Sygn. akt V GC 496/19
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 stycznia 2020 roku
Sąd Rejonowy w Ostrołęce V Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia Rafał Rogiński
Protokolant: sekr. sądowy Monika Grodzka
po rozpoznaniu w dniu 03 stycznia 2020 roku w Ostrołęce
na rozprawie sprawy z powództwa P. R. PESEL (...)
przeciwko P. S. NIP: (...)
o zapłatę 52.350,00 zł
orzeka:
1. zasądza od pozwanego P. S. na rzecz powoda P. R. kwotę 52.350,00 zł (pięćdziesiąt dwa tysiące trzysta pięćdziesiąt złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 15 stycznia 2015 roku do dnia zapłaty;
2. ustala, że koszty procesu obciążają w całości pozwanego pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu.
Sędzia
Rafał Rogiński
Sygn. akt V GC 496/19
UZASADNIENIE
Powód P. R. w pozwie skierowanym przeciwko P. S. wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 52.350,00 zł wrazz odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 15 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu w kwocie 655,00 zł. Powód wskazał, że strony podpisały umowę, zgodnie z którą powód zobowiązał się wykonać na rzecz pozwanego określone w niej prace a pozwany miał zapłacić powodowi kwotę 70 000 zł brutto. Zgodniez twierdzeniem powoda po wykonaniu prac pozwany odmówił zapłacenia powodowi wynagrodzenia
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Od nakazu zapłaty pozwany złożył sprzeciw, w którym wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Pozwany argumentował, że powód nie wykonał umowy złożył również oświadczenie o potrąceniu wierzytelności przysługującej mu w stosunku do powoda w kwocie 150 300,00 zł, a ponadto wskazał, że przysługuje mu od powoda odszkodowanie w kwocie 32 000,00 zł.
Wyrokiem z dnia 08 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Ostrołęce oddalił powództwo ustalając, że koszty postępowania obciążają w całości powoda, pozostawiając szczegółowe wyliczenie wysokości kosztów referendarzowi sądowemu.
Wyrok ten został zaskarżony przez powoda w całości. W apelacji powód zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez nierozpoznanie istoty sprawy ze względu na błędne przyjęcie rozkładu ciężaru dowodów w sprawie co skutkowało oddaleniem powództwa.
W dniu 19 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku uchylił w całości zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce. W uzasadnieniu wyroku Sąd Okręgowy wskazał, że Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy i powinien uzupełnić postępowanie dowodowe
w zależności od wniosków dowodowych stron oraz rozpoznać zarzuty podnoszone przez pozwanego.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Powód i pozwany zawarli umowę nr (...), na podstawie której zamawiający ( pozwany ) zamówił a wykonawca ( powód ) zobowiązał się wykonać zamówienie pod nazwą J., D., (...), C. – konserwacja cieków, gm. (...), K., (...), M..Za wykonanie przedmiotu umowy zamawiający miał zapłacić wykonawcy wynagrodzenie w kwocie nieprzekraczającej wartości brutto 70 000,00 zł.
W dniu 23.10.2015 r. S. P., wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT nr (...), na łączną kwotę 14 145,00 zł brutto, tytułem: „usługa hakowanie dna rzeki (...) woda”. Natomiast w dniu 10.11.2015 r. I. F. wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT nr (...), na łączną kwotę 3500,00 zł brutto, tytułem: „wycinka krzaków”.
Kolejne faktury zostały wystawione w dniu 10.11.2015 r. przez Zakład (...) L. B., B. C., z siedzibą w M.. Pierwsza ( nr (...) ) na łączną kwotę 4 280,40 zł brutto, tytułem: „1. rzeka (...)– hakowanie, 2. postój zestawu niskopodwoziowego”, druga ( VAT nr (...) ) na łączną kwotę 10 455,00 zł brutto, tytułem: „Usługa koparką na rzece (...) w dniach 06.11.2015 i 09.11.2015 wraz z przepięciem sprzętu”.
Pismem z dnia 12.11.2015 r. Zakład (...) L. B., B. C., z siedzibą w M., poinformował pozwanego, że prace związane z realizacją zadania pn. ,,J., D., (...), C. – konserwacja cieków, gm. (...) K., (...), M., w ramach umowy nr (...), nie są prowadzone zgodnie z umową, wytycznymi wykonania i odbioru prac oraz przedmiarami robót. Ponadto w w/w piśmie wskazano m.in., iż na rzece (...) zniszczona została kiszka faszynowa na długości 1200 m.
W dniu 12.11.2015 r. Zakład (...) L. B., B. C., z siedzibą w M., wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT nr (...), na łączną kwotę 32000,00 zł brutto, tytułem: „wykonanie uszkodzonego ubezpieczenia z kiszki faszynowej – 1200 mb”.
W dniu 13 listopada 2015 r. spisany został protokół odbioru nr (...) technicznego końcowego nazwa zadania,, J., D., (...), C. – konserwacja cieków, gm. (...), (...) M.
W dniu 13.11.2015 r., sporządzono protokół odbioru nr (...), technicznego – końcowego, dotyczący utrzymania wód i urządzeń wodnych (nazwa zadania: ,,J., D., (...), C. – konserwacja cieków, gm. (...) K., (...), M.”)
W dniu 16.11.2015 r. Zakład (...) L. B., B. C., z siedzibą w M., wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT nr (...), na łączną kwotę 2 718,30 zł brutto, tytułem: „Usługa koparką rz. (...)”.
W dniu 18.11.2015 r. Rejonowy (...) w(...)wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT nr (...), na łączną kwotę 1600,00 zł brutto, tytułem: „wynajem koparki (...).
W dniu 20.11.2015 r. I. F. wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT nr (...), na łączną kwotę 5000,00 zł brutto, tytułem: „wycinka krzaków”.
W dniu 15.12.2015 r. powód wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT nr (...), na łączną kwotę 61 150,00 zł brutto, tytułem: „usługa koszenia i grabienia trawy i inne czynności konserwacji zieleni wg umowy nr (...)”. Na fakturze tej znajduje się adnotacja: „płatność pomniejszyć o dokonaną przedpłatę w kwocie 8800,00 zł. Do zapłaty 61150,00 – 8800,00 = 52350,00 zł”.
Pismem z dnia 15.12.2015 r., zatytułowanym „oświadczenie o odstąpieniu od umowy”, pozwany oświadczył, że na podstawie § 8 ust. 2 odstępuje od zawartej pomiędzy stronami umowy nr (...).
W dniu 17.12.2015 r. I. F. wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT nr (...), na łączną kwotę 15 000,00 zł brutto, tytułem: „usługa wykonywania prac melioracyjnych”. W/w faktura VAT została zapłacona przez pozwanego przelewem, w dniu 14.01.2016 r.
W dniu 21.12.2015 r. I. F. wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT nr (...), na łączną kwotę 5000,00 zł brutto, tytułem: „wycinka krzaków”. W/w faktura VAT została zapłacona przez pozwanego przelewem, w dniu 22.12.2015 r.
W dniu 11.02.2016 r. powód wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT zaliczkową nr (...) na łączną kwotę 8500,00 zł brutto, tytułem: „zaliczka na poczet usługi koszenia trawy”. Jednocześnie na w/w fakturze VAT zaznaczono: „zaliczki otrzymane 06.10.2015 5000,00 zł, 12.10.2015 2500,00 zł, 16.10.2015 1000,00 zł zapłacona”.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: pozew – k. 2v-4, sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty – k. 6v-16, odpowiedź pozwanego na pozew – k. 29-36, 39-45, replika na odpowiedź pozwanego na pozew – k. 122-133, pisma procesowe strony powodowej – k. 145-146, 224-226, 251-252, 315-316, pismo (...) Zarządu Melioracji(...)we W. – k. 235, protokoły odbioru nr (...) – k. 46-49, 182-185, pisma Zakładu (...) L. B., B. C., z siedzibą w M. – k. 51, 186, 221, potwierdzenia przelewów – k. 56-59, 189, 191, 227-228, umowa nr (...) – k. 60-64, 165-169, kosztorys – k. 65-70, 170-174, pisma pozwanego – k. 71-84, 139-141, 205-220, wytyczne wykonania i odbioru prac w zakresie konserwacji cieków i kanałów – 88-84, 175-181, kosztorys naprawy – k. 95, 204, umowa na wykonanie hakowania dna rzeki – k. 96, 187, faktura VAT nr (...) – k. 97, 193, faktura VAT nr (...) – k. 88, faktura VAT nr (...), faktura VAT nr (...), faktura VAT nr (...) – k. 101, faktura VAT nr (...) – k. 102, 196, faktura VAT nr (...) – k. 103, faktura VAT nr (...) – k. 104, 195, faktura VAT nr (...) – k. 105, 198, faktura VAT nr (...) – k. 106, 197, faktura VAT nr (...) – k. 107, 194, faktura VAT nr (...) – k. 108, 199, faktura VAT nr (...) – k. 109, faktura VAT nr (...) – k. 110, faktura VAT nr (...) – k. 111, faktura VAT nr (...) – k. 112, faktura VAT nr (...) – k. 113, faktura VAT nr (...) – k. 114, faktura VAT nr (...) – k. 115, faktura VAT nr (...) – k. 136, faktura VAT zaliczkowa nr (...) – k. 137, faktura VAT zaliczkowa nr (...) – k. 138, oświadczenie o odstąpieniu od umowy – k. 142, faktura VAT nr (...) – k. 188, pisma powoda wraz z potwierdzeniami odbioru – k. 147-155, jednostronny protokół odbioru wraz z potwierdzeniem nadania – k. 156-157, faktura VAT nr (...) – k. 190, faktura VAT nr (...) – k. 192, faktura VAT nr (...) – k. 201, faktura VAT nr (...) – k. 202, protokół odbioru nr (...) – k. 236-237.
Sąd zważył co następuje.
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Mając na uwadze uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy uzupełnił postępowanie dowodowe przez dopuszczenie dowodu z opinii biegłegoa ponadto Sąd powtórnie wnikliwie przeanalizował już zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Istotne jest, że strony same nie zgłosiły żadnych wniosków dowodowych
Na podstawie art. 627 kodeksu cywilnego przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia.
W ocenie Sądu między stronami doszło do podpisania umowy o dzieło. Powód jako przyjmujący zamówienie zobowiązał się do wykonania na rzecz pozwanego jako zamawiającego oznaczonego dzieła, za które pozwany ( zamawiający ) miał zapłacić powodowi ( przyjmującemu zamówienie ) określone w umowie wynagrodzenie.
W niniejszej sprawie w trakcie postępowania dowodowego przeprowadzono dowody z: zeznań świadków, przesłuchania stron, dokumentów a po uchyleniu wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania również dowód z opinii biegłego.
Zdaniem Sądu dowody z przesłuchania stron i zeznań świadków nie pozwoliły na precyzyjne ustalenie stanu faktycznego. Dowody te wzajemnie się wykluczają a ich treść jest ze sobą sprzeczna. Podczas składania zeznań każda ze stron konsekwentnie potwierdzała swoją wersję wydarzeń przedstawioną w pismach procesowych całkowicie odmienną od wersji strony przeciwnej. Również świadkowie w swoich zeznaniach potwierdzali wersję wydarzeń strony, która dowód z przesłuchania danego świadka zgłosiła zaprzeczając w ten sposób twierdzeniom strony przeciwnej.W praktyce jedynym faktem potwierdzonym przez strony i świadków były częste kontakty między stronami w trakcie wykonywania umowy.
Dlatego w ocenie Sądu jedynymi w pełni wiarygodnymi dowodami co do których nie ma żadnych wątpliwości są: protokół odbioru nr (...) technicznego końcowego nazwa zadania,, J., D., (...), C. – konserwacja cieków, gm. (...), (...) M. oraz opinia biegłego.
Z treści protokołu wynika, że w wyniku kontroli komisja stwierdziła, że wykonane roboty są ilościowo zgodne ze stanem faktycznym a jakościowo odpowiadają wymogom technicznym. W końcowej części protokołu przy adnotacji ,,Uwagi wadliwe wykonanie robót z wyszczególnieniem ich rodzaju, ilości oraz lokalizacji” wpisano ,,brak uwag” co zdaniem Sądu potwierdza prawidłowość wykonanych robót. Z kolei z opinii biegłego wynika, że wartość robót bez podatku VAT obliczona według zasad sporządzania kosztorysu inwestorskiego to jestz zachowaniem przepisów zawartych w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury wynosi 289 202,14 zł. Co istotne w pkt 2 opinii biegły wskazał, że suma wskazana w umowie między stronami jest znacząco za niska. W ocenie Sądu opinia biegłego jest rzetelna i wyczerpująca więc Sąd nie znalazł, żadnych przesłanek by ją kwestionować.
Odnosząc się do podniesionego przez pozwanego zarzutu potrąceniai odszkodowania oraz innych roszczeń przysługujących pozwanemu od powoda to zdaniem sądu zgodnie art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Podobnie art. 232 k.p.c. stanowi, że strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zgodnie z treścią tych przepisów jeżeli materiał dowodowy zgromadzonyw sprawie nie daje podstawy do dokonania odpowiednich ustaleń faktycznych w myśl twierdzeń jednej ze stron, Sąd musi wyciągnąć ujemne konsekwencje z braku udowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań lub zarzutów. Należy to rozumieć w ten sposób, że strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia,o ile ciężar dowodu, co do tych okoliczności na niej spoczywał (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 18.01.2012 r. w sprawie I ACa 1320/11).
W ocenie Sądu samo podniesienie zarzutu potrącenia nie powoduje że Sąd automatycznie powinien się do takiego zarzutu przychylić. Pozwany w żaden sposób nie wykazał, że powód jest zobowiązany do zapłacenia na jego rzecz jakiejkolwiek kwoty a podnoszone przez niego zarzuty są całkowicie bezpodstawne i nie zostaływ żaden sposób udowodnione. Co istotne na uwagę zasługuje fakt, że uznanie zarzutu potrącenie we wskazanej przez pozwanego kwocie ( 150 300,00 zł ) oznaczałoby że nawet w przypadku gdyby pozwany wygrał proces to i tak powód byłby mu nadal winny kwotę 97 950,00 złotych. Pozwany nie skierował przeciwko powodowi pozwu o zapłatę takiej kwoty a w ocenie Sądu gdyby wierzytelność ta faktycznie przysługiwała pozwanemu to należałoby uznać za działanie całkowicie irracjonalne aby pozwany nie dochodził od powoda tak dużej sumy.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 108 k.p.c. pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu.
Sędzia Rafał Rogiński
ZARZĄDZENIE
(...)
(...)