Zgłoszenie wierzytelności

Zgłoszenie wierzytelności to formalne oświadczenie wierzyciela, w którym wskazuje on istnienie, wysokość i podstawę przysługującego mu roszczenia wobec podmiotu objętego likwidacją, upadłością albo innym szczególnym postępowaniem. Służy ujawnieniu wierzytelności organowi prowadzącemu postępowanie, aby mogła zostać zbadana, ujęta w odpowiednim wykazie oraz uwzględniona przy podziale majątku.

Zgłoszenie powinno pozwalać na identyfikację wierzyciela i dłużnika oraz określać w szczególności:

• kwotę wierzytelności, z rozbiciem na należność główną, odsetki i inne należności uboczne,
• podstawę prawną i faktyczną roszczenia,
• termin wymagalności,
• informacje o zabezpieczeniach, prawach pierwszeństwa lub potrąceniu,
• dowody potwierdzające istnienie wierzytelności.

W postępowaniu upadłościowym zgłoszenie składa się syndykowi w formie i terminie określonych w przepisach. Na jego podstawie wierzytelność jest weryfikowana i może zostać umieszczona na liście wierzytelności. Samo zgłoszenie nie oznacza jeszcze uznania roszczenia. Syndyk może je uwzględnić, zakwestionować albo zwrócić z przyczyn formalnych. Zgłoszenie po terminie może wiązać się z obowiązkiem poniesienia dodatkowych kosztów, a zwrot zgłoszenia może podlegać zaskarżeniu. Ustawa określa również wpływ zgłoszenia na bieg terminu przedawnienia.

W postępowaniach likwidacyjnych, w tym dotyczących spółek lub fundacji rodzinnych, zgłoszenie wierzytelności jest odpowiedzią na publiczne wezwanie wierzycieli. Umożliwia likwidatorowi ustalenie zobowiązań podmiotu, ich zaspokojenie albo zabezpieczenie, na przykład przez złożenie odpowiedniej sumy do depozytu sądowego. Szczególne zasady zgłaszania mogą obowiązywać także w postępowaniach kompensacyjnych. Znaczenie zgłoszenia polega przede wszystkim na formalnym włączeniu wierzyciela do postępowania i stworzeniu podstawy do udziału w podziale środków uzyskanych z majątku dłużnika.