Właściciel obiektu

„Właściciel obiektu” to podmiot, któremu przysługuje prawo własności do danego obiektu, w szczególności obiektu budowlanego. Termin ten nie stanowi jednej, ogólnej definicji ustawowej, lecz jest używany w przepisach w znaczeniu wynikającym z prawa własności oraz z regulacji dotyczących określonego rodzaju obiektu.

Właścicielem może być osoba fizyczna, osoba prawna albo inny podmiot, któremu przepisy przyznają zdolność do nabywania praw. Własność obejmuje co do zasady uprawnienie do korzystania z obiektu, pobierania z niego pożytków oraz rozporządzania nim, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z ustaw, zasad współżycia społecznego i praw innych osób. Jeżeli prawo własności przysługuje kilku osobom, występuje współwłasność, a obowiązki mogą dotyczyć wszystkich współwłaścicieli zgodnie z zakresem ich praw.

W Prawie budowlanym właściciel obiektu jest odrębną kategorią od inwestora i zarządcy. Inwestor odpowiada przede wszystkim za proces budowy, natomiast zarządca zajmuje się bieżącym prowadzeniem i utrzymaniem obiektu na podstawie określonego tytułu lub powierzenia. Jedna osoba może jednak pełnić wszystkie te role jednocześnie. Właściciel nie musi być więc inwestorem, który wybudował obiekt, ani zarządcą faktycznie zajmującym się jego eksploatacją.

Znaczenie praktyczne tego terminu polega na tym, że właściciel może być adresatem obowiązków związanych ze stanem technicznym, użytkowaniem, utrzymaniem lub rozbiórką obiektu. W określonych postępowaniach administracyjnych obowiązki i koszty mogą zostać nałożone na inwestora, właściciela albo zarządcę, zależnie od charakteru sprawy i ustaleń organu. Właściciel może również występować jako podmiot składający wniosek lub uczestniczący w postępowaniach dotyczących legalizacji, rozbiórki albo usunięcia nieprawidłowości. O tym, jakie konkretnie obowiązki go obciążają, decydują przepisy regulujące dany obiekt i rodzaj naruszenia.