Art. 123. k.c. Przerwanie biegu terminu przedawnienia

§ 1. Bieg przedawnienia przerywa się:

1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia;

2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje;

3) (uchylony)

Komentarz do Art. 123. kc

Art. 123 Kodeksu cywilnego (KC) reguluje kwestie związane z przerwaniem biegu przedawnienia roszczeń. Przedawnienie jest instytucją prawa cywilnego, która polega na tym, że po upływie określonego czasu wierzyciel traci możliwość skutecznego dochodzenia swojego roszczenia przed sądem. Przerwanie biegu przedawnienia oznacza, że dotychczasowy okres przedawnienia przestaje być liczony, a po ustaniu przyczyny przerwania biegnie on na nowo.

Komentarz do Art. 123 KC:

1. Czynności przed sądem lub innym organem

Pierwszy punkt art. 123 § 1 KC wskazuje, że bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju, a także przed sądem polubownym. Warunkiem jest, aby czynność ta była przedsięwzięta bezpośrednio w celu dochodzenia, ustalenia, zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia.

Czynności przed sądem: Mogą to być różne działania, takie jak wniesienie pozwu, złożenie wniosku o zabezpieczenie roszczenia, czy też złożenie apelacji.
Czynności przed innym organem: Dotyczy to organów administracyjnych lub innych instytucji, które są uprawnione do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń, np. komorników.
Sąd polubowny: Przerwanie biegu przedawnienia może nastąpić również w wyniku działań przed sądem polubownym, co jest istotne w kontekście arbitrażu.

2. Uznanie roszczenia

Drugi punkt art. 123 § 1 KC wskazuje, że bieg przedawnienia przerywa się przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje.

Uznanie roszczenia: Może mieć formę uznania właściwego (wyraźnego) lub niewłaściwego (dorozumianego). Uznanie właściwe to wyraźne oświadczenie dłużnika, że uznaje roszczenie, np. poprzez podpisanie ugody. Uznanie niewłaściwe może wynikać z zachowania dłużnika, które jednoznacznie wskazuje na uznanie roszczenia, np. częściowa spłata długu.

Praktyczne znaczenie

Przerwanie biegu przedawnienia ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ po przerwaniu biegu przedawnienia termin przedawnienia zaczyna biec na nowo. Oznacza to, że wierzyciel zyskuje dodatkowy czas na dochodzenie swojego roszczenia. Warto również zauważyć, że przerwanie biegu przedawnienia może nastąpić wielokrotnie, co w praktyce może znacznie wydłużyć okres, w którym roszczenie jest możliwe do dochodzenia.

Wnioski

Art. 123 KC jest kluczowym przepisem dla wierzycieli, którzy chcą zabezpieczyć swoje roszczenia przed upływem terminu przedawnienia. Zrozumienie mechanizmów przerwania biegu przedawnienia pozwala na skuteczniejsze zarządzanie roszczeniami i minimalizowanie ryzyka ich przedawnienia. Dla dłużników natomiast świadomość tych przepisów jest istotna, aby unikać nieświadomego przerwania biegu przedawnienia, co mogłoby prowadzić do przedłużenia okresu, w którym są zobowiązani do spełnienia roszczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1610.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

bieg przedawnienia

czynność przed sądem

organ rozpoznawania

egzekwowanie roszczeń

sąd polubowny

dochodzenie roszczenia

ustalenie roszczenia

zaspokojenie roszczenia

zabezpieczenie roszczenia

uznanie roszczenia

osoba przeciwko

roszczenie przysługuje

Art. 122.Art. 124.