c. jest przepisem, który ma na celu zapewnienie jasności i precyzji w zakresie dopuszczania dowodów w postępowaniu cywilnym. Przepis ten nakłada na sąd obowiązek szczegółowego określenia środków dowodowych oraz faktów, które mają być nimi wykazane, co ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego przebiegu postępowania. Jednocześnie przepis ten daje sądowi pewną elastyczność w organizacji przeprowadzania dowodów, co może przyczynić się do sprawniejszego prowadzenia sprawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1550.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

postanowienie dowodowe

środek dowodowy

fakty dowodowe

termin przeprowadzenia

miejsce przeprowadzenia

wniosek strony

sędzia wyznaczony

sąd wezwany

przeprowadzenie dowodu

oznaczenie terminu

oznaczenie miejsca.

Art. 235².Art. 237.