Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 4 maja 2026 r., sygn. KIO 990/26

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 990/26
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Marek Bienias

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 990/26

WYROK

Warszawa, dnia 4 maja 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący:Marek Bienias

Protokolant: Piotr Cegłowski

po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczejw dniu 2 marca 2026 r.

przez wykonawcę EKO - ON Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Libertowie,w postępowaniu

prowadzonym przez Gminę Oporów,

przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego wykonawcy EkoEnergia Polska Sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie

orzeka:

1.Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie Części 1 co do zarzutu nr 1 odnośnie „klasy palności” w ramach

złożonego certyfikatu TÜV SÜD oznaczonego jako Rev. 01. (Certyfikat Nr Z2 083334 0068 Rew.01) przez

wykonawcę PASSIVE INSTAL Sp. z o.o. z siedzibą w Częstochowie, na podstawie art. 522 ust. 4 ustawy PZP.

2.Uwzględnia odwołanie w zakresie Części 1 co do zarzutu nr 1 odnośnie „klasy palności” w stosunku do wykonawcy

EkoEnergia Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie i wykonawcy ECO-TEAM sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w

Częstochowie, zarzutu nr 2 i zarzutu nr 3 i nakazuje Zamawiającemu:

a)unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej,

b)odrzucenie oferty wykonawcy EkoEnergia Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie,

c)odrzucenie oferty wykonawcy ECO-TEAM sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Częstochowie,

d)odrzucenie oferty wykonawcy PASSIVE INSTAL Sp. z o.o. z siedzibą w Częstochowie,

e)powtórzenie czynności badania i oceny ofert.

3.W pozostałym zakresie odwołanie oddala, tj. co do „szerokości ramy”.

4.Kosztami postępowania obciąża Odwołującego w części 1/4 i Zamawiającego w części 3/4 i:

4.1.Zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy

złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr

(słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego

poniesione przez Odwołującego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie:

trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione

przez Zamawiającego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.

4.2.Zasądza od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwotę 13 050 zł 00 gr (słownie: trzynaście tysięcy

pięćdziesiąt złotych zero groszy).

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący:…………………….………..

Sygn. akt: KIO 990/26

Uzasadnienie

Zamawiający – Gmina Oporów – prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego

w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Oporów – przyszłość z OZE” Część 1 – opracowanie/wykonanie dokumentacji

projektowych i uzyskanie niezbędnych decyzji, opinii i pozwoleń (o ile będą wymagane) oraz dostawa i prace budowlano

montażowe dla 82 sztuk instalacji fotowoltaicznych z magazynami energii oraz pełnienie nadzoru autorskiego, nr ref.

postępowania: G.271.03.2025

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 192/2025, 655471-2025;

numer pierwotnego ogłoszenia: 165/2025, 564405-2025.

W dniu 2 marca 2026 r. wykonawca EKO - ON Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Libertowiewniósł

odwołanie wobec niezgodnych z przepisami ustawy PZP czynności i zaniechań Zamawiającego, o których przekazał

informację w dniu 19 lutego 2026 r. r., tj.:

1.dokonania w toku postępowania, w zakresie Części 1 zamówienia, wadliwego wyboru oferty wykonawcy EkoEnergia

Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, zwanego dalej „Ekoenergia”, oraz zaniechaniu odrzucenia oferty tego

wykonawcy, pomimo że oferta ta nie spełniała warunków zamówienia, wobec czego winna ona podlegać odrzuceniu;

2.zaniechanie odrzucenia – w zakresie Części 1 zamówienia – ofert wykonawców ECO-TEAM Sp. z o.o. Sp.k. z

siedzibą w Częstochowie i PASSIVE INSTAL Sp. z o.o. z siedzibą w Częstochowie, pomimo że ww. oferty nie spełniały

warunków zamówienia, wobec czego każda z nich winna podlegać odrzuceniu;

3.zaniechania dokonania wyboru oferty złożonej przez wykonawcę EKO-ON w zakresie Części 1 zamówienia jako

jedynej niepodlegającej odrzuceniu i tym samym najkorzystniejszej.

Odwołujący zarzucił naruszenie następujących przepisów:

1) art. 226 ust. 1 pkt 5) PZP poprzez zaniechanie odrzucenia ofert następujących wykonawców, złożonych w zakresie

Części 1 zamówienia:

a. Ekoenergia;

b. ECO-TEAM Sp. z o.o. Sp.k.;

c. PASSIVE INSTAL Sp. z o.o.;

- pomimo tego, że żadna z ww. ofert nie spełnia warunków zamówienia,

2) Art. 226 ust. 2 lit. c) w zw. z art. 107 ust. 2 i 4 PZP poprzez wezwanie wykonawców zaniechanie odrzucenia ofert

następujących wykonawców, złożonych w zakresie Części 1 zamówienia: Ekoenergia, ECO-TEAM Sp. z o.o. Sp.k.,

PASSIVE INSTAL Sp. z o.o.

- pomimo że wykonawcy ci nie przedłożyli oni w czasie właściwym wszystkich przedmiotowych środków dowodowych i

przedstawili uzupełniające przedmiotowe środki dowodowe dopiero w odpowiedzi na wezwania Zamawiającego do

"uzupełnienia/wyjaśnienia", względnie zaś "wyjaśnienia/uzupełnienia" przedmiotowych środków dowodowych,

skierowane do nich w trybie art. 107 ust. 2 i 4 PZP, poprzez gdy jednocześnie wezwanie do uzupełnienia

przedmiotowych środków dowodowych i do udzielenia co do nich wyjaśnień w ww. trybie, gdy ze złożonych przez ww.

wykonawców przedmiotowych środków dowodowych wynikała niezgodność oferty z dokumentami zamówienia, było

niedopuszczalne;

3) art. 239 ust. 1 PZP w zw. z art. 16 pkt 1) PZP poprzez dokonanie wyboru oferty Ekoenergia w zakresie Części 1

zamówienia z naruszeniem zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców oraz niezgodnie z

przepisami ustawy PZP, podczas gdy ww. oferta winna podlegać odrzuceniu wobec jej niezgodności z warunkami

zamówienia i niezłożenia przez ww. wykonawcę kompletu przedmiotowych środków dowodowych.

Opierając się na przedstawionych zarzutach Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1) uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności oceny ofert co do Części 1

zamówienia) oraz przeprowadzenia ponownej oceny ofert co do tej części zamówienia, a w konsekwencji odrzucenie

ofert innych wykonawców i dokonanie wyboru oferty wykonawcy EKO-ON, złożonej w zakresie Części 1 zamówienia,

jako najkorzystniejszej,

2) zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania, wg złożonej na rozprawie faktury VAT;

3) dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do niniejszego odwołania, na okoliczności

wskazane poniżej (w treści uzasadnienia).

W wyniku wniesionego odwołania przez wykonawcę EKO - ON Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w

Libertowie, Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie z dnia 25 marca 2026 r. (pismo z dnia 25 marca 2026 r.) wnosił o

oddalenie odwołania w całości.

Do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego skutecznie przystąpił wykonawca EkoEnergia Polska Sp. z

o. o. z siedzibą w Warszawie.

Izba stwierdziła, że ww. Przystępujący zgłosił przystąpienie do postępowania w ustawowym terminie, wykazując interes

w rozstrzygnięciu odwołania na korzyść zamawiającego.

Przystępujący - EkoEnergia Polska Sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie, przy zgłoszeniu przystąpienia do postępowania

odwoławczego wnosił o oddalenie odwołania w całości.

Przystępujący - EkoEnergia Polska Sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie pismem z dnia 24 kwietnia 2026 r. wnosił o

oddalenie odwołania w całości.

Stan prawny ustalony przez Izbę:

Zgodnie z art. 16 pkt 1-3 ustawy PZP, Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia

w sposób:

1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;

2) przejrzysty;

3) proporcjonalny.

Zgodnie art. 107 ust. 2 i 4 ustawy PZP:

2. Jeżeli wykonawca nie złożył przedmiotowych środków dowodowych lub złożone przedmiotowe środki dowodowe są

niekompletne, zamawiający wzywa do ich złożenia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie, o ile przewidział to w

ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia.

4. Zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści przedmiotowych środków dowodowych.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP, Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami

zamówienia.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy PZP, Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona przez

wykonawcę, który nie złożył w przewidzianym terminie oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, lub

podmiotowego środka dowodowego, potwierdzających brak podstaw wykluczenia lub spełnianie warunków udziału w

postępowaniu, przedmiotowego środka dowodowego, lub innych dokumentów lub oświadczeń.

Zgodnie z art. 239 ust. 1 ustawy PZP, Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert

określonych w dokumentach zamówienia.

Krajowa Izba Odwoławcza – po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie, po zapoznaniu się

ze stanowiskami przedstawionymi w odwołaniu, odpowiedzi na odwołanie, stanowiskiem przystępującego

konfrontując je z zebranym w sprawie materiałem procesowym, w tym z dokumentacją postępowania o

udzielenie zamówienia publicznego oraz po wysłuchaniu oświadczeń i stanowisk stron, a także uczestnika

postępowania odwoławczego złożonych ustnie do protokołu w toku rozprawy – ustaliła i zważyła, co następuje:

Skład orzekający stwierdził, że odwołanie dotyczy materii określonej w art. 513 ustawy PZP i podlega rozpoznaniu

zgodnie z art. 517 ustawy PZP. Izba stwierdziła również, że nie została wypełniona żadna z przesłanek określonych w

art. 528 ustawy PZP, których stwierdzenie skutkowałoby odrzuceniem odwołania i odstąpieniem od badania meritum

sprawy. Ponadto w ocenie składu orzekającego Odwołujący wykazał, że posiada legitymację materialną do wniesienia

środka zaskarżenia zgodnie z przesłankami art. 505 ust. 1 ustawy PZP, tj. ma interes w uzyskaniu zamówienia, a

naruszenie przez zamawiającego przepisów ustawy PZP może spowodować poniesienie przez niego szkody

polegającej na nieuzyskaniu zamówienia.

Skład orzekający dokonał oceny stanu faktycznego ustalonego w sprawie mając na uwadze art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy

PZP, który stanowi, że Izba uwzględnia odwołanie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub

może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia.

Izba – uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy przedłożony przez strony i przystępującego, po dokonaniu

ustaleń poczynionych na podstawie dokumentacji postępowania, biorąc pod uwagę zakres sprawy zakreślony przez

okoliczności podniesione w odwołaniu oraz stanowiska złożone pisemnie i ustnie do protokołu – stwierdziła, że

sformułowane przez Odwołującego zarzuty, tj. w zakresie Części 1 co do zarzutu nr 1 odnośnie „klasy palności” w

stosunku do wykonawcy EkoEnergia Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawiei wykonawcy ECO-TEAM sp. z o.o. sp.k.

z siedzibą w Częstochowie, zarzutu nr 2 i zarzutu nr 3 znajdują oparcie w ustalonym stanie faktycznym i prawnym, a tym

samym rozpoznawane odwołanie zasługuje na uwzględnienie w powyższym zakresie. W pozostałym zakresie Izba

oddaliła odwołanie, tj. co do „szerokości ramy”.

W pierwszej kolejności, Izba umorzyła postępowanie odwoławcze w zakresie Części 1 co do zarzutu nr 1 odnośnie

„klasy palności” w ramach złożonego certyfikatu TÜV SÜD oznaczonego jako Rev. 01. (Certyfikat Nr Z2 083334 0068

Rew.01) przez wykonawcę PASSIVE INSTAL Sp. z o.o. z siedzibą w Częstochowie, na podstawie art. 522 ust. 4 ustawy

PZP.

Izba zważa, iż zgodnie z art. 522 ust. 4 ustawy PZP, w przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów

przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze w części dotyczącej tych zarzutów, pod

warunkiem że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca

albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia tych zarzutów.

W takim przypadku Izba rozpoznaje pozostałe zarzuty odwołania. Zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia

czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie

uwzględnionych zarzutów.

Izba zważa, iż wobec uwzględnienia zarzutu w powyższym zakresie przez Zamawiającego na rozprawie oraz, że do

postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego nie przystąpił wykonawca PASSIVE INSTAL Sp. z o.o. z

siedzibą w Częstochowie, Izba uznała, że zachodzą podstawy do umorzenia postępowania odwoławczego na podstawie

art. 522 ust. 4 ustawy PZP, traktując powyższą sytuację jako uwzględnienie przez zamawiającego części zarzutów

przedstawionych w odwołaniu oraz w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie

żaden wykonawca.

Przechodząc do zarzutów merytorycznych, Izba zważa, iż zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 5)

ustawy PZP poprzez zaniechanie odrzucenia ofert następujących wykonawców, złożonych w zakresie Części 1

zamówienia:

a. Ekoenergia Polska Sp. z o.o.;

b. ECO-TEAM sp. z o.o. sp.k.;

- pomimo tego, że żadna z ww. ofert nie spełnia warunków zamówienia, jest w ocenie Izby zasadny w zakresie „klasy

palności”.

Izba zważa, iż Zamawiający w pkt 1.6.1. PFU (Wymagania dotyczące instalacji fotowoltaicznych z magazynem energii),

stanowiący załącznik nr 1 do SWZ wskazał wymagania dotyczące modułów fotowoltaicznych, w tym:

(…)

•szerokość ramy min. 30 mm

•klasa palności modułu – A lub równoważna

•certyfikat IEC 61215, 61730”.

Dodatkowo Zamawiający w pkt 12.5.2.2. SWZ dla części 1 wskazał na przedmiotowe środki dowodowe:

„12.5.2.2.1. karty katalogowe (w tym w szczególności: opisy techniczne, parametry techniczne, gwarancje) oferowanych

modułów fotowoltaicznych, falowników hybrydowych oraz magazynów energii.

12.5.2.2.2. certyfikat potwierdzający pozytywny wynik testów zgodności oferowanych modułów fotowoltaicznych z

normami IEC 61215, IEC 61730 lub z normami równoważnymi wydany przez jednostkę oceniającą zgodność zgodnie z

art. 105 ust. 2 ustawy PZP lub niezależną od wykonawcy akredytowaną jednostkę certyfikującą.

12.5.2.2.3. certyfikat potwierdzający zgodność oferowanych falowników z wymaganiami rozporządzenia Komisji

Europejskiej 2016/631 (NC RfG) z wszystkimi załącznikami, wydany przez jednostkę oceniającą zgodność zgodnie z art.

105 ust. 2 ustawy Pzp lub przez niezależną od wykonawcy akredytowaną jednostkę certyfikującą.

12.5.2.2.4. certyfikat potwierdzający zgodności oferowanych magazynów energii z normami IEC 62619 lub z normami

równoważnymi wydany przez jednostkę oceniającą zgodność zgodnie z art. 105 ust. 2 ustawy PZP lub niezależną od

wykonawcy akredytowaną jednostkę certyfikującą”.

Jednocześnie Izba zważa, iż Zamawiający w pkt 4.13 SW Z wskazał, że: „Zgodnie w art. 99 ust. 5 i ust. 6 oraz art. 101

ust. 4 Zamawiający wskazuje, że wykonawca może zaoferować przedmiot zamówienia określony opisem zawartym w

SW Z „lub równoważnym”. Zamawiający dopuszcza rozwiązania równoważne pod warunkiem spełnienia tego samego

poziomu technologicznego, wydajnościowego i funkcjonalnego założonego w SW Z. Wszystkie ewentualne nazwy

własne i marki handlowe, normy, oceny techniczne systemów itp., zostały użyte w celu sprecyzowania oczekiwań

jakościowych, technologicznych, wydajnościowych czy funkcjonalnych Zamawiającego. Wykonawca, który powołuje się

na rozwiązania równoważne opisanym przez Zamawiającego, jest zobowiązany wykazać na etapie składania ofert, że

oferowane przez niego dostawy, spełniają wymagania określone przez Zamawiającego. Obowiązek Wykonawcy

wykazania równoważności jest obowiązkiem wynikającym z ustawy Pzp, który może być spełniony w jakikolwiek sposób

pozwalający Zamawiającemu jednoznacznie stwierdzić zgodność oferowanych w ofercie usług/produktów z

wymaganiami określonymi w SWZ, co winno zostać wykazane na etapie składania ofert”.

W pierwszej kolejności, Izba zważa, iż Odwołujący podniósł, że zaoferowane przez wykonawcę EkoEnergia Polska sp. z

o.o. oraz wykonawcę ECO-TEAM sp. z o.o. sp.k. moduły marki SUNPRO Power (model SPDG450-N96R12) nie

spełniają wymogu opisanego w PFU, tj. „szerokość ramy min. 30 mm”.

Izba zważa, iż z karty katalogowej („charakterystyka strukturalna”) modułu wynika „rozmiar modułu (dł. szer. wys.):

1762x1134x30mm” i jednocześnie na rysunku technicznym dotyczącym szerokości ramy widnieje zapis: „30±1”.

Izba zważa, iż Zamawiający na podstawie art. 107 ust. 2 i 4 ustawy PZP w dniu 31 grudnia 2025 r. wezwał Wykonawców

do uzupełnienia/wyjaśnienia przedmiotowych środków dowodowych, wskazując odpowiednio: „Zamawiający nie znalazł

potwierdzenia powyższych parametrów w przedłożonej karcie katalogowej modułu fotowoltaicznego. Ponad to w

przedłożonej karcie katalogowej panela oznaczonego modelem SPDG450-N96R12 produkcji Sunpro Power Technology

Co., Ltd. w zestawieniu tabelarycznym widnieją następujące wymiary: 1762x1134x30mm natomiast natomiast na

rysunku modułu fotowoltaicznego 30±1. Zamawiający prosi o wyjaśnienie rozbieżności” oraz „W przedłożonej karcie

katalogowej panela oznaczonego modelem SPDG450-N96R12 o mocy 450Wp produkcji Sunpro Power Technology Co.,

Ltd. w zestawieniu tabelarycznym widnieją następujące wymiary: 1762x1134x30mm natomiast na rysunku modułu

fotowoltaicznego 30±1.Zamawiający prosi o wyjaśnienie rozbieżności”.

W odpowiedzi na ww. wezwanie, wykonawca EkoEnergia Polska sp. z o.o. w dniu 9 stycznia 2026 r. wskazał, iż:

„Powyższa rozbieżność ma charakter wyłącznie opisowy i techniczny i wynika ze stosowania przez producenta

tolerancji wymiarowych dopuszczalnych w procesie produkcyjnym. Oznaczenie 30 ± 1 mm oznacza, że nominalna

grubość ramy wynosi 30 mm, przy czym rzeczywista wartość mieści się w zakresie tolerancji produkcyjnej, co jest

standardową praktyką producentów modułów fotowoltaicznych” dołączając jednocześnie oświadczenie producenta

SUNPRO Power, z którego wynika, iż moduły TOPCON SPDG450-N96R12 „posiadają ramę aluminiową o nominalnej

szerokości (grubości) 30 mm. W dokumentacji technicznej wskazanie 30±1mm odnosi się wyłącznie do dopuszczalnej

tolerancji produkcyjnej, wynikającej z procesu technologicznego, i nie zmienia nominalnej wartości parametru. Nominalna

szerokość ramy modułu wynosząca 30mm jest wartością projektową i produkcyjną, a oferowany moduł spełnia

wymaganie minimalnej szerokości ramy ≥ 30mm, określone przez Zamawiającego w dokumentacji przetargowej

(SWZ/PFU)”.

Z kolei wykonawca ECO-TEAM sp. z o.o. sp.k. w odpowiedzi na ww. wezwanie, pismem z dnia 8 stycznia 2026 r.

wskazał, iż: „Na rysunku technicznym modułu, ze względu na wymogi i normy, podano wymiary z uwzględnieniem

marginesu 1 mm”, dołączając oświadczenie dystrybutora producenta W ISE ENERGY S.A. z dnia 7 stycznia 2026 r.:

„Potwierdzamy, że moduł fotowoltaiczny SPGD450-N96R12 ma grubość 30 mm. Rysunki techniczne, ze względu na

wymogi i normy, podaje się zawsze z uwzględnieniem marginesu 1mm.”.

Biorąc powyższe pod uwagę, Izba doszła do przekonania, wbrew twierdzeniom Odwołującego, że ww. Wykonawcy

potwierdzili spełnienie wymogu dotyczącego „szerokość ramy min. 30 mm”, ze względu na fakt, iż wskazanie na rysunku

technicznym tolerancję „30±1mm” wynika wyłącznie z procesu technologicznego, a w konsekwencji pozostaje bez

wpływu na wartość nominalną parametru (tj. 30 mm), która jest zarówno wartością projektową i produkcyjną, co zostało

potwierdzone w części odnoszącej się do charakterystyki strukturalnej karty katalogowej „rozmiar modułu (dł. szer. wys.):

1762x1134x30mm” oraz oświadczenia producenta SUNPRO Power.

W ocenie Izby nie zmienia powyższego powoływany w piśmie procesowym z dnia 27 kwietnia 2026 r. przez

Odwołującego „rysunek techniczny przekroju ramy zamieszczony na stronie 174 Raportu TÜV nr 704062309506-00 (Part

2)”, który nie był w żadnym miejscu podnoszony w treści odwołania, a w konsekwencji Izba nie wzięła go pod uwagę.

Tym samym, zdaniem Izby zarzut ten jest niezasadny.

Odwołujący stawia również zarzut, iż moduły zaoferowane przez wykonawcę EkoEnergia Polska sp. z o.o. oraz

wykonawcę ECO-TEAM sp. z o.o. sp.k. są niezgodne z warunkami zamówienia, gdyż nie spełniają postawionego w PFU

i SWZ wymogu klasy palności.

Izba zważa, iż w ocenie Odwołującego ww. Wykonawcy przedłożyli włoski certyfikat CSI/0273/24/RF z „KLASĄ REAKCJI

NA OGIEŃ: 1 (JEDNA)”

, z którego wynika, że badaniom na potrzeby jego wydania poddano i certyfikowano wyłącznie

serie modeli SPDGxxxx-N108M10 (tj. duże moduły 108-ogniwowe), zaś zaoferowane przez ww. Wykonawców moduły

są oznaczone jako SPDG450-N96R12 (tj. mniejsze moduły 96-ogniwowe), o czym miałaby świadczyć klauzula:

„Niniejszy certyfikat jest ważny wyłącznie dla próbek poddanych badaniom”, przy czym nie zauważa Odwołujący, iż z

oświadczenia producenta SUNPRO Power z dnia 8 stycznia 2026 r. jednoznacznie wynika, iż „moduły fotowoltaiczne o

oznaczeniu SPDG450-N96R12, które zgodnie z certyfikatem CSI/0273/24/RF są wykonane z tych samych części

składowych i stanowią podstawę do pobrania tej samej próbki badawczej co SPDG-N108M10 do określenia klasy

odporności ogniowej (zgodnie ze stroną 8 certyfikatu z badań), posiadają klasę odporności ogniowej na poziomie 1, która

równoważna jest klasie odporności A według normy UL790”.

Tym samym, w ocenie Izby, nie jest tak, jak twierdzi Odwołujący, iż: „Przedłożony dokument jest zatem całkowicie

nieprzydatny dla wykazania klasy palności zaoferowanych modułów”.

Izba zważa, iż Odwołujący stwierdza również, że złożone do ofert certyfikaty międzynarodowego instytutu TÜV SÜD dla

modułów SUNPRO określają klasyfikację pożarową jako „warunkową i wariantową: „Klasa palności A lub C” (Fire Class A

or C), przy czym, w ocenie Izby, przy nawet takim sformułowaniu w certyfikacie, nie można z góry przesądzać, że ww.

Wykonawcy nie zaoferowali modułów w klasie palności A lub równoważnej.

Niezależnie od powyższego, Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wskazał, iż w dokumentacji zamówienia nie

postawił wymogu, aby „klasa palności modułu była potwierdzona określonymi normami (lub normami równoważnymi).

Nie było również wymogu, aby na potwierdzenie klasy palności przedkładane były certyfikaty zgodności z tymi normami.

(…) Zamawiający nie wskazał przy tym, jak należy rozumieć klasę równoważną do klasy A”, a w konsekwencji wymagał

„najwyższej klasy palności wg. dowolnej normy”.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że co do zasady Izba zgadza się z Zamawiającym, iż w OPZ nie wskazał, o

jaką normę, czy certyfikat zgodności z normą chodzi przy określeniu wymogu „klasa palności modułu A lub

równoważna”, jednakże w ocenie Izby zdaje się nie zauważać Zamawiający, iż oparł swoją decyzję de facto na

podstawie dokumentów (oświadczeń, deklaracji, certyfikatów) przedłożonych przez ww. Wykonawców na wezwanie

Zamawiającego (wskazujące, że zaoferowane moduły posiadają klasę palności modułu 1 według włoskiej normy UNI

8457/UNI 9174, które są równoważne najwyższej klasie niepalności A zgodnie z UL790), o czym świadczą słowa

Zamawiającego na stronie 8 odpowiedzi na odwołanie: „Zamawiający uznał parametr klasy palności za spełniony”,

„Zamawiający również w tym przypadku uznał parametr klasy palności za spełniony”.

Izba zważa, iż Zamawiający, iż na podstawie art. 107 ust. 2 i 4 ustawy PZP w dniu 31 grudnia 2025 r. wezwał wykonawcę

EkoEnergia Polska sp. z o.o. do uzupełnienia/wyjaśnienia przedmiotowych środków dowodowych (abstrahując od tego,

czy był do tego uprawniony), wskazując: „Zamawiający zgodnie z załącznikiem Nr 1 do SW Z -PFU wymagał aby moduły

fotowoltaiczne spełniały następujące wymagania: Klasa palności modułu A lub równoważna, wymagane certyfikaty PNEN 61215 lub równoważne, PN-EN 61730 lub równoważne. Zamawiający nie znalazł potwierdzenia powyższych

parametrów w przedłożonej karcie katalogowej modułu fotowoltaicznego”, z kolei na podstawie art. 107 ust. 4 ustawy

PZP Zamawiający wezwał w dniu 21 stycznia 2026 r. wykonawcę ECO-TEAM sp. z o.o. sp.k. do wyjaśnienia w zakresie

posiadanej klasy palności modułu fotowoltaicznego model SPDG450-N96R12, wskazując, iż: „Zamawiający zgodnie z

załącznikiem Nr 1 do SW Z - PFU wymagał aby moduły fotowoltaiczne spełniały następujące wymagania:Klasa palności

modułu A lub równoważna. Zgodnie ze złożonym certyfikatem nr Z2 118771 0021 Rev. 02 dla oferowanego modułu

fotowoltaicznego moduł ten posiada Klasa A lub Klasa C zgodnie z UL790.”

W odpowiedzi na ww. wezwanie Zamawiającego, wykonawca EkoEnergia Polska sp. z o.o. w dniu 9 stycznia 2026 r.

wskazał, iż: „moduł posiada klasę palności 1 równoważną klasie A wg UL790 zgodnie z dokumentacją producenta oraz

akredytowanej jednostki certyfikującej:

załącznik „3.2 SUNPRO POWER KLASA ODPORNOŚCI OGNIOWEJ 1.pdf”

załącznik „3.3. Deklaracja zgodności jednostki certyfikującej- równoważność z klasą A.pdf”

załącznik „3.4 Certyfikat akredytacji CSI ISO 17025.pdf"

załącznik „3.5 Oświadczenie SUNPPRO POWER moduł fotowoltaiczny.pdf”.

Izba zważa, iż załącznik „3.2 SUNPRO POW ER KLASA ODPORNOŚCI OGNIOW EJ 1.pdf”

stanowi certyfikat o

numerze CSI/0273/24/RF wykonany zgodnie z włoską normą UNI 8457/UNI 9174,KLASA REAKCJI NA OGIEŃ: 1

(JEDNA), zaś oświadczenie producenta SUNPPRO POW ER z dnia 8 stycznia 2026 r. wskazuje: „moduły TOPCON

SPDG450-N96R12 posiadają najwyższą klasę odporności ogniowej 1 zgodnie z certyfikatem o numerze CSI/0273/24/RF

wydanym przez laboratorium CSI S.P.A (Italia 20030 Senago, Cascina Traversagna 21, biuro operacyjne: 20021 Bollate

(MI), Viale Lombardia 20/B), co stanowi odpowiednik klasy niepalności A, zgodnie z UL790. Jednocześnie informujemy,

że moduły fotowoltaiczne o oznaczeniu SPDG450-N96R12, które zgodnie z certyfikatem CSI/0273/24/RF są wykonane z

tych samych części składowych i stanowią podstawę do pobrania tej samej próbki badawczej co SPDG-N108M10 do

określenia klasy odporności ogniowej (zgodnie ze stroną 8 certyfikatu z badań), posiadają klasę odporności ogniowej na

poziomie 1, która równoważna jest klasie odporności A według normy UL790”.

Z kolei wykonawca ECO-TEAM sp. z o.o. sp.k. w odpowiedzi na ww. wezwanie Zamawiającego, pismem z dnia 23

stycznia 2026 r. wskazał, iż: „Załączone do oferty certyfikaty wydane przez TÜV – niezależną jednostkę certyfikującą

zostały złożone na potwierdzenie zgodności oferowanych modułów fotowoltaicznych z normami IEC 61215 oraz IEC

61730. Na potwierdzenie powyższego został złożony równeż certyfikat nr Z2 118771 0021 Rev. 02. Jednocześnie

wskazujemy, że spełnienie wymogu Zamawiającego: „klasa palności modułu A lub równoważna” potwierdziliśmy w

ofercie certyfikatem włoskim CSI nr CSI/0273/24/RF (badanie nr 876/24), wydanym na podstawie badań zgodnie z UNI

8457 (1987) i UNI 8457/A1:1996 oraz UNI 9174 (1987) i UNI 9174/A1:1996, w którym jednoznacznie wskazano „Klasa

reakcji na ogień: 1”. Dodatkowo przedkładamy deklarację zgodności klasyfikacji, w której potwierdzono równoważność

włoskiej klasy „1” z najwyższą klasą „A” według UL 790. W załączeniu przekazujemy: deklarację zgodności.”.

Izba zważa, iż z przedłożonych „Deklaracji Zgodności” przez obu wykonawców wynika, iż: „My CC1C-CSA International

Cerification Co Ltd. (SA CSA GROUP0 zlokalizowani pod adresem Kunshan Branch Building 8. Tsinghua Science Park,

No 1666 ZuChongzhi Rd (S), Kunshan, Jiangsu 215347 jako chiński urząd certyfikujący oświadczamy, że jesteśmy

autoryzowanym partnerem włoskiej jednostki certyfikującej CSI S.p.A z siedzibą w Viale Lombardia, 20/B 20021

BOLLATE (M1). Jako autoryzowany partner CSI S.p.A. oświadczamy, że możemy wypowiadać się w ich imieniu.

Niniejszy certyfikat (Włochy) potwierdzający odporność ogniową klasy 1 (klasa od 1 do 5, gdzie klasa 1 określa

najwyższy standard niepalności a klasa 5 najniższy), na podstawie przeprowadzonych badań jest uznawany za

najbardziej restrykcyjny w Europie. Klasa 1 jest równoważna najwyższej klasie A. Najwyższa klasa niepalności 1 zgodnie

z UNI 8457 (1987) i UNI 8457/A1:1996-UNI 9174 (1987) oraz UNI 9174 /A1: 1996 – UNI 9177 (1987) jest równoważna

najwyższej klasie niepalności A zgodnie z UL790.”.

W konsekwencji powyższego, nie można twierdzić, jak to czyni Zamawiający i Przystępujący, że wskazany w PFU

wymóg „klasa palności modułu A” nie dotyczy de facto normy UL790.

Twierdzenia Przystępującego, iż: „norma UL 790 nie może stanowić podstawy oceny spełnienia wymagania dotyczącego

klasy palności modułu fotowoltaicznego”, bowiem „klasy te odnoszą się wyłącznie do odporności ogniowej układu jako

całości i nie stanowią klasyfikacji reakcji na ogień pojedynczego wyrobu”, to zdaje się nie zauważać Przystępujący, iż po

pierwsze, Zamawiający wymagał w PFU „klasy palności A, a nie klasy reakcji na ogień”, na co słusznie wskazywał

Odwołujący w piśmie procesowym, a po drugie, sam Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie odnosi się do „przykrycia

dachu”, „poszycia dachu”, a nie tylko do „pojedynczego wyrobu” o czym świadczą słowa: „Priorytetową intencją

Zamawiającego przy wprowadzaniu wymogu dot. klasy palności było zapewnienie bezpieczeństwa przeciwpożarowego.

(…) Jednocześnie Zamawiający zaznacza, że zgodnie z Warunkami Technicznymi przykrycie dachu ma określone

wymagania co do klasy odporności pożarowej. Zamawiający nie chciał zatem na skutek jakichkolwiek pominięć w opz

doprowadzić do pogorszenia warunków klasy odporności poszycia dachu na rozprzestrzenianie ognia”.

W tym miejscu Izba uznała za zasadne odnieść się również do kwestii dokumentów przedłożonych przez wykonawcę

EkoEnergia Polska sp. z o.o. i wykonawcę ECO-TEAM sp. z o.o. sp.k., na które powołuje się Odwołujący w treści

odwołania, a mianowicie co do „Deklaracji Zgodności”.

I tak, Izba zważa, iż na podstawie dowodów przedłożonych przez Odwołującego do odwołania w postaci korespondencji

mailowej wynika, iż: „CSI S.p.A. nie zawarła żadnej umowy o partnerstwie ani o wzajemnym uznawaniu z CCIC-CSA

International Certification Co Ltd.”. CSI potwierdziło, iż nie udzieliło CCIC-CSA „żadnego upoważnienia prawnego lub

technicznego do wydawania oficjalnych oświadczeń w naszym imieniu, ani upoważnienia do udzielania wiążących

interpretacji w jakiejkolwiek dziedzinie”, o czym świadczy oświadczenie Pani E. C. Tolck z dnia 26 lutego 2026 r.- osoby

reprezentującej instytut CSI S.p.A. oraz co istotne, jak wynika z oświadczenia Pani D.C. z dnia 26 lutego 2026 r., iż: „

„Nigdy nie wystawiłam ani nie podstemplowałam wysłanego przez Ciebie oświadczenia, w którym wymienione jest moje

nazwisko”, Izba doszła do przekonania, że ww. „Deklaracje Zgodności” są dokumentami niewiarygodnymi, a w

konsekwencji nie potwierdzają zgodności zaoferowanych modułów z warunkami zamówienia.

Niezależnie od powyższego, z ww. „Deklaracji Zgodności” wynika, iż: „Najwyższa klasa niepalności 1 zgodnie z UNI 8457

(1987) i UNI 8457/A1:1996-UNI 9174 (1987) oraz UNI 9174 /A1: 1996 – UNI 9177 (1987)

jest równoważna najwyższej

klasie niepalności A zgodnie z UL790.”. Jednakże, w ocenie Izby, powyższe stwierdzenie jest również niewiarygodne,

ponieważ, jak wynika z dowodu Odwołującego w postaci oświadczenia Lorenzo Lucchini z dnia 24 lutego 2026 r. dyrektora wydawcy normy, UL Solutions, ds. sprzedaży we Włoszech: „UL nie uznaje normy UNI 9177 klasy 1 (ani

pokrewnych włoskich norm dotyczących reakcji na ogień) za równoważną lub dopuszczalną alternatywę dla klasyfikacji

odporności ogniowej systemów dachowych klasy A normy UL 790. Tylko testy przeprowadzone zgodnie z normą UL 790

mogą być wykorzystane do wykazania zgodności z klasą A normy UL 790”, czy też z dowodu w postaci oświadczenia

eksperta TÜV SÜD (Y. Shi) w dniach 25-26 lutego 2026 r., z którego wynika, że „nie akceptują oni praktyki zrównywania

dwóch norm ochrony przeciwpożarowej”.

Nadto, Izba zważa, iż z dowodu Odwołującego w postaci z raportu badawczego UE Horizon Europe INCREASE D6.5 z

września 2025 r. nr D6.5 (Deliverable D6.5) zatytułowany "Overview report of standards and requirements for the pilot

cases", przedstawionego przez Odwołującego na stronie 9 odwołania wynika, iż standard UL 790 bada kompletne,

zintegrowane systemy dachowe symulując pełnowymiarowy pożar zewnętrzny, w tym rzucanie płonącymi żagwiami i

elementami dachu (Burning Brand test), wraz z symulacją działania deszczu i silnego wiatru (tzw. severe fire

exposures), z kolei włoski standard UNI bada wyizolowany z układu kawałek materiału bez uwzględnienia palności

podkładu (dachu), stymulując go jedynie tzw. małym płomieniem (wł. piccola fiamma) w sterylnych warunkach

pokojowych.

Biorąc powyższe pod uwagę, Izba doszła do przekonania, że norma UL 790 i normy włoskie UNI 8457/UNI 9174,iż mimo

pewnych punktów stycznych, są to całkowicie odrębne normy, a w konsekwencji Izba nie uznała za wiarygodne

stwierdzenie w „Deklaracji Zgodności”, że: „Najwyższa klasa niepalności 1 zgodnie z UNI 8457 (1987) i UNI

8457/A1:1996-UNI 9174 (1987) oraz UNI 9174 /A1: 1996 – UNI 9177 (1987)jest równoważna najwyższej klasie

niepalności A zgodnie z UL790.”. Inaczej mówiąc, klasa palności modułu zaoferowanego przez ww. Wykonawców w

postaci normy włoskiej UNI (klasa palności 1) nie odpowiada 1:1 klasie palności A, w szczególności, że Zamawiającyw

pkt 4.13 SW Z wskazał jednoznacznie, że: „Zgodnie w art. 99 ust. 5 i ust. 6 oraz art. 101 ust. 4 Zamawiający wskazuje, że

wykonawca może zaoferować przedmiot zamówienia określony opisem zawartym w SW Z „lub równoważnym”.

Zamawiający dopuszcza rozwiązania równoważne pod warunkiem spełnienia tego samego poziomu technologicznego,

wydajnościowego i funkcjonalnego założonego w SWZ”.

W związku z powyższym, w ocenie Izby, zaoferowane moduły w zakresie klasy palności przez wykonawcę EkoEnergia

Polska sp. z o.o. oraz wykonawcę ECO-TEAM sp. z o.o. sp.k., nie spełniają warunków zamówienia w powyższym

zakresie.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia przez Zamawiającego art. 226 ust. 2 lit. c) w zw. z art. 107 ust. 2 i 4 PZP

poprzez wezwanie wykonawców zaniechanie odrzucenia ofert następujących wykonawców, złożonych w zakresie

Części 1 zamówienia: Ekoenergia, ECO-TEAM Sp. z o.o. Sp.k., PASSIVE INSTAL Sp. z o.o. - pomimo że wykonawcy ci

nie przedłożyli oni w czasie właściwym wszystkich przedmiotowych środków dowodowych i przedstawili uzupełniające

przedmiotowe środki dowodowe dopiero w odpowiedzi na wezwania Zamawiającego do "uzupełnienia/wyjaśnienia",

względnie zaś "wyjaśnienia/uzupełnienia" przedmiotowych środków dowodowych, skierowane do nich w trybie art. 107

ust. 2 i 4 PZP, poprzez gdy jednocześnie wezwanie do uzupełnienia przedmiotowych środków dowodowych i do

udzielenia co do nich wyjaśnień w ww. trybie, gdy ze złożonych przez ww. wykonawców przedmiotowych środków

dowodowych wynikała niezgodność oferty z dokumentami zamówienia, było niedopuszczalne, jest on w ocenie Izby

zasadny.

Izba zważa, iż zgodnie art. 107 ust. 2 ustawy PZP, Jeżeli wykonawca nie złożył przedmiotowych środków dowodowych

lub złożone przedmiotowe środki dowodowe są niekompletne, zamawiający wzywa do ich złożenia lub uzupełnienia w

wyznaczonym terminie, o ile przewidział to w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia, zaś w myśl art.

107 ust. 4, Zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści przedmiotowych środków

dowodowych.

Izba w pierwszej kolejności wskazuje, iż wezwanie z art. 107 ust. 2 ustawy PZP może nastąpić tylko w dwóch

przypadkach, tj. gdy wykonawca nie złożył przedmiotowych środków dowodowych lub gdy złożone przedmiotowe środki

dowodowe są niekompletne i taka możliwość została przewidziana w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach

zamówienia, przy czym przez „niezłożenie” należy rozumieć brak fizycznego złożenia dokumentu, a przez

„niekompletność” należy rozumieć sytuację, w której dokument wprawdzie został fizycznie złożony, ale nie spełnia

wymagań formalnych (np. nie został podpisany, jest nieczytelny).

W realiach niniejszej sprawy, niewątpliwie Zamawiający przewidział zastosowanie art. 107 ust. 2 i 4 ustawy PZP, co

jednoznacznie wynika z pkt 12.6 SW Z: „Zamawiający wezwie Wykonawcę, który nie złożył przedmiotowych środków

dowodowych lub złożone przedmiotowe środki dowodowe będą niekompletne do złożenia lub uzupełnienia w

wyznaczonym terminie chyba, że pomimo złożenia przedmiotowego środka dowodowego, oferta podlegać będzie

odrzuceniu albo zachodzić będą przesłanki unieważnienia postępowania. Zamawiający może żądać od wykonawców

wyjaśnień dotyczących treści przedmiotowych środków dowodowych”.

Izba zważa, iż Zamawiający wzywając:

- wykonawcę EkoEnergia Polska sp. z o.o. na podstawie art. 107 ust. 2 i 4 ustawy PZP z dnia 31 grudnia 2025 r. do

uzupełnienia/wyjaśnienia przedmiotowych środków dowodowych między innymi w zakresie klasy palności w wyniku,

którego wykonawca dołączył m.in. załącznik „3.2 SUNPRO POW ER KLASA ODPORNOŚCI OGNIOW EJ 1.pdf”,

załącznik „3.3. Deklaracja zgodności jednostki certyfikującej- równoważność z klasą A.pdf”, załącznik „3.4 Certyfikat

akredytacji CSI ISO 17025.pdf", załącznik „3.5 Oświadczenie SUNPPRO POWER moduł fotowoltaiczny.pdf”,

- wykonawcę ECO-TEAM sp. z o.o. sp.k. na podstawieart. 107 ust. 4 ustawy PZP z dnia 21 stycznia 2026 r. do

wyjaśnienia w zakresie posiadanej klasy palności w wyniku, którego wykonawca dołączył Deklarację Zgodności,

- wykonawcę PASSIVE INSTAL Sp. z o.o.na podstawie art. 107 ust. 4 ustawy PZP z dnia 21 stycznia 2026 r. do

wyjaśnienia przedmiotowych środków dowodowych w zakresie posiadanej klasy palności w wyniku, którego wykonawca

dołączył certyfikat testowy N. 7957/R/REV1oraz patrząc przez pryzmat wymagania Zamawiającego opisanego w pkt

4.13 SWZ, zgodnie z którym: „Zgodnie w art. 99 ust. 5 i ust. 6 oraz art. 101 ust. 4 Zamawiający wskazuje, że wykonawca

może zaoferować przedmiot zamówienia określony opisem zawartym w SW Z „lub równoważnym”. (…) Obowiązek

Wykonawcy wykazania równoważności jest obowiązkiem wynikającym z ustawy Pzp, który może być spełniony w

jakikolwiek sposób pozwalający Zamawiającemu jednoznacznie stwierdzić zgodność oferowanych w ofercie

usług/produktów z wymaganiami określonymi w SW Z, co winno zostać wykazane na etapie składania ofert” , Izba doszła

do przekonania, iż Zamawiający żądając udzielenia wyjaśnień co do złożonych przedmiotowych środków dowodowych,

nie może jednocześnie domagać się ich uzupełnienia w celu wykluczenia wątpliwości co do zgodności oferty z

dokumentacją zamówienia.

W konsekwencji w ocenie Izby, rację ma Odwołujący, że: „Jeżeli bowiem przedmiotowe środki dowodowe zostały

złożone, a ich treść wskazuje na niezgodność oferty z dokumentami zamówienia, to nie ma podstaw do podejmowania

prób ich konwalidacji w drodze „wyjaśnienia/uzupełnienia”.

Tym samym, zdaniem Izby, zarzut ten jest zasadny, a w konsekwencji zarzut naruszenia art. 239 ust. 1 ustawy PZP w

zw. z art. 16 pkt 1 ustawy PZP.

Nadto, Izba zważa, iż pozostałe dowody nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 i 575 ustawy Prawo zamówień publicznych

oraz § 2 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 7 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 7 ust. 3 pkt 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30

grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz

wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. 2020 r. poz. 2437), obciążając kosztami postępowania

Odwołującego w części 1/4 i Zamawiającego w części 3/4.

Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji.

Przewodniczący: ……………………………..

Uzasadnienie liczy 39 293 znaki.

Dokument w bazie źródłowej