Art. 392. k.c. Umowa o zwolnienie dłużnika od obowiązku świadczenia

Jeżeli osoba trzecia zobowiązała się przez umowę z dłużnikiem zwolnić go od obowiązku świadczenia, jest ona odpowiedzialna względem dłużnika za to, że wierzyciel nie będzie od niego żądał spełnienia świadczenia.

Komentarz do Art. 392. kc

Art. 392 Kodeksu cywilnego reguluje instytucję tzw. umowy o przejęcie długu przez osobę trzecią. Przepis ten stanowi, że jeżeli osoba trzecia zobowiązała się przez umowę z dłużnikiem zwolnić go od obowiązku świadczenia, to jest ona odpowiedzialna względem dłużnika za to, że wierzyciel nie będzie od niego żądał spełnienia świadczenia.

Komentarz do art. 392 KC:

Charakter prawny umowy:
- Umowa, o której mowa w art. 392 KC, jest umową między dłużnikiem a osobą trzecią, w której osoba trzecia zobowiązuje się do przejęcia długu dłużnika. Jest to umowa o charakterze gwarancyjnym, mająca na celu zwolnienie dłużnika z obowiązku świadczenia wobec wierzyciela.
Strony umowy:
- Stronami umowy są dłużnik oraz osoba trzecia. Wierzyciel nie jest stroną tej umowy, ale jest jej beneficjentem, ponieważ umowa ma na celu zaspokojenie jego roszczeń.
Zakres odpowiedzialności osoby trzeciej:
- Osoba trzecia, która zobowiązała się zwolnić dłużnika od obowiązku świadczenia, ponosi odpowiedzialność względem dłużnika za to, że wierzyciel nie będzie żądał spełnienia świadczenia od dłużnika. Oznacza to, że osoba trzecia musi podjąć wszelkie działania, aby wierzyciel nie dochodził roszczeń od dłużnika.
Skutki niewykonania zobowiązania przez osobę trzecią:
- W przypadku, gdy osoba trzecia nie wywiąże się ze swojego zobowiązania i wierzyciel będzie żądał spełnienia świadczenia od dłużnika, dłużnik może dochodzić od osoby trzeciej odszkodowania za niewykonanie umowy. Odszkodowanie to powinno obejmować wszelkie szkody poniesione przez dłużnika w wyniku niewykonania zobowiązania przez osobę trzecią.
Charakter odpowiedzialności osoby trzeciej:
- Odpowiedzialność osoby trzeciej ma charakter kontraktowy, co oznacza, że wynika bezpośrednio z umowy zawartej między dłużnikiem a osobą trzecią. W przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez osobę trzecią, dłużnik może dochodzić roszczeń na podstawie przepisów o odpowiedzialności kontraktowej.
Relacja między dłużnikiem a wierzycielem:
- Umowa zawarta na podstawie art. 392 KC nie zmienia bezpośrednio relacji między dłużnikiem a wierzycielem. Wierzyciel nadal ma prawo dochodzić roszczeń od dłużnika, chyba że osoba trzecia skutecznie zwolni dłużnika z obowiązku świadczenia. W praktyce oznacza to, że wierzyciel może nadal żądać spełnienia świadczenia od dłużnika, dopóki osoba trzecia nie spełni swojego zobowiązania.

Podsumowując, art. 392 Kodeksu cywilnego wprowadza mechanizm ochrony dłużnika poprzez umożliwienie zawarcia umowy z osobą trzecią, która zobowiązuje się zwolnić dłużnika z obowiązku świadczenia. Odpowiedzialność osoby trzeciej ma charakter kontraktowy i obejmuje obowiązek podjęcia wszelkich działań, aby wierzyciel nie dochodził roszczeń od dłużnika. W przypadku niewykonania zobowiązania przez osobę trzecią, dłużnik ma prawo dochodzić odszkodowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

osoba trzecia

umowa dłużnika

obowiązek świadczeń

odpowiedzialność dłużnika

żądanie spełnienia

świadczenie wierzyciela

zobowiązania umowy

odpowiedzialność względem

spełnienie świadczenia

wierzyciel dłużnika

Art. 391. kc Art. 393. kc