Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie V CNP 92/08

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
V CNP 92/08
Rodzaj
Postanowienie

Sędzia: Lech Walentynowicz

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnegoart. 130 § 1, art. 365, art. 366, art. 368 § 1 pkt 5, art. 370, art. 424(1) § 1, art. 424(5) § 1 pkt 4, art. 424(8) § 1
  • Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.art. 45 ust. 1
  • Konwencja z dnia 4 listopada 1950 r. o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmieniona następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 2art. 6 ust. 1

Treść orzeczenia

Sygn. akt V CNP 92/08 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi A.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt [...] w sprawie z wniosku B.K. przy uczestnictwie A.B. o stwierdzenie nabycia spadku po S.B., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2009 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 3 września 2008 r. Sąd Okręgowy w Ś. oddalił zażalenie uczestnika postępowania A.B. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 21 maja 2008 r. o odrzuceniu apelacji. Apelacja wniesiona przez uczestnika postępowania została słusznie odrzucona z powodu braku wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Uczestnik postępowania wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ś., zarzucając naruszenie przepisów art. 130 § 1 k.p.c., art. 370 k.p.c., art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284). Skarżący stwierdził, że na skutek wydania zaskarżonego postanowienia poniósł szkodę polegającą na tym, że w wyniku zamknięcia zaskarżonym orzeczeniem drogi do obrony jego praw w postępowaniu apelacyjnym utracił możliwość potwierdzenia swoich praw właścicielskich do udziału w spadku wynoszącego 50%. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Zaskarżone postanowienie zamknęło uczestnikowi postępowania tylko możliwość kontroli instancyjnej (apelacyjnej) postanowienia sądu pierwszej instancji. W konsekwencji istnieje postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 10 marca 2008 r., korzystający z waloru prawomocności i powagi rzeczy osądzonej (art. 365 i 366 k.p.c.). Nie zostało ono zakwestionowane również w tej skardze, zatem nie może podlegać jakiejkolwiek weryfikacji w sprawie skargowej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC 2007/3/47). Należy podkreślić, że skarżący - w następstwie procesowego ukształtowania swojej skargi - został pozbawiony możliwości dowodzenia, że wynik postępowania 3 odwoławczego byłby dla niego korzystny. Sąd Najwyższy nie ma uprawnienia do zastępowania sądu drugiej instancji i rozstrzygania, jakiej treści orzeczenia odwoławcze powinno zapaść w następstwie nieodrzucenia apelacji (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05, niepubl.). Zaskarżając jedynie postanowienie o oddaleniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji skarżący nie uprawdopodobnił, gdyż nie mógł uprawdopodobnić, powstania szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Mając powyższe na względzie, należało skargę odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Powołane sygnatury

V CNP 79/05, V CNP 86/06