Postanowienie V CZ 29/10

Sygn. akt V CZ 29/10 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Antoni Górski SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa B. M. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2010 r., zażalenia powódki na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego zamieszczone w punkcie trzecim wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 stycznia 2010 r. i rozstrzygnięcie w tym zakresie przekazuje temu Sądowi do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2010 r. Sąd Apelacyjny – uwzględniając częściowo apelację pozwanego – obniżył wysokość zasądzonej na rzecz powódki kwoty i skorygował orzeczenie o odsetkach, oddalił apelację w części pozostałej oraz zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 5 338 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. 2 W zażaleniu powódka zaskarżyła orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt 3 wyroku), domagając się ich zniesienia na podstawie art. 100 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Powódka odwołuje się do treści art. 100 k.p.c., który to przepis daje szerokie możliwości orzecznicze w postaci rozdzielenia kosztów procesu według wyniku sporu, ich zniesienia – gdy koszty się „równoważą” oraz zasądzenie całych poniesionych kosztów od przeciwnika, gdy ten uległ w przeważającym rozmiarze. Przy orzekaniu na podstawie art. 100 k.p.c. istotne znaczenie ma wynik sprawy w danej instancji oraz rozmiar wydatków poniesionych przez strony. Bez tych danych nie da się miarodajnie uzasadnić decyzji orzeczniczej. Należy zauważyć, iż powódka trafnie wskazuje jako podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego art. 100 k.p.c., ponieważ apelacja pozwanego została tylko częściowo uwzględniona i w znacznej części oddalono ją. Tymczasem Sąd Apelacyjny powołał się na art. 98 k.p.c., miarodajny przy wygraniu sprawy w całości. W opisanej sytuacji Sąd Najwyższy nie ma możliwości dokonania kontroli zaskarżonego orzeczenia, ponieważ uzasadnienie nie zawiera podstawowych informacji mających wpływ na orzeczenie o kosztach, w szczególności określenia procentowego (ułamkowego) zakresu uwzględnienia apelacji oraz ustalenia wydatków stron w postępowaniu apelacyjnym. W tej części uzasadnienie nie spełnia wymagań określonych w art. 328 § 2 k.p.c. Została również podana w sposób wadliwy podstawa prawna orzeczenia o kosztach. Należało w konsekwencji uchylić zaskarżone postanowienie, pozostawiając Sądowi Apelacyjnemu orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 108 § 2 k.p.c. w związku z art. 39820 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c.).