Art. 206. k.k.w. Egzekucja należności sądowych

§ 1. Sąd wzywa osobę zobowiązaną do uiszczenia kosztów sądowych lub pieniężnej kary porządkowej do ich zapłacenia w terminie 30 dni, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu należności te ściąga się w drodze egzekucji.

§ 1a. Jeżeli koszty zostały ściągnięte w całości zgodnie z art. 11a, przepisu § 1 nie stosuje się.

§ 1b. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do wezwania do uiszczenia kosztów sądowych, o którym mowa w art. 11b

§ 1.

§ 2. W zakresie rozkładania na raty i umarzania należności sądowych stosuje się odpowiednio art. 49–51, przy czym okres rozłożenia na raty pieniężnej kary porządkowej nie może przekroczyć 6 miesięcy.

§ 3. Przepisy § 1–2 mają odpowiednie zastosowanie do wykonania orzeczenia o:

1) nawiązce na rzecz Skarbu Państwa oraz o przepadku, jeżeli jego przedmiotem jest kwota pieniężna,

2) nawiązce lub świadczeniu pieniężnym na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej – z tym że okres rozłożenia na raty tych należności nie może przekroczyć 1 roku.

§ 3a. Nie rozkłada się na raty kosztów sądowych, nawiązki na rzecz Skarbu Państwa, nawiązki lub świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej i przepadku, którego przedmiotem jest kwota pieniężna, jeżeli podlegają wykonaniu w sposób, o którym mowa w art. 11a lub art. 11b

§ 1.

§ 4. W razie zasądzenia kosztów sądowych na rzecz jednostki samorządu terytorialnego sąd, z urzędu i bez pobierania jakichkolwiek opłat, przesyła tytuł egzekucyjny jednostce samorządu terytorialnego. Przepisów § 1 i 2 oraz art. 12a nie stosuje się.

Komentarz do Art. 206. kkw

Art. 206 Kodeksu karnego wykonawczego (k.k.w.) reguluje procedurę egzekucji kosztów sądowych oraz kar pieniężnych, które zostały nałożone na osobę zobowiązaną. Przepis ten jest istotny z punktu widzenia zarówno osób zobowiązanych do uiszczenia tych należności, jak i organów sądowych odpowiedzialnych za ich egzekucję.

§ 1. Wezwanie do zapłaty i egzekucja

Zgodnie z § 1, sąd wzywa osobę zobowiązaną do uiszczenia kosztów sądowych lub pieniężnej kary porządkowej do ich zapłacenia w terminie 30 dni. W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu, należności te są ściągane w drodze egzekucji. Jest to standardowa procedura, która ma na celu zapewnienie, że zobowiązania finansowe wynikające z orzeczeń sądowych są realizowane.

Wyjątek od stosowania § 1

Jeżeli koszty zostały ściągnięte w całości zgodnie z art. 11a, przepisu § 1 nie stosuje się. Art. 11a dotyczy sytuacji, w których koszty sądowe są ściągane bezpośrednio przez sąd z majątku osoby zobowiązanej, co eliminuje potrzebę dodatkowego wezwania do zapłaty.

§ 2. Rozkładanie na raty i umarzanie należności

Przepis § 2 wprowadza możliwość rozkładania na raty i umarzania należności sądowych, stosując odpowiednio art. 49-51 k.k.w. Jednakże, okres rozłożenia na raty pieniężnej kary porządkowej nie może przekroczyć 6 miesięcy. Jest to istotne ograniczenie, które ma na celu zapewnienie, że kary porządkowe są egzekwowane w stosunkowo krótkim czasie.

Nawiązki i świadczenia pieniężne

Przepisy § 1-2 mają odpowiednie zastosowanie do wykonania orzeczeń o nawiązce na rzecz Skarbu Państwa oraz o przepadku, jeżeli jego przedmiotem jest kwota pieniężna, nawiązce lub świadczeniu pieniężnym na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Jednakże, okres rozłożenia na raty tych należności nie może przekroczyć 1 roku. Jest to kolejny mechanizm mający na celu zapewnienie, że zobowiązania finansowe są realizowane w rozsądnym czasie.

Wyłączenia z możliwości rozkładania na raty

Nie rozkłada się na raty kosztów sądowych, nawiązki na rzecz Skarbu Państwa, nawiązki lub świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej i przepadku, którego przedmiotem jest kwota pieniężna, jeżeli podlegają wykonaniu w sposób, o którym mowa w art. 11a lub art. 11b § 1. Oznacza to, że w pewnych sytuacjach, gdy egzekucja jest prowadzona bezpośrednio przez sąd, nie ma możliwości rozłożenia tych należności na raty.

Koszty sądowe na rzecz jednostki samorządu terytorialnego

W razie zasądzenia kosztów sądowych na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, sąd z urzędu i bez pobierania jakichkolwiek opłat przesyła tytuł egzekucyjny jednostce samorządu terytorialnego. Jest to procedura mająca na celu ułatwienie egzekucji tych należności przez jednostki samorządu terytorialnego.

Wyłączenia z zastosowania przepisów

Przepisów § 1 i 2 oraz art. 12a nie stosuje się w określonych sytuacjach, co oznacza, że pewne kategorie należności są wyłączone spod standardowych procedur egzekucyjnych przewidzianych w tych przepisach.

Podsumowanie

Art. 206 k.k.w. wprowadza szczegółowe zasady dotyczące egzekucji kosztów sądowych i kar pieniężnych, z uwzględnieniem możliwości rozkładania na raty i umarzania należności. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia skutecznej realizacji zobowiązań finansowych wynikających z orzeczeń sądowych, jednocześnie wprowadzając mechanizmy ochronne dla osób zobowiązanych, takie jak możliwość rozłożenia na raty w określonych przypadkach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 911.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.