Art. 912. k.c. Niezbywalność

Prawo dożywocia jest niezbywalne.

Komentarz do Art. 912. kc

Art. 912 Kodeksu cywilnego stanowi, że prawo dożywocia jest niezbywalne. Jest to przepis, który ma na celu ochronę interesów osoby uprawnionej do dożywocia, zapewniając jej stabilność i pewność w korzystaniu z tego prawa.

Prawo dożywocia jest instytucją prawną, która polega na tym, że właściciel nieruchomości przenosi jej własność na inną osobę w zamian za dożywotnie utrzymanie. Osoba, która nabywa nieruchomość, zobowiązuje się do zapewnienia dożywotniego utrzymania zbywcy, co może obejmować m.in. dostarczanie mieszkania, wyżywienia, opieki medycznej i innych potrzebnych świadczeń.

Niezbywalność prawa dożywocia oznacza, że osoba uprawniona do dożywocia nie może przenieść tego prawa na inną osobę. Jest to istotne z kilku powodów:

Ochrona interesów dożywotnika: Niezbywalność prawa dożywocia chroni dożywotnika przed ewentualnymi próbami wyzbycia się tego prawa pod wpływem nacisków lub w wyniku niekorzystnych decyzji. Zapewnia to stabilność i pewność, że dożywotnik będzie mógł korzystać z przysługujących mu świadczeń do końca życia.
Zabezpieczenie zobowiązań nabywcy nieruchomości: Niezbywalność prawa dożywocia zabezpiecza również interesy nabywcy nieruchomości, który zobowiązał się do świadczeń na rzecz dożywotnika. Dzięki temu nabywca ma pewność, że jego zobowiązania nie zostaną przeniesione na inną osobę, co mogłoby skomplikować realizację umowy dożywocia.
Stabilność stosunków prawnych: Niezbywalność prawa dożywocia przyczynia się do stabilności stosunków prawnych między stronami umowy dożywocia. Zapewnia to, że umowa będzie realizowana zgodnie z pierwotnymi ustaleniami, co jest korzystne zarówno dla dożywotnika, jak i nabywcy nieruchomości.

W praktyce oznacza to, że dożywotnik nie może sprzedać, darować ani w inny sposób przenieść swojego prawa do dożywocia na inną osobę. Może jednak zrzec się tego prawa, co wymaga zgody nabywcy nieruchomości i może wiązać się z koniecznością zawarcia odpowiedniej umowy.

Podsumowując, art. 912 Kodeksu cywilnego, ustanawiający niezbywalność prawa dożywocia, pełni ważną funkcję ochronną, zapewniając stabilność i pewność w realizacji umowy dożywocia oraz zabezpieczając interesy zarówno dożywotnika, jak i nabywcy nieruchomości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

prawo dożywocia

prawo niezbywalne

Art. 911. kc Art. 913. kc