Art. 56. Odesłanie

Poza tym do zaskarżenia czynności prawnych upadłego, zdziałanych ze szkodą wierzycieli, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego oraz przepisy poniższe.

Komentarz do Art. 56.

Przepis nie obowiązuje. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. Obowiązującym dziś aktem o upadłości jest ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe. Poniższe omówienie opisuje stan prawny z okresu, w którym przepis obowiązywał, i służy do czytania dawnych akt oraz starszego orzecznictwa.

Przepis określał podstawę zaskarżania czynności prawnych dokonanych przez upadłego, jeżeli czynności te zostały dokonane ze szkodą dla wierzycieli. Chodziło więc o takie działania upadłego, które mogły naruszać interesy osób uprawnionych do zaspokojenia z jego majątku. Sam przepis nie wyjaśniał, jakie dokładnie czynności mogły zostać zakwestionowane ani na czym szczegółowo polegała szkoda wierzycieli. W sprawach dotyczących takiego zaskarżenia należało odpowiednio stosować przepisy Kodeksu cywilnego oraz przepisy zamieszczone poniżej w tym samym akcie. Sformułowanie „odpowiednio” wskazywało, że regulacje te miały być stosowane z uwzględnieniem szczególnego kontekstu upadłości, a niekoniecznie w sposób mechaniczny. Przepis odsyłał zatem do dwóch grup regulacji: ogólnych przepisów Kodeksu cywilnego oraz dalszych przepisów prawa upadłościowego. Nie ustanawiał samodzielnie całej procedury zaskarżania, lecz wskazywał przepisy, które należało brać pod uwagę przy ocenie czynności upadłego dokonanych ze szkodą dla wierzycieli.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zaskarżenieczynność prawnaupadły szkoda wierzyciel kodeks cywilny

Art. 55.Art. 57.