Art. 15. Decentralizacja i podział terytorialny

1. Ustrój terytorialny Rzeczypospolitej Polskiej zapewnia decentralizację władzy publicznej.

2. Zasadniczy podział terytorialny państwa uwzględniający więzi społeczne, gospodarcze lub kulturowe i zapewniający jednostkom terytorialnym zdolność wykonywania zadań publicznych określa ustawa.

Komentarz do Art. 15.

Przepis wskazuje, że ustrój terytorialny Rzeczypospolitej Polskiej ma zapewniać decentralizację władzy publicznej. Oznacza to, że sposób zorganizowania państwa w układzie terytorialnym powinien uwzględniać udział jednostek terytorialnych w wykonywaniu zadań publicznych. Sam przepis ustanawia tę zasadę, ale nie opisuje szczegółowo wszystkich rozwiązań organizacyjnych. Zasadniczy podział terytorialny państwa musi być określony w ustawie. Oznacza to, że to ustawa wskazuje podstawowe jednostki, na które dzieli się terytorium państwa. Przy ustalaniu tego podziału należy uwzględniać więzi społeczne, gospodarcze lub kulturowe. Chodzi więc o takie ukształtowanie jednostek terytorialnych, które odpowiada istniejącym powiązaniom między zamieszkującymi je osobami oraz związkom gospodarczym i kulturowym. Podział terytorialny powinien również zapewniać jednostkom terytorialnym zdolność wykonywania zadań publicznych. Jednostki te muszą być zatem ukształtowane w sposób pozwalający im realizować powierzone zadania. Przepis łączy więc trzy elementy: decentralizację władzy publicznej, uwzględnienie określonych więzi przy podziale terytorium oraz zapewnienie jednostkom możliwości wykonywania zadań publicznych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

władza publiczna

podział terytorialny

jednostka terytorialna

Art. 14.Art. 16.