Art. 239a. Przerwanie biegu przedawnienia

Zgłoszenie wierzytelności przerywa bieg terminu przedawnienia. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu albo umorzeniu postępowania upadłościowego.

Komentarz do Art. 239a.

Zgłoszenie wierzytelności przerywa bieg terminu przedawnienia. Oznacza to, że od momentu dokonania zgłoszenia termin, który upływał na dochodzenie wierzytelności, przestaje biec na dotychczasowych zasadach. Samo zgłoszenie wierzytelności jest więc zdarzeniem, z którym przepis wiąże skutek w postaci przerwania biegu przedawnienia. Po przerwaniu termin nie biegnie dalej od miejsca, w którym się zatrzymał. Zaczyna biec na nowo, ale dopiero po zakończeniu albo umorzeniu postępowania upadłościowego. Wymagane jest przy tym, aby postanowienie o zakończeniu albo umorzeniu tego postępowania stało się prawomocne. Nowy termin rozpoczyna się od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się takiego postanowienia. Dla ustalenia początku jego biegu trzeba więc uwzględnić dwa elementy: rodzaj rozstrzygnięcia kończącego postępowanie upadłościowe oraz dzień, w którym to rozstrzygnięcie stało się prawomocne. Przepis wskazuje jedynie moment rozpoczęcia biegu terminu po przerwaniu, bez określania jego długości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 913.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

umorzenie postępowania upadłościowego

Art. 238.Art. 240.