Art. 17¹. Odpowiedzialność za szkodę wierzyciela

§ 1. Kto nie wykona obowiązku określonego w art. 5 § 1 lub 2, odpowiada za szkodę wyrządzoną przez to wierzycielowi, chyba że nie ponosi winy. Jeżeli obowiązku nie dopełniło kilka osób, ich odpowiedzialność jest solidarna.

§ 2. W sprawach, o których mowa w § 1, orzeka sąd gospodarczy.

Komentarz do Art. 17¹.

Przepis nie obowiązuje. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. Obowiązującym dziś aktem o upadłości jest ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe. Poniższe omówienie opisuje stan prawny z okresu, w którym przepis obowiązywał, i służy do czytania dawnych akt oraz starszego orzecznictwa.

Przepis przewidywał odpowiedzialność osoby, która nie wykonała obowiązku określonego w art. 5 § 1 lub 2. Odpowiedzialność powstawała wtedy, gdy wskutek niewykonania obowiązku wierzyciel poniósł szkodę. Chodziło więc o naprawienie uszczerbku, który pozostawał w związku z zaniechaniem wymaganej czynności. Odpowiedzialność nie miała charakteru bezwarunkowego. Osoba, która nie dopełniła obowiązku, nie odpowiadała za szkodę, jeżeli wykazała, że nie ponosiła winy. Przepis wiązał zatem możliwość uwolnienia się od odpowiedzialności z brakiem zawinienia po stronie osoby zobowiązanej. Jeżeli tego samego obowiązku nie dopełniło kilka osób, ich odpowiedzialność była solidarna. Oznaczało to, że wierzyciel mógł dochodzić naprawienia szkody od wszystkich tych osób łącznie albo od wybranej z nich, a odpowiedzialność każdej z nich obejmowała całość szkody objętej przepisem. W sprawach dotyczących tej odpowiedzialności orzekał sąd gospodarczy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

sąd gospodarczy

Art. 17.Art. 17².