Postanowienie Tw 11/12

668/II/B/2014 POSTANOWIENIE z dnia 28 maja 2012 r. Sygn. akt Tw 11/12 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Hermeliński, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miasta Sopotu o zbadanie zgodności: art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613, ze zm.) z art. 167 ust. 1 i 4 w zw. z art. 15 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 9 ust. 1-3 w zw. z art. 12 ust. 1 tiret siódme Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego, sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607), p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi. UZASADNIENIE W dniu 20 lutego 2012 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Rady Miasta Sopotu o zbadanie zgodności art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613, ze zm.; dalej: ustawa podatkowa lub ustawa o podatkach i opłatach lokalnych) w brzmieniu nadanym przez art. 133 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, ze zm.) z art. 167 ust. 1 i 4 w zw. z art. 15 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 2 Konstytucji w zw. z art. 9 ust. 1-3 w zw. z art. 12 ust. 1 tiret siódme Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego, sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607). Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 5 marca 2012 r. wezwano wnioskodawcę do usunięcia, w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, braków formalnych wniosku przez: wykazanie, że art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy podatkowej w kwestionowanym brzmieniu spowodował takie pomniejszenie wpływu środków pieniężnych do budżetu Miasta Sopotu, że dochody (ogółem) tej gminy uzyskane w 2011 r. były niewystarczające do realizacji przypadających jej zadań; doręczenie – na dowód powyższego – stosownej dokumentacji, z której wynika w szczególności „wyliczenie (…) ubytku” w budżecie Miasta Sopotu w wysokości 576 653,60 zł w 2011 r. (s. 14 wniosku). W piśmie z 16 marca 2012 r. odniesiono się do stwierdzonych przez Trybunał Konstytucyjny braków formalnych wniosku. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) wniosek przedstawiony przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. W postępowaniu tym Trybunał Konstytucyjny w składzie jednego sędziego bada, czy wniosek odpowiada wymogom formalnym (art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o TK), czy nie jest oczywiście bezzasadny i czy braki zostały usunięte w określonym terminie (art. 36 ust. 3 ustawy o TK), a w szczególności, czy pochodzi od uprawnionego podmiotu (art. 191 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 191 ust. 2 Konstytucji). 2. W piśmie z 16 marca 2012 r. Rada Miasta Sopotu przyznaje, że „gmina pozyskuje środki na ich [zadań nałożonych na Gminę Miasta Sopotu] wykonanie między innymi [a zatem nie wyłącznie] z podatków i opłat lokalnych”. Co istotne dla rozpatrywanej sprawy, wnioskodawca precyzuje, że „wskazana we wniosku kwota przewidywanych utraconych przez Gminę Miasta Sopotu dochodów w 2011 r. w wysokości 576 653,60 zł, obliczona została dla wszystkich powierzchni zajętych przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych na terenie Miasta Sopotu i była kwotą wyłącznie hipotetyczną”. Wnioskodawca przyznaje jednocześnie, że „do dnia dzisiejszego Urząd Miasta Sopotu nie odnotował jednakże przewidywanej, znaczącej zmiany w stosunku do roku 2010, w danych wykazywanych w deklaracjach i informacjach podatkowych złożonych przez Uzdrowiska i inne jednostki związane z prowadzeniem działalności w zakresie świadczeń zdrowotnych, zajęte przez podmioty udzielające tych świadczeń, poza jedną informacją, w której wykazywana powierzchnia zmieniła się na skutek przedmiotowego zapisu w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych o 2483,373 m2”. Zdaniem Trybunału, jeden argument, sprowadzający się do twierdzenia, że „w wyniku dokonanej zmiany podatek od nieruchomości w 2011 r. uszczuplony został o kwotę 41 671,00 zł”, nie świadczy jeszcze o tym, że postawiony we wniosku zarzut można uznać za udowodniony. Trybunał Konstytucyjny przypomina, że onus probandi spoczywa na wnioskodawcy. Wobec tego Rada Miasta Sopotu nie może się skutecznie zwolnić z ciążącego na niej obowiązku przez powołanie się na okoliczność, że „podatnicy w ciągu 5 lat mogą składać korekty deklaracji na podatek od nieruchomości, związane ze zmianą art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o podatkach i opłatach lokalnych” i że „w związku z powyższym ostateczna kwota utraconych przez gminę dochodów z tytułu dokonanej zmiany zapisu w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych jest (…) niemożliwa w chwili obecnej do oszacowania”. Wbrew zapewnieniom Rady Miasta Sopotu, wnioskodawca nie wykazał „ujemnych skutków finansowych dla budżetu miasta Sopotu w 2011 r. związanych z wejściem w życie art. 5 ust. 1 pkt 2 lit d. ustawy (…) o podatkach i opłatach lokalnych”. Trybunał Konstytucyjny podkreśla, że wnioskodawca nie udowodnił, że konieczność pokrycia deficytu stanowiła bezpośrednią konsekwencję uszczuplenia dochodów gminy kwestionowanym art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy podatkowej, ani że była następstwem wyłącznie tego przepisu. Z powyższych względów Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że Rada Miasta Sopotu nie przedstawiła przekonujących argumentów na poparcie tezy, że art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy podatkowej w kwestionowanym brzmieniu spowodował takie pomniejszenie wpływu środków pieniężnych do budżetu miasta Sopotu, że dochody (ogółem) tej gminy uzyskane w 2011 r. były niewystarczające do realizacji przypadających jej zadań. Okoliczności te są równoznaczne z nieusunięciem braków formalnych w wyznaczonym terminie i stanowią samoistną podstawę odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu (art. 36 ust. 3 ustawy o TK). W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.