Postanowienie V CZ 7/13

Sygn. akt V CZ 7/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa A. J. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w O. ul. S. 40-42 o uchylenie uchwały, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego […] z dnia 23 listopada 2012 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Powód domagał się uchylenia, stwierdzenia nieważności lub nieistnienia uchwały Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej w O. ul. S. 40-42 z dnia 26 października 2011 r. o następującej treści: „Rada Nadzorcza obciąża Prezesa Zarządu A. J. kosztami sądowymi oraz kosztami odszkodowania za utratę pracy dla pana R. W., przyznanymi przez Sąd Okręgowy w O., w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Łączną kwotę obciążenia oraz termin uiszczenia tej kwoty określa załącznik nr 12 do protokołu". W załączniku nr 12 do protokołu z posiedzenia Rady Nadzorczej Spółdzielni, jako łączną kwotę obciążenia powoda wskazano 8.988 zł. Wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2012 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w O. uznający zaskarżoną uchwałę za nieważną i oddalił powództwo. Od wyroku Sądu Apelacyjnego powód wniósł skargę kasacyjną. Skargę tę, Sąd Apelacyjny odrzucił zaskarżonym postanowieniem. Sąd Apelacyjny wskazał, że uchwała miała charakter majątkowy, zobowiązywała bowiem powoda do spełnienia świadczenia pieniężnego o wartości 8.988 zł, tymczasem, stosownie do art. 398 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Niedopuszczalna skarga kasacyjna podlegała przeto, zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c., odrzuceniu. W zażaleniu powód zarzucił naruszenie art. 398 § 1 k.p.c. Wskazał, że zaskarżona uchwała miała charakter niemajątkowy i powołując się na treść uchwały Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2011 r., III CZP 126/10 (OSNC 2011, z. 11, poz. 117), domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W uchwale z dnia 10 maja 2011 r. III CZP 126/10 Sąd Najwyższy stwierdził, że sprawa o uchylenie, ustalenie nieistnienia oraz o stwierdzenie nieważności uchwały organów spółdzielni jest sprawą o prawa niemajątkowe, w której skarga kasacyjna jest dopuszczalna (art. 3981 § 1 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.), jeżeli przedmiotem zaskarżonej uchwały są prawa lub obowiązki o charakterze 3 niemajątkowym. W uzasadnieniu Sąd Najwyższy wskazał, że przy określaniu charakteru uchwały organu Spółdzielni (jako majątkowej lub niemajątkowej) decydujące znaczenie należy przypisywać „kryterium przedmiotu uchwały, pozwalającemu na określenie, jakie prawa i interesy - o charakterze majątkowym lub niemajątkowym – podlegają ochronie prawnej w danym postępowaniu". Chodzi mianowicie o to, czy żądanie uchylenia kwestionowanej uchwały (jej prawnej eliminacji), ma prowadzić do ochrony majątkowego czy niemajątkowego (zindywidualizowanego) interesu powoda lub pozwanego. Sąd Najwyższy uchwale tej nadał moc zasady prawnej co, zgodnie z art. 62 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. - o Sądzie Najwyższym (jedn. tekst Dz. U. z 2013 r., poz. 499) oznacza związanie jej treścią wszystkich składów orzekających. Zgłoszone w procesie żądanie uchylenia uchwały Rady Nadzorczej pozwanej Spółdzielni z dnia 26 października 2011 r. zmierzało niewątpliwie do ochrony interesu majątkowego powoda. Kwestionowana uchwała została bowiem podjęta w związku z przegranym przez Spółdzielnię procesem i wyrażała stanowisko Rady Nadzorczej Spółdzielni o dochodzeniu od powoda tych kwot, które w tym procesie zostały zasądzone od Spółdzielni. Brak było podstaw do przyjęcia niemajątkowego charakteru uchwały. Majątkowy charakter uchwały i wyrażająca się kwotą poniżej 50.000 zł wartość przedmiotu zaskarżenia wykluczają możliwość poczytania stanowiska Sądu Apelacyjnego za nieprawidłowe. Z przedstawionych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). es