Art. 210. k.k. Porzucenie małoletniego lub osoby nieporadnej
§ 1. Kto wbrew obowiązkowi troszczenia się o małoletniego poniżej lat 15 albo o osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny osobę tę porzuca, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Jeżeli następstwem czynu jest śmierć osoby określonej w § 1, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 15.
Orzecznictwo
Znaleziono ponad 2 000 orzeczeń dotyczących art. 210 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.
Wyrok II Ka 633/25
- Stan sprawy
- Oskarżona, mając obowiązek troszczenia się i opieki nad matką będącą osobą nieporadną ze względu na stan psychiczny i fizyczny, pozostawiła ją samą w mieszkaniu, zamykając lokal i narażając pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia. Pokrzywdzona nie otrzymała potrzebnej opieki, a ujawnionym następstwem była jej śmierć. Z udostępnionego tekstu nie wynika bliżej, jakie były szczegółowe okoliczności codziennej opieki i przebiegu zgonu.
- Rozstrzygnięcie
- Sąd uznał oskarżoną w ramach zarzutu za winną porzucenia osoby nieporadnej połączonego z narażeniem jej na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, którego następstwem była śmierć pokrzywdzonej. Przyjął kwalifikację z art. 210 § 2 k.k. w zbiegu z art. 160 § 2 k.k. i wymierzył karę 5 lat pozbawienia wolności. Oskarżoną zwolniono od kosztów sądowych.
- Uzasadnienie
- Sąd przyjął, że oskarżona miała ciążący na niej obowiązek opieki i troszczenia się o osobę nieporadną, a mimo to porzuciła ją przez pozostawienie zamkniętej w mieszkaniu bez zapewnienia realnej pomocy. Takie zachowanie wypełniało znamiona porzucenia i jednocześnie stworzyło bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia. Skoro następstwem była śmierć pokrzywdzonej, sąd zastosował typ kwalifikowany z art. 210 § 2 k.k. oraz zbieg z przepisem o narażeniu. Z treści źródła nie wynika szersze uzasadnienie eliminacji zarzutu pozbawienia wolności z kwalifikacji końcowej.
Wyrok II K 77/21
- Stan sprawy
- Udostępniony materiał nie dotyczy art. 210 k.k. Sprawa obejmowała przede wszystkim rozbój, kradzieże i posiadanie środka odurzającego. W tekście art. 210 pojawia się jedynie incydentalnie jako dawne oznaczenie przepisu o rozboju w przywołanych rozważaniach historycznoprawnych, a nie jako podstawa odpowiedzialności za porzucenie małoletniego lub osoby nieporadnej.
- Rozstrzygnięcie
- Sąd odwoławczy częściowo zmienił wyrok przez podwyższenie jednej kary jednostkowej oraz kary łącznej, a w pozostałym zakresie utrzymał wyrok w mocy. Orzeczenie nie rozstrzygało o odpowiedzialności z art. 210 k.k. dotyczącym porzucenia małoletniego lub osoby nieporadnej.
- Uzasadnienie
- Brak podstaw do streszczenia tej sprawy jako orzeczenia dotyczącego art. 210 k.k. o porzuceniu, ponieważ źródło nie zawiera takiego zarzutu ani takiej kwalifikacji. Wzmianka o art. 210 odnosi się do historycznego przepisu o rozboju i służy jedynie argumentacji przy ocenie znamion przemocy w innej sprawie.
Uzasadnienie II K 96/15
- Stan sprawy
- Udostępniony fragment uzasadnienia opisuje działalność oskarżonego jako organizatora pracy z dziećmi i młodzieżą oraz czyny o charakterze seksualnym na szkodę małoletniej. W przekazanym tekście nie ma opisu zarzutu ani rozstrzygnięcia z art. 210 k.k. dotyczącego porzucenia małoletniego lub osoby nieporadnej.
- Rozstrzygnięcie
- Na podstawie przekazanego fragmentu nie da się ustalić rozstrzygnięcia w zakresie art. 210 k.k. Materiał nie zawiera sentencji wyroku odnoszącej się do porzucenia małoletniego lub osoby nieporadnej.
- Uzasadnienie
- Brak danych pozwalających uznać to źródło za orzeczenie dotyczące art. 210 k.k. o porzuceniu. Tekst koncentruje się na tle osobistym oskarżonego i opisach innych przestępstw, bez przedstawienia kwalifikacji z art. 210 k.k. ani motywów rozstrzygnięcia w tym zakresie.
Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.