Art. 269. k.p.a. Prawomocność a ostateczność decyzji

Decyzje określone w innych przepisach prawnych jako prawomocne uważa się za ostateczne, chyba że z przepisów tych wynika, iż dotyczą one takiej decyzji, która została utrzymana w mocy w postępowaniu sądowym bądź też nie została zaskarżona w tym postępowaniu z powodu upływu terminu do wniesienia skargi.

Komentarz do Art. 269. kpa

Art. 269 Kodeksu postępowania administracyjnego (KPA) odnosi się do kwestii prawomocności decyzji administracyjnych i ich ostateczności. Warto przyjrzeć się bliżej temu przepisowi, aby zrozumieć jego znaczenie i zastosowanie w praktyce administracyjnej.

Komentarz do Art. 269 KPA

1. Prawomocność a ostateczność decyzji administracyjnych

Art. 269 KPA wprowadza istotne rozróżnienie między pojęciami „prawomocności” i „ostateczności” decyzji administracyjnych. W praktyce administracyjnej często używa się tych terminów zamiennie, jednak mają one różne znaczenia prawne:

Ostateczność decyzji: Decyzja administracyjna staje się ostateczna, gdy nie przysługuje od niej środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że decyzja taka kończy postępowanie administracyjne w danej instancji i jest wiążąca dla stron.
Prawomocność decyzji: Decyzja administracyjna staje się prawomocna, gdy nie można jej już zaskarżyć w postępowaniu sądowym. Prawomocność oznacza, że decyzja jest niepodważalna i nie może być zmieniona ani uchylona przez sąd administracyjny.

2. Zasada ostateczności decyzji

Art. 269 KPA stanowi, że decyzje określone w innych przepisach prawnych jako prawomocne uważa się za ostateczne, chyba że z tych przepisów wynika, iż dotyczą one decyzji, która:

Została utrzymana w mocy w postępowaniu sądowym, bądź
Nie została zaskarżona w postępowaniu sądowym z powodu upływu terminu do wniesienia skargi.

Oznacza to, że decyzje administracyjne, które w innych przepisach są określane jako prawomocne, są traktowane jako ostateczne, chyba że przepisy te wyraźnie wskazują na konieczność ich utrzymania w mocy przez sąd lub brak zaskarżenia z powodu upływu terminu.

3. Praktyczne znaczenie przepisu

Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ:

Ułatwia interpretację przepisów: Umożliwia organom administracyjnym i stronom postępowania łatwiejsze zrozumienie, kiedy decyzja jest ostateczna i jakie są jej skutki prawne.
Zapewnia pewność prawa: Strony postępowania mogą być pewne, że decyzje określone jako prawomocne w innych przepisach są ostateczne, co pozwala na stabilizację stosunków prawnych.
Ogranicza możliwość zaskarżenia: Wskazuje, że decyzje prawomocne są ostateczne, co ogranicza możliwość ich zaskarżenia w postępowaniu sądowym, chyba że przepisy stanowią inaczej.

4. Wnioski

Art. 269 KPA jest przepisem, który ma na celu uporządkowanie kwestii związanych z ostatecznością i prawomocnością decyzji administracyjnych. Jego stosowanie w praktyce administracyjnej przyczynia się do większej pewności prawa i stabilności decyzji administracyjnych. Organom administracyjnym i stronom postępowania daje jasność co do tego, kiedy decyzje są ostateczne i jakie są ich skutki prawne.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1691.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

decyzja prawomocna

przepisy prawne

postępowanie sądowe

termin skargi

przepis

skarga

Art. 268a. kpa