Art. 45. k.k.s. Środki karne a przedawnienie i zatarcie skazania

§ 1. Do przedawnienia wykonania środków karnych wymienionych w art. 22 § 2 pkt 2-7 stosuje się odpowiednio art. 103 § 1 pkt 3 Kodeksu karnego.

§ 1a. Środków zabezpieczających określonych w art. 22 § 3 nie można wykonać, jeżeli od uprawomocnienia się orzeczenia upłynęło 10 lat.

§ 2. Do zatarcia skazania w odniesieniu do środków karnych wymienionych w art. 22 § 2 pkt 2-7 stosuje się odpowiednio art. 107 § 6 Kodeksu karnego.

Komentarz do Art. 45. kks

Zgodnie z art. 45 Kodeksu Karnego Skarbowego, przedawnienie wykonania środków karnych wymienionych w art. 22 § 2 pkt 2-7 jest regulowane przez art. 103 § 1 pkt 3 Kodeksu Karnego. Oznacza to, że termin przedawnienia wykonania tych środków karnych jest taki sam jak termin przedawnienia określony w Kodeksie Karnym.

Natomiast środki zabezpieczające określone w art. 22 § 3 nie mogą być wykonane, jeśli od uprawomocnienia się orzeczenia minęło 10 lat. Oznacza to, że po upływie 10 lat od uprawomocnienia się orzeczenia, nie można już egzekwować tych środków zabezpieczających.

Z kolei zatarcie skazania w odniesieniu do środków karnych wymienionych w art. 22 § 2 pkt 2-7 regulowane jest przez art. 107 § 6 Kodeksu Karnego. Oznacza to, że zatarcie skazania w tych przypadkach następuje zgodnie z przepisami Kodeksu Karnego.

W skrócie, art. 45 Kodeksu Karnego Skarbowego odnosi się do przedawnienia wykonania środków karnych, środków zabezpieczających oraz zatarcia skazania w określonych sytuacjach, korzystając z odpowiednich przepisów Kodeksu Karnego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

przedawnienie wykonania

środki karne

art. 22

Kodeks karny

środki zabezpieczające

uprawomocnienie się orzeczenia

zatarcie skazania

art. 107

10 lat

Art. 44.Art. 46.