Art. 215. k.k. Ogłoszenie wyroku w sprawach o zniesławienie

Orzecznictwo

Znaleziono ponad 2 000 orzeczeń dotyczących art. 215 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.

1. Uzasadnienie VI Ka 434/25

   7 listopada 2025

   Stan sprawy

   Sprawa dotyczyła skazania za zniesławienie spółki budowlanej przez internetowe wpisy oskarżonych. Wpisy przypisywały spółce liczne wady przy realizacji robót budowlanych i miały charakter publiczny. Sąd odwoławczy ustalił, że nie wykazano, aby oskarżeni podawali informacje niezgodne z prawdą, ale ich publikacje mogły narazić spółkę na utratę zaufania potrzebnego do świadczenia usług budowlanych. Z materiału wynika także, że pokrzywdzony wnosił o podanie wyroku do publicznej wiadomości.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd zmienił wyrok przez usunięcie z opisu czynu sformułowania, że informacje były niezgodne z prawdą, doprecyzował skutek jako możliwość utraty zaufania potrzebnego do działalności gospodarczej oraz na podstawie art. 215 k.k. orzekł podanie wyroku do publicznej wiadomości. W pozostałej części utrzymał wyrok w mocy.

   Uzasadnienie

   Sąd uznał, że w razie skazania za zniesławienie i złożenia przez pokrzywdzonego wniosku środek z art. 215 k.k. ma charakter obligatoryjny. Przepis ten stanowi podstawę szczególną wobec ogólnych regulacji o podaniu wyroku do publicznej wiadomości i dotyczy wyłącznie wyroku skazującego. Ponieważ wniosek został zgłoszony w pierwszej instancji, brak orzeczenia tego środka był błędem prawa materialnego. Jednocześnie sąd wskazał, że dla odpowiedzialności za zniesławienie w tej sprawie nie było konieczne ustalenie nieprawdziwości wpisów, a publiczne działanie oskarżonych nie służyło obronie społecznie uzasadnionego interesu.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

2. Wyrok III K 10/17

   20 lutego 2017

   Stan sprawy

   Sprawa dotyczyła wydania wyroku łącznego wobec skazanego za kilka przestępstw, wśród których jedno wcześniejsze skazanie obejmowało czyn z dawnego art. 215 § 2 kodeksu karnego. Materiał nie zawiera opisu samego czynu związanego z tym przepisem ani zagadnienia podania wyroku do publicznej wiadomości na podstawie obecnego art. 215 k.k. Wzmianka o art. 215 pojawia się jedynie jako element kwalifikacji prawnej jednego z dawnych skazań uwzględnianych przy łączeniu kar.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd wydał wyrok łączny, połączył wskazane kary pozbawienia wolności i wymierzył nową karę łączną. Postępowanie umorzył jedynie w zakresie wykonanej już grzywny, bo brak było warunków do wydania wyroku łącznego co do tej kary.

   Uzasadnienie

   Orzeczenie nie dotyczy wykładni ani zastosowania art. 215 k.k. o ogłoszeniu wyroku w sprawach o zniesławienie. Sąd rozstrzygał wyłącznie o warunkach wydania wyroku łącznego, przepisach intertemporalnych i zasadach łączenia kar. Z dostępnego tekstu nie wynika, aby analizowano obowiązek lub sposób podania wyroku do publicznej wiadomości.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

3. Uzasadnienie IV Ka 581/16

   22 listopada 2016

   Stan sprawy

   Oskarżona została skazana między innymi za zniesławienie fryzjerki poprzez wpisy na portalu społecznościowym, w których zarzucono jej brak kwalifikacji i kompetencji zawodowych oraz użyto obraźliwej, dyskredytującej oceny jej pracy. Pokrzywdzona prowadziła salon fryzjerski i działała jako oskarżycielka prywatna. W toku sprawy złożono wniosek o podanie wyroku do publicznej wiadomości.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd odwoławczy uznał, że czyn stanowił zniesławienie za pomocą środka masowego komunikowania i przyjął kwalifikację z art. 212 § 2 k.k. Ponadto zmienił wyrok przez orzeczenie na podstawie art. 215 k.k. podania wyroku do publicznej wiadomości, nakazując zamieszczenie wyciągu z treści wyroku w części dotyczącej skazania za zniesławienie na stronie internetowej sądu przez określony czas. W pozostałym zakresie nie uwzględnił żądania publikacji w prasie.

   Uzasadnienie

   Sąd wskazał, że przy skazaniu za zniesławienie oraz przy zgłoszonym przez pokrzywdzoną wniosku orzeczenie środka z art. 215 k.k. jest obowiązkowe. Brak takiego rozstrzygnięcia w pierwszej instancji stanowił obrazę prawa materialnego. Jednocześnie sąd podkreślił, że wybór konkretnego sposobu publikacji należy do sądu, który może nie uwzględnić wniosku co do wskazanego medium. Za właściwe uznał ogłoszenie na stronie internetowej sądu, a nie w lokalnej prasie.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

Zobacz wszystkie wyniki

Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.