Art. 56b. Cena oszacowania i oświadczenia

1. Sprzedaż, o której mowa w niniejszym dziale, na rzecz podmiotów wskazanych w art. 128 dopuszczalna jest wyłącznie po cenie sprzedaży nieniższej niż cena oszacowania. Cenę oszacowania ustala sąd na podstawie dowodu z opinii biegłego.

2. Wnioskodawca i potencjalny nabywca składają oświadczenie, czy między nimi a dłużnikiem nie zachodzą stosunki, o których mowa w art. 128.

Komentarz do Art. 56b.

Sprzedaż, o której mowa w tym dziale, na rzecz podmiotów wskazanych w art. 128 może nastąpić wyłącznie za cenę nie niższą niż cena oszacowania. Oznacza to, że cena sprzedaży nie może być niższa od wartości przyjętej jako cena oszacowania. Przepis nie ustanawia zakazu sprzedaży za cenę wyższą. Cenę oszacowania ustala sąd. Podstawą tego ustalenia jest dowód z opinii biegłego, czyli ocena przedstawiona przez osobę posiadającą wiadomości potrzebne do dokonania oszacowania. Ostateczne określenie ceny oszacowania należy więc do sądu, który uwzględnia opinię biegłego jako wskazany w przepisie dowód. Wnioskodawca oraz potencjalny nabywca muszą złożyć oświadczenia dotyczące tego, czy między każdym z nich a dłużnikiem zachodzą stosunki, o których mowa w art. 128. Oświadczenia powinny zatem obejmować informację o istnieniu albo nieistnieniu takich stosunków. Obowiązek ten dotyczy obu wskazanych osób, niezależnie od tego, czy sprzedaż ostatecznie dojdzie do skutku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 913.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

sprzedaż

cena oszacowania

sąd

opinia biegłego

wnioskodawca

potencjalny nabywca

oświadczenie

Art. 56ab.Art. 56c.